Germinal

Tłumaczenie: Krystyna Dolatowska
Cykl: Rougon-Macquartowie (tom 13) | Seria: Złota Seria
Wydawnictwo: Zielona Sowa
7,63 (1802 ocen i 129 opinii) Zobacz oceny
10
197
9
338
8
407
7
551
6
162
5
103
4
10
3
26
2
3
1
5
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Germinal
data wydania
ISBN
9788374358057
liczba stron
352
kategoria
klasyka
język
polski
dodała
miwakoos

Germinal to studium życia górników w małym miasteczku w północnej Francji, w czasach kryzysu ekonomicznego. Przedwcześnie dojrzałe anemiczne dzieci, dziewczynki żyjące z prostytucji, umierający na pylicę górnicy, rodziny oszukujące głód gotowanymi liśćmi mlecza... to bohaterowie powieści Zoli. Życie na granicy nędzy, rozpaczliwe szukanie przez ludzi zarobku, by zaspokoić głód, powoduje, że...

Germinal to studium życia górników w małym miasteczku w północnej Francji, w czasach kryzysu ekonomicznego. Przedwcześnie dojrzałe anemiczne dzieci, dziewczynki żyjące z prostytucji, umierający na pylicę górnicy, rodziny oszukujące głód gotowanymi liśćmi mlecza... to bohaterowie powieści Zoli. Życie na granicy nędzy, rozpaczliwe szukanie przez ludzi zarobku, by zaspokoić głód, powoduje, że przyjmują oni każdą pracę, nawet niosącą ze sobą choroby i zagrożenie życia oraz prowadzi do ich upadku moralnego, do zezwierzęcenia. Rozpacz i głód popycha górników do walki, która nie zmienia jednak ich życia, ale zapowiada, że nadejdzie jeszcze czas zmian.

 

pokaż więcej

książek: 497
Paweł | 2017-01-20
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 20 stycznia 2017

Germinal to jedna z największych powieści nurtu naturalistycznego XIX w. Tematyka do której w swojej książce nawiązuje Emil Zola jest bardzo istotna dla przemian społecznych z epoki rewolucji przemysłowej i w zmienionej formie aktualna po dzień dzisiejszy. Kluczem do całej akcji powieści jest powstanie kontrastu pomiędzy dwiema nowopowstałymi klasami społecznymi: robotnikami najemnymi z jednej strony, a klasa posiadaczy kapitały z drugiej. Wczesny kapitalizm funkcjonował jeszcze w społeczeństwie post-feudalnym, z ograniczoną demokracją. Uprzemysłowienie i postęp techniczny spowodował zgrupowanie na małych obszarach wielkich mas roboczych, ujednoliconych majątkowo i społecznie. Nowa klasa od połowy XIX w. zaczęła nabierać swojej samoświadomości i czuć swoją siłę wynikającą z liczebności oraz znaczenia dla gospodarki. Uważam, że powieść możemy potraktować w dużym stopniu jako dokument i relację naocznego świadka. Emil Zola zanim przystąpił do pisania powieści obserwował na miejscu życie warstw robotniczych, przyglądał się z bliska wybuchającym ówcześnie strajkom i rewoltom. Tam też zapewne zetknął się z ideologią socjalistyczną, którą na kartach swojej powieści poniekąd promuje.
Drugą warstwą powieści jest obraz życia codziennego robotników i ich rodzin z osiedlu górniczym. Jest to środowisko silnie ze sobą zintegrowane i gotowe do wzajemnej samopomocy. Jednocześnie panuje, jak na tamte czasy, niezwykłe rozprężenie obyczajów. Toleruje się na przykład alkoholizm, przypadkowe stosunki seksualne, Kościołem nikt specjalnie się nie przejmuje, choć teoretycznie wszyscy są katolikami.
Trzecia warstwą powieści, jest historia górniczej rodziny Maheu i Stefana, człowieka zewnątrz, nowo zatrudnionego w kopalni. Zamienne jest, że cała rodzina pracuje w kopani od małych chłopców po schorowanych „dziadków”. Senior rodziny Maheu ma 48 lat z czego 40 lat stażu pracy w kopalni i zrujnowane do szczętu zdrowie.
Szczerze polecam lekturę najsłynniejszej powieści Emila Zoli, dzięki niej można bardziej docenić osiągnięcia społeczno-gospodarcze naszej epoki. Z drogiej strony u osób wrażliwych może wywołać przygnębienie i smutek po przez niezwykle naturalistyczny opisu nieszczęścia i biedy.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Dom zbrodni

Pamiętam pierwszą książkę Agaty Christie, początkowa ciekawość przerodziła się w stałe uwielbienie. Po odkryciu, że dzielimy z Panią Christie ten sam...

zgłoś błąd zgłoś błąd