Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Biografia głodu

Biografia głodu

Autor:
Książka jest przypisana do serii/cyklu "Galeria". Edytuj książkę, aby zweryfikować serię/cykl.
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Joanna Polachowska
tytuł oryginału
Biographie de la faim
wydawnictwo
MUZA
data wydania
ISBN
8370797385
liczba stron
164
słowa kluczowe
literatura belgijska
kategoria
Literatura piękna
język
polski
typ
papier
dodała
PaniKa
6.49 (156 ocen i 13 opinii)

Opis książki

Wspomnienia z dzieciństwa i okresu dorastania autorki, najmłodszej z trójki dzieci belgijskiego dyplomaty. W związku z pracą ojca rodzina co parę lat zmieniała miejsce zamieszkania. Pierwsze pięć lat życia bohaterka spędziła w Japonii, następne trzy w Pekinie, kolejne w Nowym Jorku, Bangladeszu i Laosie, skąd w wieku siedemnastu lat wróciła do Belgii.

 

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Polecamy

Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 496
Theodozy | 2014-08-06
Na półkach: Przeczytane

Bardzo, bardzo smaczna proza! Pióro Pani Nothomb iskrzy się niezwykłym humorem, niebanalnymi metaforami i dużą dawką zdrowego szaleństwa.

książek: 595
Lagrema | 2012-05-15
Na półkach: Przeczytane, 2012, Bbb

Jest to swego rodzaju biografia pani Nothomb. Jak dla mnie ukazuje szczęśliwą/nieszczęśliwą dziewczynkę, która godzi się z nieustanną wędrówką poprzez różne kraje, kultury, co wiąże się z pracą jej ojca.
Jednakże jest to interesujące spojrzenie jej bystrych ocząt na każde z tych miejsc, w których musi się odnaleźć. Ale czy tego tak naprawdę chce? Jest to z pewnością historia niepokornej Amelie, po którą warto sięgnąć.

książek: 282
integaah | 2011-06-09
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 08 czerwca 2011

Autorka ma wspaniały, staranny styl (który równie starannie trzeba czytać). Na tyle fascynujący, że mnie pochłonął bez reszty. Na początku zarzucałem jej narcyzm, ale to pozory. Sama z siebie szydzi: ukazuje swój egocentryzm, swoje życiowe wędrówki - będące najczęściej błądzeniem po polach fałszywych przekonań (np takiego, że przeżyła już wszystko - będąc jeszcze zaledwie dzieckiem). Wskazuje drogę, którą uważa za słuszną, czyli ciężką pracę i pasję w nieustającym poszukiwaniu. Słuchałem w formie audiobooka jej wcześniejszej "Metafizyki rur" i odkryłem, że to bardzo szczęśliwa kolejność w sensie chronologii wydarzeń. Dla mnie to była poruszająca książka, w której odnalazłem bardzo dużo z siebie samego.

książek: 1125
Kevorkian | 2013-07-16
Na półkach: 2013, Psychodancing, Przeczytane
Przeczytana: 10 lipca 2013

Dramatem tej książki jest to, że czytelnicy patrzą na tytuł, oczekują dramatycznej historii walki z anoreksją, a tu ZONK - dramatu niewiele, anoreksji jeszcze mniej, a za to jest mnóstwo wspomnień wrażliwej dziewczyny z jej dzieciństwa spędzonego w różnych rzeczywistościach - japońskiej, chińskiej, amerykańskiej... Jednego urzecze, inny skreśli jako pseudointelektualne i infantylne, ja się zaliczam raczej do tej pierwszej grupy. Książka smakuje z czarką herbaty, najlepiej zielonej. ;-)

książek: 242
Cape | 2013-01-27
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 27 stycznia 2013

Ta książka Amelie Nothomb z całą pewnością należy do jej autobiograficznego nurtu. Autorka opisuje kilka lat życia spędzonego na walizkach. Rodzice pracujący w dyplomacji w różnych w krajach (a wręcz stronach świata) i ona – zbuntowana i często irracjonalnie zachowująca się Amelie. Nie potrafiąca nawiązać normalnych relacji ze swoimi rówieśnikami. Zakochana w swojej opiekunce i… whisky. Wszędzie i zawsze wyróżniająca się nastolatka. Wiecznie głodna wrażeń, odczuć, nowych doświadczeń. Głodna życia. Tym razem odwiedzimy wraz z Amelie Japonię, Chiny, Amerykę i Indie.
Całkiem fajna wyprawa i jak zwykle u pisarki, zawarta w niedużej książeczce. Pisałam już o tym nie raz ale uwielbiam ją za dystans do siebie i poczucie humoru. Tu nie ma zbędnych słów. Każde zdanie jest ciekawe. W zamian za to na niespełna 200 stronach książki jest masę treści. I to jakiej! Jak ona to robi?

książek: 916
Dociekliwy | 2011-03-26
Przeczytana: luty 2011

Może ja mam pecha i powinnam zabrać się za inne książki Nothomb, ale ile razy biorę się za kolejną, dostaję pean pochwalny na cześć oryginalności, nieprzeciętności, doskonałości i cnót autorki. Jeśli jakaś powieść Nothomb będzie miała akcenty chińskie albo japońskie, próżno szukać fikcji literackiej, na pewno dostaniemy gigantyczną ilość przemyconej autobiografii, mniejsza, że powtarzającej się w innych książeczkach. "Biografia głodu", mimo kilku naprawdę mocnych fragmentów, zmęczyła mnie jak mało co, aż do momentu, w którym uznałam narrację za pseudointelektualne bredzenie, z którego nic nie wynika. Zdecydowanie nie.

książek: 88
gosii | 2014-04-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 30 kwietnia 2014

Nie miałam apetytu na angielski, ten język zbyt przemacerowany, to purée syków, tę gumę do żucia przekazywaną sobie z ust do ust. Angloamerykański nie wiedział, co to surowe, lekko ścięte, usmażone, przyrządzone na parze: znał tylko to, co rozgotowane na papkę. Prawie się w nim nie artykułowało, zupełnie jak podczas posiłków zaharowanych ludzi, pochłaniających jedzenie w kompletnym milczeniu. Była to prymitywna polewka.

Więź, która nas łączyła, miała charakter umysłowy.

książek: 448
Noemi | 2013-05-06
Na półkach: Przeczytane, 2013

Zbiór krótkich epizodów z życia autorki. Książka stanowi niejako łącznik pomiędzy "Metafizyką rur" a "Ani z widzenia, ani ze słyszenia" oraz "Z pokorą i uniżeniem".
Dosyć ciekawa perspektywa, ale wydaje mi się, że spośród wszystkich książek autobiograficznych Amelie ta jest najbardziej nasycona goryczą, najdotkliwiej opisuje wrażenie wygnania z raju.
Po przeczytaniu całości czuje się po prostu... smutek. Pewne rzeczy, z których rabuje nas dorosłość i rzeczywistość, zawsze będą budzić naszą tęsknotę - choćby beztroska, poczucie bezpieczeństwa, idealizm.

książek: 589
Natalia | 2011-07-08
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 09 lipca 2011

Mamy tu do czynienia z niewielkich rozmiarów biografią, co w mojej ocenie jest jej atutem. Nie czytałam innych książek autorki, może było błędem sięgnięcie w pierwszej kolejności właśnie po tę pozycję.
Książkę przeczytałam dość szybko, jednak kompletnie mnie nie wciągnęła. Szczęśliwa brnęłam do końca. Nie rozumiałam autorki, nie potrafiłam wczuć się w Jej położenie. W niektórych momentach nie odnajdywałam w książce logicznej spójności.
Mnie "Biografia głodu" nie urzekła.

książek: 141
Izuu_3 | 2013-02-26
Przeczytana: 26 lutego 2013

Sięgając po tę książkę miałam wobec niej ogromne nadzieję,że coś z niej wydobędę...
Niestety nie sprostała ona w pełni mym wymaganiom!.
Książka szybko się czyta ale jak dla mnie jest napisana o wszystkim i o niczym...


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Czesław Janczarski
    103. rocznica
    urodzin
  • Katarzyna Berenika Miszczuk
    26. rocznica
    urodzin
    - Latanie... jest jak pierwsza miłość. Jak zakochanie. Nie umiałem znaleźć porównania, dopóki cię nie spotkałem.
  • Stefan Darda
    42. rocznica
    urodzin
    W towarzystwie przyjaciela nie istnieje coś takiego jak niezręczna cisza.
  • Stefania Grodzieńska
    100. rocznica
    urodzin
    I wszystko byłoby pięknie, gdybym nie zauważyła skrzywienia na twarzach moich czytelników. Zdaje się, że Wam się to opowiadanie nie podoba... A, przepraszam, co Państwo w tej chwili robią? Przepraszam za wyrażenie, byczą się Państwo, tak? Opowiadania satyryczne się czyta, tak? Znamy takich, co mają... pokaż więcej
  • Walter Kirn
    52. rocznica
    urodzin
    Szybkie przyjaźnie to nie jedyne, jakie zawieram, ale najlepsze. Bo ci ludzie znają życie dużo lepiej niż moi bliscy.
  • Frederik Pohl
    1. rocznica
    śmierci
    może dojrzałość polega na tym, że chce się tego, czego się samemu chce, a nie tego, co inni ci każą chcieć
  • Stanisław Grochowiak
    38. rocznica
    śmierci
    Wolność dla wszystkich. Giniemy za wolność. Najwyższą wartość człowieka jest wolność.Chyba tylko wrodzone poczucie złego smaku pozwoliło ludzkości na aż tak natrętne nadużywanie nic nie znaczącego liczmanu. Dodajmy do tego, że w imię tejśce wolności, owszem, więziono, gilotynowano i brano w jasyr ca... pokaż więcej
  • Viktor E. Frankl
    17. rocznica
    śmierci
    To, że jako istoty ludzkie jesteśmy wyjątkowi i jedyni w swoim rodzaju, wyróżnia nas spośród innych, nadając sens naszej egzystencji i wpływając w jednakowy sposób na naszą pracę twórczą, jak i na naszą zdolność do miłości. Kiedy uświadomimy sobie, że nie da się zastąpić jednego człowieka drugim, ro... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd