Stara historia. Nowa wersja

Tłumaczenie: Jacek Giszczak
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
4,47 (38 ocen i 20 opinii) Zobacz oceny
10
1
9
2
8
4
7
3
6
5
5
3
4
4
3
4
2
4
1
8
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Une vieille histoire. Nouvelle version
data wydania
ISBN
9788308068427
liczba stron
440
język
polski
dodała
Ag2S

Intelektualista. Prowokator. Eksperymentator. Powrót wielkiego powieściopisarza. Po dwunastu latach od wydania Łaskawych, monumentalnej powieści o kulisach Zagłady, jednej z najważniejszych książek XXI wieku, Jonathan Littell powraca do gatunku, który zarzucił na rzecz reportażu i eseistyki. Bohater Starej historii błąka się po miejscach przypominających labirynt, wplątuje w niezrozumiałe...

Intelektualista. Prowokator. Eksperymentator. Powrót wielkiego powieściopisarza.

Po dwunastu latach od wydania Łaskawych, monumentalnej powieści o kulisach Zagłady, jednej z najważniejszych książek XXI wieku, Jonathan Littell powraca do gatunku, który zarzucił na rzecz reportażu i eseistyki.

Bohater Starej historii błąka się po miejscach przypominających labirynt, wplątuje w niezrozumiałe wydarzenia, tworzy przelotne relacje z napotkanymi osobami, zmienia płeć i tożsamość. Czas staje się płynny, napięcie narasta, logika snu wyznacza bieg akcji. Balansując na granicy realności i fantazmatu, sięgając po najbardziej drastyczne środki wyrazu i nie stroniąc od prowokacji, w języku o matematycznej wprost precyzji Littell opowiada historię z głębin ludzkich emocji: samotności, pożądania, tęsknoty. Stara historia to niemal pornograficzna podróż do kresu nocy. Tekst wyrastający z tradycji markiza de Sade’a, Céline’a, Bataille’a.

Hipnotyzująca i prowokująca opowieść o niepamięci, skrywanych fantazjach i zaspokajaniu prymitywnych instynktów.

 

źródło opisu: https://www.wydawnictwoliterackie.pl/

źródło okładki: https://www.wydawnictwoliterackie.pl/ksiazka/5006/...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 696
Dominika Rygiel | 2019-05-05
Na półkach: Przeczytane, 52 / 2019
Przeczytana: 05 maja 2019

W Starej historii. Nowej wersji Jonathan Littell kreuje fantasmagoryjny świat, którego oś konstrukcyjną stanowią najprymitywniejsze ludzkie instynkty. Niewypowiedziane głośno pragnienia przedkładają się tutaj na bezceremonialne, lubieżne rytuały. Pożądanie jest tutaj mroczne, zespala ból fizyczny ze słodyczą cielesnego zaspokojenia. To powieść, którą autor udowadnia, iż te pozornie dwa przeciwległe sobie bieguny nie są w stanie bez siebie istnieć. Tkwią uśpione w człowieku, raz za razem budzą się do życia, zalewając świat rynsztokowym brudem, trawiąc niepohamowaną żądzą.

Najnowsza powieść Littella to swego rodzaju manifest, którym autor w sposób wymowny stawia pytanie odnośnie granicy pomiędzy pożądaniem, a okrucieństwem. Ukazuje jak bardzo te światy są sobie bliskie, jak niepostrzeżenie się przenikają i w jak niepozorny sposób można wymknąć się ich pozornie sztywnym ramom, tworząc tym samym świat nieobyczajny, pozbawiony ogólnie przyjętych zasad i sztywnych reguł. To wszak kraina spermą i moczem płynąca, miejsce, w którym zabija się dzieci, upokarza partnera, a jedyną rozkosz czerpie się z perwersyjnego seksu i aplikowania używek.

Darzyłam tego mężczyznę i jego ciało silnym uczuciem, lecz samo to uczucie było ode mnie oderwane i przytulone do niego, żyło własnym życiem, pozostawiając mnie samą, przepełnioną trwogą, czekającą z utęsknieniem na coś, czego źródeł, kształtu i celu nie potrafiłam określić.

W epicentrum tego jakże obscenicznego, nieczystego uniwersum stoi bezimienny bohater. Kimże jest? Mężczyzną? Kobietą? Transwestytą? Homoseksualistą? Dzieckiem? Człowiekiem dojrzałym? Ofiarą? Katem? Amerykański pisarz stworzył polimorficzną postać, która łączy w sobie cechy wszystkich wyszczególnionych wyżej osób. Kluczy ona w bezkresnym labiryncie onirycznych scen, brodzi w najczarniejszych odmętach swojej duszy. To człowiek samotny i zagubiony, szukający swojego miejsca w bezkresnym i obskurnym świecie, do którego zostaje zepchnięty lub któremu jest przeznaczony.

Środowisko to wszak zniewala, hipnotyzuje i uzależnia, z drugiej zaś strony wyniszcza i degraduje, nic zatem dziwnego, iż jednostka w nim przepadła, usilnie szuka przebaczenia. Nie bez znaczenia jest tutaj symbolika wody. Brodzący w mentalnych i fizycznych nieczystościach bohater, raz za razem obmywa swoje ciało, zanurzając się w basenie czy obmywając ciało w wannie. Szuka tym samym przebaczenia, odradza się na nowo. To niemal biblijny akt, który zestawiony z dantejskimi, żywcem wyjętymi z twórczości de Sade’a scenami tworzy skandalizującą, prowokacyjną całość.

Autor głośnych Łaskawych buduje powieść na szokujących i drastycznych obrazach, krzykliwym kontraście, nie stroniąc od wymownej symboliki. To pióro o czupurnej naturze, nieprzejednane, zadziorne i zaciekłe, paradoksalnie jednak hipnotyzujące, niepozbawione sensualności i osobliwego wyrafinowania. Z twórczością Jonathana Littela jest jak z kinem Larsa von Triera – to obrazy pozbawione półśrodków, albo się je kocha, albo nienawidzi. Pewnym jest jednak, iż nie można obok nich przejść obojętnym.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.

Opinie czytelników


O książce:
Przetwory z pomysłem

Sezon ogórkowy rozpoczęty Oczywiście nie dosłownie, jedynie w znaczeniu robienia przetworów na zimę...🍒W moje ręce trafiła książka Patrycji Machałek &...

zgłoś błąd zgłoś błąd