Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017

Dopóki mamy twarze

Tłumaczenie: Albert Gorzkowski
Wydawnictwo: Esprit
7,11 (906 ocen i 118 opinii) Zobacz oceny
10
65
9
138
8
158
7
265
6
132
5
93
4
20
3
27
2
4
1
4
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Till We Have Faces
data wydania
ISBN
978-83-61989-01-1
liczba stron
360
słowa kluczowe
Amor, Psyche, mit, reinterpretacja
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodał
Snoopy

„Dopóki mamy twarze” to niemal nieznane w Polsce arcydzieło C.S. Lewisa, autora „Opowieści z Narnii”; jego ostatnia powieść, napisana dla dorosłych czytelników. W starożytnej krainie Glome, gdzie czci się krwawą boginię Ungit, dorastają dwie królewskie córki: piękna i tak brzydka, że zakrywa twarz welonem. Gdy na królestwo spadają plagi i nieszczęścia, świątynia Ungit żąda krwawej ludzkiej...

„Dopóki mamy twarze” to niemal nieznane w Polsce arcydzieło C.S. Lewisa, autora „Opowieści z Narnii”; jego ostatnia powieść, napisana dla dorosłych czytelników.

W starożytnej krainie Glome, gdzie czci się krwawą boginię Ungit, dorastają dwie królewskie córki: piękna i tak brzydka, że zakrywa twarz welonem. Gdy na królestwo spadają plagi i nieszczęścia, świątynia Ungit żąda krwawej ludzkiej ofiary, która ma odwrócić gniew bogini. Ofiara zostanie złożona tajemniczej Bestii, mieszkającej w cieniu Szarej Góry. Oczy kapłanów Ungit zwracają się na mieszkańców Pałacu…

„Dopóki mamy twarze” to historia miłości, opowieść o walce między rozumem a pierwotnymi siłami, o prawdzie i fałszu, wierze i złudzeniu. To ostatnie słowo jednego z ojców gatunku fantasy jest niewątpliwie wielką literaturą, a zarazem arcydziełem mistrza wyobraźni, powieścią o sensacyjnej akcji, pełną tajemniczości i grozy, historią przykuwająca od pierwszej do ostatniej strony.
Książkę można czytać jako wciągającą opowieść o mieszkańcach barbarzyńskiej krainy leżącej w cieniu Szarej Góry, ale także jako opowiedziany na nowo starożytny mit, wieloznaczną historię, która mówi o człowieku – istocie zależnej od swojej cielesności, mściwej i zazdrosnej, a jednocześnie tęskniącej do doskonałości i piękna. To także opowieść o problemie wiary – o tych, którzy uwierzyli i o wątpiących.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Esprit, 2010

źródło okładki: http://www.esprit.com.pl/90/Dopoki-mamy-twarze.html

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 268
AnnaMaria | 2012-02-26
Przeczytana: luty 2012

"Ta reinterpretacja starej opowieści żyła w umyśle autora już od czasów studenckich, krzepnąc i konkretyzując się z biegiem lat. [...]. właściwa forma objawiła się sama i nagle rożne wątki: prosta opowieść o czasach barbarzyńskich, umysłowość brzydkiej kobiety, mroczne bałwochwalstwo i blade oświecenie w czasie wojny sprzęgły się ze sobą i splotły z wizją i zamętem, jaki w życiu ludzkim powoduje powołanie i wiara."

Jest to niesamowicie magiczna opowieść. Jednak myśl ta przyszła do mnie tak na prawdę na ostatnich kartkach książki oraz po zrozumieniu, że jest to zmodyfikowana opowieść o Psyche i Kupidynie. Trzeba posiadać niesamowitą wyobraźnie, dar pisarski aby stworzyć coś tak niezwykłego. Książka jest pełna metafor, dla mnie często niezrozumiałych, do czego z przykrością muszę się przyznać. Chwilami nużąca opowieść, pozbawiona jakiejkolwiek akcji, a chwilami zapierająca dech w piersiach przesiąknięta magią. Nie czytało się jej łatwo, wymagała skupienia i wczucia się w jej specyficzną aurę. W pewnym momencie, co mogło być błędne, zaczęłam się skupiać na zrozumieniu przenośni jaka była zawarta w niektórych fragmentach historii. Gdy czytałam ostatnie zdania poczułam coś co rzadko mi się zdarza, pewien dreszcz i uczucie przeżycia czegoś niezwykłego, razem z tą historią. Z pewnością jest to ksiązka do wielokrotnego czytania, ponieważ, tego jestem pewna, za każdym razem będzie można odnaleźć w niej inna prawdę i dotrzeć nie zauważone wcześniej momenty, ważne dla całej historii.
Wydaje mi się, że można ją czytać jako historię o dwóch siostrach, żyjących w pradawnych królestwie, historię z granicy fantastyki. Ale także jako powieść o mądrości, wierze, wyborach jakie człowiek spotyka na swej drodze.
Jedyne co jest fatalne to okładka, zupełnie nie oddaje uroku i przesłania ksiązki, ale nie wszystko może być idealne :).

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Córka króla moczarów

Książka rozczarowała mnie - polecam osobom cierpiącym na bezsenność :) Kupując książkę oczekiwałam czegoś innego. Spodziewałam się akcji trzymającej w...

zgłoś błąd zgłoś błąd