Głód

Tłumaczenie: Anna Marciniakówna
Wydawnictwo: Świat Literacki
7,29 (744 ocen i 61 opinii) Zobacz oceny
10
49
9
122
8
143
7
237
6
110
5
59
4
9
3
12
2
2
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Sult
data wydania
ISBN
8388612212
liczba stron
174
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodał
Filifionka

„Głód” należy do najważniejszych dwudziestowiecznych utworów powieściowych. W prekursorski sposób analizuje charakter, siły życiowe i energię psychiczną człowieka, dzięki której potrafi on pokonać skrajne przeciwności losu i mimo wszystko przetrwać. Bohaterem powieści jest poszukujący swego miejsca w świecie młody inteligent, nieprzystosowany do życia w bezdusznym społeczeństwie. „Głód”...

„Głód” należy do najważniejszych dwudziestowiecznych utworów powieściowych. W prekursorski sposób analizuje charakter, siły życiowe i energię psychiczną człowieka, dzięki której potrafi on pokonać skrajne przeciwności losu i mimo wszystko przetrwać. Bohaterem powieści jest poszukujący swego miejsca w świecie młody inteligent, nieprzystosowany do życia w bezdusznym społeczeństwie. „Głód” zawiera wątki autobiograficzne, nawiązuje do przeżyć z niełatwej młodości samego Hamsuna, łącząc walory dokumentu epoki i ponadczasowego, wielkiej rangi dzieła literackiego.
Jest to pierwszy przekład utworu z języka norweskiego i jego pierwsze pełne polskie wydanie.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 363
Emilia Esss | 2012-10-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 października 2012

Zdecydowanie spodziewałam się czegoś lepszego. Co prawda książka ma świetne momenty, które naprawdę mną poruszyły, ale żeby nazywać "Głód" jedną z najważniejszych dwudziestowiecznych utworów powieściowych? Po części chyba zbyt górnolotne to słowa. Tzn. przekaz niewątpliwie jest w zasadzie ponadczasowy i daję pobudkę do głębokiej analizy otaczającej nas rzeczywistości, jak i też analizy ludzkiej psychiki. Ogólnie jednak mi w tej książce zdecydowanie czegoś zabrakło, stanowi ona dla mnie jakby szkic do powieści, a nie zakończone dzieło. Już choćby z uwagi na zakończenie, którego nawet nie mogę nazwać otwartym - jest ono jakby ucięciem akcji przez autora w momencie wręcz przypadkowym (przynajmniej ja odniosłam takie wrażenie). Chyba, że ten niedosyt jest zamierzony?
Niektórzy porównali tutaj "Głód" do "Idioty" Dostojewskiego, z czym również zdecydowanie bym polemizowała. Pomijając już nawet sam klimat, bo wg mnie jest diametralnie inny - Książę Myszkin jest w zasadzie nieskazitelnie szczery, prawdomówny, jego dobroć ma zupełnie inny charakter, aniżeli dobroć, której przebłyski miewa wobec innych ludzi bohater "Głodu" i które w zasadzie nie są czystymi aktami dobra, dla samego ich czynienia drugiemu bliźniemu... Bohater "Głodu" czyni dobro np. oddając ostatnie dziesięć koron przypadkowej kobiecie, jakby po to by udowodnić przede wszystkim samemu sobie, że nie jest totalnym obłudnikiem i hipokrytą, który stoczył się na niemal samo dno; poprzez dobre uczynki tłamsi on w sobie dręczące go wyrzuty sumienia i nienawiść do samego siebie, a z drugiej strony też po części pychę. Co prawda łączy ich ogromna naiwność i irracjonalna wiara w lepsze jutro, ale co innego im pozostało? Ponoć nadzieja umiera ostatnia...

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Nawyk samodyscypliny. Zaprogramuj wewnętrznego stróża

Dla mnie to książka dla ludzi chronicznie rozciapcianych i nieogarniętych. Sama treść za długa do tego co chciał przekazać autor. Na plus przemawiają...

zgłoś błąd zgłoś błąd