Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Opowiadania z Doliny Muminków

Tłumaczenie: Irena Szuch-Wyszomirska
Cykl: Muminki (tom 7)
Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
7,3 (1458 ocen i 58 opinii) Zobacz oceny
10
140
9
220
8
258
7
491
6
158
5
127
4
19
3
30
2
3
1
12
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Det osylinga barnet och andra berattelser
data wydania
ISBN
9788310112736
liczba stron
216
słowa kluczowe
Muminki
język
polski
dodała
czupirek

Inne wydania

Seria ciesząca się w wielu krajach nieustającą popularnością. Świat Muminków to dolina, w krórej różne tajemnicze postacie - Paszczaki, Ryjek, Włóczykij, Mała Mi - wiodą życie dziwnie podobne do zwykłego, a jednak wypełnione baśnią. Najważniejszym miejscem jest dom Mamusi i Tatusia Muminka: tu każdy może liczyć na pomoc i przyjażń.

 

źródło opisu: Nasza Księgarnia, 2003

źródło okładki: zdjęcie autorskie

książek: 1513
Marcin | 2015-10-31
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: październik 2015

"To jest wieczór na piosenkę - pomyślał Włóczykij. - Na nową piosenkę, która składać się będzie w jednej części z nadziei, w dwóch z wiosennej tęsknoty i której resztę stanowić będzie niewypowiedziany zachwyt, że mogę wędrować, że mogę być sam i że jest mi z sobą dobrze."

Muminki mnie zaskoczyły! A może raczej pani Tove Jansson mnie zaskoczyła. Między telewizyjnymi muminkami a literackimi muminkami jest jednak pewna różnica. Mianowicie odnoszę wrażenie, że opowiadania są nieco bardziej dojrzałe i żeby tak rzec "na poważnie". Dla dzieci owszem, ale nie dziecinne. Nawet jeśli są zabawne to zawsze z morałem. A w niektórych historiach można się natknąć nawet na pewien ładunek powagi i melancholii.

"Nigdy nie jest się zupełnie wolnym, jeśli się kogoś za bardzo podziwia."

"Para nieśmiałych oczu pod strzechą włosów; tak właśnie wyglądają ci, z którymi nikt się nie liczy."

"Kiedy nie miałem imienia, biegałem tylko i najwyżej przeczuwałem to czy owo na temat tego czy owego, a wydarzenia trzepotały wokół mnie; czasem były niebezpieczne, czasem nie, ale nic nie było prawdziwe, rozumiesz?"

W moich oczach wybijają się zwłaszcza trzy opowiadania. Otwierająca "Wiosenna piosenka", która niezwykle mnie urzekła. Mówi o samotności, tożsamości i relacjach z innymi w piękny sposób. Drugie, to "Tajemnica Hatifnatów". Nieco mroczne, tajemnicze, a koniec końców bardzo życiowe i mądre. I trzecie, "O Filifionce która wierzyła w katastrofy". Odnoszę wrażenie że Tove Jansson w tej bajeczce poruszyła bardzo trudne tematy. Fobie, lęki, depresja... właściwie to bardzo mocno kojarzyło mi się z... "Melancholią" Larsa von Triera! A takiego skojarzenia zasiadając do Muminków raczej się nie spodziewałem. Podsumowując, jest to literatura zarówno dla dzieci jak i dla dorosłych. Podziwiam za umiejętność połączenia literatury dziecięcej z tematami "z życia wziętych".

"Jej własne sztormy były zawsze najstraszniejsze. I w głębi duszy Filifionka była trochę dumna ze swoich katastrof, przeżywanych zupełnie samotnie."

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Przebudzona

Recenzja także na blogu --> https://naszksiazkowir.blogspot.com/2017/09/iga-wisniewska-przebudzona.html Urban fantasy to jeden z moich...

zgłoś błąd zgłoś błąd