Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Gra w klasy

Tłumaczenie: Zofia Chądzyńska
Wydawnictwo: Muza
7,38 (3669 ocen i 275 opinii) Zobacz oceny
10
555
9
736
8
584
7
825
6
361
5
257
4
83
3
172
2
44
1
52
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Rayuela
data wydania
ISBN
9788374954273
liczba stron
688
język
polski
dodała
jusola

Inne wydania

"Gra w klasy" to książka szczególna: można ją czytać w nieskończoność, odkrywając coraz to inne konteksty, układając za każdym razem nowe warianty zakończenia poszczególnych wątków, zmieniając kolejność rozdziałów i stron. Ta książka przypomina zabawę w klocki, kiedy z małych sześcianów powstaje pałac albo most - możliwości są nieograniczone, zwłaszcza gdy klocki dostaną się w ręce dziecka,...

"Gra w klasy" to książka szczególna: można ją czytać w nieskończoność, odkrywając coraz to inne konteksty, układając za każdym razem nowe warianty zakończenia poszczególnych wątków, zmieniając kolejność rozdziałów i stron. Ta książka przypomina zabawę w klocki, kiedy z małych sześcianów powstaje pałac albo most - możliwości są nieograniczone, zwłaszcza gdy klocki dostaną się w ręce dziecka, które ożwi je swoją wyobraźnią. "Gra w klasy", najsłynniejsza pozycja w dorobku Julio Cortazara, to "zabawka dla dzieci starszych" - autor daje klocki, a sam staje z boku i patrzy, co czytelnik z nich ułoży, zmuszając go tym samym do współdziałania. Powieść ukazała się w Polsce w roku 1968, stając się niemal z miejsca - i na długie lata - biblią ówczesnej młodzieży. Czy dzisiejszy czytelnik będzie jeszcze umiał mówić po "gliglińsku"? Czy wzruszy się do łez, czytając list Magi do Rocamadoura? Żeby się przekonać, trzeba sięgnąć po tę książkę.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 318
Grendel | 2015-08-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 sierpnia 2015

Mam problem z tą powieścią.

Są fragmenty które olśniewają swoim pięknem. Można je porównać do opisów Prousta czy nawet strumienia świadomości u Joyce’a. W powieści jest dużo ciekawej symboliki, - to ze wszech miar niełatwa lektura, wymagająca dużego skupienia które nie zawsze wręcz gwarantuje dokładne zrozumienie zamysłu autora. Książka wynagradza jednak cierpliwego czytelnika błyskotliwością spojrzenia - nawet jeśli nie zawsze odkrywczą. Mamy dużą dawkę przemyśleń na temat samotności, uwalniania się od krępujących życie więzów.

Niestety, są też fragmenty które jawią się niczym pseudo-intelektualny bełkot – trudno je wybronić, są czymś na wzór „pseudo eksponatów” z paryskiego muzeum sztuki współczesnej – nie próbujemy z nadętą miną dociekać ich znaczenia bo musielibyśmy ugrzęznąć w meandrach myśli autora „pogrążonego w malignie”.

Niewątpliwie niezwykła powieść, warta przeczytania - choć nie dla każdego.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Gotuj z papieżem

Tematyka opowiadań niezwykle zróżnicowana, poziom większości oscyluje między dość- a bardzo- dobrym. Oryginalne, niebanalne, choć niekiedy zbyt krótki...

zgłoś błąd zgłoś błąd