Dudziak

W dżungli niepewności

Wydawnictwo: Instytut Wydawniczy Latarnik
5,57 (306 ocen i 30 opinii) Zobacz oceny
10
7
9
22
8
15
7
55
6
68
5
62
4
24
3
27
2
9
1
17
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788360000342
liczba stron
294
język
polski
dodała
jjon

Pierwszego maila od Moniki dostałam w jesienny wieczór trzy lata temu. Pisała o swoich problemach z jedzeniem i poszukiwaniu miejsca w życiu. Była głęboko przekonana, że jeśli schudnie, to wreszcie będzie szczęśliwa. A ja wiedziałam, że się myli. Wrażenie zagubienia i chaosu nie wynika z bałaganu w otaczającym nas świecie, tylko z rozgardiaszu panującego we własnej duszy. Tam kryje się...

Pierwszego maila od Moniki dostałam w jesienny wieczór trzy lata temu. Pisała o swoich problemach z jedzeniem i poszukiwaniu miejsca w życiu. Była głęboko przekonana, że jeśli schudnie, to wreszcie będzie szczęśliwa. A ja wiedziałam, że się myli. Wrażenie zagubienia i chaosu nie wynika z bałaganu w otaczającym nas świecie, tylko z rozgardiaszu panującego we własnej duszy. Tam kryje się paraliżujący strach, oczekiwanie katastrofy, brak poczucia bezpieczeństwa i własnej wartości. Stąd biorą się takie choroby, jak anoreksja i bulimia, uzależnienie od alkoholu, narkotyków, internetu czy zakupów. Ta książka to zapis mailowej rozmowy, którą zaczęłyśmy wtedy prowadzić. To jest prawdziwa historia o tym, że warto szukać swojego szczęścia, ale i o tym, że nie znajduje się ono w innych ludziach, ani w odchudzaniu, ani w pokonaniu żadnej przeszkody, którą człowiek przed sobą podświadomie stawia. Jest to prawdziwa opowieść o pozbywaniu się wewnętrznych barier i odkrywaniu swojego prawdziwego ""ja"", czego Wam i bohaterce tej książki, Monice, życzę z całego serca.
Beata Pawlikowska

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (726)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1354
Hania | 2015-09-16

Kolejna część złotych myśli i porad, tym razem skierowanych dla nastolatki.

książek: 670
Firewarrior | 2015-01-22
Przeczytana: 16 stycznia 2015

Książka jest zbiorem maili (rzekomo prawdziwych), pisanych przez Monikę (bardzo podobną z zaburzeń do autorki w młodości) i odpowiedzi autorki.
Może streszczę...
Monika: Cudowna Szamanko! Jesteś taka wow, bądź moim guru życiowym. Mieszkam w Londynie, poza tym nienawidzę siebie i jestem gruba.
Autorka: Jesteś fajną dziewczyną. Pokochaj siebie i jedz zdrowo, a będzie dobrze.
M: Tak! Masz rację! Jesteś wspaniała! Już mi lepiej!
M: Znowu jestem gruba, zjadłam czekoladę. Nienawidzę siebie.
A: Jesteś fajną dziewczyną. Pokochaj siebie i jedz zdrowo, a będzie dobrze. Twoi rodzice pili alkohol?
M: Nie.
A: Ale na pewno? Przecież pili. Wiem lepiej. Na pewno są uzależnieni. Masz wszystkie objawy DDA. Pokochaj siebie i jedz zdrowo.
M: Na pewno. Ale masz rację, mam DDA.
A: Pokochaj siebie i jedz zdrowo.
M: Tak! Już mi lepiej!
M: Znowu jestem gruba i nienawidzę siebie.
A: Pokochaj siebie i jedz zdrowo. Idź na grupę wsparcia DDA.
M: Nie, poradzę sobie sama. Już jest lepiej. Kocham cię,...

książek: 2380
Ania | 2014-11-05
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 04 listopada 2014

Książka jest to rozmowa mailowa między Beatą a Moniką. Monika jest chora i ta książka jest o anoreksji,bulimie i o tuszy. Pokazuje jak chory człowiek reaguje, jakie ma emocje i jak na nie działa. Pomimo, że to jest o jedzeniu, w tej książce też jest trochę o DDA oraz o innych uzależnieniach wspomniane.
Przeczytałam tą książkę jako pierwszą ale radze przeczytać pierwsze W dżungli życia, ponieważ w rozmowie jest mówiona o tej książce co tam napisała Beata.
Na początku denerwowała mnie Monika, że ciągle o jedzeniu itd ale potem stwierdziłam, że tak się zachowują chorzy ludzie i warto też takie rzeczy wiedzieć, że co się nie powie to i tak obracają to w swoje zdanie.

książek: 693
Arnika | 2018-08-16
Na półkach: Pawlikowska, 2018, Przeczytane

Wyobraźcie sobie zagubioną w życiu dziewczynę, dajmy na to Monikę. Monika studiuje w Anglii, swobodnie porozumiewa się w języku angielskim, z niemieckim też nie idzie jej źle. Dostała się na wymarzone studia za granicą, zdobywa dobre oceny. Jest szczupła, ładna, teoretycznie niczego jej nie brakuje. Jest tylko jedno "ale". Przez wiele lat cierpiała na anoreksję i bulimię, a teraz na przemian głodzi się i kompulsywnie objada.

Pewnego dnia Monika sięga po książkę Beaty Pawlikowskiej "W dżungli życia". Postanawia zmienić swoje nawyki żywieniowe, jest pełna zapału i chęci. Pisze również maila z podziękowaniami do autorki, która pchnęła ją do przodu. I tak zaczyna się mailowa rozmowa, trwająca przez parę miesięcy, o ile nie dłużej.

To prawdziwa historia i maile, z których składa się cała książka, również są prawdziwe. Widzimy huśtawkę emocjonalną, na której znajduje się Monika. Raz jest pełna zapału i radości, a za innym razem pisze, że do niczego się nie nadaje i może lepiej, żeby...

książek: 498
PrzyAromacieKawy | 2012-01-03
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 02 stycznia 2012

Kolejna z serii "W dżungli... " książka Beaty Pawlikowskiej porusza temat anoreksji, bulimii, zaburzeń odżywiania oraz szeroko pojętego braku poczucia własnej wartości. Książka jest napisana w formie listów - maili, które są wynikiem korespondencji Bety Pawlikowskiej z Moniką - dziewczyną, która ma ogromne problemy z jedzeniem i codziennym funkcjonowaniem. Z korespondencji (która miała miejsce w rzeczywistości) poznajemy zarówno Monikę jak i Panią Beatę. Nie wiem jak Was, ale mną cały czas targały sprzeczne emocje. Czasem miałam już dość Moniki i jej huśtawek nastroju. Otrzymała ogromne wsparcie, doskonale, mądre i praktyczne rady, z których korzystała tylko w krótkim czasie. Nie wyciagała wniosków na dłuższy czas. Monik apo prostu ewidentnie chciała cierpieć, bo wówczas było bezpieczniej. Nikt przecież nie będzie się śmiać z nieszczęśliwej osoby. Głupio jest się też przyznać, że po prostu w moim życiu jest ok. Mam wrażenie, że to nie jest zbyt "modna" współcześnie postawa. Bo my...

książek: 744
hienka7 | 2014-02-07
Na półkach: Przeczytane, JEST W BIB, 2014
Przeczytana: 07 lutego 2014

Nigdy nie miałam tego typu problemów. W pewnym momencie książka stała się dla mnie już monotonna, bo Monika, która jest bohaterką książki ciągle wałkuje problem swojej tuszy. Była wychowywana w normalnych warunkach, miała swoje pasje, które jednak były niczym w porównaniu z jej wyobrażeniem swojego ciała. Nie cieszyły ją osiągane sukcesy, bo najważniejsza była tusza.
Z drugiej strony mogłam zobaczyć jak młoda osoba zewsząd bombardowana kultem piękna i idealnej figury (często wytworem photoshopa) postrzega świat wokół siebie i jak trudno jest jej uwierzyć w siebie.
Warto przeczytać chociażby po to, żeby uświadomić sobie jak trudna to jest walka, żeby wyjść z bulimii czy anoreksji.

książek: 609
Mylengrave | 2017-08-15
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 05 maja 2017

Ja bym tutaj nie chciała wypowiadać się jako specjalista, bo nim nie jestem, ale coś mi się wydaje, że Beata Pawlikowska też nim nie jest...
Nie jestem fanką tego typu książek, ale leżała na stosiku książek za 2zł, więc pomyślałam, że to dobry moment na zapoznanie się z autorką. Tom się zapoznała, że cho cho.

Początkowo pomyślałam, że to listy, na które autorka odpowiada, potem zrozumiałam, że to jedna osoba pisze listy. Dziwaczny pomysł na książkę. Listy nie są pisane zbyt składnie - trudno się dziwić, są pisane przez "zwykłego śmiertelnika", nie pisarza. Pawlikowska pisze ciut lepiej, ale tylko ciut. Jej styl pozostaje stylem radiowym, niekoniecznie najlepszym jeśli chodzi o pisanie książek, bywa groteskowy.
Nie wiem jednej rzeczy, dlaczego podróżniczka odpowiada na listy związane z zaburzeniami odżywiania? Nie dość, że jestem zdziwiona, to jeszcze jestem zbulwersowana! Po pierwsze, nie ma do tego kompetencji. Po drugie, które wynika z pierwszego, może zrobić krzywdę nie tylko...

książek: 2032
natalia | 2012-08-18
Przeczytana: 17 sierpnia 2012

"W dżungli niepewności" to kolejny z serii poradników życiowych pani Beaty Pawlikowskiej. I nie czuję się ani trochę zawiedziona tym, co przeczytałam.Wręcz przeciwnie, jestem ogromnie wdzięczna za to, że zdecydowano, by prywatne listy wydać w formie książki. Przez większość czasu czułam silną więź z Moniką, która odważyła się poprosić o pomoc, dzięki czemu otrzymała szansę na nowe, szczęśliwe życie bez jakichkolwiek zaburzeń emocjonalnych.
Może i powtarzane jest tu wielokrotnie to samo, więc nie dziwię się, że ktoś, kto nie ma ze sobą najmniejszego problemu, a jego samoocena jest jak najbardziej w porządku nie ocenia tego poradnika zbyt pochlebnie. Jednak dla mnie jest to olbrzymia wskazówka, jak walczyć z autodestrukcyjnym potworem i co robić, by wreszcie móc zaprzyjaźnić się z samym sobą-bo przecież tak naprawdę tylko sobie możemy ufać w stu procentach. Tylko i wyłącznie ja jestem ze sobą przez cały czas, jeśli więc nie traktuję siebie dobrze, świadomie utrudniam sobie prawidłowe...

książek: 933
Oklahoma | 2016-07-21
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2016
Przeczytana: 20 lipca 2016

Uff... Myślałam, że jak większość książek Pawlikowskiej, również"W dżungli niepewności" będzie lekturą... Szybką, powiedzmy. Tymczasem niektóre fragmenty wirtualnej rozmowy między panią Beatą a niejaką Moniką przyprawiały mnie wręcz o mdłości. Gdzieś tam został cień przekonania, że ta książka może okazać się komuś pomocna, ale na pewnym jej etapie już nie potrafiłam współczuć głównej bohaterce i wciąż od nowa czytać, że "ma doła i chce się zabić".
Może dlatego, że też kiedyś przechodziłam przez podobne katusze. Ale jedyne, co musiałam wtedy zrobić, to nie "zaglądać w głąb swojej duszy", tylko po prostu spiąć poślady i zmienić to, co mi się (we mnie) nie podobało. Reszta zupełnie naturalnie przyszła sama.
A przesłanie książki to w skrócie: Czujesz, ze masz problem? Idź na terapię, zamiast czytać w kółko te same książki i udawać, że cokolwiek rozumiesz.

książek: 321
MajaTal | 2015-02-17
Na półkach: Przeczytane

Książka ma formę maili, które wysyłają do siebie – studentka Monika i Beata Pawlikowska.

Monika, jak większość młodych ludzi, ma problemy z akceptacją siebie, swojej wagi, urody, swojego charakteru, która nie potrafi odnaleźć się w świecie, który ciągle pędzi i narzuca młodym, by dostosowali się do tego tempa. Boi się przyszłości, nie umie przestać na zmianę się głodzić, a po kilku dniach objadać, uporządkować swoich myśli i marzeń.

Listy tworzą historię, która ma swój początek i koniec. Beata Pawlikowska, która sama kiedyś była taką zagubioną dziewczyną prowadzi Monikę przez jej codzienność, podpowiada wiele rzeczy, ale niczego nie narzuca, wyznaje jak wyszła z anoreksji, nienawiści do samej siebie i odnalazła akceptację, szczęście i pasje.

Zapraszam na mojego bloga :)
DOLINA ZAKLĘTYCH KSIĄŻEK:
dolinazakletychksiazek.blogspot.com

zobacz kolejne z 716 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd