Allegro - kampania grudzień kat. romans

Dziewczyny chcą się zabawić

Wydawnictwo: Muza
7,05 (85 ocen i 35 opinii) Zobacz oceny
10
9
9
4
8
18
7
26
6
18
5
6
4
0
3
1
2
3
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788377582046
liczba stron
478
język
polski
dodała
Nelyt

„Dziewczyny chcą się zabawić” to historia utraconego dzieciństwa i młodości. Cztery przyjaciółki: Monika, Amelia, Iza i Paulina wchodzą w dorosłość w Łodzi, która jest na skraju upadku. Tak jak bohaterki uczą się życia, tak ich rodziny starają się przetrwać czas wielkich przemian. Łódzkie kobiety – włókniarki, farbiarki, tkaczki, urzędniczki i nauczycielki szukają tego, co w życiu jest...

„Dziewczyny chcą się zabawić” to historia utraconego dzieciństwa i młodości.

Cztery przyjaciółki: Monika, Amelia, Iza i Paulina wchodzą w dorosłość w Łodzi, która jest na skraju upadku. Tak jak bohaterki uczą się życia, tak ich rodziny starają się przetrwać czas wielkich przemian. Łódzkie kobiety – włókniarki, farbiarki, tkaczki, urzędniczki i nauczycielki szukają tego, co w życiu jest najważniejsze. Chcą kochać i być kochane. Chcą szczęścia swoich rodzin, codziennego obiadu dla swoich dzieci i przyszłości, której nie trzeba się bać.

„Dziewczyny chcą się zabawić” to opowieść o dramatycznych wyborach końca lat osiemdziesiątych XX wieku, gdy Polska rodziła się na nowo, a wraz z nią dorastało pokolenie, niegotowe na nadchodzące zmiany.

To historia upadających fabryk i bezrobocia, wielkich możliwości i gwałtownych zmian politycznych. To historia wielkich marzeń i straszliwych rozczarowań. Szalonej namiętności i ponurej rzeczywistości. To opowieść o prawdziwym życiu, które przytrafiło się czterem dziewczynom w Łodzi.

 

źródło opisu: https://muza.com.pl/zapowiedzi/2889-dziewczyny-chc...(?)

źródło okładki: https://muza.com.pl/zapowiedzi/2889-dziewczyny-chc...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (329)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1705
Roman Dłużniewski | 2018-10-31
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 31 października 2018

Piękna, poruszająca opowieść.
To książka o życiu, jakie część czytelników na pewno pamięta.
A jednocześnie to książka o moim mieście. Mieście, w którym się urodziłem, wychowałem, i w którym mieszkam.
Okres tzw. transformacji. Z wieloma ludźmi obszedł się bardzo okrutnie. Upadające fabryki, upadające miasto. A w tym mieście cztery młodziutkie dziewczyny. Mają marzenia, mają plany. Chcą kochać i być kochane. Chcą żyć. Na przekór wszystkiemu. A w tle pojawiają się wstrząsające listy z łódzkiego getta.
Dobrze, że będą kolejne tomy.
Warto przeczytać.

książek: 6696
allison | 2018-02-23
Na półkach: Rok 2018, Przeczytane, Prezenty
Przeczytana: 23 lutego 2018

„Dziewczyny chcą się zabawić” to słodko-gorzka powieść o przyjaźni, miłości i dorastaniu w czasach ustrojowego przełomu. To również niezwykła historia Łodzi, miasta fabryk, pracujących kobiet i wojennych tajemnic, które wychodzą na jaw po kilkudziesięciu latach.

Adrianna Michalewska i Izabela Szolc stworzyły książkę, którą pochłania się jednym tchem. Najpierw odwraca się kartki z wielką niecierpliwością, potem żałuje się, że to już koniec. Ale zaraz potem rodzi się nadzieja, bo wydawca zapowiada kolejne tomy o łódzkich dziewczynach.

Amelia Kosowska, Monika Pielgrzym, Paulina Sarnecka i Iza Srebrzyńska to rówieśniczki, które przyszły na świat na początku lat 70. minionego wieku w Łodzi. Pochodzą z różnych rodzin i środowisk, ale w pewnym momencie ich drogi się krzyżują, splatając losy nastolatek w nierozerwalny sposób.
Jest jeszcze niejaki Robert Nowakowski, który w pewnym momencie pojawia się na horyzoncie, wkraczając w życie czterech przyjaciółek z wielkim impetem. Na ile je...

książek: 1663
syla50 | 2018-03-17
Przeczytana: 17 marca 2018

W pierwszej chwili pomyślałam, że to książka o nocnych imprezowiczkach, ale na szczęście tak nie jest.

Adrianna Michalczewska i Izabela Szolc przeniosły mnie w swej powieści do lat mojego dzieciństwa. Chociaż jestem odrobinę młodsza od łódzkich dziewczyn, pewnie gdybym mieszkała obok nich, "wychowałabym" się w tej samej piaskownicy. Miło było przypomnieć sobie czasy zarówno dzieciństwa jak i dojrzewania.
Z przyjemnością przypomniałam sobie o zapomnianych piramidach (spodniach), wówczas szalenie modnych, czy o gazetce Bravo, czy też np. o grundigu z którego leciała ulubiona muzyka. Dzieciństwo jako okres beztroski taki pozostał w mej pamięci. Mimo komuny i pustkach w sklepach rodzice starali się zapewnić dzieciom normalność. Dzieci spędzały każda wolna chwilę na podwórku i to była nasza codzienność, normalność.

Książka mówi o przyjaźni trzech dziewcząt. Każda jest inna, każda pochodzi z innego domu, dostała inne wychowanie, inny start w życie. Jest to powieść o codzienności,...

książek: 836
Koralina | 2018-06-10
Na półkach: W upominku, Przeczytane
Przeczytana: 10 czerwca 2018

„Ludzie uważają, że jak się coś kończy, to musi zacząć się coś nowego, ale czasem tak nie jest. Czasem wszystko trwa w zawieszeniu.”

Koniec lat osiemdziesiątych XX wieku, Łódź

To świat, w którym żyją cztery szesnastolatki: Amelia Kosowska, Monika Pielgrzym, Paulina Sarnecka oraz Iza Srebrzyńska. Choć pochodzą z zupełnie różnych środowisk i mają różne wyobrażenia na temat życia, ich losy splata z sobą marzenie o karierze muzycznej. Być może trochę naiwne, ale łączy je coraz silniejszymi więzami przyjaźni.

Dziewczyny powoli wchodzą w dorosłość, która wcale nie jest taka kolorowa, jak by chciały. Jak znaczna większość mieszkańców Łodzi, borykają się bowiem z szarością dnia codziennego oraz własnymi przeżyciami i doświadczeniami z dzieciństwa, problemami rodzinnymi, od których nie sposób się uwolnić czy radykalnie odciąć.

Bo i realia, mimo unoszącej się wokół atmosfery związanej z nadzieją na lepsze życie w wyniku zmiany ustroju, przynoszą nieciekawą wizję przyszłości – w Łodzi w...

książek: 1896
Monka | 2018-11-23
Przeczytana: 23 października 2018

Dzisiaj chciałabym wam zaproponować powrót do przeszłości. Może zechcecie na moment oderwać się od tabletów, notebooków i smartfonów, aby przenieść się w niezapomniane lata 80. i 90. XX wieku. Dla mnie ten powrót był po części również niezwykle sentymentalną podróżą. Całe moje dzieciństwo bowiem to przesiadywanie na trzepaku, kredki z misiem Uszatkiem, buty czeszki, guma Turbo, oranżada w woreczku, napój kaskada i cuda zdobywane w Pewexie :-) Moje nastoletnie lata to ukochane dżinsy, pierwszy łyk pepsicoli, walkmany i kasety z zagraniczną oraz polską muzyką. Pierwsze miłości oraz gorzkie rozczarowania. Bunt i wiara w realizację wszystkich swoich marzeń. Jednym słowem norma ;-) Choć nie do końca... Rok 1989 to moment przełomowy, choć ja jako dzieciak nie do końca zdawałam sobie z tego sprawę. Szłam wtedy do pierwszej klasy, więc całe moje nastoletnie życie to już raczej lata 90-te. Trochę inaczej ten rok odebrały główne bohaterki powieści Adrianny Michalewskiej i Izabeli Szolc....

książek: 2373
Biblioteczka Rudej | 2018-08-07
Przeczytana: 07 sierpnia 2018

"I tak się zaczęło.Ich przyszłość, ich kariera, wisiały w powietrzu.Los zetknął dziewczyny ze sobą..."

Przyznam się bez bicia,że gdyby Wydawnictwo Muza nie zaproponowało mi zrecenzowania książki to chyba bym po nią nie sięgnęła, być może przez tytuł, który jest wielce mylący. Bo to nie jest zwykłe czytadło, które przelecimy wzrokiem i o nim zapomnimy.To piękna opowieść o Łodzi, symbolu polskiego włókiennictwa.
Miałam to szczęście,że w ubiegłym roku byłam po raz pierwszy w Łodzi i pierwsza myśl, która mi przebiegła przez głowę to miast kontrastów. Obok pięknie odrestaurowanych kamienic stają domy widma, bez okien i popadające w ruinę. Obok pięknych pałaców dawnych włókienników, malutkie chatki robotników. Ja widziałam oczami wyobraźni dawną Łódź, tętniącą życiem i wypełnioną hukiem maszyn, widziałam ludzi wracających z fabryk i właścicieli fabryk udających się na raut. To także miasto Żydów, to tu powstawały wielkie fortuny i rozgrywały się wielkie tragedie, to miasto getta,w...

książek: 1540
joaśka | 2018-04-09
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 09 kwietnia 2018

Swoją ocenę stawiam awansem za pierwsze wrażenie towarzyszące czytaniu książki. Fajnie, mądrze opowiedziana "obyczajówka". Ciekawie i zajmująco pokazane zostały realia epoki lat 80-tych a potem przełomu lat 80 - tych i 90 - tych. Wraz z przewracaniem kolejnych stron moja aprobata spadała. Dlaczego?
Dlatego, że nawarstwienie wątków zaczęło mnie denerwować. Autorki, jak zdążyłam zauważyć, mają zdolność do wejścia głębiej więc dlaczego z tego nie skorzystały? Każda z postaci i wątków zasługiwała na rozwiniecie. W takim stanie zaś wszystko trąci niestety powierzchownością, a cała książka robi wrażenie uciętej (chyba, że będzie dalszy ciąg).
Wątek wojenny, choć niewątpliwie ciekawy, sprawia wrażenie dopiętego na siłę.
Mimo tych zastrzeżeń - warto.

książek: 1682
kodoga | 2018-05-28
Na półkach: 2018, Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 28 maja 2018

Dziewczyny chcą się zabawić to książka po którą sięgnęłam, ponieważ otrzymałam jej egzemplarz z Wydawnictwa Muza. Przyznam, że w innym wypadku tytuł książki nigdy by mnie do tego nie skłonił. Taki a nie inny tytuł jest moim zdaniem ogromnym obciążeniem, powodującym że książka pozostanie niezauważona przez wielu potencjalnych czytelników.
Tymczasem jest to powieść obyczajowa, której akcja toczy się w Polsce lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych ubiegłego stulecia. Wiele szczegółów życie w tamtym czasie, klimat świeżo odzyskanej po latach życia w okowach komunistycznego zniewolenia wolności sprawia, że lektura dla starszych czytelników będzie powrotem do przeszłości i zapewne pretekstem do wspomnień, dla młodszych zaś realistycznym obrazkiem nieznanej im rzeczywistości.
Głównymi bohaterkami są cztery dziewczyny, ich pozornie zwyczajne, życiowe problemy. Akcja powieści osadzona jest w Łodzi, mieście borykającym się w owych czasach z ogromnymi problemami społecznymi,...

książek: 1376
Bożena1 | 2018-10-15
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: październik 2018

"Dziewczyny chcą się zabawić", to powieść o Łodzi, tej z lat 80 ubiegłego wieku, to powieść o łódzkich dziewczynach, kobietach. Czytając, przemierzałam z dziewczynami znane mi doskonale łódzkie ulice, bywałam z nimi w ich domach, razem z nimi przeżywałam ich problemy i rozterki. Autorki wplotły w swoją powieść wątek niemieckiej okupacji i łódzkie getto. Wzruszające są listy Róży z getta do ukochanego, który pozostał po drugiej stronie. Tę postać poznamy dopiero pod koniec powieści.
Ta książka jest taka prawdziwa, pozwalająca wrócić do wspomnień z dzieciństwa, młodości, jest jak spacer po łódzkich ulicach, dzielnicach
Łodzi, jest jak odwiedziny u starych dobrych znajomych. Mam nadzieję, że autorki pozwolą nam poznać dalsze losy Moniki, Izy, Amelii, Roberta, Pauliny i ich rodzin. Zachęcam szczególnie łodzianki - przeczytajcie.

książek: 2332
Matylda Saresta | 2018-02-21
Na półkach: Przeczytane

Plusem jest narracja, osadzona w latach 80/90 - czytało się jak własny pamiętnik.
Sama narracja bardzo dobra, płynna, utrzymująca kontakt z czytelnikiem.
Minusy?
Za dużo śmierci, cierpienia i chorób.
Nie lubię takich dołujących opowieści w tych klimatach, w realu takich historii mamy na pęczki.
Plusy?
Przyjaźń. Energia. Entuzjazm. Miłość. Nadzieja. I wiara.

Na wskroś polska opowieść.
Polecam.

zobacz kolejne z 319 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd