6,98 (2639 ocen i 194 opinie) Zobacz oceny
10
158
9
507
8
421
7
747
6
281
5
266
4
56
3
105
2
26
1
72
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788381173391
liczba stron
286
język
polski
dodał
Likantrop

Młoda księżniczka wskutek dworskich intryg, zawiści i chciwości bliskich jej osób szybko zostaje usunięta z kolejki do tronu i to w dość brutalny sposób. Dziewczyna błyskawicznie poznaje smak życia zwykłego człowieka w pełnym okrucieństwa świecie. Los zsyła ją do armii, następnie do niewoli, gdzie uczy się sztuki przetrwania. Przestaje już być grzeczną księżniczką. Rozumie, że aby coś od życia...

Młoda księżniczka wskutek dworskich intryg, zawiści i chciwości bliskich jej osób szybko zostaje usunięta z kolejki do tronu i to w dość brutalny sposób.
Dziewczyna błyskawicznie poznaje smak życia zwykłego człowieka w pełnym okrucieństwa świecie. Los zsyła ją do armii, następnie do niewoli, gdzie uczy się sztuki przetrwania. Przestaje już być grzeczną księżniczką. Rozumie, że aby coś od życia otrzymać, trzeba również coś poświęcić.

 

źródło opisu: okładka

źródło okładki: http://www.empik.com/mistrzowie-polskiej-fantastyk...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (16530)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1468
Sylwia Kluczewska | 2011-08-11
Przeczytana: 19 sierpnia 2011

To mogłaby być znośna pozycja, wystarczyłoby pozbyć się z niej momentów głupich, śmiesznych, napisanych niesprawnie, z przesadną manierą, błędami albo niedoskonałościami fabularnymi. Tyle że wówczas ostałoby się mniej niż połowa obecnej zawartości.

W „Achai” – oprócz samej Achai i odtwarzanego w kółko schematu „dowalić księżniczce, dać nadzieję, dowalić księżniczce, dać nadzieję…” – rażą przede wszystkim błędy interpunkcyjne i stylistyczne. Czasem też powtarzanie tego samego zdania. „Coś się w niej przełamało” – kiedy przeczytałam po raz trzeci, przełamało się nawet we mnie.

Informacje na okładce przekonują, że jest to powieść pisarza, który nie ma żadnych kompleksów ani przed Sapkowskim, ani przed Tolkienem. Jest to powieść pisarza, który stworzył własną, zupełnie nową wersję naszych dziejów fantastycznych. Mocne słowa mogące dać spore nadzieje. Stąd też, już po kilku rozdziałach, pojawia się zasadnicze pytanie: dlaczegóż chochliki tak strasznie upodobały sobie to wielkie...

książek: 811
Łędina | 2016-05-07
Na półkach: Przeczytane

"Achaja" to trzytomowa powieść Andrzeja Ziemiańskiego, klasyfikowana najczęściej jako fantasy, choć podobno posiadająca również elementy science-fiction. Pierwsze dwie części nominowano do Nagrody im. Janusza A. Zajdla. Drugi tom otrzymał Nagrodę Nautilus. Kontynuacją jest "Pomnik Cesarzowej Achai".

Andrzej Ziemiański - polski pisarz science fiction i fantasy, z zawodu architekt. Ukończył Wydział Architektury Politechniki Wrocławskiej. Pracował w Instytucie Architektury i Urbanistyki Politechniki Wrocławskiej, a potem w Instytucie Budownictwa Rolniczego Wydziału Inżynierii Kształtowania Środowiska i Geodezji Akademii Rolniczej we Wrocławiu. Oprócz pisania, prowadzi zajęcia dla studentów z creative writing w Instytucie Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Wrocławskiego. W Internecie posługuje się pseudonimem GIN..

Joanna Jeżewska - polska aktorka filmowa, teatralna, kabaretowa i radiowa. Absolwentka PWST w Warszawie, aktorka Teatru Współczesnego. Znana głównie...

książek: 1138
magda | 2010-05-25
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2009 rok

Ja naprawdę lubię fantastykę. Ale nie lubię facetów opisujących, co czuje kobieta, gdy jej się koszula ociera o gołą skórę. Szczególnie, jeśli ten opis, delikatnie mówiąc, wygląda na listę życzeń autora. Pozostałych części nie przeczytam.

książek: 2616
onika | 2017-04-14
Przeczytana: kwiecień 2017

Był sobie król, był sobie paź i była też królewna. Żyli wśród róż, nie znali burz, rzecz najzupełniej pewna… Wróć. Wśród róż może i żyli, ale burze doskonale znali, zwłaszcza, że czasami sami je wywoływali.

Był sobie król, który tak chciał zostać zapamiętanym przez potomnych, że był gotów poświęcić córkę. Była zła macocha, która lustereczka magicznego co prawda nie posiadała, ale doskonale wiedziała, jak pozbyć się pasierbicy. Była śliczna, mądra królewna, która nie miała dużo do powiedzenia i z bezpiecznego pałacyku najpierw wysłano ją do koszar, by została żołnierzem, później polityka zrobiła z niej jeńca, a że łaska pańska na pstrym koniu jeździ, to królewna została niewolnicą. I to niewolnicą ciężko harującą, która zamiast siedmiu krasnoludków do pomocy, trafiła na dwójkę niezwykle zaradnych życiowo niewolników, którzy z delikatne kwiatuszka zrobili stalową magnolię, która wie jak miecza i tyłka używać.

Zamiast pazia był mag, do którego bogowie przemówili, i który wyruszył...

książek: 247
Nefariel | 2012-08-03

W tym miejscu wypadałoby umieścić WSTĘP. Napisać, co "Achaja" w moim życiu zmieniła, jak i kiedy po nią sięgnęłam oraz z grubsza dać czytelnikowi do zrozumienia, czego ma się spodziewać. Ale ponieważ nie lubię i nie umiem pisać wstępów, powiem krótko.
"Achaja" to jedna z najgorszych książek fantasy, jakie miałam nieszczęście przeczytać.
Co razi najbardziej? Głównie to, że bohaterowie są tak słabo skonstruowani, że czytelnik tylko czeka, aż się rozsypią w proch i w pył. Szczególnie razi to w przypadku Siriusa i Achai. On jest tak tępy, że w zasadzie niemożliwością jest, żeby przeżył w tamtych (rzekomo bardzo ciężkich) realiach. Ona - niewiele sprytniejsza, pozbawiona charakteru, stanowiąca chyba spełnienie mokrych snów pana Ziemiańskiego.
Skoro już przy mokrych snach jesteśmy - wypadałoby wspomnieć o wylewającym się z kart powieści stosunku pana autora do kobiet. O ile bardzo liczne i bardzo niesmaczne scenki pseudoerotyczne można wybaczyć, (fetysze są różne), o tyle przy...

książek: 1303
annaroza | 2017-05-24
Na półkach: Przeczytane, Z biblioteki
Przeczytana: 23 maja 2017

Harry Potter, Kroniki Amberu, Pieśń Lodu i Ognia, Wiedźmin... Moje ulubione serie... Już po przeczytaniu pierwszego tomu wiedziałam, że muszę przeczytać następne. Nie "chcę", ale "muszę". Achaja jest kolejną z nich. Od pierwszych stron mnie zauroczyła. Dosłownie wsiąkłam w świat stworzony przez A. Ziemiańskiego. Dla mnie to po prostu wspaniała historia i już nie mogę się doczekać, kiedy poznam dalsze losy bohaterów.

książek: 3138
filozof | 2018-04-22
Na półkach: Przeczytane

Zaczynam przygodę z Achają.Książka,z tego co się orientuję,toczy się gdzieś w Grecji,lub Troi,bo tak chyba powinno być.
Cóż,spodziewałem się czegoś lepszego.
O ile,opisywanie nagich kobiet.Mi nie przeszkadza,a wręcz przeciwnie.
To raczej,sama akcja należy do przeciętnych.
Nawet nudnawych.
Cóż,ale jakoś przeczytam cały cykl.
Zawięty jestem.

książek: 887
Ireth | 2013-11-12
Przeczytana: 11 listopada 2013

Tytułowa Achaja ma piętnaście lat i jest księżniczką. Za ojca ma wpływowego księcia Archentara, a za matkę - macochę... ale żeby było ciekawiej to rok młodszą od siebie. Po śmierci matki dziewczyna jest co krok nękana i poniżana ze strony "opiekunki". Nastolatka bowiem jest jedyną przeszkodą na drodze do spadku nowej małżonki. Chcąc więc zwyczajnie się jej pozbyć kobieta (a raczej dziecko) w drodze intrygi zsyła Achaję do wojska, gdzie w męczarniach pod oczyma głupców szkolona jest na mięso armatnie.

Wątek Achaji stanowi tylko jeden z trzech. Kolejny dotyczy skryby - Zaana i jego towarzysza Syriusa. Pierwszy - uczony, spokojny książkohilik i drugi krwiożerczy, amoralny "rycerz". Ścieżki mężczyzn w skutek przypadku krzyżują się w karczmie i tak dalsze ich losy do końca się splatają.

Ostatnim wątkiem, jest wątek czarodzieja. Wędrującego z wioski do wioski, Mereditha. Starzec niczego nie potrzebuje, jego celem jedynie jest pomoc dla żyjącej w koło chołoty. Jego życie jednak...

książek: 623
Roland | 2017-07-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 30 lipca 2017

Dobrego złe początki

Monumentalne powieści fantasy łączy fakt, że oprócz swych niebagatelnych rozmiarów mają świetnie przedstawiony świat, charakterystyczne postaci, wątek główny prowadzący do bliżej nieokreślonego celu, wątki poboczne uzupełniające przebieg zdarzeń, ale przede wszystkim styl, sprawiający, że czytelnik chce dłużej przebywać w wyimaginowanym świecie. Wyobraźnia autora plus co raz to nowe pomysły na przebieg fabuły oraz chęć dopracowania stworzonego świata sprawiają, że wraz z kolejnym tomem stron przybywa. Jednakże istotną cechą tych cykli jest fakt takiego zaangażowania czytelnika, że nie będzie wiedział, kiedy przewrócił już ostatnią stronę. Niewątpliwie pierwszy tom Andrzeja Ziemiańskiego otwierający cykl „Achaja” posiada wszystkie te cechy.

Drodzy współczytelnicy, wszak możecie zadać pytanie czym wyróżnia się Achaja na tle inny podobnych powieści fantasy? Owszem prawdą jest, że cykl Ziemiańskiego porównywany jest do cyklu „Pieśni Lodu i Ognia”...

zobacz kolejne z 16520 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Wyniki konkursu na styczniową recenzję

Prezentujemy autorów najlepszych recenzji w kategorii "Wehikuł czasu, czyli najlepsza książka fantasy/SF". Wybór by naprawdę trudny - w tej kategorii zgłosiliście rekordową liczbę ponad stu recenzji. 


więcej
Pisz recenzje i wygraj iPoda!

To już ostatnia szansa na wygranie atrakcyjnych nagród w konkursie na recenzje w plebiscycie ŠKODA. Czytam, bo wiem co dobre! Tym razem czekamy na recenzje fantastyki. Do piór /klawiatur/ zatem!


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd