Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Krwiopijcy

Tłumaczenie: Jacek Drewnowski
Cykl: Love Story (tom 1)
Wydawnictwo: Mag
6,74 (1399 ocen i 97 opinii) Zobacz oceny
10
73
9
145
8
205
7
407
6
276
5
187
4
35
3
49
2
11
1
11
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Bloodsucking Fiends
data wydania
ISBN
9788374800853
liczba stron
424
język
polski
dodała
Miranda

Jody nigdy nie prosiła, żeby zostać wampirem. Ale kiedy ocknęła się przy pojemniku na śmieci z mocno poparzoną ręką, obolałą szyją, nadludzką siłą i typowym dla Nosferatu pragnieniem, zrozumiała, że decyzję podjęto za nią. Przestawienie się z codziennej harówki na niekończące się nocne polowania wymaga jednak nieco wysiłku, i tutaj przyda się C. Thomas Flood. Tommy (dla przyjaciół), niedoszły...

Jody nigdy nie prosiła, żeby zostać wampirem. Ale kiedy ocknęła się przy pojemniku na śmieci z mocno poparzoną ręką, obolałą szyją, nadludzką siłą i typowym dla Nosferatu pragnieniem, zrozumiała, że decyzję podjęto za nią.
Przestawienie się z codziennej harówki na niekończące się nocne polowania wymaga jednak nieco wysiłku, i tutaj przyda się C. Thomas Flood. Tommy (dla przyjaciół), niedoszły Kerouac z Incontinence w stanie Indiana, pracuje na nocną zmianę w supermarkecie w San Francisco. Wszystko się zmienia, gdy w drzwiach pojawia się rudowłosa, nieumarła istota... która wywołuje w jego życiu - i w jego życiu po życiu - wstrząs, jakiego nigdy by się nie spodziewał.

 

źródło opisu: http://www.empik.com/krwiopijcy-moore-christopher,...(?)

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 933
Iga | 2011-07-03
Na półkach: Ulubione, Przeczytane, 2011
Przeczytana: 28 czerwca 2011

O książkach Christophera Moore’a usłyszałam pierwszy raz już dość dawno, chyba jakieś trzy lata temu, ale wtedy interesowały mnie trochę inne rodzaje literatury, niż fantastyka z humorem. Kilka miesięcy temu przypomniałam sobie charakterystyczny tytuł jednej z powieści tego autora i kiedy zobaczyłam ją w bibliotece, pomyślałam, że teraz mogłoby mnie to zainteresować, ale niestety do okładki przyczepiony został numerek 2, więc musiałam poczekać, aż pojawi się książka z magicznym 1. I w końcu się doczekałam.

Pewnego wieczoru Jody obudziła się cała obolała pod śmietnikiem i poczuła, że bardzo chciałaby napić się ludzkiej krwi. W tym samym czasie w mieście pojawił się niejaki Thomas C. Flood, który bardzo chciałby zostać pisarzem. Spotykają się i prawie natychmiast uznają, że powinni razem zamieszkać. Między popełnianiem kolejnych zbrodni uczą się razem o tym, co znaczy bycie wampirem i jak można obrócić to w coś, co wcale nie jest tak straszne, jak mogłoby się wydawać.

Ten kawał czasu, jaki czekałam na tę książkę okazał się wcale nieprzesadzony w stosunku do treści, bo bardzo mi się spodobała. Mogłabym nawet powiedzieć, że uwielbiam tę książkę. Fabuła jest spójna i ciekawa. Nic nie działo się ani za szybko, ani za wolno, akurat w sam raz. Trochę niewygodne może się z początku wydawać to, że zostajemy od razu rzuceni na głęboką wodę i poznajemy Jody, jako dopiero przemienionego wampira, nie wiedząc zupełnie nic o jej wcześniejszym życiu i o tym, kim jest. Chwilę później na szczęście dowiadujemy się o niej całkiem sporo, chociaż nie można powiedzieć, żeby wiele wspominała.

Styl Christophera Moore’a wydaje mi się naprawdę bardzo dobry. Książkę czytałam przez trzy niczym nie przerwane godziny i ani razu nie miałam ochoty odłożyć jej na półkę. Naprawdę wciągnęła mnie ta historia. Najbardziej podobało mi się to, że autor pokazał wampiry jako coś strasznego, czego powinniśmy się bać, a jednocześnie pozwolił nam się śmiać z tych wszystkich sytuacji, które w normalnych okolicznościach wydawałyby się naprawdę nie do śmiechu.

W całej książce najdziwniejsze wydało mi się zakończenie, chociaż przez prawie cały czas, gdy ją czytałam, moje brwi unosiły się do góry w szczerym zaskoczeniu. Między innymi powodowały to sytuacje takie, jak rozmawianie Tommy’ego z trupem z zamrażarki i specjalne unoszenie mu pokrywy, żeby tamten mógł dobrze słyszeć. I przy okazji – Tommy wygląda mi na typowego psychola. Kto normalny tłumaczy się policji, kiedy ta oskarża go o morderstwo, słowami „Przecież schowałem tylko moją dziewczynę do lodówki, co w tym złego?”. Widać było, jak pod wpływem przebywania z Jody przywyknął do śmierci i ogólnie wszystkich tych dziwnych rzeczy, jakie go otaczały.

Szczerze polecam tę pozycję fanom wampirów, a także tym, którzy dopiero chcą się do nich przekonać.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Inna jasność. Opowieści z podróży na najdalszą Północ

Trochę dziwna książka. Bardziej zbiór danych historycznych i różnych ciekawostek z przeszłości niż wizualizacja obecnej Skandynawii. Czasami czułem s...

zgłoś błąd zgłoś błąd