Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dzieci Ireny Sendlerowej

Wydawnictwo: Muza
7,18 (703 ocen i 84 opinie) Zobacz oceny
10
48
9
96
8
122
7
242
6
106
5
60
4
11
3
16
2
1
1
1
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-7495-766-3
liczba stron
376
słowa kluczowe
irena, sendler, wojna, II, światowa, Żydzi, pomoc
kategoria
literatura faktu
język
polski
dodała
Ewa

Inne wydania

Historia niezwykłej kobiety, która uratowała w czasie Zagłady 2 500 żydowskich dzieci. Specjalne wydanie książki "Matka dzieci Holocaustu. Historia Ireny Sendlerowej", uzupełnione o rozdział "Życie po książce". Tom, który przedstawiamy Czytelnikom, jest pierwszą książką o Irenie Sendlerowej. Jej biografia jest piękna i heroiczna, budująca i przejmująca. Książka Anny Mieszkowskiej dokładnie i...

Historia niezwykłej kobiety, która uratowała w czasie Zagłady 2 500 żydowskich dzieci. Specjalne wydanie książki "Matka dzieci Holocaustu. Historia Ireny Sendlerowej", uzupełnione o rozdział "Życie po książce".

Tom, który przedstawiamy Czytelnikom, jest pierwszą książką o Irenie Sendlerowej. Jej biografia jest piękna i heroiczna, budująca i przejmująca. Książka Anny Mieszkowskiej dokładnie i szczegółowo pokazuje dzieła i czyny, prace i dnie, ujawnia niezwykły format moralny tej wspaniałej postaci. Tylko ktoś najwyższej ludzkiej klasy mógł dokonać czegoś tak ogromnego, jak uratowanie w czasie Zagłady 2500 żydowskich dzieci.

Irena Sendlerowa stała się w ostatnich latach osobą publiczną, o której mówi się w artykułach i w audycjach radiowych, o której opowiada się w dokumentalnych filmach. Już teraz jest symbolem heroizmu oraz poświęcenia i wszelkie po temu ma dane, by stać się symbolem dobrych, przyjacielskich stosunków łączących społeczność polską ze społecznością żydowską.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Muza, 2009

źródło okładki: Wydawca (http://www.muza.com.pl/)

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 755
kinga5350 | 2013-02-22
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: październik 2011

Holokaust to termin pochodzący od greckiego słowa Holokaustom (całopalenie) przyjęty w języku angielskim na określenie zagłady Żydów w Europie, dokonanej przez III Rzeszę. W czasie II wojny światowej hitlerowskie władze okupacyjne stworzyły getta dla ludności żydowskiej, skazały cały naród żydowski na śmierć. Były to zamknięte dzielnice, oddzielone wysokim murem od „normalnego” świata w których gromadzono ludność żydowską. Również na terenie naszego kraju duża część ludności żydowskiej poniosła śmierć. O tych bestialskich i zbrodniczych wydarzeniach nie można zapomnieć, powinny być one przestrogą dla następnych pokoleń. Świadomość tego miało wielu polskich pisarzy i poetów, którzy w swej twórczości pisali o Holocauście. Tematykę tę porusza również Anna Mieszkowska w swej książce pt. Dzieci Ireny Sendlerowej.
Książka ta jest to nowe, poszerzone i uzupełnione wydanie pierwszej biografii „siostry Jolanty”, poszerzone o podtytuł Matka dzieci Holocaustu. Historia Ireny Sendlerowej. Jest to wydanie uzupełnione o rozdział Życie po książce. Książka powstała we współpracy autorki z Panią Ireną Sendlerową, która udostępniła swoje zapiski z czasów okupacji aby przedstawić światu prawdziwą rzeczywistość okupowanej warszawy jak również realiów getta warszawskiego. Jest to pierwsza książka poświęcona Irenie Sendlerowej, zawiera jej wspomnienia jak również osób, które ocalały dzięki niej. Wiele uwagi Sendlerowa poświęca osobom sobie bliskim w czasie okupacji, swoim współpracownikom, łączniczkom i wszystkim tym osobom, które przyczyniły się do uratowania wielu dzieci przed zagładą w getcie warszawskim i to właśnie im dedykuje tę książkę.
Dzieci Ireny Sendlerowej zgodnie z życzeniem bohaterki rozpoczyna historia czterech uczennic z Uniontown, które zainspirowane przeczytanym artykułem o ludziach, którzy podczas II wojny światowej ratowali Żydów od zagłady jednak nie przeszli do historii, w którym również znalazło się nazwisko Sendlerowej, postanowiły stworzyć sztukę o Pani Irenie. Swoje przedstawienie zatytułowały Holocaust. Życie w słoiku. Sztuka ta rozsławiła na całym świecie nazwisko Polki, która ratowała żydowskie dzieci. Kiedy uczennice te zdobyły adres Sendlerowej korespondowały z nią do 2008 roku. W jednym z listów do amerykańskich uczennic Pani Irena pisała, że „Tytuł Życie w słoiku jest bardzo bliski prawdzie.”
Autorka przedstawia bardzo szczegółowo i dokładnie heroiczną biografię Ireny Sendlerowej. Chciałabym w skrócie przybliżyć losy tej niezwykle odważnej kobiety, która całe swoje życie poświęciła dla innych.
Irena Sendler ( z domu Krzyżanowska) urodziła się w 1910 roku w Warszawie. Jej charakter ukształtowały tradycje rodzinnego domu. Wychowana była by pomagać innym. Ojciec Pani Ireny Stanisław Krzyżanowski był lekarzem społecznikiem, najbiedniejszych leczył za darmo. Zarażając się od pacjenta tyfusem zmarł w 1917 roku.
Przed wojną Sendlerowa pracowała w pomocy społecznej. Podczas wojny była szefową wydziału dziecięcego Rady Pomocy Żydom „Żegota”. Gdy powstało w warszawie getto opieka społeczna nie miała pozwolenia władz niemieckich na udzielanie pomocy przebywającym tam Żydom. Było jednak pozwolenie na udzielanie pomocy medycznej. Wraz ze swymi współpracowniczkami przebrane za pielęgniarki dostarczały do getta jedzenie, pieniądze i leki. Pani Irena ocaliła od zagłady 2500 żydowskich dzieci i niemałą liczbę osób dorosłych kiedy ogłoszono likwidację getta. Mówiła „Nigdy nie pogodzę się ze śmiercią niewinnych ludzi, a najbardziej żal mi dzieci. Bo dzieci są zawsze najtragiczniejszymi ofiarami wojen.”
Anna Mieszkowska w szczegółowy sposób stara się opisać jakimi sposobami przemycano dzieci na aryjską stronę. Rozdziały książki w których Pani Irena powracając do koszmaru rozłąki rodzin z dziećmi, opowiada o sposobach wyprowadzania dzieci z getta dostarczają wielu wzruszeń. Za prawdziwe bohaterki wojny Sendlerowa uważa matki, które zdecydowały się oddać swoje małe dzieci w obce ręce aby je ocalić. Uważa, że jest to szczyt odwagi i przyznaje, że sama nie byłaby w stanie oddać swojego dziecka.
Pani Irena opowiada również o tym, jak prowadziła zaszyfrowany spis dzieci ocalonych z zagłady aby po wojnie mogły odnaleźć swoje korzenie i powrócić do swych rodzin. Nie wszystkim jednak to się udało. Nie wszystkim „dzieciom” Holocaustu udało się również uporać z przeszłością. Wielu z nich nigdy nie przyznało się przed swoimi bliskimi, dziećmi, przed współmałżonkami do swojego żydowskiego pochodzenia. Czytamy o tym w rozdziale Głosy uratowanych dzieci, który powstał z inicjatywy pani Ireny, gdzie autorka oddaje głos kilkorgu najbliższym z licznego grona uratowanych przez Sendlerową „dzieci” . Zgadzam się ze stwierdzeniem Mieszkowej, że książka bez tego rozdziału byłaby niedokończona, bez tych osobistych refleksji o przeżyciach i odczuciach związanych z czasami okupacji „dzieci” uratowanych od zagłady.
Autorka nie mogła nie wspomnieć również o aresztowaniu przez gestapo w 1963 roku i pobycie Pani Ireny przez około 100 dni na Pawiaku, gdzie była torturowana i poniżana. Mimo wszystko nie wydała żadnego ze swych współpracowników. Została skazana na rozstrzelanie, jednak dzięki pomocy „Żegoty” uniknęła śmierci. Podobnie jak uratowani przez nią ludzie po wojnie musiała się ukrywać jednak nie zaprzestała udzielać się społecznie.
„Siostra Jolanta” odznaczyła się wielkim heroizmem, wytrwałością i odwagą podczas okupacji hitlerowskiej poświęcając swoje życie ratowaniu Żydów, gdyż za udzielanie pomocy ludności żydowskiej groziła kara śmierci. Jednak jej ciągłe poświęcenie dla innych nie wpływało dobrze na szczęście jej własnej rodziny. Pani Irena mówi o sobie : „ Myślę czasem, że byłam złą córką, złą matką i niedobrą żoną. Miałam dwa nieudane małżeństwa.(…) Dzisiaj wiem, że jeżeli jest się matką, łączenie pracy zawodowej i społecznej z życiem rodzinnym jest nie do pogodzenia. Zawsze cierpią z tego powodu dzieci. Wiem, że dzieci ciągle na mnie czekały, powiedziały mi o tym po latach.” Po wojnie urodziła troje dzieci, córkę Janinę, syna Andrzeja, który urodził się za wcześnie z powodu ciągłych przesłuchań Pani Ireny w Urzędzie Bezpieczeństwa i zmarł po 11 dniach. Drugi syn Adam zmarł nagle w wieku 48 lat.
Dla autorki znajomość z Ireną Sendlerową była wielkim przeżyciem, oddaje głos Pani Irenie, przytacza jej wypowiedzi i opinie. Anna Mieszkowska zasługuje na pochwałę z racji tego, że nie próbowała wymuszać od Sendlerowej wszystkich wspomnień, w książce zawarła tylko te, którymi Pani Irena sama chciała się podzielić z innymi. Nie dodaje swoich komentarzy do wypowiedzi Pani Ireny o dawnych doświadczeniach. Spełniła również życzenie Pani Sendlerowej, która chciała żeby w książce znalazły się również wzmianki o tym „co zapamiętały dzieci i co czuły ich matki”. Autorka w zakończeniu umieściła relację jednego z najmłodszych uratowanych dzieci o pierwszym powojennym spotkaniu z matką.
W drugim wydaniu znalazł się też rozdział Życie po książce, który mówi jak wyglądało życie Pani Ireny Sendlerowej po ukazaniu się pierwszego wydania książki. Autorka towarzyszy Pani Irenie podczas udzielania kolejnych wywiadów po ukazaniu się książki, zapisywała reakcje i odpowiedzi.
Pani Irena Sendlerowa mimo swoich niezwykle odważnych i bohaterskich czynów nie pozwalała nazywać siebie bohaterką, nie lubiła rozgłosu. Bardzo skromna, wrażliwa na krzywdę drugiego człowieka, zawsze życzliwa i pełna dobroci nigdy nikomu nie odmówiła pomocy i dobrego słowa. Mówiła : „ Zawsze wolałam dawać niż dostawać. Czy jest coś piękniejszego niż radość w oczach obdarowanego?” W ludziach starała się dostrzegać zawsze wartości moralne, nigdy nie przywiązywała wagi do spraw materialnych. Mówiła również : „Ludzie dzielą się na dobrych i złych. Narodowość, rasa, religia nie mają znaczenia. Tylko to jakim się jest człowiekiem.” Na pytanie co jest w życiu człowieka najważniejsze odpowiadała „Miłość, tolerancja i pokora”. Zgadzam się ze stwierdzeniem autorki, która uważa, że Pani Irena „stała się symbolem dobroci, miłości i tolerancji”
Dopiero pod koniec swojego życia Pani Irena została uhonorowana za swoje poświęcenie dla drugiego człowieka. Media zainteresowały się nią dopiero po przełomie ustrojowym 1989 roku, gdyż we wcześniejszych latach mówienie o sprawie żydowskiej było niebezpieczne. Dopiero w Polsce demokratycznej stała się podziwiana i doceniono jej zasługi. Została odznaczona Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, Orderem Orła Białego, medalem Yad Vashem, została zgłoszona do Pokojowej Nagrody Nobla m.in. przez Stowarzyszenie Dzieci Holocaustu w Polsce, była również laureatką Nagrody im. Jana Karskiego. W 2005 roku Rada Miasta Stołecznego Warszawy ogłosiła Dzień Dziecka dniem Ireny Sendlerowej. W 2006 roku została przyznana po raz pierwszy Nagroda im. Ireny Sendlerowej „Za naprawianie świata”.

Na podstawie książki Anny Mieszkowskiej „Matka dzieci Holocaustu” John Kent Harrison napisał scenariusz i wyreżyserował film „Dzieci Ireny Sendlerowej”, w którym główną rolę „siostry Jolanty” zagrała Anna Paquin. W filmie tym występują również znani polscy aktorzy.
Uważam, że zarówno Anna Mieszkowska w swej książce poświęconej bohaterskim czynom Ireny Sendlerowej jak również John Kent Harrison w swym filmie złożyli wielki hołd jednej z największych polek XX wieku, o której tyle lat milczano. Uważam również, że każdy powinien bynajmniej w niewielkim stopniu poznać losy tej niezwykle odważnej kobiety, która całe życie poświęciła innym, narażając się tym samym na niebezpieczeństwo utraty własnego. Według mnie książka jest jak najbardziej godna polecenia i gorąco zachęcam do jej przeczytania.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Poszukiwacze zaginionej wiedzy

Dobra książka ukazująca rzeczy, nad którymi nie zastanawia się przeciętny człowiek. Wkoło Nas jest wiele znaków, które wskazują, że Ktoś odwiedzał lub...

zgłoś błąd zgłoś błąd