Pepiki. Dramatyczne stulecie Czechów

Seria: Reportaż
Wydawnictwo: Czarne
6,82 (289 ocen i 34 opinie) Zobacz oceny
10
8
9
18
8
46
7
105
6
75
5
29
4
6
3
2
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788380497467
liczba stron
375
słowa kluczowe
literatura polska
kategoria
literatura faktu
język
polski
dodał
Matthias89

Pepiki to opowieści o ludziach. O ich losach, często tragicznych, ale także o wielkich zwycięstwach. Obok sławnych Czechów, takich jak pisarz Karel Čapek czy urodzony w Karlowych Warach Karl Hermann Frank, hitlerowski zarządca Protektoratu Czech i Moraw, poznajemy postaci mniej znane: amerykańską żonę pierwszego prezydenta Czechosłowacji, astronoma, który walczył o utworzenie wspólnego państwa...

Pepiki to opowieści o ludziach. O ich losach, często tragicznych, ale także o wielkich zwycięstwach. Obok sławnych Czechów, takich jak pisarz Karel Čapek czy urodzony w Karlowych Warach Karl Hermann Frank, hitlerowski zarządca Protektoratu Czech i Moraw, poznajemy postaci mniej znane: amerykańską żonę pierwszego prezydenta Czechosłowacji, astronoma, który walczył o utworzenie wspólnego państwa Czechów i Słowaków, księdza-prezydenta oskarżonego o współudział w ludobójstwie, czeskiego pilota z Dywizjonu 303 i wiele innych osób, ważnych dla historii nie tylko Czech, ale całej Europy.


Drugie wydanie „Pepików” zostało wzbogacone o sześć nowych rozdziałów. Po co? Aby ten „czechosłowacki elementarz” dla Polaków jeszcze bardziej skomplikować i nadwątlić przekonanie, że na południe od Polski żyje się spokojnie, a historia nie pisała tam nigdy tragicznych scenariuszy.
Mariusz Surosz

 

źródło opisu: https://czarne.com.pl/katalog/ksiazki/pepiki

źródło okładki: https://czarne.com.pl/katalog/ksiazki/pepiki

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
nextdooralice książek: 873

Zbrodnia i kara oraz na pewno nie-czeskie błędy Czechów i Słowaków

Nie wiadomo, dlaczego w Polsce panuje czechofilia, ale falami – czy to na bazie kolejnych wydań klasyki Hrabala i Kundery, czy osadzania w popkulturze filmowej postaci Olgi Hepnarovej, a w muzyce Jahomira Nohavica – wszystko, co czeskie, dobrze się sprzedaje. Wznowienie poczytnego w Czechach (bestseller 2011 roku tamże!) reportażu Mariusza Surosza „Pepiki. Dramatyczne stulecie Czechów” poprzez dodanie sześciu nowych rozdziałów poszerza znacząco horyzonty dziejowe i myślowe postaci historycznych ukazanych w pierwszym wydaniu. A na pewno pozwala lepiej zrozumieć historię państw byłej Czechosłowacji nie tylko studentom bohemistyki, ale nawet przeciętnemu czytelnikowi bez przygotowania historycznego.

Ponad trzysta stron dobrej lektury i rzetelna kilkunastronicowa bibliografia stanowią przekrój XX-wiecznej, przeciwstawiającej się stereotypom, trudnej historii małych, walecznych narodów Czechów i Słowaków. Pytanie tylko, o co oni walczyli? Mój ojciec wiele razy opowiadał, że za czasów jego młodości, przypadającej na lata 70. ubiegłego wieku, powszechny był pogląd, iż Czesi i Słowacy za komuny mieli jak w raju, pełne półki towarów, nawet tych luksusowych, kurorty górskie i dużo piwa. Po lekturze Surosza mogę powiedzieć, że perspektywa czytelnika powielającego tę kliszę powinna się nie tyle zmienić, ile wzbogacić o kilka spostrzeżeń, że nie było tak różowo, bo każda wolność miała swoją cenę.

Opisywane dążenia do niepodległej Czechosłowacji, strukturalnie złożony ruch oporu w czasie...

Nie wiadomo, dlaczego w Polsce panuje czechofilia, ale falami – czy to na bazie kolejnych wydań klasyki Hrabala i Kundery, czy osadzania w popkulturze filmowej postaci Olgi Hepnarovej, a w muzyce Jahomira Nohavica – wszystko, co czeskie, dobrze się sprzedaje. Wznowienie poczytnego w Czechach (bestseller 2011 roku tamże!) reportażu Mariusza Surosza „Pepiki. Dramatyczne stulecie Czechów” poprzez dodanie sześciu nowych rozdziałów poszerza znacząco horyzonty dziejowe i myślowe postaci historycznych ukazanych w pierwszym wydaniu. A na pewno pozwala lepiej zrozumieć historię państw byłej Czechosłowacji nie tylko studentom bohemistyki, ale nawet przeciętnemu czytelnikowi bez przygotowania historycznego.

Ponad trzysta stron dobrej lektury i rzetelna kilkunastronicowa bibliografia stanowią przekrój XX-wiecznej, przeciwstawiającej się stereotypom, trudnej historii małych, walecznych narodów Czechów i Słowaków. Pytanie tylko, o co oni walczyli? Mój ojciec wiele razy opowiadał, że za czasów jego młodości, przypadającej na lata 70. ubiegłego wieku, powszechny był pogląd, iż Czesi i Słowacy za komuny mieli jak w raju, pełne półki towarów, nawet tych luksusowych, kurorty górskie i dużo piwa. Po lekturze Surosza mogę powiedzieć, że perspektywa czytelnika powielającego tę kliszę powinna się nie tyle zmienić, ile wzbogacić o kilka spostrzeżeń, że nie było tak różowo, bo każda wolność miała swoją cenę.

Opisywane dążenia do niepodległej Czechosłowacji, strukturalnie złożony ruch oporu w czasie drugiej wojny światowej, Praska Wiosna zdławiona okrutnie przez komunistów czy geneza aksamitnej rewolucji oraz wzajemne sympatie i antypatie Czechów i Słowaków burzą obraz wesołego, obojętnego Czecha niefrasobliwie zajadającego knedlika przy piwie – oportunisty i karierowicza. Dramatyczne wybory między złem a mniejszym złem bohaterów powieści Surosza, poczucie bycia między młotem a kowadłem (Hitlerem, a potem Stalinem) przedstawione są pięknym literackim językiem. W książce nie brakuje odniesień do filozofii i humanizmu, który prawdopodobnie pomógł bohaterom przetrwać, albo przynajmniej trwać w wierze w odrodzone państwo czeskie i słowackie.

Autor z lekkością przeplata historie zbrodniarzy – tych najbardziej kontrowersyjnych, jak Karl Hermann Frank, nazistowski zarządca Protektoratu Czech i Moraw, czy Josef Tiso, wojenny prezydent Słowacji, i bohaterów – tych romantycznych i zuchwałych, jak Josef Frantisek, pilot znanego na całym świecie polskiego Dywizjonu 303, czy cichych, jak Jiri Gruntorad, strażnik zakazanych w czasach komunizmu książek. To, co może ująć czytelnika, to to, że mamy tu nie tylko światowych polityków, jak Masarykowie i Benes, pisarzy, jak Havel czy Seifert – laureat literackiego Nobla, ale też głosy mniej znanych, kobiecych bohaterów czechosłowackiej historii, np. żony Masaryka, Charlotty, czy aktorki Vlasty Chramostovej.

Historia, jak mówią wieki, nie dyskryminuje ze względu na płeć, poglądy polityczne czy pochodzenie, a historia Pepików potwierdza, że każdy reżim totalitarny i każda krwawa rewolucja pożera swoje dzieci, zaś życie poszczególnych jednostek trudno jednoznacznie ocenić. Wiele tajemnic śmierci polityków i ustawionych procesów komunistycznych wciąż czeka na wyjaśnienie, z pewnością jednak autorowi udało się zachęcić do poznawania kolejnych tajemnic naszych najbliższych południowych sąsiadów.

Alicja Klebba

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (722)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 205
Happy Reader | 2017-12-05
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 03 grudnia 2017

Opinia Polaków o Czechach opiera się na stereotypach. Wiadomo – mówią śmiesznie, piją dużo piwa, jedzą knedliki i mają dziwne, absurdalne poczucie humoru. W ogóle to czeski film!
Książka Mariusza Surosza „Pepiki. Dramatyczne stulecie Czechów” to udana próba ukazania naszych sąsiadów takimi jacy są w rzeczywistości. Autor oprowadza nas po skomplikowanej historii Czech poprzez opowieści o najwybitniejszych Czechach w dwudziestym wieku. Każdy rozdział poświęcony jest innej postaci, która odegrała ważną rolę w historii swojego kraju. Wśród nich są m.in.: Jan Masaryk, Josef Frantisek, Milan Stefanik, Milena Jesenska, Alois Elias, Klement Gottwald, Jarosław Seifert, Pavel Tigrid. Jednak najwybitniejszym Czechem stulecia był Tomas Garrigue Masaryk, pierwszy i najdłużej urzędujący prezydent, nazywany ojcem niepodległej Czechosłowacji.
Autorowi udało się w swojej książce pokazać dalekie od stereotypów, bardziej prawdziwe oblicze Czechów. Ruch oporu w czasie wojny, praska wiosna czy...

książek: 3832
żabot | 2013-05-10
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 2010 rok

Czytałeś Szczygła i spodobało Ci się? To musisz jeszcze przeczytać Surosza! Zanim zaczniesz oceniać inne nacje posługując się szowinistycznymi i durnymi stereotypami, poznaj trochę historii na przykładzie paru życiorysów, sięgnij do historii, zastanów się nad geopolityką i uwarunkowaniami, zanim zaczniesz wystawiać cenzurki Czechom. Kiedy z pogardą zaczniesz opowiadać o tchórzliwych Pepikach pomyśl raczej o tym, że to my od nich a nie na odwrót przyjęliśmy chrześcijaństwo, że pod zaborem byli 300 lat, że kiedy na początku XX wieku u nas głównym środkiem transportu był koń i furmanka/bryczka Czesi mieli jeden z najnowocześniejszych przemysłów motoryzacyjnych w Europie. A zanim pomyślisz o ich "tchórzostwie" w 1938 roku pomyśl o tym, że 1/3 ludności ich kraju stanowili... Niemcy a Francuzi i Anglicy ich olali tak samo, jak rok później nas.

książek: 1732
Hanna | 2010-12-02
Przeczytana: 02 grudnia 2010

Książka zdecydowanie warta polecenia. Mariusz Surosz pokazuje czytelnikowi oblicze Czechów, jakiego większość Polaków nie jest świadoma. Przybliża sylwetki postaci mniej lub bardziej znanych, a mających niebagatelny wpływ na historię tego kraju, zestawiając je w taki sposób, że otrzymujemy wielowymiarowy i wnikliwy portret społeczeństwa. Mimo, że niektóre z tekstów mogą być już znane czytelnikowi (większość z nich publikowana była wcześniej w prasie), warto przeczytać je wszystkie, gdyż układają się w zgrabnie skomponowaną całość, uzupełniając się nawzajem.

książek: 1446
Mateusz | 2019-01-16
Przeczytana: 15 stycznia 2019

Dobrze i ciekawie napisana książka, choć pozostają w niej rozdziały niedokończone. Dlaczego autor niektórym postaciom poświęca paredziesiąt stron, a innym ledwie kilka? Szkoda, bo można było jeszcze dopracować parę elementów i stworzyć bardzo dobry reportaż, a tak jest tylko dobry.

książek: 1205
anetapzn | 2018-11-17
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 17 listopada 2018

Czechy i Słowacja to dwa, najbliższe nam kraje, zarówno pod względem sąsiedztwa, jak i języka. Niewiele wiemy o historii tych krajów, mało o ważnych dla obu narodów postaciach. Książka Mariusza Surosza w pewien sposób tę lukę wypełnia.
Pepiki to ciekawa książka o dramatycznym 100-leciu Czech, o walce i o Czechach oraz Słowakach, którzy najbardziej przyczynili się do tego, iż Czechy obecnie są takie, a nie inne. Opisywanych postaci jest 16.
Co istotne w swoich reportażach autor skupia się na równi na sylwetkach osób znanych, tzw. pierwszoplanowych, jak i na postaciach z drugiego planu, osobach mało znanych lub zapomnianych.
Wśród bohaterów znajdziemy m.in. Milenę Jesenską czeską dziennikarkę, przyjaciółkę Franza Kafki, żonę Tomasa Masaryka pierwszego prezydenta Czechosłowacji, Milana Rastislava Štefánika słowackiego polityka, Karela Čapka wybitnego pisarza, Karla Hermanna Franka hitlerowskiego zarządcę Protektoratu Czech i Moraw, Klementa Gottwalda komunistycznego prezydenta...

książek: 387
Paweł | 2011-12-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2011 rok

Zbiór szesnastu życiorysów, a raczej portretów, gdyż autor zarysował niebywale charakterystycznie każdą osobowość naszych najbliższych południowych sąsiadów. Przekrojowa historia Czechów i Słowaków podkreślona została wyborem postaci jakie według Mariusza Surosza najwłaściwiej korespondują z recepcją wskazanych momentów i dziejowych zawirowań obu narodów. Wspomniana konturowość nabiera plastyczności dzięki obranej przez pisarza biograficznej stylizacji w jaką przybiera dzieje swoich bohaterów. Kolejne rozdziały będące zatem swoistymi portretami zostały też opatrzone tytułami według motywu jakim jest charakteryzujący każdą kolejną personę jej profesja lub zamiłowanie. "Astronom" jest poświęcony Słowakowi,generałowi Milanowi Rastislavovi Stefanikowi, który był wielce zasłużonym w czasie I Wojny Światowej pilotem wojskowym i nie mniejsze zasługi odnotowywał w swojej umiłowanej dziedzinie astronomii. Wszystkie rozdziały cechuje biograficzne zacięcie. Otwierająca zbiór "Amerykanka"...

książek: 464
Karol | 2015-02-22
Przeczytana: 22 lutego 2015

Szybkie spojrzenie na losy Czech i Słowacji,wówczas gdy tworzyli jeden organizm państwowy. Spojrzenie dojrzale, albowiem autor prowadzi czytelnika od czasów tuż przed wybuchem I wojny Światowej do wybuchu Aksamitnej Rewolucji.

Barwny dobór życiorysów ludzi, którzy w sposób bezpośredni bądź nie wpłynęły na losy naszych południowych sąsiadów. Książka jakich mało na polskim rynku, może poza Gottland Mariusza Szczygła, czy wydaną ostatnio biografią Vaclava Havla Aleksandra Kaczorowskiego.
Pozycja dzięki podejściu przekrojowemu warta przeczytania.

książek: 1891
Agnieszek | 2016-08-14
Przeczytana: 10 sierpnia 2016

"Taką się ma podróż, jakich ludzi się podczas niej spotyka." (s. 331)
Te podróż mogę uznać za udaną.

książek: 0
| 2012-05-05
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2012
Przeczytana: 03 maja 2012

Pepiki, Czesi. Tak, to nasi zabawni południowi sąsiedzi. Z czym się nam kojarzą? Z piwem i Karelem Gottem. Może jeszcze parę osób orientuje się w czeskim kinie, ktoś słyszał nazwisko Seiferta, któremu ofiarowano Nagrodę Nobla kategorii literatury. Wśród fanów gotyckiego brzmienia znani są również dzięki zespołowi XIII. Stoleti.

A co powiesz, gdy ktoś spyta o rolę Czech w drugiej wojnie światowej? Sprzedali państwo Hitlerowi, żeby ratować własne tyłki, no nie?

Wniosek jest prosty. Mimowolnie umniejszamy rolę naszych sąsiadów w historii, nie traktujemy ich jak ludzi tylko jak śmieszne istotki. Nie zauważamy ich tradycji, nie doceniamy ich sztuki.

Mariusz Surosz w szesnastu esejach, na temat szesnastu wybranych postaci, próbuje uświadomić rodaków, że Czechy, tak jak i Polska, została pechowo rzucona między Niemcy a Związek Radziecki w największym konflikcie XX wieku.

Owa książka napisana została przystępnym językiem. Od czytelnika wymaga chociażby powierzchownej wiedzy na temat...

książek: 1016
rokita49 Boruta | 2017-10-31
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 31 października 2017

Wiedzy o naszych sąsiadach nigdy za dużo.Wsiadam w samochód i za 20 minut jestem w Czechach.Książka swietna.Najbardziej uderzyła mnie zbieżność między opisanym w książce stopniowym zawłaszczaniem Czechosłowacji przez partię komunistyczną i tym co się teraz dzieje u nas.Warto przytoczyć słowa jednego z rzeczników Karty 77 profesora Jana Patocki:"Żadne poddaństwo nie wiodło do polepszenia,lecz tylko do pogorszenia położenia.Im większy strach i serwilizm,tym na więcej mocni sobie pozwalają i będą pozwalać.Nie ma żadnego innego sposobu na zmniejszenie ich nacisku niż przez poczucie niepewności,kiedy widzą,że niesprawiedliwość i dyskryminacja nie są zapomniane,że się nad tym wszystkim woda nie zamyka".Profesor Jan Patocka zmarł pięć dni po napisaniu tych słów,13 marca 1977.

zobacz kolejne z 712 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Książki dwóch polskich autorów bestsellerami w Czechach!

"Zrób sobie raj" Mariusza Szczygła i "Pepiki. Dramatyczne stulecie Czechów" Mariusza Surosza zostały nominowane do czeskiej nagrody Bestseller 2011, czyli wyróżnienia dla najlepiej sprzedających się książek.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd