Królowa Cieni

Tłumaczenie: Mazan Maciejka
Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
5,88 (309 ocen i 43 opinie) Zobacz oceny
10
10
9
15
8
30
7
54
6
75
5
70
4
24
3
17
2
4
1
10
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
My Swordhand Is Singing
data wydania
ISBN
9788310117199
liczba stron
224
słowa kluczowe
fantastyka, młodzież, przygoda
język
polski
dodała
Luelle

Pewnej mroźnej zimy drwal Tomas i jego syn Peter przybywają do wioski Chust. Otacza ją Matecznik, w którym rosną tysiące srebrzystych brzóz. Las widzi wszystko, ale nie zdradza powierzonych mu tajemnic. Ojciec i syn nie wiedzą jeszcze, że wkrótce będą musieli stawić czoło tajemniczej Królowej Cieni, która sprawia, że umarli wstają z grobów. Oto nowe odczytanie nieśmiertelnego mitu —...

Pewnej mroźnej zimy drwal Tomas i jego syn Peter przybywają do wioski Chust. Otacza ją Matecznik, w którym rosną tysiące srebrzystych brzóz. Las widzi wszystko, ale nie zdradza powierzonych mu tajemnic. Ojciec i syn nie wiedzą jeszcze, że wkrótce będą musieli stawić czoło tajemniczej Królowej Cieni, która sprawia, że umarli wstają z grobów. Oto nowe odczytanie nieśmiertelnego mitu — przejmująca opowieść o stracie i odkupieniu.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1184
Iluzjonistka | 2011-11-05
Przeczytana: 16 października 2011

W ciągu ostatnich lat półki księgarni wprost uginają się pod ciężarem książek o wampirach. Wampir walczący ze swoją złą naturą, pijący krew z kryształowego kieliszka i, przede wszystkim, zakochany w dziewczynie z krwi i kości to już nic nowego. Paranormal romance, bo o nim mowa, jest gatunkiem rozchwytywanym przez młode czytelniczki, ponieważ tajemnica i zakazana miłość wywołują fascynację i są oderwaniem od szarej rzeczywistości. Z tego też powodu pisarze coraz rzadziej serwują nam mrożące krew w żyłach historie o wampirach znanych nam z książek Anny Rice czy Brama Stokera. Jednak... zdarzają się wyjątki.

"Za lasami znajduje się kraina. Tak piękna, że gdy stoisz na skraju lasu i spoglądasz na pastwiska ciągnące się aż po ośnieżone góry, pojmujesz, iż niebo jest o krok. Z tej krainy pochodzi pień, a z pieśni - historia. Historia morderstwa."

Tymi słowami rozpoczyna się wydana w 2006 roku książka, angielskiego pisarza, perkusisty i pracownika wydawnictwa publikującego książki dla dzieci, Marcusa Sedgwicka pt. "Królowa Cieni". Autor zabiera nas do XVII wiecznej Transylwanii i powoli odkrywa przed nami tajemnice pierwszych nieumarłych. Najpierw jednak poznajemy pieśń, która towarzyszy nam podczas całej lektury, tajemniczą Mioricę, opowiadającą historię okrutnego morderstwa. To właśnie na niej opiera się fabuła książki, to ona splata ze sobą losy bohaterów.

Akcja powieści toczy się w niewielkiej wiosce Chust w Zakarpaciu, w prawdziwie bajkowej scenerii. Osada otoczona jest gęstym i ciemnym lasem, a wszystko zasypane jest śniegiem. Nasi bohaterowie Thomas i jego syn Peter mieszkają w zbudowanej własnymi rękami chatce na obrzeżach wioski, ponieważ mieszkańcy wioski nie akceptują obcych. Mężczyźni nie mają łatwego życia. Pracują jako drwale, są samotni i zmagają się z własną przeszłością. Ojciec topi smutki w alkoholu, a syn w ciężkiej pracy i związku z miejscową dziewczyną - Agnes. Monotonię ich życia przerywają niewyjaśnione morderstwa, najpierw zwierząt, a potem ludzi. Przerażenie osiąga punkt kulminacyjny, kiedy umarli zaczynają powstawać z grobów, a z ust mieszkańców wioski coraz częściej padają słowa: "To Królowa Cieni".

Język, jakim została napisana "Królowa Cieni" jest wyjątkowo prosty. Tekst opiera się na krótkich, nieskomplikowanych zdaniach i jest wręcz pozbawiony opisów przeżyć wewnętrznych, miejsc czy chociażby wyglądu postaci. Dla niektórych styl pisania Marcusa Sedgwicka może być naprawdę ciekawy, jednak innym, bardziej wymagającym w ogóle nie sprawi przyjemności. Kompozycja tekstu także pozostawia wiele do życzenia. Rozdziały liczą po 2-5 stron i urywają się w najciekawszych momentach. Na uwagę zasługuje jednak okładka książki. Mężczyzna ubrany w czerń, chowający pod płaszczem miecz, z którego skapują na śnieg krople ogniście czerwonej krwi, intryguje i zachęca do poświęcenia książce chwili uwagi.

Zaletą książki jest na pewno poruszenie tematu nieumarłych z całkiem nowej, nieznanej nam perspektywy. Niestety, czytając "Królową Cieni" ma się wrażenie, że autor chciał poruszyć tak wiele aspektów i wątków, że ostatecznie sam się w nich pogubił. Przeszłość Thomasa, związek Agnes i Petera, historia Sofii i jej rodziny, a wreszcie epizod z Krwawobrodym - wszystkie te tematy są tylko nadgryzione, żaden nie jest w pełni rozwinięty, a tym bardziej odpowiednio poprowadzony. Czytając historię, która ma miejsce po zakończeniu głównego wątku ma się wrażenie, że w trakcie pisania autor stwierdził, że książka jest zbyt krótka i postanowił dopisać ciekawą historyjkę na zakończenie.

Książka ma spory potencjał, jednak nie zachwyca. Już po kilku stronach można przewidzieć jej zakończenie, a po połączeniu tego ze sposobem pisania Marcusa Sedgwicka mogę ją polecić jedynie jako nieciekawy zapychacz czasu.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Idealne życie

Hmmm.... Nie znajdziemy tu raczej mrocznych zagadek czy krwawych tragedii, ale uważam, że książką warta by jej nie pomijać. Czyta się ją szybko bo nap...

zgłoś błąd zgłoś błąd