Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017

Ćpun

Tłumaczenie: Tomasz Lewandowski
Wydawnictwo: Albatros
6,67 (3479 ocen i 227 opinii) Zobacz oceny
10
176
9
334
8
455
7
1 002
6
753
5
482
4
107
3
125
2
22
1
23
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Junk
data wydania
ISBN
8390477483
liczba stron
286
język
polski
dodała
Nyx

Kontrowersyjna i szokująca powieść dla dorosłych i młodzieży. Jej tematyka wiąże się ze sprawami seksu i używania narkotyków. "Ćpun" zdobył w 1997 roku dwie najbardziej prestiżowe brytyjskie nagrody literackie przyznawane w kategorii literatury młodzieżowej. W rankingu popularności literatury obcej w Polsce w 1999 roku osiągnął piąte miejsce. Akcja książki toczy się w latach...

Kontrowersyjna i szokująca powieść dla dorosłych i młodzieży. Jej tematyka wiąże się ze sprawami seksu i używania narkotyków. "Ćpun" zdobył w 1997 roku dwie najbardziej prestiżowe brytyjskie nagrody literackie przyznawane w kategorii literatury młodzieżowej. W rankingu popularności literatury obcej w Polsce w 1999 roku osiągnął piąte miejsce.

Akcja książki toczy się w latach osiemdziesiątych. Bohaterowie, para czternastolatków, Gemma i jej chłopak Smółka, borykają się z samotnością i niezrozumieniem. W poszukiwaniu szansy na urzeczywistnienie swojej miłości, zniechęceni nudą małomiasteczkowego życia, buntują się, porzucają rodzinne domy i przenoszą się do dużego miasta. W Bristolu trafiają do środowiska narkomanów i ludzi żyjących na marginesie społeczeństwa. Stopniowo z dwójki nastawionych idealistycznie do życia nastolatków stają się ćpunami, którzy nie zdają sobie sprawy ze swego uzależnienia. Aby zdobyć pieniądze na narkotyki, Gemma musi uciekać się do prostytucji, a Smółka do kradzieży. Próby uwolnienia się od nałogu kończą się niepowodzeniem...

Narratorem każdego rozdziału jest inna osoba, przez co losy bohaterów poznajemy ciągle z nowej perspektywy.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 562
Aramina | 2015-05-12
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 12 maja 2014

Zdobywczyni dwóch nagród brytyjskich w kategorii najlepszej powieści młodzieżowej, książka "Ćpun" Melvina Burgessa skupia się na losach pary głównych bohaterów - Gemmy oraz Smółki, jej chłopaka, a zarazem przyjaciela. Obaj nastolatkowie mają nieciekawe życie - patologie rodzinne, brak zainteresowania ze strony najbliższych, a także nuda małomiasteczkowego życia powodują, iż 14-latkowie uciekają ze swoich domów, aby w którymś z większych miast znaleźć spokój i zrozumienie. Problemy zaczynają się, gdy bohaterowie docierają do Bristolu - praca, jaką mogą otrzymać jako osoby nieletnie i bez wykształcenia, nie wystarcza na wynajem jakiegokolwiek lokum - tak oto młodzi trafiają do narkomańskich ruder i środowiska, po którym ich przewodnikami, a z czasem czymś na wzór przyjaciół stają się Lily i Rob, kolejna para w powieści z tym, że już mocno uzależniona od narkotyków "twardych". W tym momencie każdy może przewidzieć, co się stanie - Gemma ucieka się do prostytucji, a Smółka do kradzieży, by zarobić na kolejne działki.

W mojej opinii jest to książka mocna, wciągająca, dająca do myślenia i potrzebna. Opowieść o tytułowym ćpunie (a właściwiej ćpunach) nie jest przesłaniem o tym, że nie wolno dotykać narkotyków. Nie, ona swoją treścią mówi - "Chcesz? Bierz. To Twoje życie. Masz prawo się zabawić. A teraz ja pokażę Ci, jak skończysz." Obecnie na rynku literackim jest masa książek o narkomanach, pytanie więc brzmi, co wyróżnia akurat tę? Czy spotkaliście już w książce szczegółowy opis tego, jak młoda dziewczyna, narkomanka, zachodząc w ciążę, chce dziecka, bo przecież ono jest wyrazem miłości jej i stałego partnera, jednak jest uzależniona tak bardzo, że nie przestaje dożylnie brać? Jak cieszy się, że podczas karmienia naturalnego rosną piersi, bo żyły na nich są bardziej widoczne, a ona nie ma już na ciele miejsca, aby się wkłuć? A odebrane przez opiekę społeczną dziecko okazuje się być od urodzenia naćpane? Tu spotkacie. Ten i niejeden podobny opis, powiedziałabym, że drastyczny, jeśli uzmysłowimy sobie, że takie sytuacje w pewnych środowiskach są codziennością, o której po prostu się nie mówi.

Nie chcę nikomu spojlerować, więc powstrzymam się może od dalszych wywodów. Uważam jednak, że warto jest tę powieść przeczytać, zastanowić się nad nią i wyrobić własne zdanie. Od razu jednak zaznaczam - to nie jest wbrew pozorom książeczka dla nastolatków na nudne popołudnie, ale pozycja, do której trzeba mentalnie dojrzeć, aby dostrzec jej tragizm.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Mam przyjaciółkę baletnicę

Pełna recenzja na:MaleWielkieKsiazki.blogspot.com (...) Poznawanie pracy baletnicy może nie jest konieczne, bo zawód jest mało popularny, ale może tym...

zgłoś błąd zgłoś błąd