Dziady

Wydawnictwo: Greg
6,06 (21246 ocen i 772 opinie) Zobacz oceny
10
1 092
9
1 636
8
1 907
7
4 512
6
4 353
5
3 474
4
1 565
3
1 664
2
389
1
653
Edytuj książkę
szczegółowe informacje

Dziady Adama Mickiewicza to powstały na przełomie kilkunastu lat dramat romantyczny, który stanowi bodaj najlepszy przykład tego gatunku literackiego i przez wielu badaczy twórczości wieszcza zwany jest "arcydramatem". Część II : Podczas obrzędu dziadów wywoływane są duchy niemogące zaznać spokoju z powodu grzechów popełnionych za życia. Część III : Trwa proces studentów - filomatów....

Dziady Adama Mickiewicza to powstały na przełomie kilkunastu lat dramat romantyczny, który stanowi bodaj najlepszy przykład tego gatunku literackiego i przez wielu badaczy twórczości wieszcza zwany jest "arcydramatem".

Część II : Podczas obrzędu dziadów wywoływane są duchy niemogące zaznać spokoju z powodu grzechów popełnionych za życia.

Część III : Trwa proces studentów - filomatów. Wileńskie więzienie jest pełne młodych ludzi, którzy otwarcie przyznają się do tego, że są Polakami. Jeden z nich, Konrad, staje się wcieleniem niepodległości własnej ojczyzny. Nadchodzą niespodziewane wydarzenia, w których ważną rolę odegrają siły pozaziemskie, a na ziemi po raz kolejny zetrą się szatan i Bóg.

Część IV : Do unickiego księdza przychodzi pustelnik. Mówi chaotycznie, śpiewa, zachowuje się ogólnie rzecz biorąc dziwnie. Ksiądz poznaje że to jego uczeń Gustaw. Wtedy pustelnik skarży mu się że ksiądz kazał mu wierzyć w ideały oświecenia i rozum.

 

źródło opisu: greg.pl

źródło okładki: greg.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 645
revenette | 2017-07-18
Na półkach: Przeczytane

"Dziady" jako obowiązkowa pozycja przed maturą wpajana uczniom już od gimnazjum jest trochę overrated. Z jednej strony mamy martyrologię narodu polskiego, który żyje pod zaborami a z drugiej wielkie ego Mickiewicza. Mimo wszystko nie będę skupiać się na nim zbyt mocno, bo kiedy czytałam tę książkę jego osoba bombardowała mnie na prawie każdej stronie, więc nie chcę mieć go więcej w głowie. Czytanie Improwizacji musiałam rozłożyć w czasie, bo nie wiem kto dał radę przeczytać to za jednym razem. Gloryfikowanie siebie jednak nie zawsze na propsie, Adaś. Może należy mu się jakaś mała nagroda, że w III części po wspomnianych Improwizajach usunął się z planu (małą, bo mimo wszystko musiał dojechać Słowackiego za jego ojczyma w bardzo oczywisty sposób i nawet tego nie ukrywał). Podobało mi się przedstawienie Senatora i obyczajów panujących na balach, pokazanie strachu obywateli przed władza i bezsilność. Dodatkowo myślę, że Ustęp jest bardzo niedoceniany. Moim zdaniem to jedyna konkretna cześć dramatu. Także książka owszem, warta przeczytania, ale przed maturą, kiedy będą jej od ciebie wymagać, ale drugi raz jej do ręki nie wezmę.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Aleja włókniarek

Z niecierpliwością czekałam na premierę książki „Aleja Włókniarek”. Jestem bardzo poruszona opisanymi w książce historiami łódzkich włókniarek - w wię...

zgłoś błąd zgłoś błąd