Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Chmurdalia

Cykl: Piaskowa Góra (tom 2)
Wydawnictwo: W.A.B.
7,73 (371 ocen i 58 opinii) Zobacz oceny
10
37
9
71
8
110
7
95
6
40
5
10
4
3
3
3
2
0
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788374147378
liczba stron
420
słowa kluczowe
literatura polska, kobiety
język
polski
dodała
Pistacia

"Chmurdalia", nowa powieść Joanny Bator, to kontynuacja znakomitej "Piaskowej Góry", jednej z najciekawszych książek polskich ostatnich lat. Po nieudanej ucieczce z Wałbrzycha, zakończonej wypadkiem samochodowym, dziewiętnastoletnia Dominika Chmura budzi się w monachijskim szpitalu. Miesiące rehabilitacji przywracają jej zdrowie, ale nie spokój ducha. Zamiast wrócić do bloku na Piaskowej...

"Chmurdalia", nowa powieść Joanny Bator, to kontynuacja znakomitej "Piaskowej Góry", jednej z najciekawszych książek polskich ostatnich lat.


Po nieudanej ucieczce z Wałbrzycha, zakończonej wypadkiem samochodowym, dziewiętnastoletnia Dominika Chmura budzi się w monachijskim szpitalu. Miesiące rehabilitacji przywracają jej zdrowie, ale nie spokój ducha. Zamiast wrócić do bloku na Piaskowej Górze, rusza w podróż, co kilka miesięcy zmieniając pracę i miejsce zamieszkania - Niemcy, Francja, Stany Zjednoczone, Anglia. Coraz bardziej oddala się od domu i przybliża do Chmurdalii, krainy, w której spełnia się marzenie o idealnej wspólnocie.

Losy Dominiki przeplatają się w powieści z losami całej galerii postaci, głównie kobiecych, jak choćby czarnoskóra Sara Jackson, potomkini tzw. Hotentockiej Wenus, pokazywanej w gabinetach osobliwości w XIX wieku w Londynie i Paryżu. Bogactwo wątków "Chmurdalii" jest imponujące, jednak historie bohaterów łączą się ze sobą za sprawą przedmiotu przechodzącego z rąk do rąk - autentycznego nocnika Napoleona.

Bator łączy żywioł opowieści z wyrazistym poglądem na sprawy, wobec których nikt nie pozostaje obojętny. Relacje erotyczne, macierzyńskie i siostrzane przyjmują w "Chmurdalii" nową postać.

[opis wydawcy]

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 299
MOWA-LITER | 2013-02-26
Na półkach: Przeczytane

Chmurdalia zaczyna się tam, gdzie kończy się Piaskowa Góra. Dosłownie i przenośnie. Dominika Chmura, córka Jadzi i Stefana z Wałbrzycha, ulega ciężkiemu wypadkowi, w wyniku którego traci nieprzeciętne zdolności matematyczne. Marzenia o studiach w wielkim mieście rozpraszają się niczym poranna mgła. Po długich miesiącach spędzonych w niemieckim szpitalu, Dominika postanawia wyruszyć na poszukiwanie Chmurdalii – odległej krainy, którą nosi w sercu od czasów dzieciństwa. Rozpoczyna się wielka podróż, która wiedzie przez Niemcy, Francję, Stany Zjednoczone, Anglię i Grecję. Osobista Odyseja Dominiki Chmury to niekończąca się wędrówka w czasie i przestrzeni - od Europy po Amerykę, z odległej przeszłości, ku nieznanej przyszłości.

Granica wałbrzyskiej Piaskowej Góry wyznaczona jest przez supermarket Real, kościół i targowisko Manhattan. Tam, gdzie kończy się ponurość betonowych sarkofagów, przewidywalna codzienności i osiedlowa zaściankowość, zaczyna się świat wolny od stereotypów i krzywdzącego generalizowania. Takiego świata pragnie Dominika, wbrew oczekiwaniom swojej starzejącej się matki Jadzi, królowej z M3. Tam, gdzie kończy się matczyna zapobiegliwość i strach przed odmiennością, zaczyna się córczyne pragnienie wyzwolenia. Zacietrzewienie Jadzi, jej troskliwa nadopiekuńczość i chęć zwabienia Dominiki z powrotem na Piaskową Górę zyskują niemalże groteskowy wymiar. Ile będzie tego gadania, narzekania i modlenia się o powrót córki marnotrawnej, której przecież w głowie zawsze fiksum-dyrdum i fiu-bździu. Chmurdalia to nie tylko zderzenie się przeciwstawnych światów, to także próba ukazania skomplikowanych relacji pomiędzy matką i córką. Piaskowa Góra, na której od lat wegetuje Jadzia, skonfrontowana została z wielowymiarowym, nowoczesnym światem Dominiki.

Dominika swoją wędrówką przemierza nie tylko odległe kraje - jej podróż posiada bowiem głęboki sens metaforyczny. Poznawanie nowych kultur, to poznawanie nowych ludzi, a także historii, które w sobie noszą. Opowieści w Chmurdali pączkują w zawrotnym tempie, wyrastają ze wspólnego korzenia, nachodzą na siebie, by w końcu spleść się cienką nicią pokrewieństwa. Wszystkie historie łączy obecność niezwyczajnego przedmiotu – złotego nocnika, z którego korzystał sam Napoleon. Nocnik pokonuje setki kilometrów przechodząc z rąk do rąk nieznanych sobie ludzi łącząc w dziwny sposób zależności, które między nimi istniały. Dowiadujemy się zatem co łączy ze sobą osoby zupełnie różne, żyjące w innym czasie i przestrzeni. To jednak kobiety odgrywają w Chmurdalii role pierwszoplanowe. Kobiecość jest dynamiczna, żywa, przeobraża się u Joanny Bator na oczach czytelnika. Bohaterkami jej Odysei są egzotyczne, czarnoskóre piękności, afrykańskie boginie, kobiety pół-syreny, zahukane matki-frustratki i ekscentryczne podróżniczki. Mit miesza się tutaj z rzeczywistością, a wyobraźnia czyni cuda.

Chmurdalia, mimo że uważana za powieść autonomiczną, nie może istnieć bez swojej poprzedniczki – Piaskowej Góry. Wszystko bowiem rozpoczyna się właśnie tam, na wałbrzyskim osiedlu, które warto lepiej poznać przed podróżą w nieznane. Niesamowite opowieści poruszające niezliczoną ilość tematów – od wydarzeń wojennych, przez emigrację, prozę osiedlowego żywota, niebezpieczne zatargi w Nowym Jorku, aż po humorystyczne wycieczki emerytów, a wszystko to pod monumentalnym sklepieniem barokowego języka. Baśń i mit, a obok niego przytłaczający realizm zaściankowej Polski. Prawdziwie epicka historia przypominająca współczesną Odyseję, w której głównymi bohaterkami są kobiety. Przewrotne, silne, wścibskie, kochające nad życie i takie, które z zimną krwią podają wrogowi do wypicia fioletową truciznę. Zmieniają się, szukają, odchodzą i wracają. Budują mosty, by połączyć się z przeszłością. Walczą o to, by opowiedzieć historie przykryte grubą warstwą kurzu. Udaje im się. Tak jak udało się Joannie Bator, która ocaliła przeszłość od zapomnienia.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
W naszym domu

Wciągająca, ciekawa książka o chłopcu, który choruje na zespół Aspergera. Autorka pokazuje jak żyją takie osoby oraz jak postrzegają świat. Warta prze...

zgłoś błąd zgłoś błąd