Чёрный обелиск

Tłumaczenie: Wiera Staniewicz
Wydawnictwo: Izdatel'stvo Inostrannoy Literatury
7,6 (442 ocen i 28 opinii) Zobacz oceny
10
35
9
92
8
92
7
145
6
46
5
28
4
2
3
1
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Der schwarze Obelisk
data wydania
kategoria
Literatura piękna
język
rosyjski

 

źródło okładki: Zdjęcie autorskie

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1815)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 413
Łokieć_Pana_D | 2016-01-08
Na półkach: Przeczytane

Kapelusze z głów. Tak smakować należy życie. Szukać w nim miejsca dla siebie. Zachować rys człowieka wśród robactwa, które właśnie do życia się budzi. Tak chcę aby wyglądały moje lekcje nazywania rzeczy imieniem właściwym. Odróżniania wartości i chwastu.
Małomiasteczkowy zakład pogrzebowy i młody, otwarty na życie poeta. Wcale nie taki zły burdel, wcale nie taki dobry ksiądz, knajpa i chora psychicznie dziewczyna. Obleczone w absurd i grozę międzywojennych Niemiec. Jedyny i niepowtarzalny odór egzystencji. Wyhaftowane złotymi literami mistrza Ericha. Potrzebuję jeszcze coś dodać?
Każde zdanie jest o czymś. Każde może być osobnym cytatem. Humor, dystans, widzenie więcej i dalej. Świetny dialog goni dialog rewelacyjny. Bez pustej sylaby.

książek: 0
| 2015-06-14
Na półkach: Przeczytane
książek: 532
wiech | 2015-11-20
Przeczytana: 20 listopada 2015

Mistrzowskie dialogi i narracja.
Mistrzowska kreacja postaci.
Mistrzowski humor – czarny, pełen ironii.
Już niemal wszystko zostało powiedziane o tej książce.
Książce o moralności, miłości, przyjaźni. O życiu, po prostu.
Każda z wykreowanych postaci jest interesująca, każda coś wnosi.
Główny bohater - targany rozterkami moralnymi - nieustannie poszukuje sensu życia. Intrygująca postać. Na deser czyta Schopenhauera i Nietzschego. :) Jego rozmowy z szaloną Izabelą, z księdzem, z przyjacielem – to rewelacyjne dialogi. Pełne złotych myśli, które chciałoby się natychmiast zacytować.
Jest ich jednak tak dużo, że nie wiedziałabym, które wybrać.

Książka jest pełna filozoficznych rozważań i pytań o sens życia.
Myślę, że przeczytałam jedną z tych najlepszych książek Remarque’a.

książek: 427
czytający | 2015-06-28
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 28 czerwca 2015

Już zdążono zapomnieć o wielkiej wojnie i rozpaczy. W ciągu kilku lat śmierć w okopach przestała być nauczką. To wszystko stało się abstrakcją dla ludzi, których jedynym celem jest wygrać z inflacją. Jeszcze nie słychać stukotu podkutych butów brunatnych band. Śmierć która nie tak dawno była chlebem powszednim teraz jest fikcją, tak jak masowe mordy, które nadejdą za kilkanaście lat. Ale to co nadejdzie, już jest wyczuwalne przez wrażliwe umysły ludzi, obdarzonych wnikliwszym spojrzeniem. Coś czai się w zwątpieniu zwykłej egzystencji, czasami okazywanej zajadłości w politycznych sporach czy zemsty za upokorzenie całego narodu. Coś tylko czeka na sygnał, aby się urodzić na nowo i zniszczyć porządek świata w imieniu narodowego odrodzenia.

Erich Maria Remarque przedstawia czasy, kiedy człowiek sprzedając biedniał, kiedy nikt nie umiał utrzymać wartości pieniędzy. W obliczu olbrzymiej inflacji jaka panowała w Niemczech w pierwszych latach pokoju po I Wojnie Światowej, każdy żył z...

książek: 336
Samson Miodek | 2018-11-07
Przeczytana: 07 listopada 2018

WSPANIAŁA!!!

"Niech pan nie lekceważy mądrości Kościoła! Kościół to jedyna dyktatura, jaka od dwóch tysięcy lat nie została obalona".

Muszę przyznać że ostatnio jestem bardzo zabiegany, nawet nie mam czasu TU posiedzieć i poczytać recenzji, ale książka o której teraz pisze sprawiła że pragnę wykrzyczeć: Przeczytałem Arcydzieło!

Niemcy po przegranej I Wojnie Światowej, chaos, inflacja szaleje, neonaziści podnoszą swoje tępe łby coraz śmielej. W takich warunkach przyszło żyć naszym bohaterom, młodym ludziom, a już weteranom pierwszej światowej, obecnie pracownikom zakładu pogrzebowego. Wspaniale wykreowane postacie, świetna wciągająca fabuła, sarkastyczny, czarny, anty ideologiczny humor, skomplikowana miłość, i przede wszystkim MĄDROŚĆ!
W tej książce jest wszystko!

książek: 1734
Roman Dłużniewski | 2017-01-05
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Gigantyczny kryzys w Niemczech, rozsypuje się Republika Weimarska. Ludzie szaleją z niepokoju a bohaterem książki jest kamieniarz czytujący Schopenhauera. Już samo to jest rewelacją. A kamieniarz ów nie tylko czytuje wybitnego filozofa ale i prowadzi rozliczne dysputy na bardzo ważne tematy. O nadziejach, miłościach, prawdzie, religii, polityce. O poszukiwaniu sensu życia. Koniecznie!!

książek: 360
Merythia | 2015-09-11
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 11 września 2015

Zastanawiam się, czy gdyby każdy człowiek przynajmniej raz w życiu przeczytał chociaż jedną książkę Remarque'a traktującą o wojnie, jej następstwach i po prostu o życiu, świat byłby choć trochę lepszym miejscem. To straszne, że tyle już napisano o tym piekle na ziemi, festiwalu mordu i cierpienia, mamy powszechny dostęp do spisanych wspomnień ludzi, którym udało się przeżyć, a mimo tego po raz kolejny zbliżamy się do wielkiego konfliktu, często zupełnie tego nieświadomi. To wszystko już było - np. sterowanie uczuciami i myślami społeczeństwa m.in. za pomocą decydowania o sytuacji materialnej ludzi, czyli ich być albo nie być. Nic tylko czekać na drugiego Hitlera, który swoją demagogią znów ogłupi narody obiecując naprawę wszystkich błędów i w imię walki o rzekomą sprawiedliwość zaangażuje ludzkość w kolejną wojnę.

,,Czarny obelisk'' jest nie tylko powieścią głęboko humanitarną i pacyfistyczną, autor zadaje również pytania o cel i sens naszej egzystencji, czym tak naprawdę jest...

książek: 0
| 2014-11-02

Akcja książki dzieje się w niewielkim niemieckim miasteczku, w roku 1923. Wokół szaleje inflacja i niemiecki krach ekonomiczny, kryzys moralności narodowej po przegranej I wojnie. Widać oznaki rodzącego się faszyzmu, choć jest jeszcze w powijakach.
Główny bohater, młody poeta, psychicznie zraniony na froncie, głodny życia, miłości, wciąż nieukształtowany. Dorabia chwilowo w zakładzie pogrzebowym, przeżywa fascynację cyrkową akrobatką a jednocześnie, w trudny do opisania sposób, zakochany jest w leczącej się na schizofrenię pacjentce miejscowego szpitala psychiatrycznego.
Książka o wszystkim co ważne. O miłości, o przyjaźni, o religii, o polityce. O nadziejach i planach na życie, o brutalnych rozczarowaniach. O roli moralności i prawdy w życiu narodu i pojedynczego człowieka. O honorze, o pieniądzach, o złudzeniach. O śmierci. Rozmowy, jakie Ludwik prowadzi z chorą Izabelą, z księdzem, z lekarzem, z burdelmamą, z przyjacielem. Majstersztyk! Wspaniały styl i lekkość pióra mistrza...

książek: 115

Dla mnie rewelacyjna
Nagromadzenie znaczeń, problemów, rozterek życiowych zawartych w tej książce bez wątpienia trafi do każdego odbiorcy. Akcja, dialogi, opisy miejsc pozwalają na ciągłe śledzenie losów bohaterów. Nie traci się w żadnym momencie orientacji w fabule, wszystko jest spójne. Tło hiperinflacji początku lat 20-tych jest czynnikiem wpływającym na życie bohaterów ale odniosłem wrażenie, że większe znaczenie dla postaci mają doświadczenia I wojny światowej. Mimo, że fabuła toczy się w latach 20-tych, problemy bohaterów ich cechy charakteru są identyczne jak ludzi współczesnych.

Podsumowując jeśli ktoś chce spędzić czas przy dość łatwej w odbiorze ale ambitnej i o wielu znaczeniach książce, bez wątpienia powinien sięgnąć po Czarny Obelisk.

książek: 694
klara92 | 2014-05-27
Przeczytana: 27 maja 2014

Niesamowita książka. Bardzo żywa, pełna ironicznego humoru opowieść o życiu w małym niemieckim miasteczku podczas galopującej inflacji lat dwudziestych. Ale... jednocześnie jest to historia młodego człowieka, który szuka sensu życia w zawiłej powojennej rzeczywistości. Poznajemy jego sąsiadów, przyjaciół, współpracowników, ukochane kobiety. Remarque potrafi opisywać proste, codzienne kontakty międzyludzkie i rozmowy tak, że dostrzegamy w nich coś więcej - nie przypominam sobie drugiej książki, w której zaznaczałabym ciekawy cytat dosłownie co kilka stron.
Nad wszystkim, jak majestatyczny symbol absurdu, góruje czarny, granitowy obelisk.

zobacz kolejne z 1805 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd