Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Lalka Kafki

Tłumaczenie: Aleksandra Okulska-Inez
Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
6,19 (93 ocen i 15 opinii) Zobacz oceny
10
1
9
2
8
9
7
32
6
22
5
17
4
5
3
5
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Kafkas Puppe
data wydania
ISBN
978-83-10-11620-8
liczba stron
192
słowa kluczowe
Kafka, listy, wyobraźnia
język
polski
dodała
Paya

W październiku 1923 roku, podczas spaceru, Franz Kafka spotkał w steglitzkim parku dziewczynkę, która straciła lalkę. By pocieszyć dziecko, ponoć pisał dla niego listy w imieniu zguby. Korespondencja się nie zachowała, ale dla Gerda Schneidera ten mało znany epizod z biografii praskiego twórcy stał się punktem wyjścia do stworzenia niezwykłej opowieści, gdzie fakty przeplatają się z literacką...

W październiku 1923 roku, podczas spaceru, Franz Kafka spotkał w steglitzkim parku dziewczynkę, która straciła lalkę. By pocieszyć dziecko, ponoć pisał dla niego listy w imieniu zguby. Korespondencja się nie zachowała, ale dla Gerda Schneidera ten mało znany epizod z biografii praskiego twórcy stał się punktem wyjścia do stworzenia niezwykłej opowieści, gdzie fakty przeplatają się z literacką fikcją.

Pisarz i jego dzieło, niezwykła przyjaźń i lalka podniesiona do rangi pełnoprawnego bohatera – Gerd Schneider zabiera czytelników w wyjątkową, erudycyjną podróż z pogranicza snu i jawy, tak bliską atmosferze tajemnicy i nieokreślenia, obecnej w twórczości Kafki.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 3766
kinga | 2012-06-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 21 czerwca 2012

Berlin 1923r. Franz Kafka mieszka ze swoją Dorą w ciasnym pokoju, choroba się rozwija, zbliża się zima, która może przynieść tragiczne skutki, gdyż brak środków materialnych uniemożliwi zakup odpowiedniej ilości opału. Kafka być może przeczuwa, że ta zima będzie jego ostatnią, gdyż coraz częściej stawia sobie pytania o sens i cel swojego pisarstwa, pragnie spotkania ze swoją siostrą i wspomina dotychczasowe życie, przede wszystkim swoje dzieciństwo i toksyczne relacje z ojcem.

To, ile w tej powieści jest prawdy, a ile zmyślenia wydaje się nie być tu takie istotne. Jest to bowiem opowieść o człowieku, artyście u schyłku życia, który być może zdawał sobie sprawę, że nie zostało mu wiele czasu. Spotykał się z małą dziewczynką, Leną (mieszkanką domu dziecka), by czytać jej (pisane przez siebie) listy od jej zaginionej lalki. Właśnie to tak wielkie zaangażowanie (chodził do parku mimo choroby, mimo deszczowej pogody, która mogła być zagrożeniem w jego stanie) Kafki w relacje z kilkulatką traktowane może być jako jego autoterapia. Pisarz często wspomina swoje nieszczęśliwe dzieciństwo, a zdania typu: "Dorosłym nie wolno łamać obietnic!" zdają się nie być frazami, które myśli dorosły Kafka, a silną obietnicą z dzieciństwa, która nie raz go zawiodła, którą mały Franz wypowiada przez zaciśnięte zęby, ze łzami w oczach. Mam wrażenie, że jego przyjaźń z dziewczynką powodowana jest pobudkami raczej egoistycznymi niż na przykład wrażliwością Kafki, która wg mnie objawia się w relacjach z Dorą i siostrą.

"Lalka Kafki" to także powieść o artyście, któremu za życia nie dane było osiągnąć pełni satysfakcji ze swojej twórczości, stąd nawiedzające pisarza wątpliwości, próby zniszczenia swoich dzieł. Co więcej, jest to artysta, który żyje niemal w nędzy, by być docenionym dopiero po wielu latach od swojego zgonu. To też portret człowieka zmagającego się z duchami przeszłości, przeżywającego wciąż od nowa dawne tragedie.

Powieść Schneidera to również Berlin lat międzywojennych, biedny, ponury, bez perspektyw. Znalazł się tu również aspekt społeczny, dzięki postaci Leny - problem samotnych dzieci, na co dzień żyjących w domach lub zakładach dla sierot. Mała bohaterka jest tu jak gdyby symbolem wszystkich nieszczęśliwych dzieci, pragnących miłości i akceptacji, żyjącej nadzieją, podsycaną wyobraźnią:

"Lena nie potrafi sobie wyobrazić, że ktoś mógłby kłamać. Jeśli coś zdaje się nielogiczne, niemożliwe, wtedy Lena naprawdę zaczyna w to wierzyć."

Głęboka opowieść o człowieku, jego rozterkach, uczuciach, zmaganiach z teraźniejszością, przeszłością i lękiem przed przyszłością, okraszona fragmentami tekstów Kafki, faktami z życia pisarza - staje się lekturą bardzo przyjemną.


http://dajprzeczytac.blogspot.com/

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Strażak

Jak dla mnie rozczarowanie. To najsłabsza książka Hilla jaką czytałem. Wolna ,miejscami nudna. Rozciągnięta ,brak tempa. Nie jest oczywiście dnem ,ale...

zgłoś błąd zgłoś błąd