Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Na południe od granicy, na zachód od słońca

Tłumaczenie: Aldona Możdżyńska
Wydawnictwo: Muza
6,92 (3990 ocen i 344 opinie) Zobacz oceny
10
179
9
391
8
691
7
1 340
6
798
5
396
4
84
3
81
2
16
1
14
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
国境の南、太陽の西 / Kokkyō no minami, taiyō no nishi
data wydania
ISBN
8373197931
liczba stron
232
język
polski
dodał
GeedieZ

Inne wydania

Hajime i Shimamoto przyjaźnili się w dzieciństwie. Shimamoto, kiedy była mała, zachorowała na polio i od tego czasu miała sparaliżowaną jedną nogę. Hajime był jedynakiem, trochę rozpuszczonym i egoistycznym. Można powiedzieć, że byli zakochaną parą: po szkole godzinami słuchali razem płyt, rozmawiali i trzymali się za ręce. Potem ich drogi się rozeszły. Hajime jest już dorosły. Ma żonę, dwójkę...

Hajime i Shimamoto przyjaźnili się w dzieciństwie. Shimamoto, kiedy była mała, zachorowała na polio i od tego czasu miała sparaliżowaną jedną nogę. Hajime był jedynakiem, trochę rozpuszczonym i egoistycznym. Można powiedzieć, że byli zakochaną parą: po szkole godzinami słuchali razem płyt, rozmawiali i trzymali się za ręce. Potem ich drogi się rozeszły. Hajime jest już dorosły. Ma żonę, dwójkę dzieci, prowadzi bar jazzowy. Powodzi mu się nieźle i ogólnie można go określić jako „odnoszącego sukcesy mężczyznę w średnim wieku”. I wtedy w jego życiu, po dwudziestu pięciu latach ponownie zjawia się Shimamoto. Nie widzieli się od czasu, gdy mieli dwanaście lat. Już nie jest kaleką – miała operację i jej noga jest zupełnie sprawna. Hajime patrzy na nią zupełnie inaczej niż wtedy, kiedy słuchali razem muzyki. Teraz naprawdę dostrzega w niej kobietę. A Shimamoto najwyraźniej skrywa przed nim jakąś mroczną tajemnicę. Jest jednak przez to bardziej pociągająca. Hajime musi przemyśleć od nowa całe swoje życie i zastanowić się, czy warto ryzykować utratę pracy, dzieci, kobiety, z którą ożenił się może z miłości ale na pewno bez namiętności – by odnowić związek z pierwszą, prawdziwą ukochaną.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 101
Beata Figurna | 2010-10-18
Przeczytana: 18 października 2010

Przecudownie piękna rozbrzmiewająca muzyką powieść. Dominuje w niej nostalgia tak charakterystyczna dla książek autora. Tej prozy się nie czyta, po niej się płynie. Jest tak niesamowicie lekko napisana, że unosi Nas na wyżyny wyobraźni o miłości. Cudowna historia, można by rzec, że trochę autobiograficzna. Cały tom jest historią głównego bohatera, od okresu dojrzewania aż po śmierć. Śmierć kawałka duszy, śmierć kolejnego etapu życia. Postać stworzona przez pisarza ma głęboką osobowość, zmienia się, przeobraża, a jednocześnie chce pozostawić w sobie jedno wspomnienie. Wspomnienie o Shimamoto. Podobnie jak Murakami, Hajime cechuje miłość do muzyki i do książek, prowadzi on klub jazzowy i kocha. Niesamowicie. Znowu mamy magię, surrealizm i tajemnice, które pozostały nierozwiązane do końca. Przeczytana przeze mnie w jedną noc i poranek dnia. Nie mogłam się oderwać, a jednocześnie nie chciałam, by tak szybko się skończyła. Ostatnie 20 stron postanowiłam sobie zostawić na rano. Na pewno jeszcze nie raz do niej wrócę, gdyż stworzyła specyficzny nastrój w moim wnętrzu.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Führer: Walka do ostatniej kropli krwi

Znakomicie udokumentowana i napisana książka w stylu najlepszej szkoły brytyjskiej historiografii. Dla osób interesujących się historią III Rzeszy - l...

zgłoś błąd zgłoś błąd