Ostatni autobus i inne opowiadania

Tłumaczenie: Waldemar Łyś
Wydawnictwo: Rebis
6,44 (41 ocen i 6 opinii) Zobacz oceny
10
0
9
2
8
4
7
13
6
16
5
4
4
1
3
1
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Early Stories of Truman Capote
data wydania
ISBN
9788380621701
liczba stron
192
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
AMisz

Lektura obowiązkowa dla wszystkich, którzy chcą zrozumieć, jak Capote stał się legendą amerykańskiej literatury! Zebrane w tym zbiorze opowiadania zostały niedawno odnalezione w archiwum Nowojorskiej Biblioteki Publicznej. Dają one wgląd w pisarstwo Trumana Capote’a z okresu, gdy miał około dwudziestu lat, zanim jeszcze stworzył swoje największe dzieła – już tutaj są jednak widoczne zalążki ...

Lektura obowiązkowa dla wszystkich, którzy chcą zrozumieć, jak Capote stał się legendą amerykańskiej literatury!

Zebrane w tym zbiorze opowiadania zostały niedawno odnalezione w archiwum Nowojorskiej Biblioteki Publicznej. Dają one wgląd w pisarstwo Trumana Capote’a z okresu, gdy miał około dwudziestu lat, zanim jeszcze stworzył swoje największe dzieła – już tutaj są jednak widoczne zalążki jego geniuszu w konstruowaniu niezapomnianych, utkanych z tęsknot i pragnień postaci.
Znajdziemy tu historie o zbrodni i przemocy, o uprzedzeniach rasowych i niesprawiedliwości, o biedzie i rozpaczy, ale też o szlachetności, współczuciu i zrozumieniu, o mądrości i fantazji. Przede wszystkim zaś usłyszymy głos przyszłego wielkiego pisarza, który był literacką osobowością zgoła niepodobną do innych.

 

źródło opisu: DW Rebis, 2017

źródło okładki: materiały wydawnictwa

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Oficjalna recenzja
Silverq21 książek: 590

Początki

Znam Trumana, może nie genialnie, ale to, co najważniejsze zostało odhaczone. Widziałem obraz kompletnego literata, który dobrze wie, co chce powiedzieć i w jaki sposób. Doskonale zdaje sobie sprawę, z których strun skorzystać, by wywrzeć dany efekt. Zna siłę swojej prozy i bezwzględnie ją wykorzystuję. Muszę przyznać, że to dziwne znać takiego Capote’a i skonfrontować się z nim od strony nieopierzonego jeszcze twórcy.

Nie oznacza to wcale, że złego. Jednak patrząc na zestaw opowiadań z młodzieńczych lat wspomnianego autora, trudno nie zauważyć, że dopiero poszukuje swojej drogi. Próbuje różnego rodzaju opowieści, zakończeń i wyjść, by przekonać się, cóż najlepiej do niego pasuje. Można powiedzieć, że oferuje cokolwiek prędką, ale i niezwykła przejażdżkę. Powiedziałbym nawet, że za szybką, bo choć czuć tu pewne niedociągnięcia, to wciąż pochłania się je ze smakiem.

W tych opowieściach można ujrzeć swego rodzaju podział. Najliczniejszą grupą wydają się mali, zwykli ludzie, których na co dzień nie dostrzegamy. Często znajdują się na straconej pozycji, w sytuacji bez jednoznacznego wyjścia, ale może właśnie w tym niełatwym położeniu tkwi ich urok. Młodego chłopaka, który chce wrócić do domu i pokazać matce, że jakoś sobie radzi. Znudzonej sprzedawczyni w sklepie, której nikt nie zauważa czy starej czarnoskórej kobiecie, która ukochała sobie kamelie. Truman okazuje im serce, pozwala na wyrzucenie ciężarów z barków i dostąpienia czegoś na wzór oczyszczenia.

Jednak to nie jedyne...

Znam Trumana, może nie genialnie, ale to, co najważniejsze zostało odhaczone. Widziałem obraz kompletnego literata, który dobrze wie, co chce powiedzieć i w jaki sposób. Doskonale zdaje sobie sprawę, z których strun skorzystać, by wywrzeć dany efekt. Zna siłę swojej prozy i bezwzględnie ją wykorzystuję. Muszę przyznać, że to dziwne znać takiego Capote’a i skonfrontować się z nim od strony nieopierzonego jeszcze twórcy.

Nie oznacza to wcale, że złego. Jednak patrząc na zestaw opowiadań z młodzieńczych lat wspomnianego autora, trudno nie zauważyć, że dopiero poszukuje swojej drogi. Próbuje różnego rodzaju opowieści, zakończeń i wyjść, by przekonać się, cóż najlepiej do niego pasuje. Można powiedzieć, że oferuje cokolwiek prędką, ale i niezwykła przejażdżkę. Powiedziałbym nawet, że za szybką, bo choć czuć tu pewne niedociągnięcia, to wciąż pochłania się je ze smakiem.

W tych opowieściach można ujrzeć swego rodzaju podział. Najliczniejszą grupą wydają się mali, zwykli ludzie, których na co dzień nie dostrzegamy. Często znajdują się na straconej pozycji, w sytuacji bez jednoznacznego wyjścia, ale może właśnie w tym niełatwym położeniu tkwi ich urok. Młodego chłopaka, który chce wrócić do domu i pokazać matce, że jakoś sobie radzi. Znudzonej sprzedawczyni w sklepie, której nikt nie zauważa czy starej czarnoskórej kobiecie, która ukochała sobie kamelie. Truman okazuje im serce, pozwala na wyrzucenie ciężarów z barków i dostąpienia czegoś na wzór oczyszczenia.

Jednak to nie jedyne przykłady, gdy z widoczną estymą traktuje swoich bohaterów. Świetnie sprawdza się w historyjkach nostalgiczno-sentymentalnych. Oddaje w nich klimat ulotności i słodkiej naiwności, którą nie tyle piętnuje, co jest jej oddany. Dziewczynie, która podąża na ostatnie spotkanie z pierwszą miłością, nierozważnym chłopcom szukającym w lesie więziennego zbiega. Najbardziej rozczulająca w tym zestawie wydaje się niezwykle prosta, oczywista, ale jakże wzruszająca opowieść o chłopcu marzącym o psie. Niby nic to niezwykłego, ale dzięki empatii autora, wytwarza się tu coś w rodzaju czystej i pięknej miłości.

Nie znaczy to wszakże, że zabrakło tu czegoś z zupełnie innym posmakiem. Znajdziemy tu także przesycone ironią i groteską niezwykle obrazowe epizody, które przywołają sardoniczny uśmiech. Rozmowa dwóch panien z wyższych sfer, które rozprawiają o swoich mężach jako chodzących i urągających im bankomatach czy dość nieoczywiste spotkanie staruszki ze śmiercią, to najbardziej jaskrawe przykłady. Absurdalne słodkości, które mile przełamują bardziej stonowane kawałki.

W tych przenikających się klimatem i nastrojem dykteryjkach nie zabrakło też bardziej autobiograficznego spojrzenia. Szczególnie widać to w zamykającej cały cykl opowiastce o znudzonej szkolną magmą dziewczynie, której marzy się wyrwanie z tego budynku cierpień i osiągnięcie sukcesu. Również inna szkolna historia o Hildzie zdaje się wyrażać pragnienie osiągnięcia przez autora bogactw bez względu na koszty.

Może nie jest to styl dokonany i spełniony, ale trudno oprzeć się serwowanym przez Trumana anegdotom. W tych małych porcyjkach zawarł wystarczająco łakoci, by każdy znalazł coś smacznego dla siebie. Cały ten cykl przyrównałbym do tytułowego Ostatniego autobusu, w którym mogliby zasiąść wszyscy bohaterowie. Jednych łączy więcej innych mniej, ale każdy na swoim szlaku znajduje coś wyjątkowego. Nie zawsze dociera tam gdzie powinien, lecz w tym cała atrakcja. Najważniejsza jest sama droga i w wydaniu Capote’a nie nuży ani przez chwilę.

Patryk Rzemyszkiewicz

pokaż więcej

Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (104)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 705
Na półkach: Przeczytane

Na zbiór „Ostatni autobus i inne opowiadania” składają się wczesne teksty Trumana Capote’a, wydane w Ameryce w 2015 roku, które wybrane zostały spośród notatek i szkiców autora, przechowywanych w Archiwum Trumana Capote’a w Nowojorskiej Bibliotece Publicznej. Autor stworzył je między 14 a 23 rokiem życia. Połowa doczekała się swojej premiery w latach 1940-1942 na łamach lokalnego pisma literackiego, pozostała część powstała już po wojnie, około 1947 roku. Czternaście zaprezentowanych nowel charakteryzuje się różną stylistyką oraz odmiennym warsztatem literackim, łączy je jednak rodzące się w autorze zainteresowanie outsiderami, ludźmi niedopasowanymi do społeczeństwa. Już w tych pierwszych próbach dostrzec możemy niezmierzone pokłady empatii pisarza i kwalifikacje do kreślenia portretów pełnych subtelności, delikatności i specyficznej aury odmienności. Na początku swojej literackiej kariery Capote udowadnia, że zrozumienie drugiego człowieka będzie jego największym atutem, który z...

książek: 1003
Joanna | 2018-03-29
Przeczytana: 29 marca 2018

"Ostatni autobus " - to zbiór czternastu krótkich opowiadań napisanych przez jednego z czołowych powojennych pisarzy amerykańskich, uważanego za mistrza i prekursora literatury dokumentalnej. Zbiór ten odnaleziony został przypadkowo w archiwum Nowojorskiej Biblioteki Publicznej i jest dokumentem wczesnej twórczości autora. Tylko genialny pisarz o ogromnej literackiej osobowości i wrażliwości mógł stworzyć niezapomniane opowiadania o ludziach odrzuconych przez społeczeństwo . Opowiadania są idealnie skonstruowanymi obrazami życia amerykańskiej prowincji pierwszej połowy dwudziestego wieku. Dotyczą jednostek , ale poruszają szeroką tematykę biedy, niesprawiedliwości, uprzedzeń rasowych , ale też napisanej z humorem historii o planowanej przez dwie kobiety z czystą kalkulacją zbrodni swoich mężów - w opowiadaniu "Bratnie dusze".
Wszystkie opowiadania przenika dramatyzm, wyobcowanie i głęboka empatia .
Historie w minimalistycznej formie o wielkim ładunku emocjonalnym...

książek: 4153
eR_ | 2017-10-10
Na półkach: Przeczytane, Współpraca
Przeczytana: 10 października 2017

Truman Capote, to amerykański pisarz i dramaturg-jeden z najsłynniejszych twórców, jakim przyszło tworzyć, nie tylko w Ameryce. Uznanie i zasłużone zachwyty spłynęły na niego za sprawą dwóch powieści, które do dzisiaj stanowią lekturę obowiązkową dla miłośników jego talentu. Są to "Inne głosy, inne ściany", oraz "Harfa traw". W powieściach tych pisarz zawarł wątki autobiograficzne, jeśli wierzyć znawcom jego dzieł. Ale to nie jedyne sławne jego publikację. Najsłynniejsze opowiadanie to oczywiście"Śniadanie u Tiffany’ego" z 1958 roku, które szybko stało się filmem, zyskując dodatkowe uwielbienie.

"Ostatni autobus" to zbiór opowiadań, w których twórca stara się pokazać świat swoimi oczami. Mamy tutaj zbrodnię z namiętności, zwyczajne amerykańskie życie, czy szaloną przygodę. W niektórych krótkich formach słychać echo jego kolejnego słynnego arcydzieła"Z zimną krwią". Zachęcam do lektury.

Podsumowując, dla kogoś kto jeszcze nie zna twórczości tego dramaturga, ten zbiór opowiadań...

książek: 427
Mecha_Kulturacja | 2017-10-29
Na półkach: Przeczytane

Za sprawą wydawnictwa Rebis na polskim rynku pojawiła się ciekawa gratka dla miłośników twórczości Trumana Capote. Do księgarń trafił niewielki zbiór opowiadań twórcy Śniadania u Tiffany'ego pochodzących z wczesnego etapu jego twórczości. Znajdziemy tu kilkanaście krótkich utworów, które - choć pozbawione jeszcze mistrzowskiego rysu - zdradzają potencjał przyszłych, także tych idących w kierunku reportażu, historii Capote.

Nie są to rzecz jasna wybitne opowiadania, niekiedy bywają jeszcze pretensjonalne czy stereotypowe, ale pozwalają czytelnikowi odkrywać zainteresowania młodego Capote, jego pisarski charakter i poszerzają spojrzenie na to, jak autor wkraczał w ten literacki świat.

Przede wszystkim zauważalna jest wielokierunkowość historii Capote'a. Takie opowieści jak Groza na bagnach przywodzą na myśl gotyckie horrory, tytułowy Ostatni autobus śledzi losy różnych osób w odmiennych sytuacjach, których życie łączy się w jednym niewłaściwym momencie (motyw, który dziś...

książek: 139
psoty | 2018-05-21
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 21 maja 2018

z czystym sumieniem daję ocenę 'bardzo dobrą'. dlatego, że ten zbiór opowiadań, to nie jest to, na co może wyglądać (tak jak pierwsze wrażenie). ta książka jest wnętrzem człowieka, ale tylko dla oczu, które chcą poznać.

zaczyna się spokojnie. nie do końca miło i wkrada się w ciemniejsze zakamarki ludzkich zachowań z dodatkiem przypadkowej katastrofy i ostrą posypką morderczych planów dwóch kobiet...

... i tu urwę, jak urwane pozornie były opowiadania. pozornie, bo przemyślenia dalej szły swoim tempem.

książek: 153
Paweł Pełka | 2017-10-24
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 24 października 2017

Trudno się nie zgodzić z posłowiem, że z tych opowiadań, niektórych niedoskonałych, innych niemal doskonałych, wychyla się niezwykła empatia Capota. Moje 3 ulubione to: tytułowy Autobus, Gdzie zaczyna się świat, To dla Jamiego.

książek: 2377
Jud | 2018-09-23
Na półkach: 2018, Przeczytane
Przeczytana: 23 września 2018
książek: 201
AlexSteiner | 2018-08-30
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 03 września 2018
książek: 533
Weronika | 2018-08-10
Przeczytana: 05 września 2018
książek: 96
Kerix | 2018-07-30
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 30 lipca 2018
zobacz kolejne z 94 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd