Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dzidzia

Seria: Nowa proza polska
Wydawnictwo: Świat Książki
5,67 (411 ocen i 56 opinii) Zobacz oceny
10
7
9
22
8
37
7
79
6
103
5
68
4
20
3
45
2
12
1
18
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788324718894
liczba stron
174
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
mad28

W podwarszawskich Gołąbkach Stefania Mutter denuncjuje Niemcom dwie Polki, skazując je na śmierć. Pół wieku później wnuczka Stefanii, Danuta, rodzi Dzidzię: zdeformowaną fizycznie i upośledzoną dziewczynkę. Dzidzia jest… "zemstą Historii" i utrapieniem. Może zostanie świętą w miejscowym kościele? Wstrząsająca, kontrowersyjna opowieść o naszym narodowym charakterze, kompleksach i głupocie....

W podwarszawskich Gołąbkach Stefania Mutter denuncjuje Niemcom dwie Polki, skazując je na śmierć. Pół wieku później wnuczka Stefanii, Danuta, rodzi Dzidzię: zdeformowaną fizycznie i upośledzoną dziewczynkę. Dzidzia jest… "zemstą Historii" i utrapieniem. Może zostanie świętą w miejscowym kościele? Wstrząsająca, kontrowersyjna opowieść o naszym narodowym charakterze, kompleksach i głupocie. Klimat makabrycznego snu.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 118
bookslover | 2013-08-15
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 28 grudnia 2012

Książka dość specyficzna, mimo humorystycznego klimatu jest pełna metafor. Autorka wytyka polakom brak sił do mobilizacji, brak organizacji. Ogólnie książka opisuje historię naszej Polski podczas II Wojny Światowej, a później mówi o losach tak zwanej Dzidzi, która pokutuje za grzechy swojego narodu. Jest zmaterializowaną Polską, brak nóg i rąk daje nam do zrozumienia, że jesteśmy kalekim narodem, oprócz tego dziecko było inwalidą i nie potrafiło mówić. Co za tym idzie, na tle świata Polska jawi się jako właśnie kaleka, albo naród milczący bez własnego zdania, bo by mieć własne zdanie, trzeba mieć pozycję i pieniądze, a Polska to biedny kraj.

Pierwszy raz spotykam się z książką napisaną w tak specyficzny sposób i jest to coś interesującego. Język, jakim posługuje się autorka jest raczej prosty, mniej więcej taki, jakiego używa się na wsiach. Odnośnie wsi przedstawione są też różne przesądy, jak np. "co pomyślą sąsiedzi". Bohaterowie książki są bardzo skrzywionymi ludźmi ze skrajnymi przekonaniami odnośnie religii, pieniędzy i całego świata. Liczą się z opinią innych, nawet za bardzo.
Po przeczytaniu książki znalazłam na Youtube.com filmiki pani Sylwii Chutnik, która oprowadza nas po Warszawie i pokazuje miejsca opisane w książce. To historii dodaje nieco szczegółów, za co duży plus dla pomysłowego wydawnictwa :)
Do przeczytania książki zapaliłam się, gdy dowiedziałam się, że moja druga połówka na studia ma przeczytać i zreferować wybraną przez siebie książkę. Za namową jego znajomych wybraliśmy i zamówiliśmy tę książkę. Na początku miałam bardzo mieszane uczucia i czytając niektóre fragmenty płakałam ze śmiechu, co jeszcze mi się nie zdarzyło. Dopiero podchodząc z dystansem byłam w stanie zauważyć jakiś głębszy przekaz i te wszystkie metafory.

Z całą pewnością ją polecam, bo spostrzeżenia autorki są bardzo ciekawe :)

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Białystok. Biała siła, czarna pamięć

Rozczarowanie. Nie wiem właściwie, o czym miała być ta książka (na początku ma się wrażenie, że to rzecz o smutnej próbie wygumkowania żydowskiej częś...

zgłoś błąd zgłoś błąd