Ludwig

Tłumaczenie: Dorota Jovanka Ćirlić
Seria: Don Kichot i Sancho Pansa
Wydawnictwo: W.A.B.
6,15 (52 ocen i 5 opinii) Zobacz oceny
10
0
9
2
8
8
7
16
6
8
5
10
4
4
3
4
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Ludvig
data wydania
ISBN
978-83-7414-750-7
liczba stron
184
słowa kluczowe
powieść serbska
język
polski
dodała
Pistacia

Dwaj pisarze z Belgradu. Ludwig dokonuje zuchwałego plagiatu: podczas programu telewizyjnego prezentuje powieść przyjaciela jako swoje dzieło. Co więcej - publicznie poniża prawdziwego twórcę. Ten nie zrywa jednak znajomości. W pewnym sensie odnajduje się w tej dziwnej sytuacji; odkrywa, że jego „ja" jakby się zdublowało. Rozdwojenie narasta... Ludwig to nie tylko znakomite studium „podwójnie...

Dwaj pisarze z Belgradu. Ludwig dokonuje zuchwałego plagiatu: podczas programu telewizyjnego prezentuje powieść przyjaciela jako swoje dzieło. Co więcej - publicznie poniża prawdziwego twórcę. Ten nie zrywa jednak znajomości. W pewnym sensie odnajduje się w tej dziwnej sytuacji; odkrywa, że jego „ja" jakby się zdublowało. Rozdwojenie narasta... Ludwig to nie tylko znakomite studium „podwójnie złożonej" duszy pisarza, lecz także portret Belgradu, który u Albahariego urasta do symbolu kosmopolitycznej metropolii: królestwa kiczu i miasta ludożercy.

[opis wydawcy]

 

źródło opisu: Wydawnictwo W.A.B., 2010

źródło okładki: http://www.wab.com.pl/?ECProduct=940

pokaż więcej

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (154)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1232
Medellin | 2017-01-18
Przeczytana: 17 stycznia 2017

Zastanawiałem się jaką ocenę wystawić. Trochę zmieszałem się dwiema ósemkami, bo mnie jednak ta książka znudziła, więc oceniam dużo niżej. Nie do przyjęcia jest dla mnie dziwny trójkąt niby-niemiłosny, a może jednak miłosny? Relacje między bohaterami przypominają psychiczne sado-maso, a to też mnie nie pociąga. Z plusów wymienię to, że dość szybko mi się czytało tę książkę, momentami nawet z zainteresowaniem; przerost formy nad treścią jednak na dłuższą metę męczy. Rasowi humaniści pewnie będą zachwyceni lekturą.

książek: 4214
Kaliber48 | 2016-01-28
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

W księgarni sięgnąłem po książkę ponieważ spodobała mi się okładka - dla mnie intrygująco wieloznaczna, a do tego uwidoczniony na niej mężczyzna, zupełnie przypadkowo, był łudząco do mnie podobny, gdy byłem na drugim roku studiów; zmotywowany skojarzeniem - kupiłem książkę... Otworzyłem ją i zaintrygowało mnie, a i wkurzało, że Autor nader rzadko używa kropek, a zdania ciągną się czasami na pól strony, dzielone jedynie przecinkami... Wszystko było pisane jednym ciągiem, bez akapitów i dialogów. Początkowo trudno mi było przedzierać się przez tekst. Po pewnym czasie ta forma narracji już mi nie przeszkadzała, a pod koniec czytania odbierałem ją wręcz jako walor książki.

Całość jest właściwie monologiem znanego pisarza S. opisującego relacje z młodszym , ale też już znanym literatem L. (Ludwigiem). Relacje dziwne, bo choć S. sam żonaty, częściej przebywał w domu L. niż własnym, nocował u niego... „kiedy przypomnę sobie to wszystko...gdy ja w innej łazience podawałem Ludwigowi...

książek: 1937
Bartosz Morąg | 2015-04-28
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 28 kwietnia 2015

Znakomita, dysząca frustracją, neurozą, żalem do świata i samego siebie proza. Tylko piętnowany wciąż na jej łamach Belgrad i nazwiska kilku serbskich literatów przekonują mnie, że nie wyszła ona spod pióra Thomasa Bernharda, bo rzecz jest pisana wyraźnie "pod niego". Co - zważywszy, że książka traktuje o skradzionym pomyśle na formę i treść powieści - wydaje się dodatkowym literackim "smaczkiem".

książek: 233
Michał | 2015-10-19
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 18 października 2015

Książka na wskroś bernhardowska, łudząco podobna do "Wycinki" (bez sensu wyliczać podobieństwa), ale w sposób, który nie nasuwa na myśl słowa plagiat albo naśladownictwo, jak np pisarstwo Vargi (przebrzydłe i nudne Trociny, których się czytać nie dało). Ludwig napisany jest żywym, szybkim i ekspresyjnym piórem, spod którego wylewa się złość, gniew, żal, sarkazm ze szczyptą złośliwego dowcipu. Wszystko to jest wytworem umysłu wrażliwego, utalentowanego i skromnego człowieka, na wskroś naiwnego i dobrego. Człowieka, którego skrzywdził ktoś niemal mu najbliższy. Majstersztyk prozatorski: gniewny, emocjonalny, dowcipny, sarkastyczny i... mądry. Życiowo mądry.

książek: 1129
jotka | 2014-09-18
Przeczytana: 18 września 2014

"Czy czerwona róża jest nadal czerwona w ciemności"?
Ta książka to jeden wielki cytat, niektóre są całkiem niezłe, inne to oczywistości, aż głupio je czytać. Część z nich to rzeczy, które doskonale wiemy, ale nie potrafimy ich nazwać.
Wielkim minusem, dla mnie, jest brak akapitów. "Ludwig" to 182 małe strony, napisane jednym ciągiem. Trochę mnie to męczyło. Nie ma tu też żadnych dialogów, ale to już nie jest duży problem.
Tak właściwie, to chyba nie wiem co autor chciał przekazać i po co. To książka, o której bardzo szybko zapomnę...

książek: 340
DominikMateuszL | 2018-02-11
Przeczytana: 11 lutego 2018
książek: 710
książek: 192
MrFuckinPerfect | 2017-07-28
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
książek: 40
rolandas | 2016-10-29
Na półkach: Przeczytane
książek: 311
Adrian | 2016-07-15
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 15 lipca 2016
zobacz kolejne z 144 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd