Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Walet Pikowy

Tłumaczenie: Ewa Rojewska-Olejarczuk
Cykl: Przygody Erasta Fandorina (tom 5)
Wydawnictwo: Świat Książki
6,98 (523 ocen i 24 opinie) Zobacz oceny
10
17
9
41
8
87
7
216
6
116
5
35
4
4
3
5
2
0
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Пиковый валет
data wydania
ISBN
8373119175
liczba stron
141
język
polski

Inne wydania

Jest rok 1886. W Moskwie od pewnego czasu grasuje sprytny oszust, Walet Pikowy. Ofiarami jego żartów padają różne osoby, ale dopiero kiedy ośmielił się zadrzeć z generałem-gubernatorem Moskwy, Władimirem Andriejewiczem Dołgorukim, na pomoc wezwany zostaje Erast Pietrowicz. Jego pomocnikiem zostaje posłaniec Anisij Tulipanow. Razem toczą batalię przeciwko sprytnemu Waletowi.

 

Brak materiałów.
książek: 841
cykuta | 2010-10-23
Przeczytana: 13 listopada 2007

Podobno popełnić błąd to gorzej, niż popełnić zbrodnię. Tak przynajmniej twierdził Boulay de la Meurthe w 1804 roku. Tej tezie przychylna zdaje się też być także linia fabularna piątej z serii powieści detektywistycznych, których akcja rozgrywa się w carskiej Rosji, napisanych przez Borisa Akunina.

Książka nosi tytuł „Walet pikowy”. Jest to jednocześnie pseudonim niezwykle przebiegłego oszusta, który wykorzystując ludzką naiwność, a niekiedy także chciwość, pokpiwa sobie z tych przywar, zyskując znaczne środki pieniężne. Odznaczający się niespotykanym tupetem, a zarazem pomysłowością i refleksem Walet znika z miejsca przestępstwa zanim jeszcze ktokolwiek dokona jego konstatacji, a jedynym śladem po jego obecności jest karta do gry z takim wizerunkiem. Jednak przybywając do Moskwy przestępca za cel postawił sobie coś więcej oprócz materialnych beneficjów. Zapragnął zdobycia sławy rzezimieszka, który potrafi bezkarnie zadrwić z najwyższych nawet rangą urzędników. By zrealizować ten zamysł w swoje wątpliwe interesy wplątuje samego księcia moskiewskiego, Władimira Dołgorukiego. I wydaje się, że także tym razem psota ujdzie mu na sucho, a za wybryk niepokornego obywatela zapłaci kasa państwowa. Jednak Walet Pikowy stał się pazerny i postanowił na dłużej pozostać w mieście, które z taką łatwością napełniło jego sakiewkę. Razem ze swą kochanką planują kolejne machlojki, z których każda przybiera na zuchwałości. Jednocześnie na prośbę księcia śladem przebiegłego oszusta podąża człowiek, mający pewne doświadczenie w rozwiązywaniu skomplikowanych spraw. Jest nim radca dworu – Erast Fandorin, wraz z rozwojem fabuły nabierającego coraz bardziej osobistego stosunku do śledztwa. Który z tych dżentelmenów pierwszy popełni błąd i jakie będą tego konsekwencje? Stawka jest wysoka, gdyż nie chodzi tu tylko o prywatne aspiracje, lecz – przede wszystkim - autorytet jednej z najważniejszych person w Moskwie.

Jak już wspomniałam, jest to piąta z serii powieści Akunina, w których występuje ten sam główny bohater – Erast Fandorin. Można śmiało napisać, że pomimo pewnych rozbieżności w szczegółach [do których wrócę później], lektura utrzymana jest w charakterystycznej dla tego autora konwencji. XIX-wieczne realia zostały odtworzone w najmniejszych szczegółach, a o tym, jak karkołomne jest to zadanie może przekonać się każdy, kto spróbuje zapoznać się z choćby urzędniczą hierarchią, obowiązującą w przedrewolucyjnej Rosji. Ilość stanowisk, jak również stopień komplikacji ich wzajemnych powiązań i zobowiązań sprzyjają szerzeniu się korupcji i przekupstwa, przy jednoczesnej postępującej nędzy społeczeństwa. Tło obyczajowe [obecne zresztą w całej serii książek] uzupełnia wstrząsający obraz wszechobecnej prostytucji i przestępstw, będących w owych czasach na porządku dziennym. I taka właśnie jest stylizacja utworu: oprócz do pewnego stopnia zarchaizowanego języka, przekonuje fakt, iż autor patrzy na świat oczami ludzi żyjących w tamtych realiach, dla których rozboje i oszustwa są na porządku dziennym, zatem nie należy się im dziwić. To chyba czynnik, który zadecydował o tym, że obraz przedstawiony przez Akunina przemawia do mnie w tak silny, realistyczny sposób.

Gdy pisze się serię książek, w których występuje ten sam główny bohater, trudno uniknąć porównań. Na szczęście Boris Akunin nie popadł w rutynę, zmuszającą go do wielokrotnego wykorzystywania tej samej fabuły. Wręcz przeciwnie; każda jego książka reprezentuje odmienny gatunek literacki, choć nawet w takim wypadku pewnych stereotypów, jak – dla przykładu - idealizowanie wiodącej postaci, nie dało się uniknąć. „Walet pikowy” to jedna z lżejszych w wydźwięku pozycji spod znaku tego autora. Właściwie można by napisać, iż jest to zwyczajna książka akcji – ot, poczytna sensacyjka, pozbawiona kryminalnych zwrotów akcji, czy zwodniczych tropów. Od początku wiemy, kim jest Walet i w jaki sposób działa – pod tym względem ciekawym zabiegiem jest ukazania wydarzeń fabularnych z jego perspektywy. Brakuje nam natomiast charakterystycznego posmaku tajemnicy, którą można by rozwikłać. Dobrze jednak pamiętać, iż [wbrew podpisom na okładce] nie jest to typowa powieść kryminalna. Nie zmienia to faktu, że moim zdaniem warto po nią sięgnąć, jeśli nie ze względu na sympatię do głównego bohatera, czy sentyment do historii, to by posmakować przewrotnej refleksji nad ludzką naturą, zawartej w zakończeniu.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Patrzę i wspominam

Odważna autobiografia wspaniałej kobiety i aktorki. Miłość do teatru pozwoliła jej żyć normalnie w tak ciężkich i trudnych czasach. Myślę, że mimo wsz...

zgłoś błąd zgłoś błąd