Zamieć

Wydawnictwo: Sonia Draga
7,65 (26 ocen i 12 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
2
8
11
7
7
6
4
5
0
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788381105576
liczba stron
320
kategoria
literatura faktu
język
polski
dodał
Marczewek

„Zamieć” odsłania losy trzech osób, które nagle przepadają bez śladu. Łączy je wspólna nić. Piotr wraz z policją i jasnowidzem poszukuje syna studenta, który nie wrócił z nocnej imprezy; kto ukrywa rzeczywisty przebieg wydarzeń? Po dwudziestu latach pogodnego małżeństwa Basia tropi życie męża, odkrywając czyny i postawy, których przed jego zniknięciem nie podejrzewała. Janek, wnuk słynnego...

„Zamieć” odsłania losy trzech osób, które nagle przepadają bez śladu. Łączy je wspólna nić. Piotr wraz z policją i jasnowidzem poszukuje syna studenta, który nie wrócił z nocnej imprezy; kto ukrywa rzeczywisty przebieg wydarzeń? Po dwudziestu latach pogodnego małżeństwa Basia tropi życie męża, odkrywając czyny i postawy, których przed jego zniknięciem nie podejrzewała. Janek, wnuk słynnego alpinisty, na kilka dni przed maturą ucieka z domu. Dlaczego narzuca sobie tę przedwczesną, pełną zagrożeń inicjację w dorosłe życie?

Książka jest misternym portretem psychologicznym zaginionego i poszukującego. Lustrem, w którym przegląda się złudna i powierzchowna wiedza o naszych najbliższych.

 

źródło opisu: https://www.soniadraga.pl/produkt/3482/literatura-faktu.html

źródło okładki: https://www.soniadraga.pl/produkt/3482/literatura-faktu.html

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Oficjalna recenzja
SpadłoMizRegała książek: 272

Jak mało znamy tych, których znamy najlepiej

Czasami wystarczy impuls, by zmienić swoje życie. Drobnostka, mało istotne zdarzenie albo myśl, która przez kilka sekund w nas kiełkuje, a po chwili ucieka gdzieś daleko. A jednak ślad zostaje. Człowiek wówczas zaczyna zastanawiać się, czy jego miejsce jest tu, gdzie jest teraz. Zdaje sobie sprawę, że świat to nie tylko to, co widzimy i czego doświadczamy, ale również to, o czym marzyliśmy w przeszłości, co spotyka nas zupełnie przypadkiem. Świat to także to, co możemy zrobić, jeśli zrzucimy kajdany, które założyliśmy sobie sami lub zrobili to inni.

Adam Cioczek, twórca scenariuszy seriali, których w życiu bym nie obejrzała (bo są kompletnie nie z mojej bajki), postanowił napisać książkę. „To nie dla mnie” – cóż innego mogłam pomyśleć? Powodów jest kilka, jednym z nich jest to, że nie lubię opowiadań. A „Zamieć” to nic innego jak zapis trzech historii, których wspólnym mianownikiem jest zaginięcie bliskiego człowieka. Jednak w pewnym momencie poczułam, że to może być coś dobrego, innego, ciekawego. Że to nie jest kolejna opowiastka kryminalna, która ledwo się rozpocznie, a już się kończy. „Zamieć” okazała się lekturą przesiąkniętą psychologią, a Cioczek – całkiem niezłym pisarzem.

Jak wspomniałam wyżej, książka jest zapisem trzech historii: poszukiwania zaginionego syna, który pewnego dnia nie wrócił z imprezy, męża, który wyszedł z domu i nigdy więcej się w nim nie pojawił (pozostawiając nie tylko żonę, ale i córkę), oraz zbuntowanego przeciwko rodzicom maturzysty z...

Czasami wystarczy impuls, by zmienić swoje życie. Drobnostka, mało istotne zdarzenie albo myśl, która przez kilka sekund w nas kiełkuje, a po chwili ucieka gdzieś daleko. A jednak ślad zostaje. Człowiek wówczas zaczyna zastanawiać się, czy jego miejsce jest tu, gdzie jest teraz. Zdaje sobie sprawę, że świat to nie tylko to, co widzimy i czego doświadczamy, ale również to, o czym marzyliśmy w przeszłości, co spotyka nas zupełnie przypadkiem. Świat to także to, co możemy zrobić, jeśli zrzucimy kajdany, które założyliśmy sobie sami lub zrobili to inni.

Adam Cioczek, twórca scenariuszy seriali, których w życiu bym nie obejrzała (bo są kompletnie nie z mojej bajki), postanowił napisać książkę. „To nie dla mnie” – cóż innego mogłam pomyśleć? Powodów jest kilka, jednym z nich jest to, że nie lubię opowiadań. A „Zamieć” to nic innego jak zapis trzech historii, których wspólnym mianownikiem jest zaginięcie bliskiego człowieka. Jednak w pewnym momencie poczułam, że to może być coś dobrego, innego, ciekawego. Że to nie jest kolejna opowiastka kryminalna, która ledwo się rozpocznie, a już się kończy. „Zamieć” okazała się lekturą przesiąkniętą psychologią, a Cioczek – całkiem niezłym pisarzem.

Jak wspomniałam wyżej, książka jest zapisem trzech historii: poszukiwania zaginionego syna, który pewnego dnia nie wrócił z imprezy, męża, który wyszedł z domu i nigdy więcej się w nim nie pojawił (pozostawiając nie tylko żonę, ale i córkę), oraz zbuntowanego przeciwko rodzicom maturzysty z bogatego domu. Smaku dodaje fakt, że każda z tych historii wydarzyła się naprawdę, a pisarz postanowił rozbudować je, dodając do nich fabułę. Muszę przyznać, że jeszcze nie zdarzyło mi się tak dużo rozmyślać po przeczytaniu opowiadania. W mojej głowie błąkała się myśl, która nie dawała mi spokoju: jak mało znamy tych, których znamy najlepiej. I jak ogromnej tragedii trzeba doświadczyć, żeby się o tym przekonać. Autor zdecydował się na narrację pierwszoosobową, co jeszcze bardziej zbliża czytelnika do bohaterów i w efekcie budzi jeszcze większe emocje. Rozpacz ojca, próba zrozumienia postępowania męża, realizacja marzeń młodego chłopaka – bierzemy udział w ich życiu, spoglądając na wszystko z dwóch perspektyw: tego, który został, i tego, który zniknął. Jedno jest pewne: każdy z nich szuka siebie. Według mnie to na wskroś przejmujące historie, które na długo zostają w pamięci.

Gdy tracimy najbliższą osobę, rozpacz nie ma granic. Symbolem ostatniego pożegnania jest pochówek. Potem zostają nam wspomnienia, pomnik i znicz, który regularnie zapalamy. Jednak z czasem obezwładniająca nas beznadzieja powoli zaczyna mijać. Nie odchodzi na zawsze, ale pozwala nam oddychać, czasem nawet pełną piersią. A w przypadku osób zaginionych? Wyobraź sobie, że nie wiesz, co dzieje się z twoim dzieckiem. Zniknęło. Nie możesz go pochować, nie możesz pójść zapalić znicza, a możliwe scenariusze migają w głowie jak oszalałe, powodując twoją powolną śmierć – nawet, jeśli jeszcze żyjesz. O tym właśnie jest „Zamieć”. O bólu, tęsknocie, o próbie zrozumienia i chęci poznania prawdy – choćby najgorszej.

Adam Cioczek dowodzi, że nie trzeba pisać epopei, żeby przejmująco i dosadnie przedstawić realia, w których żyjemy. Nie potrzeba wielu słów, setki postaci, miliona wątków. Wystarczy znaleźć właściwy pomysł na przekazanie tego, co najważniejsze. Cieszy mnie to, że „Zamieć” nie została sztucznie napompowana treścią, że nikomu nie przyszło do głowy, by ją na siłę rozbudować, a przede wszystkim jestem szczęśliwa, że nie ominęłam tej lektury.

Anna Makieła

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (148)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 6799
allison | 2018-11-26
Przeczytana: 22 listopada 2018

„Zamieć” czyta się jednym tchem i z wielkimi emocjami. Autorowi udało się ukazać z detalami świat ludzi, których bliscy zaginęli bez śladu Niepewność okazuje się dla nich bardziej bolesna niż najgorsza prawda, bo trudniej z nią żyć.

Było to moje pierwsze spotkanie z prozą Adama Cioczka. Pierwsze i bardzo udane, zachęcające do sięgnięcia po jego inne utwory.

Bohaterami „Zamieci” są osoby, które nie potrafią poradzić sobie po utracie najbliższych. Jak żyć, gdy nagle znika syn, mąż, brat? Dramatowi niezmiennie towarzyszą też pytania: co naprawdę się stało? dlaczego? czy można było temu zapobiec?
Dodatkowym obciążeniem jest poczucie winy, z którym boryka się każdy z trójki poszukujących.

Co ciekawe, autor nie skupił się jedynie na pozostawionych postaciach. Równie istotni okazują się ci, którzy przepadli. Jednemu z nich pisarz oddał nawet bezpośrednio głos, dzięki czemu mamy okazję spojrzeć na rodzinny dramat z zupełnie innej perspektywy.

Adam Cioczek w mistrzowski sposób...

książek: 1606
joaśka | 2019-01-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 20 stycznia 2019

Wstrząsająca lektura. Chylę czoła przed autorem, że tak wyraziście udało mu się oddać dramat ludzi poszukujących swoich bliskich. Są w tej książce zwroty, które są jak "10" na strzelnicy, jak to mówiące o wyrzutach sumienia, że się je, podczas gdy nie wiadomo, co się teraz dzieje z zaginionym. Wszystkie trzy opisane przypadki zostały wycyzelowane literacko i emocjonalnie.
Bardzo polecam.

książek: 2442
Psotka | 2019-01-14
Przeczytana: 04 stycznia 2019

Do przeczytania tejże książki skłoniło mnie kilka rzeczy. Tematyka zaginionych osób, z którą niedawno się zetknęłam za sprawą innej pozycji. Autor, który przy okazji jest scenarzystą jednego z lubianych przeze mnie seriali oraz zachęta w postaci aprobaty znanego aktora Artura Żmijewskiego czy aktora i reżysera Andrzeja Seweryna. Pomyślałam sobie (może naiwnie), że nie podpiszą się oni pod byle czym. Chciałabym powiedzieć, że nie miałam oczekiwań wobec tej książki, ale bym skłamała. Czegoś się spodziewałam, choć sama nie umiałabym sprecyzować czego.

"Zamieć" to tak naprawdę losy trzech rodzin.

Piotr wraz z policją, fundacją Itaka, a nawet jasnowidzem poszukuje swojego syna Mikołaja. Był na imprezie, wyszedł z niej skłócony z zamiarem powrotu do domu. Zamiast taksówki wybrał spacer, by ochłonąć i pomyśleć. W końcu nie miał daleko. Niestety nigdy nie dotarł tam gdzie zmierzał. Nikt nic nie wie, nikt nic nie widział. Poszukiwania dwóch osób, które były widziane jako ostatnie...

książek: 200
Herbatkow87a | 2018-12-12
Na półkach: Recenzenckie, Przeczytane
Przeczytana: grudzień 2018

“Zamieć” czyta się jednym tchem, a do tego dostarcza mnóstwo emocji. Moim zdaniem jest to bardzo wartościowa powieść. Porusza, skłania do refleksji, a do tego jest bardzo autentyczna.
Autor prezentuje nam trzy osobne historie osób, które znikają bez śladu. Pierwsza historia to historia ojca, którego dorosły już syn nie wraca z imprezy. Znika podczas powrotu do domu, ale nikt nic nie widział. Przepadł. Tak po prostu. Czy ojciec dowie się, co się z nim stało? Następna historia to relacja kobiety, której mąż pewnego dnia wyszedł z domu i już nie wrócił. Mieli właśnie jechać na wakacje. Czy coś mu się stało, czy zostawił swoją rodzinę dobrowolnie? Mimo iż minęło kilka lat od jego zniknięcia, kobieta dalej się z tym nie pogodziła. Niespodziewanie dzwoni do niej mężczyzna, który twierdzi, że ma informacje o jej mężu. Co odkryje kobieta? Ostatnia historia jest inna, ponieważ przedstawiona jest z perspektywy osoby zaginionej. Jest to historia Janka, młodego chłopaka, który tuż przed maturą...

książek: 134
Sal | 2019-01-17
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 11 stycznia 2019

Co kieruje ludźmi , gdy pewnego dnia nic nikomu nie mówiąc , nie zabierając ze sobą nawet dokumentów, wychodzą z domu po przysłowiowe „jabłka” i przepadają bez wieści, nie zostawiając żadnej informacji najbliższym? Żegnasz swojego nastolatka lub studenta , wybierającego się na imprezę i skąd wiesz, czy on kiedykolwiek wróci do domu ?
Niekiedy za nagłym zniknięciem stoi straszna tragedia. Niekiedy dziwna cisza trwa latami . Do niektórych domów trafia informacja, że osoba „zaginiona” nie chce , by jej szukano...

Oglądacie niekiedy program „Ktokolwiek widział? Ktokolwiek wie?” Wciąga? Nagłe zniknięcia dotykają i domów z patologiami i tzw „dobrych” gdzie i praca i pieniądze i wsparcie nie stanowią problemu. Ale jednak coś tymi ludźmi kieruje....

Trzy historie. Ojciec, którego syn po prostu wyszedł na imprezę by nigdy nie wrócić do domu. Żona , dzień przed wyjazdem na urlop pakuje się a mąż wychodzi po coś na chwilkę do samochodu. Zaniepokojona schodzi i widzi, że na siedzeniu...

książek: 397
książkowe_zacisze | 2018-11-28
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 28 listopada 2018

Zamieć to powieść bardzo autentyczna.
Tajemnicza, refleksyjna, wartościowa.
Narratorzy się zmieniają, perspektywy poszerzają, a wątki plączą się ze sobą, tworząc niezwykle porywającą historię, która niebezpiecznie pochłania czytelnika na długie godziny. Nie jest to kryminał, nie jest to też pamiętnik, jest to coś… innego.

Ta książka do mnie przemawia.
Historie o ludziach, którzy wyszli z domu i przepadli bez śladu są tajemnicze, wręcz szokujące. Mnie osobiście znacznie bardziej intrygują jednak te, z których jasno wynika, że ktoś odszedł dobrowolnie. Jeden znajdzie się w niewłaściwym miejscu o niewłaściwej porze, ginąc od kosy pecha, w innym nagle coś pęka, pozornie szczęśliwe życie zaczyna go uwierać i tak po prostu odchodzi. Jest to na swój sposób fascynujące, choć jednocześnie smutne, często niezrozumiałe.
Najbardziej poruszają relacje tych, którzy zostali porzuceni, którzy nieustanie szukają i czekają, mimo iż wykańcza ich niewiedza, dobija bezradność, boli samotność.

Zamieć...

książek: 438
żartowałam | 2018-11-22
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 21 listopada 2018

Przyznam zupełnie szczerze, że nie miałam wielkich oczekiwań wobec "Zamieci". Nie spodziewałam się niczego wielkiego. Zostałam jednak zaskoczona.
Gdyby nie fakt, że zmęczenie ze mną zwyciężyło przeczytałabym tę książkę jednym tchem.
Adam Cioczek opowiada historie trzech zaginionych osób. Bardzo podoba mi się, że przedstawione w książce jest tak wiele perspektyw tego zjawiska. Mamy ojca, którego syn zaginął wracając z imprezy w klubie (swoją drogą, ta historia moim zdaniem jest perłą tej książki i zrobiła na mnie największe wrażenie), mamy kobietę, której mąż zostawił ją oraz córkę wyruszając na poszukiwanie siebie, mamy też młodego chłopaka, który ucieka z domu i nigdy do niego nie wraca. Wszystkie te historie są luźno ze sobą powiązane, ale łączy je ściśle właśnie ta pustka, która pozostaje po zaginionej osobie.
Moim jedynym zarzutem wobec tej książki będzie jedynie fakt, że niektóre zdarzenia są mocno nierealistyczne i odbierają trochę wiarygodności emocjonalnej warstwie...

książek: 74
Talka_on Miko | 2018-12-18
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 18 grudnia 2018

Książka która bardzo zaintrygowała mnie swoją tematyką, a mianowicie dotyka problemu związanego z zaginieciem ludzi.


Autor przedstawia w książce trzy historie ukazujące inne okoliczności zaginięcia. Jedna z nich która najbardziej mnie dotknęła dotyczyła zaginięcia młodego mężczyzny , który wybierając się z znajomymi do klubu nie wraca do domu. Trop urywa się właśnie w drodze powrotnej, kiedy po kłótni postanawia oddalić się od przyjaciół . Ojciec chłopca poruszając niebo i ziemie próbuje znaleść choć najmniejszy trop który pomógłby mu w wyjaśnieniu okoliczności zaginięcia. Nie może poradzić sobie z niewiedzą oraz bezsilnością w poszukiwaniach. Wielokrotnie każdy z nas oglądał programy w których ludzie proszę o jaki kol wiek znak, sygnał o osobach których tak bardzo pragną znaleść, lecz nigdy tak naprawdę nie uświadamiamy sobie tych emocji z którymi oni żyją na codzień. Ta książka właśnie pozwala nam chodź na chwile zrozumieć ich wole walki i potrzebę odpowiedzi na pytanie, co...

książek: 311
axior815 | 2019-01-20
Na półkach: 2019, Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 19 stycznia 2019

"Jest wiele przyczyn, dla których ludzie rozpętują życiową zamieć, znikając bez śladu."

Coraz częściej media podają informacje o zaginięciach ludzi w niewyjaśnionych okolicznościach. Niestety bardzo często stają się one sprawami nierozwiązanymi nawet przez wiele lat. Wyobraźcie sobie, że jednego dnia bliska wam osoba, jak na przykład rodzic czy ktoś z rodzeństwa czy nawet przyjaciel siedzi obok was, a drugiego dnia wychodzi z domu i znika bez śladu.. Po prostu rozpływa się w powietrzu.. Być może ktoś z Was właśnie przeżywa taką sytuację. Sama często się zastanawiam co muszą czuć bliscy zaginionej osoby, codziennie czekając na jakąkolwiek wiadomość dotyczącą poszukiwanego. Czy da się normalnie funkcjonować żyjąc ciągle w niewiedzy? Na to pytanie można znaleźć odpowiedzi czytając "Zamieć".

Adam Cioczek w swojej książce zabiera czytelnika w tajemniczy świat zaginięć. Powieść ta została podzielona na trzy rozdziały, a każdy z nich opowiada inną historię. Jest jednak coś co łączy...

książek: 1252
Road33 | 2018-12-31
Na półkach: Przeczytane

Mam problem z ta książką.
Sięgnąłem po nią, gdyż dotyka niezwykle poruszającego tematu jakim są zaginięcia.
Rocznie znika w Polsce kilkanaście tysięcy osób. Kobiet, mężczyzn. Dorosłych, dzieci.
Nie wszystkich udaje się odnaleźć.
Problem, o którym wspomniałem, to fakt że „Zamieć” jest książką, która jest po trochu kryminałem, powieścią psychologiczną, a i quasi opowieścią reporterską*.
Ta mozaika wg mnie szkodzi tej książce.
Nie twierdzę, że autor nie poradził sobie z każdym z tych gatunków. Robi to bardzo sprawnie. Jednak z literatury która powinna poruszyć i chwycić za gardło powstała opowieść, obok której przeszedłem niemal obojętnie. Czego bardzo żałuję.

*Na marginesie, wg LC to „literatura faktu” – czy aby na pewno ?

zobacz kolejne z 138 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd