Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
6,96 (857 ocen i 51 opinii) Zobacz oceny
10
38
9
71
8
149
7
333
6
162
5
69
4
14
3
16
2
0
1
5
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Игрок
data wydania
ISBN
8373843973
liczba stron
147
kategoria
klasyka
język
polski

Inne wydania

Fiodor Dostojewski był hazardzistą, podobnie jak główny bohater jego opowieści Aleksy Iwanowicz. Gracza napisał niewiarygodnie szybko, w ciągu miesiąca, by spłacić swoje karciane długi. Książka zawiera wiele autobiograficznych motywów, m.in. obsesyjnego uczucia do kobiecy, stanowiącego dla bohatera namiętność równie niebezpieczną jak hazard. Obiekt jego uczuć ma na imię Polina, dokładnie tak,...

Fiodor Dostojewski był hazardzistą, podobnie jak główny bohater jego opowieści Aleksy Iwanowicz. Gracza napisał niewiarygodnie szybko, w ciągu miesiąca, by spłacić swoje karciane długi. Książka zawiera wiele autobiograficznych motywów, m.in. obsesyjnego uczucia do kobiecy, stanowiącego dla bohatera namiętność równie niebezpieczną jak hazard. Obiekt jego uczuć ma na imię Polina, dokładnie tak, jak ówczesna towarzyszka pisarza, Polina Susłowa. Fikcyjne miejsce akcji - Ruletenburg także przypomina Baden-Baden, Wiesbaden czy Marienbad. W tamtejszych kasynach Dostojewski spędził wiele czasu w pierwszej połowie lat sześćdziesiątych XIX wieku.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1857)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 959
Shimik | 2015-09-12
Na półkach: Przeczytane

W miarę przyjemna książka o tym jak gry hazardowe potrafią zniszczyć człowiekowi życie. Czy mi się podobała? Niekoniecznie, choć i tak jest to Dostojewski i jego wspaniały styl. Niestety sama historia mnie nie urzekła. Jeśli mam polecać to powiem: sięgnijcie po inne jego książki, są znacznie lepsze!

książek: 1883
Słowianka | 2011-10-09
Na półkach: Przeczytane, 2011
Przeczytana: 08 października 2011

ROSYJSKI KOD GENETYCZNY
„Gracz” to powieść ukazująca „rosyjską duszę” na tle reszty świata, jest to natura głęboka, tajemnicza, dzika, szalona i melancholijna. Zdaję sobie sprawę, że poruszam się w sferze stereotypów, ale jeżeli tworzy je sam Mistrz Dostojewski to ja im ulegam.
Trudno sobie wyobrazić, choć nie jest to wykluczone, aby Niemiec, Anglik lub Szwed mógł tak „pięknie” zaszaleć jak przedstawieni w powieści bohaterowie i nie ma znaczenie czy mowa jest o szalonej miłości, hazardzie, pijaństwie czy honorowych pojedynkach, liczy się rozmach każdego z tych przedsięwzięć doprowadzanego do całkowitego zatracenia.
„…pan zostanie tu i pańskie życie jest skończone. Nie obwiniam pana. Moim zdaniem, wszyscy Rosjanie są tacy albo skłonni takimi zostać. Jeżeli nie ruletka, to coś innego, podobnego do niej. Wyjątki są nazbyt rzadkie. Nie pan pierwszy nie rozumie, co to takiego praca…”.
W powieści ukazany jest portret psychologiczny człowieka, który nieuchronnie sięga dna ulegając...

książek: 127
Paweł | 2016-10-03

1. Opis emocji hazardowych głównego bohatera Aleksego Iwanowicza, jest niesamowity. Autor –hazardzista praktyk- po mistrzowsku opisał irracjonalność ryzykanckich decyzji nie umotywowanych żadnym logicznym, czy też matematycznym systemem. Bohater w niczym narkotycznym transie upaja się szczęśliwym trafem i raz po raz stawia wszystko na jedną kartę. Całość opisu hazardowych namiętności mamy podane w klasycznym anturażu, wytwornych wnętrz i śpiewnej francuszczyzny krupiera.
2. Opis nagłego i niepohamowanego zatracenia się w odmętach hazardu Antonindy Wasilewnej, apodyktycznej i charyzmatycznej starej kobiety, jest groźnym memento dla wszystkich, którzy nie przygotowani i nie obyci z podstępnym światkiem kasyna, zachcą posmakować hazardowych emocji
3. Nie mogę jednak mistrzowi wybaczyć jego szowinizmu i pogardy dla wszystkich innych nacji niż rosyjska. Śledząc całokształt twórczości Dostojewskiego zauważyłem, że nie darzy sympatią Europy Zachodniej, z kolei z Niemców kpi jako...

książek: 634
Patrycja Perzyna | 2014-07-23
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam, 2013
Przeczytana: 18 sierpnia 2013

Eh.. Fiodorze..
Szkoda że z zaświatów pisać nie możesz.. dozuje sobie Ciebie bo kiedyś skończą mi się twoje dzieła.. a kocham jak piszesz jak wgry zasz się w mózg i wszystko na czesci pierwsze rozkladasz.. hihi..

Chciałam powiedzieć że bardzo genialna.. jak każda!

książek: 5088
Mako | 2015-01-03
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 17 grudnia 2014

Spotkałam się z opinią, że Dostojewski i jego słynna analiza ludzkiej psychologii zachowań są przestarzałe i nieaktualne. Co od razu nasunęło mi kilka argumentów na polemikę, ale że tutaj miejsce jest na opinie, to zaznaczę tylko, że moim zdaniem książki analizuje się na tle ich epoki, a nie odnosi się do współczesności, a na tym tle Dostojewski pod względem głębi postaci niewątpliwie się wyróżnia. I mimo iż dzisiaj wiemy dużo więcej o psychologii uzależnień, "Gracz" niewątpliwie wciąż może być świetnym studium przypadku hazardzistów, być może głównie dlatego, ze autor był jednym z nich i świetnie mógł oddać stany wewnętrzne znane z autopsji.
Faktem powszechnie znanym jest, że książka ta powstała zaledwie w miesiąc na pokrycie długów hazardowych autora, co dodaje jej posmaczku [zamiłowanie do skandalików tkwi w naturze człowieka ;)]. Mimo tego tempa pracy charaktery bohaterów zostały świetnie skrojone, oddając mroczne wewnętrzne poplątanie i uzależnienia finansowe. Życie z dnia na...

książek: 1518
Kevorkian | 2015-04-04
Na półkach: Obyczajowe, 2015, Przeczytane
Przeczytana: 04 kwietnia 2015

Narracja prowadzona przez Dostojewskiego zawsze była i będzie dla mnie mistrzostwem świata, ale jego pomysł, żeby życie porównywać do gry w ruletkę... nie, z tym się nie zgodzę. :P Ruletka zależy całkowicie od przypadku, a życie to wypadkowa przypadku i naszych decyzji wynikających z analizy sytuacji, chęci, potrzeby, opanowania... Poker - o, to by było to.

Ale to i tak rewelacyjna książka, jak wszystko, co wyszło spod pióra Dostojewskiego.

książek: 425
Meszuge | 2014-02-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 czerwca 2009

Do „Zbrodni i kary” przylgnęła etykietka: wnikliwe studium psychologiczne zbrodni (zbrodniarza). Analogicznie „Gracz” opatrywany jest podobną fiszką: ma to być wnikliwe studium uzależnienia od hazardu. To „wnikliwe studium” wlecze się za każdą z tych pozycji przez pokolenia, powtarzane przez kolejnych recenzentów, jakby nieświadomych faktu, że psychologia przestępstwa i psychologia uzależnień w ostatnich stu pięćdziesięciu latach nie stały w miejscu.
„Wnikliwym studium” „Gracz” (także i „Zbrodnia i kara”) mógł sobie być w drugiej połowie dziewiętnastego stulecia, ale dziś? Czytałem wiele współczesnych książek, będących zdecydowanie lepszym „studium”. Głównie i przede wszystkim dlatego, że oparte zostały na współczesnej, a nie historycznej, wiedzy psychologicznej.
 
Dziś „Gracz” to krótkie opowiadanie o wydarzeniach, jakie miały miejsce w pewnej niemieckiej miejscowości uzdrowiskowej, w której oprócz samych „wód” atrakcją było także kasyno gry.
Kilkoro Rosjan, jakiś Francuz,...

książek: 231
Karolina | 2014-04-29
Przeczytana: 26 kwietnia 2014

Napiszę coś czego jeszcze nie zdarzyło mi się napisać po lekturze Dostojewskiego. Mianowicie - bardzo dobrze się bawiłam (pomijając samo zakończenie, które jak zwykle do zabawnych nie należy).
Myślę, że Gracz to dobra książka na początek dla tych, którzy jeszcze Dostojewskiego nie czytali, a by chcieli.
Czyta się szybko, nie wymaga aż tak głębokich analiz, ma dużo humoru, a więc jest dużo ,,lżejsza" od chociażby np. Braci Karamazow.(i cieńsza jeśli ma to dla kogoś znaczenie).

Pewne oryginalne i mieszane towarzystwo bawi w pewnych uzdrowisku, którego prawdziwą atrakcją nie są jednak wody lecznicze a ruletka...
Pewien pan generał zadłużony u pewnego francuza i beznadziejnie zakochany również we francuzce, która z kolei kocha pieniądze- czeka na śmierć pewnej ,,babuleńki", aby dorwać się do upragnionego spadku.

Naszych bohaterów poznajemy dzięki zatrudnionemu u generała nauczycielowi Aleksemu Iwanowiczowi, który z kolei bardzo kocha się w Polinie. To właśnie z jej powodu zaczyna...

książek: 582
kasiace | 2015-01-28
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 28 stycznia 2015

Pierwszy akapit i (jak to u Dostojewskiego) poznajemy siedmiu bohaterów, oczywiście im dalej w las....tym więcej imion, imion odojcowskich, nazwisk, narodowości, funkcji... Ale mimo to (a może właśnie dzięki temu) trudno oderwać się od lektury. Tytuł mówi sam za siebie - zagłębiając się w powieść dowiadujemy się o (najczęściej zgubnych) skutkach umiłowania ruletki. Poza tym, mnóstwo zdań, które można by wpisać do księgi ulubionych cytatów :)
Czyta się szybko, z przejęciem i naprawdę bardzo trudno uniknąć prób odgadywania sobie dalszego ciągu. Ale, jak się pewnie domyślacie, czeka nas nieco niespodzianek...:)

książek: 550
Torter | 2014-04-25
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 25 kwietnia 2014

Zgodnie z ostatnim zdaniem to będzie chyba najbardziej osobista z mych recenzji. Mistrz Fiodor jak zwykle, niemalże niezauważalnie że robił to z przymusu, kreśli niewidzialnym ruchem pióra psychologiczne portrety skrojone na miarę jego duszy. O mechanizmie nałogu, jakim jest hazard, można by pisać bez końca a jeszcze mógłby pozostać niepokój twórcy lub odbiorcy. Polecam czasem, w trakcie lektury włączyć sobie taką muzykę: http://www.youtube.com/watch?v=ZNDE4RB2Oas
i spróbować poczuć, jak pewne rzeczy niezmiennymi są. Po tej książce zdałem sobie sprawę, że mój ojciec jest hazardzistą.

zobacz kolejne z 1847 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd