Córki Wawelu. Opowieść o jagiellońskich królewnach

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
6,92 (352 ocen i 98 opinii) Zobacz oceny
10
20
9
42
8
72
7
91
6
67
5
29
4
14
3
12
2
1
1
4
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788308063934
liczba stron
832
kategoria
historyczna
język
polski
dodała
AMisz

Regina jest prostą chłopką, dla której Kraków to obietnica lepszego bytu i zarobku. Dziewczyna zostaje przyjęta na służbę do mistrza Bartłomieja, uznanego słodownika, który, jak szybko się okazuje, oczekuje od niej oddania i posłuszeństwa nie tylko w kuchni… Wkrótce na świat przychodzi „potworek” – Regina nie umie myśleć inaczej o swojej córce karlicy. A jednak to właśnie Dosia trafia na...

Regina jest prostą chłopką, dla której Kraków to obietnica lepszego bytu i zarobku. Dziewczyna zostaje przyjęta na służbę do mistrza Bartłomieja, uznanego słodownika, który, jak szybko się okazuje, oczekuje od niej oddania i posłuszeństwa nie tylko w kuchni… Wkrótce na świat przychodzi „potworek” – Regina nie umie myśleć inaczej o swojej córce karlicy. A jednak to właśnie Dosia trafia na królewski dwór. To jej oczami – postaci prawdziwej, która rzeczywiście przechadzała się po królewskich krużgankach, opiekunki, świadka wydarzeń, uczt, ślubów, spisków i gwałtów – podglądamy codzienne życie jagiellońskich królewien: Jadwigi, Izabeli, Zofii, Anny i Katarzyny.

Córki Wawelu… zadziwiają rozmachem i drobiazgowością, jednocześnie pociągają barwną fabułą i plastycznością opisów. Brzezińska, jako wytrawna historyczka i znawczyni epoki, dba o szczegóły, powołuje się na źródła, a jako pisarka, tak ciekawie snuje opowieść, że jej książkę czytać można na równi jako dzieło historyczne i wciągającą powieść. To właśnie tu toczyła się historia: pomiędzy komnatami, na uliczkach, w spiżarniach i w ciemnych zaułkach Krakowa. Często miały na nią wpływ z pozoru mało znaczące wydarzenia, co Brzezińska potwierdza w dokumentach. Tylko tam, gdzie brakuje źródeł, pisarka wspomaga się wyobraźnią.

To książka totalna, jakiej w polskiej literaturze historycznej jeszcze nie było.

 

źródło opisu: https://www.wydawnictwoliterackie.pl

źródło okładki: https://www.wydawnictwoliterackie.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 3261
FannyBrawne | 2017-12-28

,,Córki Wawelu” mam na swojej półce już od kilku miesięcy, jednak dopiero teraz znalazłam czas, by móc zagłębić się w to obszerne tomisko. Nie żałuję, że zwlekałam, bo dzięki temu w spokoju mogłam delektować się lekturą. Mimo swojej objętości i nietypowej formy, książka Brzezińskiej porwała mnie całkowicie.

Uboga chłopka Regina przybywa do Krakowa, licząc na lepsze życie i duży zarobek. Zostaje służącą słodownika Bartłomieja, jednak jej dziewczęce marzenia szybko przegrywają w starciu z brutalnym, nieprzyjaznym kobietom światem. Bartłomiej zaczyna regularnie gwałcić Reginę, co dla dziewczyny kończy się niechcianą ciążą i opuszczeniem domu słodownika. Regina rodzi córeczkę, Dorotę, która okazuje się być karliczką. Matka, ze względu na okoliczności poczęcia i skazę dziecka, nie jest w stanie pokochać Dosi i wychować jej. Karliczka dorasta więc w domu publicznym, a po kilku latach zostaje sprzedana na Wawel, gdzie staje się kimś więcej niż zabawką i dziwadłem. Dosia zostaje powierniczką i towarzyszką jagiellońskich królewien, córek Zygmunta Starego. Szczególnie mocno los połączy ją z Katarzyną, najmłodszą córką króla i Bony Sforzy, która urodziła się tego samego dnia, co Dosia.

Nie jest to typowa powieść, tylko tak zwany fabularyzowany esej. Opowieści z życia Dosi i królewien są zespolone z długimi rozważaniami nad obyczajami krakowskiego dworu, rolą kobiet w społeczeństwie czy rozwojem medycyny. Autorka lubi popadać w dygresję, w ten sposób opisuje nie tylko ród Jagiellonów, ale też wspomina Henryka VIII Tudora i jego żony, legendy arturiańskie czy słynne polowania na czarownice. Wielu czytelników z pewnością taki sposób narracji odrzuci, bo nie jest to klasyczna powieść historyczna w stylu Philippy Greggory. Jednak mi te fragmenty eseistyczne czytało się tak samo szybko i dobrze, jak gdybym czytała normalną powieść, a ,,zboczenia” z tematu autorki zupełnie mi nie przeszkadzały, bo dzięki temu dowiedziałam się wielu ciekawych rzeczy, np. dlaczego tak ważne było, aby przy porodzie asystowało wiele osób czy że ojciec królowej Bony był homoseksualistą.

,,Córki Wawelu. Opowieść o jagiellońskich królewnach”, jak sugeruje już sam tytuł, to opowieść przede wszystkim o kobietach. Mimo postaci Zygmunta Starego, Zygmunta Augusta czy Jana Wazy, to panie grają w tej powieści pierwszoplanową rolę. Brzezińska zdaje się postawiła sobie za cel dopuszczenie do głosu tych, którym tego głosu przez lata odmawiana. Dlatego poznajemy charakterną królową Bonę i jej córki – Izabelę, która sułtana Sulejmana z pewnością nie nazwałaby Wspaniałym, pobożną, surową Zofię, odsuwaną w cień, ale w głębi serca nieustępliwą Annę i uwięzioną w szwedzkim zamku Katarzynę, oraz ich dwórki panią Zofię czy Dianę, niejako mentorkę Dosię. Ale obracamy się nie tylko w gronie dam, bo Brzezińska zapozna też nas z nieszczęśliwą chłopką Reginą, prostytutką Alszką, która pokocha Dosię jak własną córkę, czy tajemniczą ,,wiedźmą” Witosławą. I oczywiście z karliczką Dosią, której, mimo ograniczeń wynikających ze swojego wzrostu i pochodzenia, udało się zostać kimś więcej niż oryginalną zabawką, zdobyć wykształcenie i stać się częścią dziedzictwa Jagiellonów. Dosia to bardzo ciekawa postać, nie zawsze budząca sympatię, ale imponująca swoją siłą i przywiązaniem do królewien. Można powiedzieć, że jest ona taką stereotypową służącą, która całe swoje życie podporządkowała paniom, ocierała ich łzy i wysłuchiwała zwierzeń, jednak Brzezińska pokazuje, że taka oddana służąca potrafi być kimś więcej niż sądzą wszyscy dookoła. Zresztą, każda postać kobieca sportretowana w tej opowieści jest intrygująca i jedyna w swoim rodzaju.

Wiele autorów powieści historycznych stara się ,,przybliżyć” swoich bohaterów i historię współczesnym czytelnikom poprzez ,,unowocześnianie” zachowań i postaw. Dlatego też często spotykamy powieści historycznych, których bohaterowie lepiej odnaleźliby się w dwudziestym pierwszym wieku niż w średniowieczu czy epoce wiktoriańskiej. Brzezińska zaproponowała coś innego – postanowiła przedstawić sposób myślenia ludzi czasów Jagiellonów, pokazać, dlaczego zachowania, które dziś są potępiane, wtedy uważano za dopuszczalne. Nie ocenia, nie moralizuje, po prostu opowiada. Ukazuje sposób myślenia ludzi ukształtowany przez Biblię, kazania księży, ale też przez mitologię czy legendy. A jednocześnie cały czas(bez wchodzenia w jakąkolwiek ideologię) staje po stronie kobiet, pokazuje, że nawet te, które jedynie zajmowały się domem i rodziną, potrzebowały inteligencji i hartu ducha. Przywołuje też postacie będące inspiracją i kształtujące model kobiety w tamtej epoce, choćby czekającą na męża przez dwadzieścia lat Penelopę, która oprócz lojalności wyróżniała się też sprytem, oraz Katarzynę Aleksandryjską, męczennicę chrześcijańską, ale też oczytaną intelektualistkę, która nie bała się wdać się w dyskusję z pogańskimi filozofami. Brzezińska nie gardzi zwyczajami swoich bohaterów, nie ukrywa ich niesłusznych postępków, ale jednocześnie stara się przybliżyć ich często trudne sytuacje.

Kiedy chodziłam do przedszkola, wychowawczyni kazała wszystkim dzieciom opowiedzieć, jakie mają marzenie, ja odpowiedziałam, że chciałabym być księżniczką. Cóż, pewnie córki Zygmunta Starego pokręciłyby głową nad moją odpowiedzią. I chociaż dobrze, że nie żyję w czasach, kiedy małżonka poznawało się w dniu ślubu, lektury kobiece starannie nadzorowano, a gwałciciela karano jedynie wtedy, gdy udowodniono, że ofiara odpowiednio zażarcie się broniła, czasem fajnie jest wejść w tamte czasy, pospacerować komnatami Wawelu czy przyjrzeć się koronacji dziesięcioletniego Zygmunta Augusta. I chociaż nie polecam ,,Córek Wawelu” wszystkim, bo ich forma nie każdemu się spodoba, to zachęcam do przeczytania tych, którzy lubią ciekawostki historyczne i nie przeszkadza im duża ilość szczegółów.

,, Lęk jest słabością i grzechem. Lęk zabija duszę. Nie można się lękać.”

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Wampir

Ciekawa, ale ten język i styl mnie przeraża. Kompletnie nie mój klimat, ale lepsza od "Dziadów".

zgłoś błąd zgłoś błąd