Czekając na Godota

Tłumaczenie: Antoni Libera
Seria: Lektury
Wydawnictwo: Państwowy Instytut Wydawniczy
7,46 (1686 ocen i 81 opinii) Zobacz oceny
10
183
9
372
8
285
7
425
6
206
5
129
4
32
3
35
2
12
1
7
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
En attendant Godot
data wydania
ISBN
8306011694
liczba stron
117
kategoria
Literatura piękna
język
polski

Sztuka napisana przez Samuela Becketta, reprezentująca tzw. teatr absurdu.

 

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (4389)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 842
romeo | 2019-03-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 21 marca 2019

Dramat będący egzystencjalną metaforą wszech czasów obficie podlaną sosem wisielczego humoru i perfidnej groteski. Życie człowieka to trwanie w płonnej nadziei, która nie ma szans na spełnienie a jednak tęsknota za nim wciąż powraca i każe rozpaczliwie trzymać się swojego miejsca. Niedaleko od podobnych intuicji był Budda mówiący o wiecznym kole naszych pragnień, które popychają nas do działania stając się jednocześnie przyczyną powszechnemu wszystkim czującym istotom cierpienia. To ta sama nędza istnienia i wydaje się, że po upływie tysiącleci nic się nie zmieniło. Bo Didi i Gogo są w każdym z nas.

książek: 603
talia44 | 2013-10-10
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 09 października 2013

"Czekając na Godota"to sztuka Samuela Becketta reprezentująca teatr absurdu.W sztuce w zasadzie niewiele się dzieje.Bohaterami są dwaj włóczędzy Vladimir i Estragon,którzy całymi dniami oczekują na spotkanie
z tajemniczym Godotem.Są oni przekonani,że jeśli Godot się pojawi to ich życie całkowicie się odmieni.Godot w sztuce nie pojawia się ani na moment.Stanowi on symbol tego,czego oczekuje się w życiu ,przyciąga i rodzi nadzieje na lepszy los.
Kimkolwiek miałby się Godot okazać to warto na niego czekać bo właśnie wiara rodzi nadzieje.
Powiedzenie "czekać na Godota" czyli na coś co nigdy nie nastąpi weszlo nawet do języka potocznego.

książek: 993
bibliofilka | 2012-03-04
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 04 marca 2012

Wyobraźcie sobie drzewo, pod nim kamień, kilka kroków dalej biegnie samotna droga. Ot, tyle - to cała scenografia, niezbyt imponująca jak na jeden z najgłośniejszych dramatów na świecie. Czy rzeczywiście można mu przypiąć taką etykietkę? Czy nie jest 'przegadany', 'przereklamowany'? Bynajmniej, NIE JEST! I zaraz to udowodnię.

Bohaterów też tu nie za wiele: dwaj przyjaciele-włóczędzy o przedziwnych imionach - Estragon i Vladimir oraz dwie postaci drugoplanowe - Puzzo i Lucky, jest jeszcze nieznany nawet z imienia Chłopiec. I niby nic się nie dzieje. Dwóch facetów gada sobie pod drzewem, a obok pojawiają się postacie. Żadnej skomplikowanej akcji, rozbudowanych postaci, dekoracji, opisów, tak jakby o niczym. Jednak, żeby powiedzieć i wyrazić wiele nie trzeba pisać wielostronicowych poematów czy powieści. Minimalizm, forma ascetyczna, wyciszenie...

Toczy się tu nieustany dialog między Vladimirem a Estragonem - który tworzy tu akcję, bo akcja rozumiana jako ciąg wydarzeń praktycznie...

książek: 1776
Olsko_Ulrich | 2017-07-01
Przeczytana: 17 maja 2017

Czytałam i w oryginale, i po polsku - tłumaczenie jest przepyszne, ale nadal... ciężko się ten utwór CZYTA. To ewidentnie dramat, który trzeba zobaczyć na deskach teatru. Niestety nie miałam takiej możliwości, ale jestem przekonana, że robiłby niesamowite wrażenie, bo i treść jest zaskakująca, zastanawiająca - głównie przez swoją monotonnię. Zaskoczyć powtarzalnością? Beckett udowadnia, że to możliwe. Wspaniała, dająca do myślenia sztuka o codziennym czekaniu... czekaniu... czekaniu... czekaniu...

książek: 1850

Jeden z najdziwniejszych dramatów, jakie czytałam w życiu. Podczas lektury 'Czekając na Godota' człowiek często czuje się aż... głupi. Nie chodzi mi o symbolikę czy odwołania do innych pozycji - poznanie bohaterów (w tym Pozza i Lucky'ego) i treści, gdzie przewija się mnóstwo tematów do refleksji sprawia, że w głowie pojawia się mnóstwo pytań, a które niełatwo znaleźć odpowiedź.
Samuel Beckett stworzył pozycję z nieskończonym polem do interpretacji - na pewno jeszcze raz spróbuje dokończyć ten dramat.

książek: 917
Bukiet_stokrotek | 2016-06-01
Na półkach: Przeczytane

O Boże, to jest doskonałe! Inteligentne, zabawne, z morałem. Każdy z nas czeka na jakiegoś Godota, każdy z nas marzy o czymś, ale rzadko to realizujemy. Zapominamy, że wizja bez działania to tylko marzenie, działanie bez planu - to tylko marnowanie czasu, a jedynie wizja połączona z działaniem może zmienić świat. Samuel Beckett uświadamia nas, że nawet jak czegoś bardzo pragniemy, możemy tego nie dostać. Ot, życie.

książek: 851
Katarzyna Bartnicka | 2016-01-31
Na półkach: Przeczytane, Odfajkowane
Przeczytana: 31 stycznia 2016

Nie powiem, żeby zachwycił mnie ten dramat, o ile lubię teksty, które są mieszanką komizmu i metafizyki, to dopiski sceniczne bardzo mi psuły lekturę. Lepiej jest te sztukę obejrzeć. Natomiast co do reszty, to oczywiście, ze zgadzam się z autorem. My ludzie jesteśmy jak ślepcy, czekamy na coś co może nie nastąpić, a zdarza się, ze to coś nawet spotykamy lecz nie potrafimy rozpoznać i przegapiamy.

książek: 501
tvinge | 2014-08-28
Na półkach: Przeczytane, Teatr
Przeczytana: październik 2013

Moja prezentacja maturalna była na temat teatru absurdu i jako jeden z utworów, na którym opierałam swoją pracę był właśnie "Czekając na Godota".

Absurd goni absurd.

Dziwny utwór, ale po przeczytaniu go wielokrotnie dostrzec można jego głęboką symbolikę.

książek: 791
Ev_ | 2011-02-18
Na półkach: Ulubione, Przeczytane

Dawno nie czytałam książki z takim pośpiechem i niepokojem. Dawno też w trakcie czytania nie zostałam zmuszona do zadania sobie tak wielu pytań.
Dramat bardzo uniwersalny - cieszę się, że przeczytałam tekst dramatu nim przeszłam do wywodów odautorskich i wszelakich specjalistów (zawsze nudzą mnie teorie liczbowe i próby narzucenia jedynej dobrej interpretacji).
Jednym słowem - cudo! O życiu, świecie i o Godocie, na którego wszyscy (mniej, lub bardziej naiwnie i intensywnie)czekamy.

książek: 3258
Damian | 2013-10-21
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam

"Nic się nie da zrobić" - tymi słowami zaczyna się sztuka Becketta. Te słowa są wyrocznią. Mimo, że bohaterowie zdają sobie z tego sprawę, mimo, że już tyko "są" to autorowi udało się zamknąć w swym dziele cały świat. Materię i myśl. Napisane prawie sto lat temu a jakby jeszcze bardziej aktualne dziś niż wtedy.

zobacz kolejne z 4379 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Książki na cenzurowanym

Booksellers Association, czyli brytyjskie stowarzyszenie księgarzy, opublikowało zestawienie najważniejszych książek zakazanych. Na jej szczycie znalazło się „O powstawaniu gatunków” Charlesa Darwina.


więcej
Dobrze wyjść z pisarzem: Samuel Beckett i Buster Keaton

Jakieś 50 lat temu doszło do interesującego spotkania: na planie filmowym pracowali razem dramaturg i pisarz Samuel Beckett i gwiazda kina niemego, Buster Keaton. Jak się dogadywali?


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd