Nie umieraj do jutra

Wydawnictwo: Marginesy
8,15 (66 ocen i 34 opinie) Zobacz oceny
10
9
9
16
8
21
7
16
6
4
5
0
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788366140776
liczba stron
272
język
polski
dodała
Ag2S

Istnieje pogląd, że od upadku powstania warszawskiego do zajęcia stolicy przez oddziały polskie i radzieckie miasto pozostało całkowicie martwą, pozbawioną ludności pustynią gruzów. Ale Warszawa nigdy nie była „królestwem bez poddanych”. Nawet w tym straszliwym czasie, kiedy na rozkaz von dem Bacha kto żyw musiał opuścić miasto, a w jego lewobrzeżnej części przystąpiły do działania niemieckie...

Istnieje pogląd, że od upadku powstania warszawskiego do zajęcia stolicy przez oddziały polskie i radzieckie miasto pozostało całkowicie martwą, pozbawioną ludności pustynią gruzów.

Ale Warszawa nigdy nie była „królestwem bez poddanych”. Nawet w tym straszliwym czasie, kiedy na rozkaz von dem Bacha kto żyw musiał opuścić miasto, a w jego lewobrzeżnej części przystąpiły do działania niemieckie ekipy specjalne powołane w celu ostatecznego zniszczenia i spalenia tego, co pozostało – istniała jedyna na świecie Rzeczpospolita gruzów.

W siedmiu nowelach Gluth-Nowowiejski portretuje warszawskich robinsonów – ludzi, którzy w nieustannym zagrożeniu, w ekstremalnie trudnych warunkach, bez dostępu do pożywienia i wody żyli na zgliszczach. Ukrywali się najczęściej w piwnicach lub na strychach. Zazwyczaj wybierali budynki najmocniej zrujnowane, którym nie groziło podpalenie lub wysadzenie przez niemieckie oddziały niszczycielskie.

W książce znalazła się historia Czesława Lubaszki, piekarza, który wykupił żydowską dziewczynę za pięć bochenków chleba, i Panny X, która odgrywała rolę niedorozwiniętego mężczyzny, by ukryć przed wszystkimi swoją kobiecość, a także Aresa – mściciela z ruin, który postanowił popsuć szyki nazistom. Opowiadania zostały opatrzone notatkami bibliograficznymi i zdjęciami.

 

źródło opisu: materiały wydawnictwa

źródło okładki: materiały wydawnictwa

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
Bella książek: 595

Przeżyć wśród zgliszczy i gruzów Warszawy

Powstanie warszawskie rozpoczęło się pierwszego sierpnia 1944 roku i trwało 64 dni, podczas których doszło nie tylko do zrujnowania stolicy, ale przede wszystkim do śmierci tak wielu ludzi, że dziś trudno to sobie wyobrazić. Podaje się, że w czasie tych dwumiesięcznych walk zginęło ponad 16 tysięcy polskich żołnierzy. Byli to ludzie w większości bardzo młodzi, którzy wstąpili do wojska z ogromnej potrzeby serca i po niedługim szkoleniu rozpoczęli walkę. Często nie do końca zdawali sobie sprawę z niebezpieczeństwa, na jakie się narażają. Ich bohaterstwo wzbudza podziw, a śmierć zapisana została w naszej narodowej pamięci na zawsze. Powstanie warszawskie to jednak nie tylko umieranie z karabinem w ręku. W wyniku działań strony niemieckiej, która nie poprzestała na walce z powstańcami, śmierć poniosło również około 200 tysięcy cywilnych mieszkańców Warszawy. Za próbę wyzwolenia stolicy to właśnie na nich dokonano bestialskiej zemsty, nie oszczędzając żadnego życia, nawet tego najbardziej niewinnego.

Przyjęło się mówić, że po upadku powstania Warszawa stała się miastem widmem, terenem wymarłym, pełnym gruzu, zgliszczy i rozkładających się ludzkich ciał. Nie do końca jest to prawdą. W ruinach ukrywali się ci, którzy niezłomnie trwali w swoim sprzeciwie wobec okupanta. Wyjście z ukrycia oznaczało śmierć i to bardzo okrutną. Gwałty, sadystyczne zabawy ciałami dzieci wyrwanych z łon ciężarnych kobiet, granaty rzucane do piwnic pełnych przerażonych ludzi – granice zła...

Powstanie warszawskie rozpoczęło się pierwszego sierpnia 1944 roku i trwało 64 dni, podczas których doszło nie tylko do zrujnowania stolicy, ale przede wszystkim do śmierci tak wielu ludzi, że dziś trudno to sobie wyobrazić. Podaje się, że w czasie tych dwumiesięcznych walk zginęło ponad 16 tysięcy polskich żołnierzy. Byli to ludzie w większości bardzo młodzi, którzy wstąpili do wojska z ogromnej potrzeby serca i po niedługim szkoleniu rozpoczęli walkę. Często nie do końca zdawali sobie sprawę z niebezpieczeństwa, na jakie się narażają. Ich bohaterstwo wzbudza podziw, a śmierć zapisana została w naszej narodowej pamięci na zawsze. Powstanie warszawskie to jednak nie tylko umieranie z karabinem w ręku. W wyniku działań strony niemieckiej, która nie poprzestała na walce z powstańcami, śmierć poniosło również około 200 tysięcy cywilnych mieszkańców Warszawy. Za próbę wyzwolenia stolicy to właśnie na nich dokonano bestialskiej zemsty, nie oszczędzając żadnego życia, nawet tego najbardziej niewinnego.

Przyjęło się mówić, że po upadku powstania Warszawa stała się miastem widmem, terenem wymarłym, pełnym gruzu, zgliszczy i rozkładających się ludzkich ciał. Nie do końca jest to prawdą. W ruinach ukrywali się ci, którzy niezłomnie trwali w swoim sprzeciwie wobec okupanta. Wyjście z ukrycia oznaczało śmierć i to bardzo okrutną. Gwałty, sadystyczne zabawy ciałami dzieci wyrwanych z łon ciężarnych kobiet, granaty rzucane do piwnic pełnych przerażonych ludzi – granice zła przestały istnieć.

Wacław Gluth-Nowowiejski był jednym z tych, którzy walczyli i którzy po upadku powstania nie opuścili miasta. Jego losy wydają się niewiarygodne. Ileż cierpienia jest w stanie znieść człowiek? Okazuje się, że bardzo wiele. W swojej książce „Nie umieraj do jutra” opisuje losy warszawskich robinsonów. Spośród wielu wspomnień wybrał te, które najdobitniej ukazują tamten trudny czas. Stworzył zbiór dziesięciu opowiadań, dość krótkich, ale jakże wymownych. Te historie zapadają głęboko w pamięć, losy ludzkie targane są w nich przez wojenną zawieruchę w bardzo dosłownym tego słowa znaczeniu. Piją gnijącą wodę, ich rany pokrywają wijące się larwy, ich towarzysze umierają obok i rozkładają się na ich oczach. Brakuje mi słów, by wyrazić emocje, jakie we mnie wyzwoliła ta książka. Trudno mi było nie płakać, trudno jest również o tym pisać. Tak wiele zła się wtedy wydarzyło.

Każde z opowiadań tego zbioru niesie ze sobą odrębną historię, pozornie podobną do pozostałych, ale jednak będącą zapisem wspomnień kogoś innego. Dramat tych ludzi potęguje świadomość, że właściwie wiemy tylko o tych, którym udało się przeżyć. Jest to jednak przerażająco niewielka część wszystkich, którzy w ruinach Warszawy się ukrywali. Większość z nich zginęła i nigdy już nie opowie nikomu o swojej męce.

Autor porusza też temat konsekwencji noszenia w pamięci wspomnień z czasów tych okrutnych mordów. Przeżycie powstania i doczekanie wyzwolenia Warszawy było bardzo trudne, ale nie było końcem cierpienia. Wpływ zbrodni niemieckich na psychikę ludzi, którzy cudem uniknęli śmierci i byli jedynie obserwatorami umierania innych, był katastrofalny – zaburzenia emocji, osobowości, stany lękowe, napady złości pojawiające się na przemian z przygnębieniem. Jak żyć dalej po czymś takim?

„Nie umieraj do jutra” trafia w sedno problemu, ale nie podaje czytelnikowi niczego na tacy. Autor jest daleki od wydawania osądów, stara się rzetelnie zrelacjonować wydarzenia, ale pozostawia nam również miejsce do przemyśleń własnych. Do każdego opowiadania dołączono fotografie osób, o których jest mowa, miejsc, w których się ukrywali, ścieżek, którymi dreptali pomiędzy gruzami, szukając resztek pożywienia. Losom każdego, o kim zdołał się czegoś więcej dowiedzieć, autor poświęca kilka słów, jego pracy w powojennej Polsce, rodzinie, osiągnięciach czy dacie śmierci. Nadaje im w ten sposób realną postać. Mogli być oni naszymi sąsiadami albo sprzedawcami ulubionego pieczywa, którzy co rano obdarzali nas uśmiechem. Niewielu z nich opowiadało o swoich wojennych losach. Większość dziś już nie żyje. „Nie umieraj do jutra” jest więc jednym z ostatnich świadectw tamtych wydarzeń. Warto się nad tym pochylić.

Izabela Straszewska

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (34)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 637
TinyGirl | 2019-07-10
Na półkach: Przeczytane, CzytamPierwszy
Przeczytana: 23 czerwca 2019

"Nie umieraj do jutra" to zbiór dziesięciu opowiadań o ludziach, którzy z jakiś powodów nie opuścili Warszawy po klęsce Powstania Warszawskiego, tylko pozostali w zgliszczach stolicy próbując przetrwać.

"Byli tacy, którzy na zimno dokonali wyboru. Schronienie w ruinach woleli od wygnania z miasta, terroru, poniewierki, obozu."

Osiem z tych opowiadań przedstawia prawdziwe wydarzenia, jedno jest miejską legendą, ostatnie zaś to przeżycia samego autora, który ciężko rany w walce, zdołał przetrwał do wyzwolenia Stolicy.

„Czuję, jak odrzuca moją prawą rękę i… ręki nie ma. Przekręcam się na lewy bok. Ciemno przed oczami. Chętnie wołałbym o ratunek. Nic z tego.
Zbieram myśli. Nie mogę pozwolić sobie na słabość. Dowódca odpowiada za drużynę. Trzeba ratować chłopaków. Póki szkopy nie ponowią kanonady.”

Przedstawione historie wydają się niewiarygodne – ukazują jak okrutni i bezwzględni mogą być ludzie wobec innych osób oraz jak wiele musieli „przetrwać” mieszkańcy Warszawy. Naprawdę...

książek: 3
Marcelina123 | 2019-07-08
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 03 lipca 2019

Wacław Gluth - Nowowiejski urodził się 10 czerwca 1926 roku w Warszawie. W 1944 w ramach tajnego nauczania zdał maturę w Liceum im. Stanisława Staszica w Warszawie. Był plutonowym podchorążym, dowodził zgrupowaniu "Żmija" na Żoliborzu w czasie Powstania Warszawskiego. Po upadku Powstania pozostał w zniszczonej Warszawie, ukrywając się w piwnicy jednego z pobliskich domów, gdzie przebywał do listopada 1944 roku.

"Nie umieraj do jutra" jest zbiorem dziesięciu opowiadań o ludziach którzy z jakiś powodów nie opuścili Warszawy po klęsce Powstania Warszawskiego a pozostali w zgliszczach stolicy, próbując przetrwać. Były to osoby przede wszystkim uciekające przed egzekucją, powstańcy, czy Żydzi. Wszyscy, którzy zostali w Stolicy musieli zmierzyć się z głodem, brudem, pragnieniem, zimnem, czy patrolami niemieckimi. ale najgorszym dla tych ludzi było zmierzenie się z własnymi lękami, strachem o własne życie i wolą przetrwania. To właśnie ta wola przetrwania pozwoliła im wstać każdego dnia...

książek: 19
Aniela Czerwińska | 2019-07-05
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 05 lipca 2019

Kiedy ją otrzymałam ucieszyłam się, ponieważ uwielbiam klimaty wojny światowej, a zwłaszcza powstania warszawskiego. W książce zostały ukazane losy rodziny Robinsonów, którzy walczyli za wolność w powstaniu i według wielu zasłużeni bohaterowie. Niesamowicie wciągająca i poruszająca do głębi dodatkowo urozmaicona fotografiami, które nadają uroku historiom.
Polecam ją każdemu kto pragnie zapoznać się z losami ludzi walczących w powstaniu.

Książkę otrzymałam za punkty w portalu czytampierwszy.pl

książek: 73
martak180 | 2019-07-03
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 01 lipca 2019

Wacław Gluth-Nowowiejski zapisał w pamięci współczesnych Polaków nazwiska warszawskich Robinsonów – ludzi, którzy od czasu klęski powstania warszawskiego do wyzwolenia Warszawy mieszkali w pustyni gruzów, w Rzeczpospolitej Gruzów. To ich pamięci poświęcona jest książka "Nie umieraj do jutra".
Kapitulacja zwalniała z wojskowej służby, stwarzała możliwości wyboru. Znaczyła: przestajemy walczyć. Nie znaczyła jednak: musimy oddać się w ręce Niemców. (s.69)
Niektórzy ludzie chcieli się ukrywać w gruzach warszawskich kamienic, inni musieli. Byli to zarówno powstańcy, jak i ludność cywilna. Więcej było mężczyzn niż kobiet, więcej młodych dorosłych. Byli niczym Robinson – rozbitkowie na bezludnej wyspie. Ukrywali się przed Niemcami w małych grupach, choć zdarzali się samotnicy. Z około tysiąca osób ukrywających się w ruinach lewobrzeżnej Warszawy uratowało się kilkuset. Wszyscy oni bez wyjątku są bohaterami, którzy wykazali się niezwykłą odwagą, sprytem, przezornością, hartem ducha, wiarą...

książek: 45
Dawid | 2019-07-02
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 30 czerwca 2019

"Nie umieraj do jutra", to książka autorstwa Wacława Gluth-Nowowiejskiego, wydana przez wydawnictwo Marginesy. W 10 opowiadaniach przedstawione zostały sylwetki osób, które walczyły w powstaniu warszawskim, a po jego upadku musiały walczyć o swoje życie i ukrywać się w ruinach miasta. Zdobycie jakiegokolwiek pożywienia czy wody graniczyło z cudem. Jednak pomimo starań Niemców, aby zabić ukrywających się mieszkanców, pośród gruzów w okropnie trudnych warunkach ukrywali się oni: warszawscy Robinsonowie.

Robinsonowie, to osoby, które zdecydowały się ukrywać w ruinach Warszawy, po wypędzeniu jej mieszkańców. To bohaterowie, o których rzadko się mó‌wi. Każdy z nich miał swój powód, aby zostać w Stolicy. Część z nich niestety nie dożyła do wyzwolenia miasta... Powstańcy musieli zmierzyć się nie tylko z Niemcami, ale przede wszystkim ze samym sobą.

"To chyba najdziwniejsza wojna świata. Powinna być bez przerwy filmowana, żeby przyszłe pokolenia zrozumiały, co znaczy patriotyzm."...

książek: 407
Oldzah | 2019-06-28
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 11 czerwca 2019

Książka zainteresowała mnie ze względu na tematykę, bo opowiada o czasach II Wojny Światowej. Urzekła mnie również okładka.

Książka zawiera 10 opowiadań - osiem to zapis autentycznych wydarzeń, jedno to legenda, a ostatnie to autobiograficzny zapis tego co przeżył autor walcząc w Powstaniu Warszawskim na Żoliborzu i po jego zakończeniu. Każde z opowiadań jest bardzo poruszające i czytając takie wspomnienia człowiek zdaje sobie sprawę ile Ci ludzie mieli w sobie woli walki żeby przeżyć i się nie poddać.

"Byli tacy, którzy na zimno dokonali wyboru. Schronienie w ruinach woleli od wygnania z miasta, terroru, poniewierki, obozu."

Opowiadania zawarte w książce dotyczą warszawskich Robinsonów, którzy postanowili zostać w ruinach miasta po Powstaniu Warszawskim. Ludzie Ci są świadkami egzekucji oraz makabrycznych wydarzeń. Chowają się w najmroczniejszych częściach miasta niekiedy tuż pod nosem Niemców, w niebywały sposób zdobywają pożywienie i wodę potrzebne do przeżycia....

książek: 9
therefore_I_read | 2019-06-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 20 czerwca 2019

To nie jest łatwa, ani lekka lektura. Jest za to wciągającą, poruszającą i przejmującą pozycją obowiązkową na liście każdego, kto nazywa siebie patriotą i warszawiakiem. Dziesięć opowiadań przenosi czytelnika w niewyobrażalny czas i miejsce, jakim było miasto tuż po upadku Powstania Warszawskiego w 1944 roku. Nawet wtedy stolica nie umarła, ukrywali się w niej (a raczej w jej gruzach) ludzie czekający na cud i walczący o wodę, jedzenie, schronienie, o życie. Ciężko opisywać narrację czy bohaterów opowiadań, mowa w końcu o ludziach z krwi i kości, o prawdziwych bohaterach.

„Musisz wytrzymać jeszcze trochę. Nie zostawiaj mnie! Nie umieraj do jutra!”

Niektóre opisy sprawiały, że łzy dosłownie stawały w oczach (a naprawdę nie jestem płaczliwa), a wyobraźnia nie była w stanie pojąć czytanego tekstu. Na pewno zostanie ze mną na długo, tym bardziej, że wszystkie opisywane miejsca, budynki i ulice znam z codziennego życia, co tylko dodaje wrażenia niesamowitości podczas czytania....

książek: 314
Zarwananoc | 2019-06-23
Przeczytana: 07 czerwca 2019

„Piekielnie wszystko poplątane. Uczniaki, zamiast siedzieć w szkolnych ławkach, wypełniają narodową misję! Uczymy się życia na gwałcie. Poznajemy dwa rodzaje śmierci: dobrej i złej, dwa rodzaje przemocy: nikczemnej i sprawiedliwej. Zaledwie doświadczyliśmy życia, stajemy się sędziami…”

Kolejna książka wojenna, która potrafi wzbudzić wiele uczuć, rozpoczynając od współczucia, kończąc na złości do dawnego wroga. "Nie umieraj do jutra" zawiera dziesięć opowiadań o Warszawskich Robinsonach, którzy po rozpoczęciu wojny oraz wygnaniu z ukochanego miasta, postanawiają zostać i żyć w warunkach nie nadających się do normalnego funkcjonowania. Po tym krótkim wstępie pewnie wiele osób już się domyśla co przeszli ci ludzie i ile poległych z przyjaciół oraz rodziny widzieli.
Czytając te krótkie opowiadania, przede wszystkim nie mogłam wyjść z podziwu. Każda z tych historii przedstawiła brutalność wroga i sytuacje których, sama bym nie podołała. Świat zostaje przedstawiony jako zgliszcza,...

książek: 77
Aleks | 2019-06-22

Nie umieraj do jutra Wacława Glutha-Nowowiejskiego to zbiór dziesięciu historii o warszawskich Robinsonach. Sam autor jest jednym z nich i dobrze wie, co musieli oni przeżywać po Powstaniu Warszawskim, gdy zdawało się, że nie ma już nadziei na żaden ratunek. Wielu z nich żyło w trudnych warunkach, próbując przetrwać, aż do nadejścia pomocy. Ich nadzieja powoli gaśnie, bo nie wiadomo, czy ktoś ich ocali, czy może są zdani wyłącznie na siebie.

To zaledwie krótki wycinek z historii naszego kraju. Jednak mimo to nie powinien być odsunięty na bok jako mało ważny i zapomniany. Nie, wręcz przeciwnie, powinniśmy poznawać historię i ludzi, którzy walczyli o wolność i o życie. Możemy się od nich uczyć, że nigdy nie ma sytuacji tak beznadziejnej, że nie dałoby się z niej wyjść z pomocą innych ludzi.

Dziękuję Wydawnictwu Marginesy oraz portalowi www.czytampierwszy.pl za egzemplarz recenzencki.

------------
Pełna recenzja:...

książek: 165
Brooklyn | 2019-06-21
Przeczytana: 15 czerwca 2019

"Nie umieraj do jutra" wzbudziło moją ciekawość już w momencie pojawienia się na portalu czytampierwszy.pl. Od pewnego czasu interesują mnie książki z wszelką tematyką wojenną, więc postanowiłam zobaczyć jakie odczucia będę miała względem niej. Muszę już teraz przyznać, że byłam, jestem i będę tą książką oczarowana. Z całą pewnością zostanie ona na długi czas w mojej pamięci, ponieważ jest to bardzo wartościowa pozycja. Każde z opowiadań przedstawionych przez autora wzbudzało we mnie podziw dla tych ludzi, którzy znaleźli się w świecie Rzeczypospolitej Gruzów. Każdy bohater, który się tutaj pojawia starał się przeżyć i walczyć o swoje życie. Często stracili oni najbliższych i zostali sami a jednak walczyli dalej i nie podawali się. Ukrywali się po ruinach i zgliszczach jakie zostały z Warszawy. Często musieli zmieniać kryjówki, aby nie zostali wykryci przez nieprzyjaciela, ponieważ kara była wtedy tylko jedna - śmierć.
Po lekturze tej książki jestem pełna podziwu dla tych ludzi....

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd