Pan Odutek i inne opowiadania

Wydawnictwo: Novae Res
6,5 (10 ocen i 5 opinii) Zobacz oceny
10
0
9
0
8
3
7
4
6
2
5
0
4
0
3
0
2
0
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788381470643
liczba stron
224
język
polski
dodał
Mirka

Dwanaście prostych historii o rzeczach najważniejszych Mijamy ich codziennie. Jedni od razu przyciągają naszą uwagę, inni przechodzą niemal niezauważeni. Młodzi i starzy. Bogaci i biedni. Piękni i odpychający. Każdy niesie ze sobą jakąś opowieść. Trzeba niezwykłej odwagi, by dać się wpleść w historię, której koniec jest zupełnie nieoczywisty. Sentymentalny wdowiec, kwiaciarka z zaburzeniami...

Dwanaście prostych historii o rzeczach najważniejszych

Mijamy ich codziennie. Jedni od razu przyciągają naszą uwagę, inni przechodzą niemal niezauważeni. Młodzi i starzy. Bogaci i biedni. Piękni i odpychający. Każdy niesie ze sobą jakąś opowieść. Trzeba niezwykłej odwagi, by dać się wpleść w historię, której koniec jest zupełnie nieoczywisty.
Sentymentalny wdowiec, kwiaciarka z zaburzeniami osobowości, miłośnik egzotycznych zwierząt – to tylko niektórzy bohaterowie barwnych opowiadań Iwony Partyki. Z drobnych, pozornie banalnych fragmentów codzienności autorka stworzyła fascynujące historie o zwykłych-niezwykłych ludziach. Czy w którejś z nich odnajdziesz siebie?

Iwona Partyka potrafi nie tylko z lekkością zmieniać frazę, budować różne rodzaje napięcia i przykuwać uwagę na kilka sposobów. Opowiada przede wszystkim o tym, że życie jest pewnym kalejdoskopem doznań, w którym nie musimy się odnajdywać, ale warto dojrzeć jak najwięcej jego kolorów. Także tych mrocznych, bliskich czerni. One wszystkie tworzą różnorodność świata. Tego świata, z którym ktoś się żegna, a ktoś wita. Wciąż trwającego bez względu na ludzkie dramaty i prywatne apokalipsy. Ważne jest również to, że Partyka pozostawia spory margines interpretacji przy każdym z opowiadań. Świetnie pisze o tym, jak człowiek może być silny i słaby jednocześnie. Udowodniła to w powieści, tym razem udowadnia nieco inaczej w opowiadaniach. Historiach zmyślonych o prawdziwej goryczy życia, z którego musimy wydobyć to, co najlepsze, by potem wiedzieć, co godnie pożegnać.
Jarosław Czechowicz, „Krytycznym okiem”

 

źródło opisu: https://novaeres.pl/katalog/tytuly?szczegoly=pan_o...(?)

źródło okładki: https://novaeres.pl/katalog/tytuly?szczegoly=pan_o...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (5)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 274
MammaMia | 2018-11-06
Na półkach: Przeczytane

Słabe. Nie doczytałam.A bardzo lubię opowiadania. Tylko nie takie.

książek: 599
toukie | 2018-10-25
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 24 października 2018

KSIAZKOWA-PRZYSTAN.BLOGSPOT.COM

Zbiór opowiadań o rzeczach pozornie błahych, niemających większego znaczenia - Pan Odutek i inne opowiadania przypominają migawki, epizodyczne wspomnienia z życia kilku ludzi, których nie łączy nic, lecz ich przeżycia zwarte w jeden lekko ponad dwieście-stronicowy tomik tworzą coś wspólnego i unikalnego. Będę z wami całkowicie szczera: nie oczekiwałam od tej książki niczego wielkiego, takie tam opowiadania, które w miarę szybko przeczytam, zamknę tomik i położę na półce - a jak okazało się w praktyce? Zapraszam.

Iwona Partyka urodzona w 1970 roku w Gdyni, absolwentka filologii angielskiej na Uniwersytecie Gdańskim, autorka powieści pt. Faber, która w 2010 roku wygrała konkurs na najlepszą powieść www.org-pisarze.pl. Przez niemal dwa lata była regularnym recenzentem książkowym BiblioNetki. Publikowała min. w „Odrze”, „Szafie”, „Blizie”, „Dove Tales – An International Journal of the Arts”, „Conceit – The Bracelet Charm Quarterly”, „The Ultimate...

książek: 1116
biblioteczka_justyny | 2018-10-18
Przeczytana: 18 października 2018

" Pan Odutek i inne opowiadania" to 12 krótkich historii... historii, które są nostalgiczne i raczej smutne, ale jednocześnie dające do myślenia czytelnikowi i zostawiające w nim pewne uczucie niedosytu 'co było dalej?'
Ale bądźmy szczerzy, nasze życie to nie zawsze tęcza z pięknie wyeksponowanymi odrębnie kolorami, ale bywa i nieraz, że te kolory są tak wymieszane, że stają się czarną dziurą. Dużo tu o samotności i to samotności wśród ludzi, o śmierci i to zarówno tej na początku życia jak i na końcu i tej, którą sami sobie zadajemy, o niezrozumieniu innych, ale czasem i siebie samych, naszej ignorancji a nawet głupocie.
Uważam, że literatura powinna być czasem właśnie taka - jak dobry peeling, który zmywa z nas kolejne warstwy ciągle nakładanego balsamu... oczyszczająca i skłaniająca nas do większej uważności w naszym życiu.
Oczywiście nie będzie to lektura dla wszystkich, bo nie jest łatwa w odbiorze, ale samo życie do łatwych też nie należy.

książek: 962
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Zbiór opowiadań jest jak pęk kluczy, który otwiera drzwi do naszych wspomnień. Każda z tych krótkich historii ma specyficzne żłobienia, fakturę i rozmiar, a tym samym wyzwala konkretne, ściele określone emocje, obrazy, zapachy.

Pan Odutek i inne opowiadania to kilkanaście okruchów, drobinek, skrawków, które karmią naszą wyobraźnię i przywołują wydarzenia z przeszłości. Wszystkie opowiadania są takie zwyczajne, napisane przystępnym językiem, swobodnym stylem, bez filozofowania, nadmiernej teatralności i pompatyczności. Ot przeciętne historie, które kryją w sobie, a dokładnie w odbiorcy – w Tobie – głębię i całą paletę uczuć. Z Pana Odutka bije samotność, Impreza u Dżeka wylewa wiadro wspomnień, a Wiesio to totalne i absolutne zanurzenie się w oceanie przeszłości, w którym ciepłe wiry mieszają się z tymi zimnymi, wręcz lodowatymi, paraliżującymi i obezwładniającymi. Ogrodnik to taka mini baśń, fantastyczna opowieść, która porusza i wzrusza. Podobnie jak Habibi.

Opowiadania mają to...

książek: 1109
Kasia | 2018-09-01

W tym roku przeczytałam więcej opowiadań niż w całym życiu. Nigdy mnie do tej krótkiej formy literackiej nie ciągnęło, ale jak już zasmakowałam, to się przed nią nie wzbraniam i od czasu do czasu czytam. I tym sposobem sięgnęłam po opowiadania Iwony Partyki.

Opowiadania mają to do siebie, że zostawiają mało miejsca na rozwinięcie skrzydeł, rozpisanie się, wypłynięcie na szerokie wody. Jednak ta niemożność, czy raczej to ograniczenie nie musi sprawić, że te kilka stron nie powie nam nic, że niewiele zyskamy, mało co przeżyjemy i zostaniemy tylko z namiastką czegoś co mogłoby być czymś znaczącym. Od razu nasuwa mi się porównanie do kazania wygłaszanego w kościele. Są takie, przy których można usnąć, ciągną się niemiłosiernie, są przegadane. Są takie, które trwają kilka minut, a zostawiają nas z całym wachlarzem odczuć i zmuszają do refleksji. Oj trudna to sztuka przykuć uwagę słuchacza i czytelnika.

Iwona Partka miło mnie zaskoczyła, bo napisała dwanaście opowiadań, które trzymają...

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd