5,97 (36 ocen i 3 opinie) Zobacz oceny
10
7
9
1
8
0
7
3
6
9
5
5
4
7
3
1
2
2
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788380322295
liczba stron
328
język
polski
dodała
Ag2S

Trzy zwyczajne kobiety z kamienicy na wrocławskim Nadodrzu. Może znasz je z sąsiedztwa albo spotykasz w domu? Może jesteś jedną z nich? I wstydzisz się tego. Zośkę porzuciła pracująca na kolei matka. Dziewczyna do dziś czuje smak upokorzenia, które rośnie jak gula w gardle na wspomnienie przypalonych ziemniaków z zakładowej stołówki. Marta nawet nie chce pamiętać swojego panieńskiego nazwiska...

Trzy zwyczajne kobiety z kamienicy na wrocławskim Nadodrzu. Może znasz je z sąsiedztwa albo spotykasz w domu? Może jesteś jedną z nich? I wstydzisz się tego.
Zośkę porzuciła pracująca na kolei matka. Dziewczyna do dziś czuje smak upokorzenia, które rośnie jak gula w gardle na wspomnienie przypalonych ziemniaków z zakładowej stołówki. Marta nawet nie chce pamiętać swojego panieńskiego nazwiska – w jej uszach brzmi jak nie raz wymierzony policzek. A Bosa nawet wyrwana ze snu poda wartość liczby Pi. Pijany ojciec dobrze ją wyćwiczył.
Losy tych trzech kobiet skleja toksyczny wstyd. Udają, że go nie ma, ale on jest i płynie wartko w ich żyłach. Przechodzi z matki na córkę, z pokolenia na pokolenie. I truje.

 

źródło opisu: http://www.wielkalitera.pl/zapowiedzi/id,191/wstyd.html

źródło okładki: http://www.wielkalitera.pl/zapowiedzi/id,191/wstyd.html

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (150)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 41
Pisacja | 2018-04-12
Na półkach: Przeczytane

Sto dwadzieścia pięć krótkich fragmentów. Trzy kobiety, matki, ojcowie, kochanki, przypadkowi przechodnie, nie do końca udane dzieci. Galeria postaci i ich losów, zdarzeń i sytuacji zwykle przemilczanych, zepchniętych w niepamięć bo przecież … wstyd.

Wstyd mieć ojca pijaka, przyklejoną przez niego obleśną etykietkę sexbomby, dziecko z za dużą głową, być chorym na umyśle i w dodatku grubym, być synem tego, który się powiesił. Wstyd, szepczą sąsiadki na klatce i własna podświadomość. Dziesięciokilogramową nadwagę zawsze może wytknąć, przy okazji, przy śniadaniu. Mimochodem. Zawstydzić. Można wepchnąć dziecku do gardła przypalone kartofle samym przekonaniem, wpojonym od małego, że jak dają za darmo to zjeść trzeba, bo inaczej wstyd.

Iga Zakrzewska - Morawek wyciąga na światło dzienne to, co głęboko schowane, przygląda się z przenikliwą wnikliwością relacjom, uczuciom, wydarzeniom z przeszłości. Pokazuje, jak rzutują i deformują teraźniejszość, jakim piętnem odbijają się na...

książek: 391
GZal | 2018-04-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 kwietnia 2018

[...]
Są takie obrazki dla dzieci, inspirowane choćby serią "Gdzie jest Wally?" Dużo się tam dzieje. Można się przyglądać na różne sytuacje, postaci, wymyślać, kto jest kim, jaka jest za nim historia, ale w gruncie rzeczy one ze sobą nie są powiązane. Oczywiście jest tam temat wybrany przez autora, jak na poniższym obrazku bożonarodzeniowym. Mikołaje, sanie, renifery, śnieg ,prezenty – niby jest coś wspólnego, ale to tylko po to, żeby było spoiwo. "Wstyd" jest jak obrazek kamienicy, w której przez okna podglądamy różne osoby, rodziny, historie. Ale czy jest tam jakaś wspólna opowieść? Czy jest coś co łączy, poza tytułowym wstydem?
[...]
całość:
http://www.speculatio.pl/wstyd/

książek: 7
modak | 2018-04-17
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 17 kwietnia 2018

Autorka we „Wstydzie” obrazuje gamę odczuć i problemów, z jakimi boryka się niejeden człowiek. Robi to językiem magicznym, wprowadzającym w stan, gdzie dzieciństwo miesza się z dorosłością. Gdzie na swej drodze napotyka się małe zwierzęce trupy, imaginuje się piersi jak woreczki do gimnastyki wypełnione grochem i brak smutku, co "jak jakiś wir wciąga i zasysa". Iga Zakrzewska-Morawek uwodzi słodko-gorzkim, a przy tym zmysłowym językiem, przedstawiając ciężar losów ludzkich w sposób prawie lekki i niemal groteskowy... Słowa dobierane są wyraziście i mocno.
Konstrukcja „Wstydu” wydawać się może chaotyczna i niejasna. Ale czy nie takie właśnie jest samo uczucie wstydu? Przepełnione niejasnością, poczuciem niedopasowania i napięciem, od których w pierwszej chwili chciałoby się uciec? Z uważnej lektury tych 125 pozornie niezwiązanych ze sobą rozdziałów wyłaniają się stopniowo mocne obrazy. Dochodzi tu do głosu niezwykła wrażliwość autorki, która w sposób osobliwy ukazuje mechanizmy...

książek: 6
Karola | 2018-08-02
Na półkach: Przeczytane
książek: 330
Diploe | 2018-07-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 26 lipca 2018
książek: 536
Vilc | 2018-07-22
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 20 lipca 2018
książek: 33
fyfunia | 2018-07-19
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 21 lipca 2018
książek: 1740
cymelium | 2018-07-16
Przeczytana: 18 lipca 2018
książek: 1508
martenka | 2018-07-08
Na półkach: 2018, Z biblioteki, Przeczytane
Przeczytana: 08 lipca 2018
książek: 5
agnnna | 2018-06-13
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 13 czerwca 2018
zobacz kolejne z 140 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd