Szamańskie tango

Cykl: Cykl Szamański (tom 2)
Wydawnictwo: Fabryka Słów
7,67 (237 ocen i 43 opinie) Zobacz oceny
10
28
9
25
8
72
7
77
6
28
5
4
4
2
3
0
2
0
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788379642564
liczba stron
392
słowa kluczowe
Witkacy, Duchy, Kurczaczek
język
polski
dodała
AMisz

Być może nie powinien zabierać szesnastoletniej córki na miejsce brutalnej zbrodni, ale czy bez jej wrażliwości na duchy i talentu do wywąchiwania sekretów zdołałby złapać mordercę, zanim ten znów uderzy? Podwójne morderstwo w szczycie sezonu ogórkowego oznaczało dla Witkaca początek trudnego śledztwa i kłopotów. Jak niewiele wtedy wiedział o tym, co go czekało… Odkąd został ojcem, w jego...

Być może nie powinien zabierać szesnastoletniej córki na miejsce brutalnej zbrodni, ale czy bez jej wrażliwości na duchy i talentu do wywąchiwania sekretów zdołałby złapać mordercę, zanim ten znów uderzy?

Podwójne morderstwo w szczycie sezonu ogórkowego oznaczało dla Witkaca początek trudnego śledztwa i kłopotów. Jak niewiele wtedy wiedział o tym, co go czekało…

Odkąd został ojcem, w jego życiu, poza nastoletnią córką, zagościła odpowiedzialność, stabilizacja, a nawet regularne posiłki. W pakiecie z nimi dostał: zamieszanie, strach i bezsenne noce.

A jest jeszcze Sęp, nieustanne źródło chaosu. Przedwieczni w Zaświatach, którzy domagają się spłaty długu. I nie mniej przerażająca cicha rewolucja na komisariacie.

Śmierć? Szaleństwo? Emerytura? Witkacy nie ma lekkich wyborów.

Gdy na szali leży nie tylko jego spokój, ale i życie Kurczaczka, Szaman rusza w Tango.

Taniec miłości i śmierci.

 

źródło opisu: Fabryka Słów, 2017

źródło okładki: Fabryka Słów, 2017

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1322
Sol | 2017-10-15
Na półkach: Mam na półce, Przeczytane

Zdecydowanie jestem pod wrażeniem. Po poprzedniej książce Autorki – Dziewczynie z dzielnicy Cudów trochę się pogniewałyśmy, miałam obawy że znów zaserwuje mi same powtórki z innych serii okraszone idealną postacią kolejnego wcielenia Mary Sue. Tu byłby to Marian Sue ale nadal ideał. Ale nie. Witkac nadal jest sobą.
Nadal jest niemłodym już gościem, nie nastolatkiem, z problemami, zbyt chudym by na niego lecieć, zbyt porąbanym by ktoś chciał się od tak zaangażować. Ale nadal jest świetnym przyjacielem. No i zaczyna być ojcem, nastolatki, ale daje z siebie wszystko.

A za to rzeczona nastolatka… Broi, psoci i sprowadza apokalipsy. Ją się powinno skrępować i poczekać aż zmądrzeje, bo to co ta dziewczyna wyrabia… Obłęd ;)
O dziwo nie mogę powiedzieć że autorka tworząc ją przesadziła. 15 lat to wiek brawury i ułańskiej fantazji, a gdy się do tego ma zdolności które rówieśnikom się nie śniły, można dać jazzu rodzicom podwójnie. Co też Wiktoria ambitnie czyni. No bo przecież najlepiej udowodnić swoją nieomylność i umiejętności prawie udanym opętaniem całego miasta nie?
Cóż to by było gdyby nie ojciec i Sęp.

A właśnie. Sęp. Poznajemy go na końcu pierwszego tomu. Sęp wkurza i irytuje, niemal się go nie lubi. A tu… Poznajemy go wraz z Witkacym i coraz mocniej się okazuje że nic nie jest takie na jakie wygląda. Sęp to bardzo ciekawa postać, złożona. Zbierająca od zarania dziejów cięgi za swojego brata (postać Kojota, dla mnie jedno z wielu udanych nawiązań) i będąca kozłem ofiarnym całej porypanej rodzinki. Rzeczoną rodzinkę poznajemy i są to znów barwne postacie. O bardzo różnorodnych charakterach. Pozornie czarno białe, ale jednak odcienie szarości (nie grejowe :D) się pojawiają.

O nawiązaniach może teraz słów kilka, bo jak na ogół się wściekam że pani Anetka zżyna tak tu jestem zachwycona. Dziwne nie? :P
Pierwsze co to właśnie postać Kojota. Taki zbój szkodnik Kojot, indiański bożek, bo tu też z Indianami mamy do czynienia, występuje w książce Christophera Moore – Blues Kojota. I naprawdę miałam wrażenie że oboje autorów pisze o tej samej postaci ;) ciekawa jestem czy Jadowska czytuje Moore’a…
Kolejne – Harry Potter. Szok nie? Ale jednak. Pamiętacie jak Harry wybierał swoją różdżkę? Że ta jedyna na niego czekała, że jest mu pisana i jak ją dotknie to będzie wiedział?
Tutaj jest wykorzystana metoda z przeznaczeniem przedmiotu dla danego człowieka. I nie, nie zarzucam zżynania bo to moglo skojarzyć się tylko mnie. Jednak magia ma jakieś swoje prawa i zwyczajnie to tu pasuje. Jakie to przedmioty nie zdradzę, zbyt kluczowe dla fabuły.

Kolejna rzecz to już tak luźno ;) pod koniec jest mowa o jednym z Przedwiecznych, czyli członków rady która zajmuje się inicjacją nowych szamanów, I ten najmłodszy, Wędrowiec, umarł w erze naszych Hipisów, rock’n’rolla i narkotycznych zjazdów. W wieku…Niepełnych 28 lat. Od razu miałam przed oczami tak zwany ‘Klub 27’.

Są też problemy Witkaca w pracy – coś się kończy coś się zaczyna… Że tak tajemniczo powiem ;)
No i zbliża się rytuał odnalezienia kości szamańskiej… Ten którego nasz bohater tak bardzo się bał. Tak, jest dokładnie opisany, ze szczegółami, inicjacja jest solidna ;)

Pojawia się też nasza stara znajoma Dora Wilk. Komediowo i powiedziałabym Jadowska sama się troszkę z niej śmieje. Z jej kompleksu bogini, superbohaterki, zbawczyni świata. Bardzo fajnie jej to wychodzi i taką Dorę to ja lubię.
Taką ludzką, z owsikami w tyłku, nieumiejącą wysiedzieć na wcześniej wspomnianym i taką ludzką. Normalną.

Na koniec wspomnę o jednej jedynej rzeczy która mnie wkurzała. Kurczaczek. Nie postać, tylko ksywa. No tak mnie to gryzie w oczy… Bo w książce mięsem rzuca i Witkac i Sęp, parę innych osób też, i to tak solidnie. A tu nagle strzał z tyłka – Kurczaczek. Tak bardzo to nie pasuje do klimatu i języka jakim pisana jest książka, bo warto wspomnieć jest męsko, twardo, ostro, że… Brak słów.

Ogólnie to bardzo, bardzo polecam. Po Szamańskim Bluesie zdecydowanie. Ale on jest równie wart poznania.
Dla mnie to najlepsza książka autorki. I jej zakończenie jednoznacznie daje nadzieję na kontynuację. Oby jednak prędzej i nie trzeba było tyle czekać.
Było super.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
O wróbelku Elemelku

Rewelacyjna książeczka, moja córcia uwielbia przygody Elemelka... "Dawno już się nie kąpałem. Warto by dziś, w poniedziałek, umyć sobie to i owo....

zgłoś błąd zgłoś błąd