Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Wywiad z wampirem

Tłumaczenie: Tomasz Olszewski
Cykl: Kroniki wampirów (tom 1)
Wydawnictwo: Rebis
7,25 (8694 ocen i 566 opinii) Zobacz oceny
10
736
9
1 426
8
1 595
7
2 580
6
1 143
5
745
4
169
3
220
2
30
1
50
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Interview with the Vampire
data wydania
ISBN
9788373016866
liczba stron
400
język
polski

Louis de Pointe du Lac, arystokrata z Luizjany, opowiada dziennikarzowi o swojej podróży przez życie i nieśmiertelność. Zmieniony w wampira przez ponurego Lestata, wiedzie egzystencję, której nie rozumie i do końca nie akceptuje. Jedyną jego towarzyszką jest Claudia - ukochana kobieta zaklęta w ciele dziecka. Łączy ich chęć poznania podobnych sobie istot i zajadła nienawiść do własnego stwórcy...

Louis de Pointe du Lac, arystokrata z Luizjany, opowiada dziennikarzowi o swojej podróży przez życie i nieśmiertelność. Zmieniony w wampira przez ponurego Lestata, wiedzie egzystencję, której nie rozumie i do końca nie akceptuje. Jedyną jego towarzyszką jest Claudia - ukochana kobieta zaklęta w ciele dziecka. Łączy ich chęć poznania podobnych sobie istot i zajadła nienawiść do własnego stwórcy - Lestata. Nasyciwszy się zemstą, Louis i Claudia wyruszają na wyprawę do Europy, by znaleźć swoje miejsce i odpowiedzi na nurtujące ich pytania. Spotkany w Paryżu Armand wprowadza ich w społeczność wampirów.

Wydana w 1976 roku pierwsza część "Kronik wampirów" to bestsellerowy debiut Anne Rice, który legł u podstaw jej kariery.

 

źródło opisu: www.rebis.com.pl

źródło okładki: www.rebis.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 109
Monika | 2017-06-02
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 20 maja 2017

Ilekroć wracam do lektury „Kronik wampirów” Anny Rice, zachwycam się doskonale oddanym na kartach jej książek magicznym klimatem Nowego Orleanu oraz nastrojowymi, malarskimi opisami dzikiej i nieokiełznanej przyrody Luizjany. Widzę plantację Pointe du Lac, otoczoną grzęzawiskami, blask zachodzącego słońca na omszonych cyprysach i gałęziach wisterii, oplatających mury, słyszę krzyk ptaków i odgłosy owadów, dochodzące znad bagien oraz afrykańskie pieśni niewolników, unoszące się nad polami.

„Wywiad z wampirem” nie jest horrorem ani nawet klasyczną powieścią grozy. To utrzymana w romantycznym, wiktoriańskim stylu spowiedź krwiopijcy, skoncentrowana na analizie psychiki bohatera oraz mechanizmach prowadzących do jego wyobcowania. Anne Rice sadza wampira na kozetce i urządza mu coś w rodzaju terapeutycznej sesji (nieskutecznej), dzięki czemu jak nigdy wcześniej poznajemy blaski i cienie (w przypadku zbolałego Louisa głównie cienie) wampirzej egzystencji. Bo co tu dużo mówić, ciężkie taki Louis miał życie. Wychowany w domu bogatego plantatora, wśród francuskich mebli i wyręczających go czarnoskórych służących, przyzwyczajony do „wyrażania życzeń”, czerpiący zyski z pracy „dzikusów, nieco tylko oswojonych za sprawą niewolnictwa”, odczuwał dojmujący ból istnienia — jak każdy melancholijny romantyk z nadmiarem wolnego czasu i odpowiednio zasobnym portfelem (vide: „Cierpienia młodego Wertera” Goethego). Śmierć brata, jakkolwiek tragiczna, wydaje się być tylko impulsem do uwolnienia depresyjnych i autodestrukcyjnych skłonności („Dostrzegłem moich prawdziwych bogów… bogów większości ludzi. Jedzenie, picie i bezpieczeństwo w konformizmie. Popiół.”) Louisa bolało życie doczesne i tak samo będzie bolało go ofiarowane mu przez Lestata życie wieczne. Źródłem jego wampirzych problemów okaże się konflikt między koniecznością zabijania a kruchą, wrażliwą naturą posiadacza niewolników, który z pewnością podpisałby się pod Mickiewiczowskim hasłem, leżącym u podstaw polskiego romantyzmu: „Miej serce i patrzaj w serce!” Bo Louis serce ma wielkie jak dzwon, pragnie też nieustannie komuś w serce patrzeć, szuka mistrza, towarzysza, miłości, porozumienia dusz… i odpowiedzi. Ponieważ trudno patrzeć w serce ludziom ściskanym za gardło, Louis podróżuje do Europy Środkowej, by odnaleźć innych krwiopijców, równie dystyngowanych i głębokich jak on sam, bowiem jedyny znany mu wampir, Lestat, nie spełnił tych wyśrubowanych wymogów.

Wampiry Anny Rice to pierwszy krok na drodze uatrakcyjniania wizerunku potwora. Są pełne zmysłowego wdzięku, który przyciąga do nich ofiary. Ubierają się zgodnie z najnowszą modą, cenią sztukę, brylują na salonach, bawią się w teatr. Mieszkają między ludźmi, chociaż w sypialniach preferują trumny. Nade wszystko jednak są piękne. Wymuskany strój i fryzura a la „fale Dunaju” mogą wynikać z faktu, że Anna Rice pozwoliła swoim wampirom przeglądać się w lustrze. Może to nie był jej najlepszy pomysł… .

„Wywiad z wampirem” to książka dla tych nielicznych czytelników, którzy podczas lektury nie pomijają opisów i nie zasypiają przy monologach wewnętrznych. Spodoba się też zapewne ludziom zafascynowanym Nowym Orleanem, wielbicielom wysmakowanych, nastrojowych opowieści oraz – jak przypuszczam – studentom psychologii.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Panieński Grób

Opis mnie wyjątkowo zaciekawił. Cierpliwie przebrnęłam przez pierwsze 100 stron, które nie chciały się skończyć. Niepotrzebnie rozbudowany szczegół...

zgłoś błąd zgłoś błąd