Średniowieczna teoria literatury w Polsce. Rekonesans

Seria: Monografie FNP
Wydawnictwo: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego
7 (1 ocen i 1 opinia) Zobacz oceny
10
0
9
0
8
0
7
1
6
0
5
0
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje

W książce omawiane są europejskie źródła wiedzy o literaturze, upowszechnianej w Polsce średniowiecznej w toku nauki na poziomie trivium, a w szczególności – treści doktrynalne traktatów teoretycznych układanych przez rodzimych uczonych głównie w XV stuleciu. W centrum zainteresowania znalazły się dwie dyscypliny: ars grammatica oraz ars rhetorica. W obrębie gramatyki uwzględniono dwa jej...

W książce omawiane są europejskie źródła wiedzy o literaturze, upowszechnianej w Polsce średniowiecznej w toku nauki na poziomie trivium, a w szczególności – treści doktrynalne traktatów teoretycznych układanych przez rodzimych uczonych głównie w XV stuleciu. W centrum zainteresowania znalazły się dwie dyscypliny: ars grammatica oraz ars rhetorica. W obrębie gramatyki uwzględniono dwa jej nurty: językoznawczy oraz literaturoznawczy (według formuły Kwintyliana: recte loquendi scientia – poetarum enarratio). Badając drugi z nich, nie natrafiono wprawdzie na układane w Polsce traktaty o poezji, ale potwierdzono doniosłą rolę edukacyjną kopiowanych i wykładanych niemal do końca XV w. europejskich „poetrii” z XII i XIII w., a zwłaszcza wierszowanych: Poetria nova Godfryda z Vinsauf oraz Laborintus Eberharda z Bremen. Omawiając sztukę retoryczną, nie ograniczono się do dzieł tytułowanych ars rhetorica, ale objęto opisem średniowieczne odgałęzienia głównego nurtu teorii, jakimi były: ars dictaminis, ars memorativa oraz ars praedicandi. Na szczególną uwagę zasługują artes dictaminis polskiego pochodzenia, będące zasadniczo podręcznikami sztuki układania listów i dokumentów, ale uważane (według tradycji europejskiej) za wykłady zasad tworzenia utworów pisanych prozą bądź wierszem (metrycznym lub rytmicznym). W drugiej części książki podjęto próbę rekonstrukcji średniowiecznych wykładni kluczowych terminów i pojęć, organicznie związanych z omówionymi wcześniej kierunkami teorii literackiej. Sformułowano tezę metodologiczną, według której bez zrozumienia średniowiecznych konotacji pojęć teoretycznych nie można należycie odczytać i objaśnić ówczesnej twórczości poetyckiej bądź prozatorskiej.

 

źródło opisu: http://www.wuwr.com.pl/products/501.html

źródło okładki: http://www.wuwr.com.pl/products/501.html

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (2)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1125

Teoria literatury w średniowieczu nie jest tematem jakoś szczególnie mocno obecnym w polskiej literaturze naukowej. Zapewne przez podręcznik "Średniowiecze" T. Michałowskiej mają z nią jakiś kontakt poloniści, może w jakimś niewielkim stopniu filolodzy klasyczni, ale poza tym jest to raczej margines polskich badań humanistycznych. Ten fakt do pewnego stopnia uzasadnia zastosowanie przez Autorkę w podtytule słowa "Rekonesans". W istocie książka ta w wielu punktach stanowić może dopiero punkt wyjścia dla dalszych prac monograficznych. Prezentuje bowiem zarys najważniejszych zagadnień i pojęć średniowiecznej teorii literatury i pokazuje, jak funkcjonowały one w Polsce (głównie w wieku XV i na początku XVI).

Poruszamy się w kręgu kultury łacińskiej i wobec coraz powszechniejszego braku znajomości łaciny dostęp do tekstów źródłowych jest niełatwy. Autorka zadbała jednak o przygotowanie przekładów wszystkich analizowanych passusów, co na pewno poszerza potencjalny zakres odbiorców....

książek: 2082
S54S | 2018-09-02
Na półkach: Przeczytane
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Na półkach
pokaż wszystkie
zgłoś błąd zgłoś błąd