Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Na południe od granicy, na zachód od słońca

Wydawnictwo: Muza
6,92 (3997 ocen i 344 opinie) Zobacz oceny
10
181
9
391
8
693
7
1 342
6
797
5
394
4
87
3
82
2
16
1
14
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
国境の南、太陽の西 / Kokkyō no minami, taiyō no nishi
data wydania
ISBN
8373197931
liczba stron
232
język
polski
dodał
GeedieZ

Hajime i Shimamoto przyjaźnili się w dzieciństwie. Shimamoto, kiedy była mała, zachorowała na polio i od tego czasu miała sparaliżowaną jedną nogę. Hajime był jedynakiem, trochę rozpuszczonym i egoistycznym. Można powiedzieć, że byli zakochaną parą: po szkole godzinami słuchali razem płyt, rozmawiali i trzymali się za ręce. Potem ich drogi się rozeszły. Hajime jest już dorosły. Ma żonę, dwójkę...

Hajime i Shimamoto przyjaźnili się w dzieciństwie. Shimamoto, kiedy była mała, zachorowała na polio i od tego czasu miała sparaliżowaną jedną nogę. Hajime był jedynakiem, trochę rozpuszczonym i egoistycznym. Można powiedzieć, że byli zakochaną parą: po szkole godzinami słuchali razem płyt, rozmawiali i trzymali się za ręce. Potem ich drogi się rozeszły. Hajime jest już dorosły. Ma żonę, dwójkę dzieci, prowadzi bar jazzowy. Powodzi mu się nieźle i ogólnie można go określić jako „odnoszącego sukcesy mężczyznę w średnim wieku”. I wtedy w jego życiu, po dwudziestu pięciu latach ponownie zjawia się Shimamoto. Nie widzieli się od czasu, gdy mieli dwanaście lat. Już nie jest kaleką – miała operację i jej noga jest zupełnie sprawna. Hajime patrzy na nią zupełnie inaczej niż wtedy, kiedy słuchali razem muzyki. Teraz naprawdę dostrzega w niej kobietę. A Shimamoto najwyraźniej skrywa przed nim jakąś mroczną tajemnicę. Jest jednak przez to bardziej pociągająca. Hajime musi przemyśleć od nowa całe swoje życie i zastanowić się, czy warto ryzykować utratę pracy, dzieci, kobiety, z którą ożenił się może z miłości ale na pewno bez namiętności – by odnowić związek z pierwszą, prawdziwą ukochaną.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 511
danieltrn | 2016-06-23
Na półkach: Przeczytane, 2010, Posiadam, 2016
Przeczytana: 11 października 2010

Pisanie recenzji książek Harukiego Murakiemiego jest niemal tak niezwykłe jak czytanie jego dzieł. Pozwala ono zagłębić się w zupełnie innym świecie, dalekim od standardów i uprzedzeń. Lektura powieści tego niezwykłego japońskiego twórcy pomaga natomiast sięgnąć gdzieś daleko, zanurzyć się w nostalgii i zmusić do nienaturalnych przemyśleń.

Czytając „Na południe od granicy, na zachód od słońca” nie odkryjemy niczego nowego. Po raz kolejny będziemy musieli stwierdzić, że sama fabuła powieści nie jest najistotniejsza. Nie znajdziemy tutaj wartkiej akcji. Doszukamy się jednak czegoś o wiele cenniejszego. Opisu ogromnej ilości procesów zachodzących we wnętrzu bohaterów.

Główne przesłanie omawianej lektury? Niby nic odkrywczego. Człowiek jest szary. Nie można powiedzieć żeby był dobry albo zły. Dokonuje wielu wyborów, przy czym bardzo często się myli. Nie unika w ten sposób ofiar. Rani nie tylko siebie, ale także innych ludzi. Murakami rysuje człowieka takim jakim jest. Bez gloryfikacji. Jednak w tym opisie jest coś fascynującego. Pozwala to ujrzeć szarego człowieka jako kogoś zupełnie niezwykłego. Bohater Murakamiego zaczyna z czasem bardzo wnikliwie analizować swoją osobowość. Przyznaje się do swoich słabości. Najpierw przed sobą. Później przed innymi ludźmi. Zwłaszcza przed tymi, których rani. Można więc powiedzieć, że nie szuka ucieczki. Zachowuje się w sposób nienaturalny, raczej niespotykany w realnym świecie.

Na koniec pozostaje jedno pytanie. Nurtuje ono wielu ludzi od kilku lat. Czy Murakami zasługuje na nagrodę Nobla? Sam pisarz twierdzi, że takiej nagrody nie chce. Uważa, że takie wyróżnienie wypaliłoby go i później nie napisałby już nic wartościowego. Wielu krytyków wytyka jego rzekomą grafomanię. Nie ma chyba jednak na świecie drugiego autora, który w tak wnikliwy sposób stara się nakreślić mapę ludzkich zachowań, uczuć i instynktów. Towarzyszą temu niezwykłe opisy jedzenia, muzyki i przeżyć seksualnych. Murakami tworzy w ten sposób zupełnie niezwykły i intrygujący obraz przeciętnego, współczesnego człowieka. Jest to zadanie bardzo trudne. Japoński autor wypada jednak na tyle przekonująco, że do jego książek wraca się często i z ogromna przyjemnością.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Wilki

Bardzo ciekawa, intrygująca książka, którą równie przyjemnie (i szybko) się czyta. Całości dopełniają piękne zdjęcia. Nie mogłam się oderwać!

zgłoś błąd zgłoś błąd