Rozplatanie tęczy. Nauka, złudzenia i apetyt na cuda

Tłumaczenie: Monika Betley
Seria: Na ścieżkach nauki
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
7,42 (259 ocen i 22 opinie) Zobacz oceny
10
15
9
32
8
75
7
85
6
33
5
16
4
2
3
0
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Unweaving the Rainbow. Science, Delusion and the Appetite for Wonder
data wydania
ISBN
9788374695794
liczba stron
292
język
polski
dodała
Ewa

Wszyscy kochamy cuda. I tego nie ma nam za złe nawet Richard Dawkins. Wręcz przeciwnie, on sam jest wielbicielem rzeczy niezwykłych. Żeby jednak je dostrzec, zapewnia, nie trzeba wierzyć w duchy czy szukać pomocy astrologów. Wystarczy rozejrzeć się po świecie i spróbować zrozumieć otaczające nas zewsząd tajemnice. Poznanie praw rządzących pozornie tylko zwykłymi, bo codziennymi zjawiskami,...

Wszyscy kochamy cuda. I tego nie ma nam za złe nawet Richard Dawkins. Wręcz przeciwnie, on sam jest wielbicielem rzeczy niezwykłych. Żeby jednak je dostrzec, zapewnia, nie trzeba wierzyć w duchy czy szukać pomocy astrologów. Wystarczy rozejrzeć się po świecie i spróbować zrozumieć otaczające nas zewsząd tajemnice. Poznanie praw rządzących pozornie tylko zwykłymi, bo codziennymi zjawiskami, chociażby takimi jak tęcza, może bowiem okazać się nie mniej zachwycające niż lektura najpiękniejszych strof poezji. I nie ma w tym ani grama przesady, czego najlepiej dowodzi ta właśnie, najnowsza książka autora klasycznego już dzisiaj "Samolubnego genu".

 

źródło opisu: http://www.proszynski.pl/

źródło okładki: http://www.proszynski.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (22)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 637
Rosemary | 2019-05-17
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 27 kwietnia 2019

Czy zdarzyło Wam się kiedyś pomyśleć, że im więcej wiemy, tym mniej cudowne jest nasze życie? Że tęcza była wspaniałym zjawiskiem dopóki ktoś nie wyjaśnił, że to tylko załamane światło? Że spadające gwiazdy były magiczne tylko do momentu, w którym dowiedzieliście się, że to zwyczajne kamienie? Że nauka, ta okrutna nauka, odarła świat z całej jego magii? Jeśli tak, to już za chwilę, razem z profesorem Dawkinsem udowodnię Wam, że się mylicie. Bo tak naprawdę jest jest całkiem na odwrót.

Zdarzyło mi się recenzować już kilka ładnych pozycji popularnonaukowych i chyba każdą z nich w którymś momencie porównałam z dziełami profesora Dawkinsa. Ten wspaniały człowiek to w moim odczuciu największy żyjący autor tego typu literatury. Pierwszą jego książkę, którą był "Bóg Urojony", przeczytałam niemal 10 lat temu. Zachwycona niezwykłym darem snucia opowieści o otaczającym nas świecie, w ciągu pół roku przeczytałam wszystkie książki jego autorstwa, jakie zostały wydane w Polsce. A znakomita ich...

książek: 507
Anna Radziejewska | 2019-04-29
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 29 kwietnia 2019

Świetna książka. Według mnie wiele jej fragmentów powinno być serwowane dzieciakom już od najmłodszych lat w szkole. Piękne, poetyckie, ale i obrazowe wyjaśnienia otaczających nas... cudów właśnie.

Książka ciągle mierzy się z pytaniem, czy w momencie, kiedy "rozpleciemy tęczę", czyli jeśli poznamy dokładną przyczynę powstania jakiegoś zjawiska, które nas - ludzi - już od zarania dziejów napawa czcią i uwielbieniem - czy [to zjawisko] straci wtedy na wartości? Czy będzie "piękne mniej"?

Dawkins pozostawia pytanie nieco retorycznym.
Ja na nie jednak odpowiedziałam.

Przeciwnie - w momencie, kiedy dowiadujemy się, jak wiele części składowych (i wiemy nawet, jakie są to części) musi w danym momencie "wskoczyć na jedno miejsce" - to, że takie zjawisko w ogóle mogło się zadziać, oraz że my mogliśmy być jego świadkami... to dopiero jest prawdziwie piękne. I zachwycające.

książek: 99
Tomasz Ramiro | 2019-02-02
Na półkach: Przeczytane, NAUKA / POPNAU
Przeczytana: 2017 rok

Genialna książka, w prosty sposób wyjaśniająca zasadę zjawisk, które na przestrzeni wieków uznawane były za cuda lub przypisywano im ponadnaturalną przyczynowość. Za duży minus uważam zupełnie niepotrzebne - a zdecydowanie zbyt częste - nawiązania do sztuki i poezji, np. wklejanie pełnych tekstów wierszy.

książek: 36
heavy | 2018-09-29
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 27 września 2018

Na pohybel Newtonowi i całej matematyce!

"...I tutaj John Keats zgodził się z Lambem:

- "Newton przez zredukowanie tęczy do kolorów pryzmatu zniszczył całą jej poetyckość!"

Nie można było temu zaprzeczyć -wspomina Haydon - po czym wszyscy wznieśliśmy toast:

- "Na pohybel Newtonowi i całej matematyce!"
- "Na pohybel!"

Wiele lat później Haydon przywołuje ów „niezapomniany wieczór” w liście do Wordswortha, ostatniego, poza nim samym, żyjącego uczestnika przyjęcia.

- "A pamiętasz Keatsa wznoszącego toast „na pohybel Newtonowi” i to, że gdy poprosiłeś o wyjaśnienia, powiedział: „Ponieważ zniszczył poezję tęczy, redukując ją do błyskotki pryzmatu”?"
- "Ach, drogi przyjacielu, ani ty, ani ja nie przeżyjemy już nigdy takich dni!..."

Niezwykła i wspaniała książka Richarda Dawkinsa "Rozplatanie tęczy. Nauka, złudzenia i apetyt na cuda" przytaczająca zdumiewającą, uwzględniając jej niewielką objętość, ilość faktów i hipotez naukowych. W zasadzie jest ich tyle, że czytelnicy...

książek: 3559
venicet5 | 2018-04-27
Przeczytana: 27 kwietnia 2018

Ta książka ma niewątpliwie ogromne wartości poznawcze, ale dla mnie w większości niestety, niezbyt zrozumiałe.

książek: 1345
Atina | 2018-03-15
Przeczytana: 15 marca 2018

Tytułowe "rozplatanie tęczy" to raczej mało udany pomysł Dawkinsa. Poeci to rodzaj ludzi, którzy nie mają zbytnio na uwadze osiągnięć nauki lecz stan swojego ducha - od nauki niezależny.
Poza "rozplataniem tęczy" - książka doskonała. Jak zwykle, Dawkins bardzo ciekawie i przystępnie opowiada o nauce.

książek: 10
LeszekRzap | 2018-02-04
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 01 stycznia 2012

Bardzo ok

książek: 172
Rezmor | 2016-10-15
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: marzec 2015

Richard Dawkins, jak wie każdy, kto przeczytał choć jedną jego książkę, jest po prostu dobrym pisarzem. Ma coś w swoim stylu co nie pozwala czytelnikowi oderwać wzroku od tekstu i sensu jaki z niego płynie. Książka ta jest niejako hołdem dla nauki i pokazuje w jaki sposób sam profesor potrafi wpaść na chwile zadumy. Głównym przesłaniem książki jest zachęcenie do trzeźwego, racjonalnego myślenia, lecz z jednoczesnym nie zapominaniem - jaki ten świat i wszystko co nas otacza jest piękne.

książek: 1004
Florianf | 2016-09-23
Na półkach: Przeczytane

Kiedy Dawkins pisze o faktach jest bardzo dobrze. Ale jak zaczyna mówić o poglądach, to jest naprawdę bardzo słabo. To łopatologiczne tłumaczenie dlaczego głupie poglądy są głupie jest po prostu głupie.

Dlatego książka bardzo nierówna: fajne fakty i fatalne formułki.

Mnie dodatkowo raziło programowe przedstawienie "poezji nauki" poprzez dobieranie różnych fragmentów poezji.

Generalnie nie polecam.

książek: 183
_Arbuz | 2016-09-09
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: wrzesień 2016

Zaraża ciekawością świata, prowokuje i napawa podziwem do piękna życia.

Słowami samego Richarda Dawkinsa, pochodzącymi z innej jego książki:
Czy nie starczy, że ogród jest piękny?
Czy muszą w nim jeszcze mieszkać wróżki?

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd