8,13 (38 ocen i 6 opinii) Zobacz oceny
10
6
9
6
8
16
7
8
6
1
5
1
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788377313077
liczba stron
144
słowa kluczowe
fantastyka grozy
kategoria
poezja
język
polski
dodała
Elaine

Edgar Allan Poe (1809–1849) to najwybitniejszy poeta amerykańskiego romantyzmu. Arcymistrz formy, niezrównany stylista, a także twórca o otchłannej, mrocznej wyobraźni. W swoich wierszach i poematach – podobnie jak w opowieściach grozy – opiewał miłość i piękno, ale też dzielił się tym, czego nie poskąpiło mu krótkie, tragiczne życie: smutkiem, tęsknotą i lękiem przed śmiercią. Za życia nie...

Edgar Allan Poe (1809–1849) to najwybitniejszy poeta amerykańskiego romantyzmu. Arcymistrz formy, niezrównany stylista, a także twórca o otchłannej, mrocznej wyobraźni. W swoich wierszach i poematach – podobnie jak w opowieściach grozy – opiewał miłość i piękno, ale też dzielił się tym, czego nie poskąpiło mu krótkie, tragiczne życie: smutkiem, tęsknotą i lękiem przed śmiercią.

Za życia nie doczekał się pełnego uznania. Krótkotrwałą sławę poetycką przyniósł mu „Kruk”, jeden z najsłynniejszych poematów wszech czasów. Dziś Poe zaliczany jest w poczet najwybitniejszych poetów języka angielskiego.

Niniejszy wybór klasycznych przekładów Poego to pierwsza w Polsce dwujęzyczna edycja jego poezji. Całość okraszona jest wyjątkowymi ilustracjami, których autorem jest niemiecki artysta Hugo Steiner-Prag.

 

źródło opisu: https://vesper.pl/

źródło okładki: https://vesper.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Oficjalna recenzja
Aleksandra książek: 849

Groza, miłość i piękno jako połączenie idealne

Nazwisko Edgara Allana Poego kojarzy chyba każda osoba, która czyta. Amerykański pisarz z początku XIX wieku znany jest przede wszystkim jako autor krótkich form, jak również wierszy. Twórca romantyczny pisał głównie utwory przesycone grozą, ale potrafił też sięgnąć po komedię i satyrę, a ponadto jest uznawany za twórcę powieści detektywistycznej. Jego najbardziej chyba znanym utworem jest „Kruk”, o którego fenomenie świadczy chociażby wykorzystanie go w różny sposób w popkulturze. Mnie również nie był obcy ten geniusz, dlatego skusiłam się na lekturę utworów zebranych przez wydawnictwo Vesper w tomie o tytule „Miasto w morzu i inne utwory poetyckie”.

Jeśli chodzi o stronę techniczną, ogromna pochwała należy się wydawnictwu Vesper za sposób wydania książki. Liczący nieco ponad 150 stron tomik zawiera oprócz nowych polskich tłumaczeń oryginalną wersję angielską tekstu, a także reprodukcje litografii Hugo Steinera-Praga, które zostały udostępnione przez Leo Baeck Institute z Nowego Jorku. Ilustracje są bardzo klimatyczne, świetnie podkreślają nastrój utworów i pomagają je lepiej zrozumieć. Dzięki nim lektura jest o wiele ciekawsza i dużo bardziej pochłania czytelnika. Dla mnie osobiście jako filologa ciekawa była możliwość porównania tekstu angielskiego z polskim, co pozwoliło mi na docenienie kunsztu tłumaczy, ponieważ w wielu wierszach Poego dużą rolę odgrywa rytm i jego utrata w tłumaczeniu mogłaby zaważyć na odbiorze utworu. Dodatkową ważną częścią jest posłowie...

Nazwisko Edgara Allana Poego kojarzy chyba każda osoba, która czyta. Amerykański pisarz z początku XIX wieku znany jest przede wszystkim jako autor krótkich form, jak również wierszy. Twórca romantyczny pisał głównie utwory przesycone grozą, ale potrafił też sięgnąć po komedię i satyrę, a ponadto jest uznawany za twórcę powieści detektywistycznej. Jego najbardziej chyba znanym utworem jest „Kruk”, o którego fenomenie świadczy chociażby wykorzystanie go w różny sposób w popkulturze. Mnie również nie był obcy ten geniusz, dlatego skusiłam się na lekturę utworów zebranych przez wydawnictwo Vesper w tomie o tytule „Miasto w morzu i inne utwory poetyckie”.

Jeśli chodzi o stronę techniczną, ogromna pochwała należy się wydawnictwu Vesper za sposób wydania książki. Liczący nieco ponad 150 stron tomik zawiera oprócz nowych polskich tłumaczeń oryginalną wersję angielską tekstu, a także reprodukcje litografii Hugo Steinera-Praga, które zostały udostępnione przez Leo Baeck Institute z Nowego Jorku. Ilustracje są bardzo klimatyczne, świetnie podkreślają nastrój utworów i pomagają je lepiej zrozumieć. Dzięki nim lektura jest o wiele ciekawsza i dużo bardziej pochłania czytelnika. Dla mnie osobiście jako filologa ciekawa była możliwość porównania tekstu angielskiego z polskim, co pozwoliło mi na docenienie kunsztu tłumaczy, ponieważ w wielu wierszach Poego dużą rolę odgrywa rytm i jego utrata w tłumaczeniu mogłaby zaważyć na odbiorze utworu. Dodatkową ważną częścią jest posłowie autorstwa Macieja Płazy, w którym zostaje przedstawiona biografia poety, a także najistotniejsze motywy jego twórczości, które przewijają się również w utworach przedstawionych w „Mieście w morzu...”.

Nie będę analizować wszystkich wierszy, ponieważ każdy czytelnik z pewnością inaczej odbierze dany utwór, zgodnie z własną wrażliwością i doświadczeniami życiowymi. Chciałabym jednak przedstawić te wiersze, które wywarły na mnie największe wrażenie. Są to tytułowe „Miasto w morzu”, „Dzwony” i oczywiście „Kruk”.

„Miasto w morzu” przedstawia zatopione miasto, niegdyś świetne i bogate, teraz opuszczone i powoli niszczejące. Na szczycie jednej z jego wież widać siedzącą Śmierć, która przejęła panowanie nad miastem, doprowadzając do jego upadku. Nastrój grozy i atmosfera rozkładu są obecne od pierwszej do ostatniej linijki tekstu i przepełniają czytelnika niepokojem, skłaniając do refleksji nad przemijalnością życia i nieuchronnością śmierci.

W „Dzwonach” przedstawione są różne typy dzwonów, które opisują różne etapy ludzkiego życia – począwszy od narodzin, przez ślub, aż do śmierci. Największą zaletą tego wiersza jest jego melodyjność i to, jak odzwierciedla bicie dzwonów, które towarzyszą każdemu opisanemu tu wydarzeniu z życia człowieka. Konwencja niby-ludowej ballady, tak lubiana przez romantyków, tworzy dodatkowo nastrój wokół utworu, dzięki czemu czyta się go niemalże rytmicznie.

„Kruk” to moim zdaniem istny majstersztyk. Wielkie ptaszysko prześladujące bohatera swoją obecnością i krakaniem jest symbolem śmierci i jej nieuchronności. Kruk kroczy po całym domu tuż za podmiotem lirycznym, opowiadającym o tym, co się dzieje, tak samo jak śmierć kroczy tuż za każdym człowiekiem. Groza podkreślona krakaniem i obwieszczaniem „Nevermore!” przez ptaka jest obecna niemal namacalnie w tekście i napełnia czytelnika niepokojem i lękiem o przyszłość.

Edgar Allan Poe był twórcą niemal genialnym, niedocenionym jednak za życia. Sukces spotkał go dopiero po śmierci, gdy uznano jego spuściznę. Jest to też postać tragiczna, a tragizm jej losów widać w twórczości poety. Jego nieodwzajemnione uczucia do kobiet, które szybko go opuszczały, umierając, fascynacja śmiercią i grozą, romantyczna wizja świata to główne cechy i motywy twórczości tego pisarza, będące jego znakiem rozpoznawczym i do tej pory eksplorowane we współczesnej popkulturze.

Aleksandra Kujawa

pokaż więcej

Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (136)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 443
Łukaszo | 2019-01-07
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Nevermore. Kruk siedział i łypał swoim ciemnym okiem. Miasto tonęło w morzu. Nic się nie zmieniło, nadal ulatywało z niego życie. Każdego dnia i każdej nocy. Nevermore. Wielki Kruk znowu obserwował otoczenie. Piękno ulatniało się, by spojrzeć w oczy śmierci. Cień człowieka kurczył się nieubłaganie. Nevermore. Czarny Kruk potrząsnął swymi wielkimi skrzydłami i uleciał w świat. W świat, którego już nie było.

Dotychczas Edgara Allana Poe znałem z jego mrocznych i gotyckich opowiadań. Teraz wydawnictwo Vesper ujęło mnie jego poezją. Poe w swych utworach zawarł całe swoje rozgoryczenie, żal i smutek. Zebrane tu wiersze oplatają czytelnika swoją mroczną powierzchownością i wciągają w wir utraty i niespełnienia. Wiersze Poe'go to też wychwalanie piękna pod każdą postacią, choć najbardziej widać to w utworach dedykowanym płci pięknej. Wiersze tę to także...

książek: 1364
Izabela Pycio | 2018-10-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 17 października 2018

"Dąb nie zakwitnie, co go grom roztrąca,
Ani rannego orła lot, co spada!" "Do jednej w raju"

Z dużym zaciekawieniem sięgnęłam po tomik wierszy. Wcześniej nie miałam okazji zapoznać się z poezją Edgara Allana Poe, z wyjątkiem "Kruka", którego przerabiałam w liceum w ramach zajęć kółka literackiego. Już pierwsze wrażenie spotkania z książką okazało się bardzo pozytywne, piękne wydanie, w twardej oprawie, z klimatyczną oprawą graficzną i dbałością o detale. Przyjemnie zaskoczyła mnie dwujęzyczna edycja, po lewej stronie angielska wersja, a po prawej polski odpowiednik. Niemal natychmiast zorientowałam się, że ta poezja wymyka się jednoznacznej interpretacji, wczytując się najpierw w oryginał dokonywałam przekładu oczami własnej duszy, aby za chwilę spojrzeć na przytoczone tłumaczenia innych, kilka razy łapałam się na tym, że w nieco odmiennej barwie je postrzegałam. A to pozostawia czytelnikowi przestrzeń dla przywołania własnych emocji, wspomnień i doświadczenia...

książek: 2487
jeke | 2018-10-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 października 2018

Za życia Edgar Allan Poe (1809-1849) nie doczekał się pełnego uznania, kołtuńskie społeczeństwo odtrąciło go i nie doceniło twórczości. Dopiero kilkadziesiąt lat od śmierci utrwaliła się legenda tego amerykańskiego poety.

Poe był wyjątkowo nielubiany w Nowej Anglii, gdyż w swoich artykułach, esejach i recenzjach nie ukrywał pogardy dla tamtejszego środowiska intelektualnego, podśmiewywał się z kręgów i koterii, wyszydzał moralną żarliwość transcendentalistów. Był człowiekiem pełnym skrajności. Z jednej strony czuły i kochający mąż i zięć oraz dobry przyjaciel; świetny nowelista i poeta. Z drugiej strony człowiek o trudnym charakterze, poważnie skonfliktowany z ojczymem, złośliwy i niesprawiedliwy recenzent. Jak pisze w posłowiu Maciej Płaza Poe ze swoją posępną twórczością, tragiczną biografią, skłonnością do pijaństwa oraz żałosną śmiercią stał się patronem dekadentów.

Największy rozgłos przyniósł Poemu opublikowany w 1845 roku poemat Kruk, który przedrukowywano, recytowano w...

książek: 6196

Romantyzm w Polsce kojarzony jest głównie z postaciami Adama Mickiewiecza i Juliusza Słowackiego. Zagraniczni autorzy są mniej znani, jeden wybija się ponad to i sporo osób nawet jeśli go nie czytało, to go kojarzy - osobą to jest Edgar Allan Poe, znany głównie z wiersza Kruk. Poe był osobą o zwichrowanej przeszłości, chorobliwych doświadczeniach z przedwcześnie umierającymi kobietami oraz tajemniczej śmierci, która w połączeniu z szykanami jego przeciwników doprowadziła do stworzenia jego czarnej legendy. Ostatnio w ręce wpadł mi dwujęzyczny tomik poezji "Miasto w morzu i inne utwory poetyckie" autorstwa Poego i jest...bardzo dobry. Wspomnę jedynie, że wcześniej dzieła Edgara, z którymi miałem do czynienia to właśnie Kruk i kilka opowiadań, w tym Maska śmierci szkarłatnej. Poezję Poego charakteryzuję niezwykła rytmiczność i melodyjność, jak na dłoni widać dążność autora do tego medium. Widoczne jest to w konstrukcji wierszy, jak i również w tematach takich dzieł jak np. Dzwony....

książek: 2836
readingfae_pl | 2018-10-24
Na półkach: Przeczytane

Mimo, że nie przepadam za poezją to wiersze EAP mnie po prostu zachwyciły. Posępny klimat, rytmiczność i genialna obrazowość po prostu sprawiły, że niektóre z tych wierszy był lepsze niż książki; inne sprawiły, że łza zakręciła mi się w oku na myśl o bólu i cierpieniu zawartym w tekście; kilka jeszcze innych sprawiło, że miałam ciarki na plecach. Ponadto podczas czytania tego cieniutkiego tomiku zrozumiałam, że będę do tych wierszy niejednokrotnie wracać i to niejednokrotnie.
Dodana na końcu nota biograficzna autora pomaga zrozumieć wiele wierszy oraz zachęca do sięgnięcia po kolejne tomiki. Warto również wspomnieć, że wszystkie wiersze są wydane w wersji dwujęzycznej: angielsko-polskiej, więc jeśli komuś nie przypasuje tłumaczenie to zawsze może zajrzeć do oryginału. Choć miłośniczką poezji nie jestem, to po przeczytaniu "Miasto w morzu (...)" mam nadzieję, że Wydawnictwo Vesper wyda kolejne tomiki poezji mistrza grozy.

książek: 116
kuba1711 | 2019-03-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 11 marca 2019

Nie będąc zagorzałym wielbicielem poezji w ogóle, sięgnąłem po ten tomik Edgara głównie ze względu na legendarnego "Kruka" oraz ładne, dwujęzyczne wydanie od Vespera. Z poezją spotykałem się głównie w szkole i po przerobieniu takich "wspaniałych" wieszczów jak Mickiewicz i Słowacki, twórczość Poe'go była dla mnie niczym oaza dla wędrowca po pustyni. Jeśli chodzi o lirykę epoki romantyzmu, Edgar Allan Poe zostaje moim ulubieńcem (choć może nie czytałem zbyt wielu liryk Goethe'go). Skala oceny mówi sama za siebie - arcydzieło.

książek: 1866
sunflower83 | 2019-03-08
Przeczytana: 05 marca 2019
książek: 529
elf_0203 | 2019-03-04
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
książek: 784
Joanna | 2019-03-02
Na półkach: 2019, Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 02 marca 2019
książek: 272
Agniesszka08 | 2019-03-01
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 31 stycznia 2019
zobacz kolejne z 126 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd