8,05 (389 ocen i 23 opinie) Zobacz oceny
10
73
9
112
8
72
7
71
6
34
5
16
4
6
3
4
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
El Aleph
data wydania
ISBN
8373375457
liczba stron
192
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodał
randhir

"Alefa" wraz z wcześniejszymi "Fikcjami" sam Borges zaliczył po latach do swych najważniejszych książek. Wszystkie jego późniejsze opowiadania, szkice lub wiersze są w istocie wariantem, modyfikacją bądź wstępnym zarysem - fabularnym, eseistycznym czy poetyckim - wątków, idei i symboli zawartych w obu tych zbiorach opowiadań. Albowiem, jak pisał: "liczba fabuł i metafor, do jakich zdolna jest...

"Alefa" wraz z wcześniejszymi "Fikcjami" sam Borges zaliczył po latach do swych najważniejszych książek. Wszystkie jego późniejsze opowiadania, szkice lub wiersze są w istocie wariantem, modyfikacją bądź wstępnym zarysem - fabularnym, eseistycznym czy poetyckim - wątków, idei i symboli zawartych w obu tych zbiorach opowiadań. Albowiem, jak pisał: "liczba fabuł i metafor, do jakich zdolna jest ludzka wyobraźnia, jest nieograniczona". W opowiadaniach pojawiają się prawdziwe niekiedy postaci i nierzeczywiste sytuacje, a świat tam przedstawiony to jakby zwielokrotniony koszmar senny, natłok lustrzanych zjaw, przywidzeń i niematerialnych obrazów. ?Alef? to fantazje na temat czasu, wieczności jako zastygłej teraźniejszości, człowieka jako mikrokosmosu, symbolicznego zwierciadła wszechświata, fascynującego labiryntu snów i nieskończoności.

 

źródło opisu: http://www.proszynski.pl/

źródło okładki: http://www.proszynski.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 389
Marek Krzystek | 2017-09-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 18 września 2017

Od razu wiedziałem, że to labirynt nie dla mnie, że to nie ten, w którym lubię się zagubić, więc nie oceniam. Borges swoim piórem wpełznął w literaturę nawiązując do znanych lub też mniej znanych wątków literackich, do węża zjadającego swój ogon, do nieśmiertelności, do Minotaura, do Awerroesa, do Zbrodni i kary itd.. Oczywiście krytycy literaccy oceniają jego opowiadania jako wspaniałą zabawę intelektualną. No cóż, krytycy uwielbiają kroczyć po udeptanych ścieżkach, uważają, że umieszczanie w książkach odnośników do dobrze znanych im tematów podnosi wartość pisarza. Ja natomiast uważam, że gdyby krytycy literaccy wyznaczali trendy w pisarstwie, do tej pory czytalibyśmy wyłącznie gliniane tabliczki wypełnione pismem klinowym z różnorakimi wersjami eposu o Gilgameszu. Krytycy boją się czegokolwiek nowego, dlatego z takim zapałem rzucają się na wciąż powtarzane mity literackie.
Więc Borges, w swoich opowiadaniach, niewątpliwie dających asumpt do dywagacji, takich z cyklu co poeta miał na myśli, w ogóle nie ukazał swojego oblicza pisarza, nie wykazał się jako obserwator rzeczywistości, jego opowiadania pozbawione są bohaterów, takich którzy mają uczucia, pragnienia, myśli, cokolwiek. Jest wyłącznie eksploracja klasycznych tematów, w sam raz do studiowania na literaturoznawstwie.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Najszczęśliwsza

UWIERZ MI NA SŁOWO Na nazwisko Maxa Czornyja wpadam już od jakiegoś czasu. Wszyscy chwalą, no to może pora, żeby wyrobić sobie własne zdanie. Niestet...

zgłoś błąd zgłoś błąd