Wyzwanie czytelnicze LC
7,55 (235 ocen i 40 opinii) Zobacz oceny
10
25
9
36
8
62
7
68
6
29
5
7
4
2
3
2
2
1
1
3
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788365970312
liczba stron
336
kategoria
literatura faktu
język
polski
dodał
Matthias89

Nie ma kogoś. Nie ma czegoś. Nie ma przeszłości. Nie ma pamięci. Nie ma widelców do sera. Nie ma miłości. Nie ma życia. Nie ma fikcji. Nie ma właściwego koloru. Nie ma komisji. Nie ma grobu. Nie ma siostry. Nie ma klamek. Nie ma niebieskich tulipanów. Nie ma nie ma. Rozmówcami Szczygła są ludzie z różnych światów: czeska poetka, ukraiński żołnierz, polska księgowa, izraelska pisarka, a także...

Nie ma kogoś. Nie ma czegoś. Nie ma przeszłości. Nie ma pamięci. Nie ma widelców do sera. Nie ma miłości. Nie ma życia. Nie ma fikcji. Nie ma właściwego koloru. Nie ma komisji. Nie ma grobu. Nie ma siostry. Nie ma klamek. Nie ma niebieskich tulipanów. Nie ma nie ma.

Rozmówcami Szczygła są ludzie z różnych światów: czeska poetka, ukraiński żołnierz, polska księgowa, izraelska pisarka, a także jego ojciec, z którym autor wybiera się ostatni raz w życiu do Pragi. Nad książką unosi się rada, którą dała autorowi Hanna Krall: „Wszystko musi mieć swoją formę, swój rytm, panie Mariuszu. Zwłaszcza nieobecność".

 

źródło opisu: https://www.dowody.com/product-page/nie-ma-mariusz-szczygie%C5%82

źródło okładki: materiały wydawnictwa

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 594
GrzesiekLepianka | 2018-12-13
Na półkach: Przeczytane

Zbiór (bo nie cykl) reportaży i tekstów Szczygła zebranych pod tematem „nie ma” (czyli niebytu, znikania, odejścia, przejścia, zmian, śmierci etc.) jest dla mnie dość nierówny. W trakcie lektury zmieniałem zdanie co do tego, czy mi się to co czytam podoba, czy nie. Pierwsza ćwiartka mnie irytowała i myślałem sobie, że w tym pisaniu o „nie ma” nie ma sensu, ciężaru, temperatury i że nie tylko to leciutkie, ale i jakoś mało wciągające, nawet miałkie. Potem pojawiło się kilka tekstów mocniejszych, ciekawszych, bardziej charakternych - w tym także reportaż o willi w Pradze, do połowy porywający, a następnie rozwleczony, przeciągnięty, zanudzony językowo i fabularnie. I dalej w kratkę: coś uroczego, ciekawego, mocniejszego i jakoś do mnie trafiającego oraz coś mniej konkretnego, przegadanego, niestety irytującego. Miałem niekiedy wrażenie, że Szczygieł nie stosuje się do zasady Tochmana, o której sam w którymś momencie wspomina, aby wyrzucać z tekstu jak najwięcej niepotrzebnych słów, ciachać i destylować. Niestety, bo gdyby to zrobił, to moim zdaniem niektóre teksty by na tym sporo zyskały. Jeśli chodzi o tematy i style, to autor sięga w różne rejony i rejestry, ale jak sam przyznaje woli rzeczy lżejsze, więc drastyczne tematy z gatunku rzeczy brutalnych, społecznie zaangażowanych i zahaczających o reportaż śledczy są wyjątkami - to między innymi głośny tekst Śliczny i posłuszny o morderczyni dziecka, która po wyjściu z więzienia pracowała w szkole i była ekspertką MEN. Reszta przy nim to rzeczy zazwyczaj bardziej ulotne, błahe, jakby zawieszone, nostalgiczne. Moim zdaniem najlepsze to reportaż o rzeźbiarzu Tomaszu Górnickim (jego Chrystusa z Solca już nie ma - dziś sprawdziłem), ten o mężczyźnie po korekcie płci oraz wykropkowany w dużej mierze, jakby przemilczany tekst pisany z perspektywy molestowanej kobiety o jej ojcu - dojmujący.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Następne życie

"Następne życie" to jedna z tych książek, które dają mi w kość, męczą, dają w kość, mam je ochotę odłożyć i nie kończyć... Ale ostatecznie p...

zgłoś błąd zgłoś błąd