Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Jedenaście minut

Wydawnictwo: Drzewo Babel
6,44 (17694 ocen i 959 opinii) Zobacz oceny
10
977
9
1 742
8
2 010
7
4 579
6
3 479
5
2 477
4
784
3
1 008
2
255
1
383
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Onze minutos
data wydania
ISBN
8391844129
liczba stron
229
słowa kluczowe
miłość, sex
język
polski
dodała
fata

Inne wydania

Maria, młoda dziewczyna z brazylijskiej prowincji, wyrusza w daleką podróż. Jednak świat jest inny, niż sobie wyobrażała. Gorzkie doświadczenia sprawiają, że zostaje prostytutką. Decyduje się na życie bez miłości i wpada w pułapkę, z której wybawić może właśnie miłość. Jedenaście minut to współczesna bajka dla dorosłych, przypowieść o seksie, miłości i przeznaczeniu, które sprawia, że kręte...

Maria, młoda dziewczyna z brazylijskiej prowincji, wyrusza w daleką podróż. Jednak świat jest inny, niż sobie wyobrażała. Gorzkie doświadczenia sprawiają, że zostaje prostytutką.
Decyduje się na życie bez miłości i wpada w pułapkę, z której wybawić może właśnie miłość. Jedenaście minut to współczesna bajka dla dorosłych, przypowieść o seksie, miłości i przeznaczeniu, które sprawia, że kręte ścieżki naszego losu mogą nieoczekiwanie poprowadzić nas ku szczęściu, choć dawno przestaliśmy w nie wierzyć. Jedenaście minut to zarazem głębokie studium o naszej seksualności, o jej sacrum i profanum, o tak ważnej sferze naszego życia, a zarazem tak załamanej. To powieść, która nie pozwala na obojętność i budzi nadzieję, że spotkanie z drugim człowiekiem może być najważniejszym doświadczeniem naszego życia.

 

źródło opisu: http://www.drzewobabel.pl

źródło okładki: http://www.drzewobabel.pl

pokaż więcej

książek: 232
Sagittaire | 2016-03-13
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2004 rok

"Jedenaśnie minut" stanowi pierwszą i ostatnią książkę P. Coelho, jaką przeczytałam.
Szybko przeczytałam, oddałam i nigdy więcej nie sięgnęłam po nic więcej tego autora.
Książka nie podziałała na mnie jak "Burza" Shakespeare, po przeczytaniu której nazajutrz pobiegłam po następną, i jeszcze następną i tak do wyczerpania.
Tę przeczytałam, zapomniałam i zajęłam się innymi sprawami. Nie wiem jak inne książki tego autora, być może są lepsze, ale ta mnie tak zniechęciła, że nie mam ochoty się przekonywać.

A czemu dałam 4 gwiazdki? Z powodu tego, że książka szybko daje się czytać oraz przede wszystkim z powodu tego, że autor przedstawia ten świat lekko, bez przesadnego nurzania się w nieszczęściu, błocie, przygnębieniu egzystencjalnym.
W swoim czasie, dobrowolnie i za darmo, pomagałam kobietom bezdomnym, które w 95 % prowadziły się podobnie jak główna postać z "Jedenastu minut" tyle, że usługi były płatne w inny sposób. Wiem, że to zabrzmi dziwnie dla kogoś, kto nie otarł się o środowisko bezdomnych czy prostytutek, ale jakbym miała z tych 2 lat pomagania im napisać książkę, to byłaby to komedia a nie tragedia. Po pierwsze dlatego, że ZAWSZE był to ich wybór (Gdyby tylko osoby te chciały, to były sposoby, żeby z tego wyjść - przeszkodą był tylko brak chęci ze strony tych kobiet, czy raczej chęć ich żeby było jak jest). Po drugie dlatego, ze one same traktowały swój stan jak normalkę, więc ciężko płakać nad kimś, kto się śmieje. Po trzecie dlatego, że przez swoje całkowicie z kosmosu podejścia do życia prowokowały sytuacje, z których cały personel i ja śmieliśmy się czasem przez tydzień, a które i dziś mnie rozbawiają.
Długo by o tym opowiadać, kończąc powiem tylko, że życie w tych kręgach może być dla ludzi prowadzących normalne życie bardzo ciekawe i zaskakujące, a z książki tego nie nie dowiedziałam się. Przez to w mojej ocenie temat został zaledwie liźnięty, a ja szukam w tym co czytam jakiejś myśli czy spojrzenia, które mnie zaskoczy, pokaże mi świat od strony, od której bym się nie spodziewała go zobaczyć.

Na koniec dodam jedną uwagę, żeby nie być źle zrozumianą i dopowiedzieć, to w co silnie wierzę: nie płaczę nigdy nad bezdomnymi, prostytutkami, bowiem wiem, że bycie w tym stanie to ich wybór i chęć życia w taki sposób. Natomiast płakać głośnym płaczem zdarzało mi się ale tylko i wyłącznie nad dziećmi w domach dziecka. Bo to są jedyne osoby, ze znanych mi odrzuconych na margines życia, które tego nie chcą i cierpią z powodu tego, że są gdzie są. No ale to zupełnie nie na temat...

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Potomstwo

Podobnie jak w przypadku pierwszej części fabuła się powtarza ale to przecież Ketchum, kto lubi temu musi się podobać. Mi się podo...

zgłoś błąd zgłoś błąd