Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Kaznodzieja

Tłumaczenie: Agata Igras-Sawicka
Cykl: Saga o Fjällbace (tom 2) | Seria: Czarna seria
Wydawnictwo: Czarna Owca
7,16 (4595 ocen i 353 opinie) Zobacz oceny
10
315
9
401
8
906
7
1 690
6
854
5
303
4
64
3
45
2
7
1
10
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Predikanten
data wydania
ISBN
9788375541625
liczba stron
440
słowa kluczowe
literatura szwedzka
język
polski
dodała
mad28

Inne wydania

Kaznodzieja to pełna niespodzianek powieść kryminalna, która umiejętnie splata wątki z przeszłości z teraźniejszością. Pewnego letniego ranka mały chłopiec w czasie zabawy w wąwozie leżącym nieopodal Fjällbacka odnajduje nagie zwłoki młodej dziewczyny. Patrik Hedström i jego koledzy z komisariatu w Tanumshede stają przed bardzo skomplikowaną zagadką. Okazuje się bowiem, że pod ciałem...

Kaznodzieja to pełna niespodzianek powieść kryminalna, która umiejętnie splata wątki z przeszłości z teraźniejszością.



Pewnego letniego ranka mały chłopiec w czasie zabawy w wąwozie leżącym nieopodal Fjällbacka odnajduje nagie zwłoki młodej dziewczyny. Patrik Hedström i jego koledzy z komisariatu w Tanumshede stają przed bardzo skomplikowaną zagadką. Okazuje się bowiem, że pod ciałem dziewczyny leżą szkielety dwóch innych kobiet, które zaginęły pod koniec lat 70-tych...

 

źródło opisu: Wydawnictwo Czarna Owca, 2010

źródło okładki: http://www.czarnaowca.pl

pokaż więcej

Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (16421)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 235
Paco | 2016-04-01
Przeczytana: 01 kwietnia 2016

Ślepy traf ? Ciekawość ? Głód wiedzy ?
W moim przypadku specyfika. Specyfika pracy.
Przeszła ewolucję. No dobra, rewolucję :)
I wysłuchałem swego pierwszego w życiu audiobooka.
Toczyłem nierówną walkę z rozproszeniem. Uwagi.
Wybaczcie więc, jak czegoś nie dosłyszałem.
Tyle, co do mnie dotarło i hardware zaadoptował wystarczy, by zerknąć na panią Lackberg życzliwiej. Zmieniła rangę przedmiotu. Przeniosła punkt ciężkości z frywolnych pantalonów na zagadnienia stricte kryminalne. Co przysłużyło się dramaturgii i nam :) Ciężarna kobieta i ciapowaty chłop w tle, nie zaorali tym razem żyznej detektywistycznej ziemi. Zagadka ma się dobrze. A koligacje rodzinne odpływają w dal.
Na razie jednak, nie siną :)

książek: 491
Kiwi_Agnik | 2016-04-19
Przeczytana: 19 kwietnia 2016

Drugi tom kryminalnej sagi o niewielkiej szwedzkiej miejscowości Fjällbace jest osnuty mroczną tajemnicą rodzinną, dziwnymi relacjami i gęstą atmosferą.

Ślepe tropy i mnóstwo poszlak powodują, że rozwiązanie zagadki wcale nie jest takie oczywiste jak pozornie się wydaje, próbujemy rozwikłać wszelakie meandry, a zakończenie i tak nas zaskakuje.

Może jeszcze nie jest to górnolotny kryminał, do jakich się przyzwyczaiłam, ale fabuła jest zgrabna, a książkę niezwykle dobrze się czyta.

Podsumowując całkiem dobra i ciekawa kontynuacja, zachęca do czytania dalszych części.

Polecam.

książek: 876
nadzieja1925 | 2016-03-22
Przeczytana: 22 marca 2003

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

„Masz być dla mnie miła, słyszysz? Bo inaczej mały ptaszek wyśpiewa policji, co widział.”

„Nie potrafili tego pojąć. Nie było czasu na rozterki. Musieli dalej ciągnąć ten wóz.” – sprawa, która chyba wszystkim dała się we znaki. Tak skomplikowana, że robiąc jeden krok w przód, od razu odskakiwałeś dwanaście w tył.
Pewnego dnia mały chłopczyk wybrał się do Wąwozu Królewskiego, aby pobawić się w rycerzy. Znalazł nawet księżniczkę. Nagą, nieżywą...
Patrik pomimo urlopu wraca na stanowisko i prowadzi śledztwo. Okazuje się, że pod kobietą były ukryte kości, które należały do dwóch dziewcząt (dawna historia), które również zostały porwane i nieodnalezione... z podobnymi obrażeniami. Tyle że sprawa została umorzona wieki temu, a jedyny podejrzany popełnił samobójstwo. Jednakże jego rodzina żyje, trochę rozbita i skłócona, ale są!
Jak mówią: wszystko zostaje w rodzinie. Nawet związek pomiędzy kuzynką a kuzynem iskrzy. Ale wracając do tematu: policja stara się jak może, jednakże kolejna...

książek: 1012
Hanna | 2014-02-03
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 20 grudnia 2013

Druga,porywająca część serii kryminałów znakomitej pisarki. Lektura od samego początku tajemnicza, przewijają się ciekawe postaci, pomimo opieszałości niektórych osób pracujących na komisariacie jestem pod wrażeniem pracy i uporu głównego bohatera. Pomimo, że w domu czeka ciężarna żona, która musi się zmagać z najazdem gości i wiecznymi problemami swojej siostry, znakomity policjant Patric staje na wysokości zadania i powoli rozwiązuje mroczne tajemnice. W tej lekturze jest wielu pokrzywdzonych ludzi. Jedni cierpieli z powodu utraty bliskich inni cierpieli przez własne błędy a największe cierpienia przyniosła MIŁOŚĆ.
Polecam serdecznie mocno trzymającą w napięciu i dającą do myślenia książkę.
Czytajac wątek Ericki i jej zmaganie się z problemami swojej siostry czasem wydaje mi się, że takie sytuacje zdarzają się w naszym życiu coraz częściej. Smutno mi, bo przeraża mnie fakt, takiego znęcania się psychicznego nad kobietami właśnie.
Kaznodzieja to książka oszałamiająca.

książek: 1258
kryminalnakuchnia | 2017-01-13

Po moim pozytywnym odbiorze pierwszej części sagi Pani Lackberg nie miałam wątpliwości, że sięgnę po kolejną część.

"Kaznodzieja" wpadł moje ręce praktycznie chwilę po zakończeniu mojej przygody z "Księżniczką lodu" i szczerze powiedziawszy dobrze się stało.

Autorka potwierdziła tylko swoją klasę jak i również udowodniła, że jej książki, mimo iż nie przypominają typowych kryminałów, są naprawdę wciągające i godne uwagi.

Co do samego "Kaznodziei", to szczerze powiedziawszy historia średnio mnie zaciekawiła, może dlatego że w którymś momencie koniugację bohaterów były tak zagmatwane, że wystarczyła chwila nieuwagi i nie wiadomo już było kto jest kim dla kogo.
Szczególnie dezorientujące dla mnie był fakt, że jedno imię nosiła dwójka bohaterów(ojciec i syn). Ten zabieg spowodował, że nie wiedziałam, którego bohatera ma autorka na myśli i czułam się zagubiona.

Camilla Lackberg kontynuuje wątek obyczajowy Patricka Hedstroma i Ericki Falk, co zdecydowanie działa na plus książki....

książek: 1512

Druga książka z serii za mną. Tym razem chłodnego klimatu nie przewidziano, ale nawet mimo to czytało mi się tę książkę całkiem przyjemnie.

Proporcje między częścią obyczajową a kryminalną jak dla mnie są w porządku. Lubię mieć możliwość zżycia się z bohaterami, nie znoszę antypatycznych macho-gliniarzy i ich stereotypowego szpanowania w śledztwie. Patrik jest przeciwieństwem takiego bohatera, dlatego bardzo go polubiłam. Podobnie jak Erikę, która nie lata po miejscach zbrodni jak kot z pęcherzem (a koty mam dwa, więc wiem o czym mówię) i nie rozwiązuje samodzielnie zagadki, obijając mordy wszystkim podejrzanym, którzy się po drodze nawiną. Takie tematy są już dla mnie nudne. To czym była zajęta w całej tej części było tak zwyczajne, że aż prawdziwe. A co to było - przekonajcie się sami :)

Jeżeli chodzi o część kryminalną to była całkiem ciekawa. W kilku momentach dałam się wyprowadzić w pole, ale ostateczny zwrot akcji rozgryzłam wcześniej, może przez styczność z medycyną....

książek: 881
Mała-Mi | 2017-02-25
Przeczytana: 24 lutego 2017

Nie ma co się rozpisywać:)
Kolejna dobra pozycja, na pewno sięgnę po kolejne tomy.

II część sagi o Fjällbace jest zdecydowanie lepsza od I.
Wątek kryminalny został bardziej rozbudowany, akcja rozwija się błyskawicznie i trzyma w napięciu do samego końca, co jest niewątpliwym plusem "Kaznodzieji".

Camilla świetnie wykreowała głównych bohaterów, czytając miałam poczucie jakbym sprawdzała co "u starych znajomych", a stworzenie więzi między czytelnikiem a bohaterami jest nie lada sztuką. Polubiłam błyskotliwego Patricka, zadziorną Ericę a nawet leniwego Ernsta, którego "nicnierobienie" nawet mnie bawi:)
Całość lekko mroczna, intrygująca i nieoczywista, książkę przeczytałam błyskawicznie. Polecam!

książek: 1123
Jusia | 2011-07-26
Przeczytana: 25 lipca 2011

Książka świetnie trzyma w napięciu, z każdą przewróconą stroną jesteśmy coraz bardziej ciekawi czy nasz trop jest celny. Wyobraźnia pracuje, oj pracuje i cóż się okazuje?...Okazuje się że autorka potrafi w doskonały sposób naprowadzić czytelnika na ślad mordercy po czym tak wszystko skomplikować, że już nic dla nas nie jest oczywiste.
Nawet jeżeli uda nam się celnie wytypować mordercę, to jednak motyw którym się kierował będzie zaskakujący.
Książka posiada doskonały klimat, wszystkie osoby występujące w powieści mają nadane bardzo realistyczne cechy charakteru, można zżyć się z bohaterami i z niecierpliwością sięgać do kolejnych części aby śledzić ich prywatne losy jak i nowe zbrodnie.

książek: 1451

Powieść "Kaznodzieja" to druga część Sagi o Fjällbace. Moim zdaniem jest lepsza od swej poprzedniczki, "Księżniczki z lodu".

Opowiem może po krótce o fabule tego szwedzkiego kryminału. W Wąwozie Królewskim sześcioletni chłopiec odnajduje martwe, skatowane ciało młodej dziewczyny i dwa szkielety. Okazuje się że te szkielety należą do dziewczyn uznanych za zaginione przed dwudziestoma czterema latami. Policja sądzi że ma do czynienia z seryjnym mordercą. Ale funkcjonariusze nie wiedzą od czego zacząć. Trudno znaleźć jakąkolwiek poszlakę, dzięki której dowiedzą się kto jest sprawcą tych morderstw. Do tego policjanci dostają zgłoszenie zaginięcia kolejnej dziewczyny, to już nie przelewki, liczy się każda minuta. Ofiary nie giną od razu, przed śmiercią są okrutnie torturowane, tym straszniejszym potworem okazuje się morderca. Akcja powieści toczy się w lecie, o dziwo w Szwecji panują nieznośne upały, jest to pełnia sezonu turystycznego. Wczasowicze omijają Fjällbakę szerokim łukiem ze...

książek: 492
ChicaDeAyer | 2014-07-13
Przeczytana: 13 lipca 2014

Debiutancka 'Księżniczka z lodu' mnie mocno rozczarowała (może przez to, że wyśrubowałam poprzeczkę Lackberg przez entuzjastyczne opinie na temat jej twórczości) , dlatego do kolejnej części z cyklu podeszłam z lekką rezerwą. I muszę przyznać, że jest dużo lepiej!

Bardzo bałam się ponownego zachwiania proporcji między wątkami kryminalnymi a obyczajowymi - na szczęście tym razem te drugie nie zepchnęły pierwszych na odległy plan. Może dlatego, że autorka oszczędziła sobie przedstawiania nam bohaterów, których czytelnik kojarzy z powieści otwierającej serię. Mniej skupiła się na opisach przeżyć postaci wiodących, a bardziej na samej akcji - i to wyszło z korzyścią dla efektu końcowego. Czyta się lepiej, sama dałam się w pewnym momencie wciągnąć w bieg zdarzeń, co nie miało miejsca przy lekturze 'Księżniczki z lodu'.

To nastraja mnie pozytywnie przed lekturą kolejnej pozycji z chronologicznego porządku serii. Być może zasłyszane opinie o tendencji zwyżkowej pani Lackberg nie są...

zobacz kolejne z 16411 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Książki za złotówkę dzięki KodyRabatowe.pl

12 lutego punktualnie o godzinie 11 na stronie kodyrabatowe.pl zostanie udostępniony ekskluzywny kod rabatowy. Sto pierwszych osób będzie mogło wykorzystać go na stronie fabryka.pl do zakupu książki za symboliczną złotówkę.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd