Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Niepamięć

Wydawnictwo: Cat Book
6,99 (222 ocen i 31 opinii) Zobacz oceny
10
17
9
18
8
37
7
70
6
48
5
22
4
5
3
5
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-928224-6-2
liczba stron
238
słowa kluczowe
policja, zagadka
język
polski
dodała
Justyna

Patryk Skalferin, po nieudanej próbie samobójczej stara się odzyskać motywację i wraca do dawnej pracy w policji. Przełożeni nie potrafią mu jednak w pełni zaufać i zlecają drobne, z ich punktu widzenia nieważne, śledztwa. Jedno z nich - zaginięcie starszej kobiety - doprowadza go do tajemniczego świadka, którym jest młoda, piękna wnuczka poszukiwanej. Jednak gdy wszystko zaczyna wskazywać na...

Patryk Skalferin, po nieudanej próbie samobójczej stara się odzyskać motywację i wraca do dawnej pracy w policji. Przełożeni nie potrafią mu jednak w pełni zaufać i zlecają drobne, z ich punktu widzenia nieważne, śledztwa. Jedno z nich - zaginięcie starszej kobiety - doprowadza go do tajemniczego świadka, którym jest młoda, piękna wnuczka poszukiwanej. Jednak gdy wszystko zaczyna wskazywać na to, że taka osoba w ogóle nie istnieje a więc jest najprawdopodobniej tylko wytworem pogrążającego się w szaleństwie umysłu Patryka, szefowie odsuwają go od sprawy. Skalferin na własną rękę próbuje rozwikłać zagadkę. To co go spotka po drodze, całkowicie zaburzy jego do tej pory racjonalny sposób myślenia. Pozornie błaha z początku sprawa, wkrótce doprowadzi go do tajemnicy, której nawet on nie będzie w stanie pojąć.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 4
Adamsale | 2012-07-19
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 19 lipca 2012

Jestem niezmiernie zaskoczony i poruszony. Czytałem wcześniejsze książki Kotowskiego. Przyznam, że niezłe, ciekawe i rzetelnie napisane. Przygotowany byłem na coś podobnego. A tu taka bomba. „ Niepamięć” trudno sklasyfikować. Dla mnie jest kryminał fantasy z domieszką moralitetu. Co ciekawe nie lubię tego gatunku. Ale od najnowszej książki Pana Krzysztofa nie mogłem się wprost oderwać. Prawie wszystko w tej książce wydaje mi się ciekawe i nietypowe. Począwszy od narratora powieści (nieżyjącego od jakiegoś czasu męża jednej z bohaterek Anny) przez każdą kolejną postać, która się pojawia w książce, przez wartką i dynamiczną akcję, aż do zaskakującego zakończenia. Właściwie to recenzja tej książki powinna się składać z samych cytatów. I to powinno wystarczyć. Zaczyna się tak jakby to było kolejne dzieło Carla Ruiza Zafona. Od jesiennego smutku: "Jeśli choć trochę mnie rozumiesz, doskonale zdajesz sobie sprawę z tego, że od takiego rodzaju smutku się nie ucieka. Szukasz go przez większą część życia, a później uczysz się długo, by nie umrzeć bez sensu jak zwierzę, w przypadkowym miejscu, czasie, w połowie drogi…” Potem zostaje wykrzyczana wręcz krytyka współczesnego człowieka, jego modelu życia. Nic dodać. Nic ująć. Brawo dla autora za odwagę. Odważył się skrytykować to co jest tak bardzo powszechne w naszym życiu. Jednak najbardziej mnie ujął w tej powieści poniższy fragment: „ Wyobraź sobie nieodwracalny, przejmujący aż do fizycznego bólu … żal. Że koniec nie jest absurdem, ukrytym daleko za horyzontem. Że tak wiele rzeczy już nie istnieje. Że inni będą uczestniczyć w przeżyciach, które Tobie nie będą dane. Że przyjdzie taki dzień, w którym nic cię już nie spotka. I to nie jest strach. To nieopanowany, duszący od środka... żal.” Bardzo prawdziwe i przejmujące. Zarazem okrutne i wzruszające. Nie potrafię zliczyć ile raz przeczytałem ten fragment. I jeszcze jeden fragment. Już naprawdę ostatni: „ Lęk, który się obudził to … strach śpioch. Taki, który nigdy nie odchodzi, nie wędruje, lecz - abyśmy mogli względnie sensownie żyć – śpi. Śpi w nas. A gdy się obudzi, zmienia wszystko. Natura i sens rzeczy stają się inne. Prawda staje się inna. A nadzieja zaczyna wydawać się śmieszna. Taki strach przypomina ci zawsze, jak bardzo każdy jest samotny. Wśród tłumu, przyjaciół, sukcesów… „ Dojrzałe i smutne. Czy dotyczy wielu z nas? Czy nie? Czy te lęki są tak bardzo skrywane, że ich nie widać? Czy ich nie ma? Czy może też jest tak, że boimy się do nich przyznać? Czy może jest też zupełnie inaczej? Odpowiedzi nie będzie. Odpowiedź musi znaleźć każdy sam. Nie napisałem nic o fabule tej książki. I nie napisze. Dla mnie nie jest ona najważniejsza w tym przypadku.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Papierowa księżniczka

"Ale to kolejna rzecz, której nauczyłam się od matki - twojemu ciału podobają się czasami rzeczy, których twoja głowa nie znosi. Po prostu dbaj o...

zgłoś błąd zgłoś błąd