Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Wilczyca i Córka Ziemi

Cykl: Mojra (tom 1)
Wydawnictwo: Otwarte
6,08 (588 ocen i 50 opinii) Zobacz oceny
10
34
9
37
8
67
7
133
6
107
5
89
4
39
3
50
2
12
1
20
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
La Louve et l’Enfant
data wydania
ISBN
9788375150353
liczba stron
320
słowa kluczowe
mojra, wilczyca
język
polski
dodała
Sela9030

Alea otrzymuje niezwykłą moc, kiedy zdejmuje pierścień z palca zmarłego druida. Teraz grozi jej śmiertelne niebezpieczeństwo. By przeżyć, musi zrozumieć pradawną legendę i sny, w których pojawia się tajemnicza biała wilczyca. Tymczasem nad krainą Alei zbierają się złowrogie chmury wojny. "Mojra. Wilczyca i Córka Ziemi" to pierwsza część bestsellerowej trylogii. Została przetłumaczona na...

Alea otrzymuje niezwykłą moc, kiedy zdejmuje pierścień z palca zmarłego druida. Teraz grozi jej śmiertelne niebezpieczeństwo. By przeżyć, musi zrozumieć pradawną legendę i sny, w których pojawia się tajemnicza biała wilczyca. Tymczasem nad krainą Alei zbierają się złowrogie chmury wojny.

"Mojra. Wilczyca i Córka Ziemi" to pierwsza część bestsellerowej trylogii. Została przetłumaczona na dziesięć języków. W samej Francji sprzedano prawie pół miliona egzemplarzy. To wspaniała, pełna epickiego rozmachu opowieść o Gaelii, krainie-wyspie, w której nad ludzkim przeznaczeniem czuwa bogini Mojra.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 452
Isztar | 2012-06-12
Na półkach: Kiedyś miałam
Przeczytana: 12 czerwca 2012

Książka zainteresowała mnie opisem, który znajdujemy na tyłach okładki. Druidzi, magia w ich wykonaniu, tajemnicza wilczyca o białym futrze – wszystko to zachęcało do zagłębienia się w lekturę. Jaki był tego skutek? Czy spodobała mi się owa wizja świata stworzonego przez Henriego Loevenbrucka.


Utwór mogę śmiało zakwalifikować do gatunku fantasy. Świat, w jaki zostajemy zaproszeni przez autora, jest bajkowy i niebywale barwny. Widać wyraźnie, że autor kierował się kanonem klasyki fantasy. Uniwersum oparte na realiach średniowiecznych, dodatkowo umiejscowione w nieco zmodyfikowanej wersji Irlandii. Można się tego domyślić poprzez liczne zapożyczenia z owego kraju, począwszy od wyglądu mapki zamieszczonej na początku strony, poprzez druidów, po kulturę obowiązującą w tamtejszej rzeczywistości – wszystko oczywiście jest delikatnie zmodyfikowane, jednak wystarczy choć trochę informacji na temat Irlandii, aby szybko skojarzyć fakty.

Jedną z bohaterek jest Alea, nastoletnia sierota, która wychowywała się na ulicy. Dziewczynie dokucza samotność, którą rekompensuje sobie poprzez marzenia o odkryciu prawdy o jej pochodzeniu. Po dosyć przerażającym znalezisku, jej życie ulega diametralnej zmianie. Od tej pory cała historia nabiera rozpędu. W tym samym czasie poznajemy losy białej wilczycy, Imali, która zostaje odrzucona przez watahę i musi opuścić stado, w innym wypadku grozi jej śmierć. Poznajemy również kilka innych postaci – druid Felim, który postanawia pomóc dziewczynie oraz nieustraszony (jak się później okazuje, nie tak do końca) krasnolud Mjolln, który postanowił dotrzymać towarzystwa Alei. Poznajemy wiele postaci drugoplanowych, które urozmaicają fabułę. Niestety muszę powiedzieć, że mimo iż bohaterowie są naprawdę barwni, brak im tego ''czegoś'' co sprawia, że stają się realni, pełnowymiarowi. Autor, tworząc swoich bohaterów, najwyraźniej zapomniał o ich charakterach, indywidualności, która sprawiłaby, że nie byliby schematyczni. Tutaj jednak są to typowe postacie fantastyczne – krasnolud drażliwy na punkcie swojego wzrostu, a dodatkowo żarłoczny, druid – typowy mentor, czarodziej, w długich szatach, którego obawiają się zwykli ludzie, czy też elfy – piękne, urzekające (a jakże!) o szpiczasto zakończonych uszach.

CAŁOŚĆ
http://isztarbooks.blogspot.com/2012/06/mojra-wilczyca-i-corka-ziemi-henri.html

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
MMA Fighter. Przebaczenie

Cudowna, fantastyczna, genialna, wzruszająca opowieść o nieziemsko przystojnym mężczyźnie i cudownej, skromnej kobiecie. Mam cichą nadzieję, że to nie...

zgłoś błąd zgłoś błąd