Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Podróż ludzi Księgi

Seria: ...archipelagi...
Wydawnictwo: W.A.B.
6,47 (761 ocen i 43 opinie) Zobacz oceny
10
29
9
54
8
86
7
251
6
160
5
105
4
24
3
31
2
9
1
12
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
83-87021-58-X
liczba stron
216
słowa kluczowe
podróż święta księga
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
czupirek

Pierwsza powieść Olgi Tokarczuk opowiada o tajnym stowarzyszeniu ludzi zamierzających odnaleźć Świętą Księgę, którą Bóg miał dać Adamowi. Akcja powieści toczy się w XVII w. we Francji i Hiszpanii. Ramę fabularną tworzą przygody poszukiwaczy Księgi.

 

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1448)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 5947
allison | 2016-02-02
Przeczytana: 02 lutego 2016

"Podróż ludzi Księgi" to jedna z najpiękniejszych powieści Olgi Tokarczuk. Żałuję, że nie przeczytałam jej wcześniej, ale z drugiej strony - miałam teraz okazję delektować się ujmującym językiem i ciekawą treścią.

O czym jest ta książka? Trudno odpowiedzieć na to pytanie jednym zdaniem. Tytułowa podróż w poszukiwaniu tajemniczej Księgi to niebezpieczna wędrówka w nieznane, okraszona wieloma rozmowami i rozważaniami bohaterów. Właśnie te dyskusje są najciekawsze. Dotyczą one świata, człowieka, Boga, tajemnicy życia i jego powstania, wiary oraz szczęścia, a więc tych zagadnień, nad którymi ludzie zastanawiali się od wieków (i zastanawiają do dziś).

"Podróż..." to magiczna opowieść o szukaniu prawdy i sensie jej poznawania, o mądrości, zderzeniu racjonalizmu z mistycyzmem, a także o miłości.
Kluczową rolę odgrywa tu owiana legendami Księga, która ma dać ludziom wiedzę i władzę, niekoniecznie nad światem, bardziej nad własnymi emocjami i marzeniami, ma zapewnić spokój duszy i dać...

książek: 1379
Wojciech Gołębiewski | 2014-08-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 17 sierpnia 2014

Kiepsko z polską literaturą, skoro Polskie Towarzystwo Wydawców Książek uznało omawianą bajkę za najlepszy debiut prozatorski lat 1992-1993. Bo bajka, a ściśle baśń, musi dać szansę czytelnikowi uwierzenia w nią, a już chociażby dyrdymały o homunkulusach pływających w akwariach /str.153/ to uniemozliwiają. Ale gama bzdur jest szeroka: np kobiety lekkich obyczajów: /str.30/
„ w chwili ostatecznej rozkoszy czynią ukradkiem znak krzyża na plecach leżącego na nich mężczyzny i to sprawia, że potem nieszczęśnik nie może się już kochać z inną kobietą..”
Przy recepturze sporządzania majonezu dowiadujemy się: /str.61/
„..że majonez nie zawsze się udaje. Kiedy kobieta bierze się do ucierania majonezu w czasie swojej miesięcznej niedyspozycji, może być pewna, że sos się nie uda..”.
Poszukiwanie czegoś tam np kamienia filozoficznego, Graala czy jakiejś księgi to temat do ...

książek: 411
Dodi | 2013-12-03
Przeczytana: 03 grudnia 2013

Przeczytana w pewnym sensie pod przymusem. W każdym razie...tak mi się wydawało, gdyż jest to moja lektura szkolna, jednak jest to chyba jedna z niewielu dobrych lektur, które przeczytałam.
Książka od pierwszych stron wciągnęła mnie do swojego, w pewnym sensie, niezwykłego świata. Klimat jest naprawdę dość specyficzny.
Ponadto mało w niej dialogów, co w innym przypadku byłoby dla mnie wadą, jednak ta książka ma w sobie to COŚ.
Cieszę się, że to lektura, gdyż w innym przypadku pewnie bym jej nie przeczytała :)

książek: 939
Kachusek | 2016-04-19
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 18 kwietnia 2016

Ciekawie napisana, ale momentami trochę męcząca, ze względu na zbytnie przeładowanie filozoficznymi wywodami. Jest w tej opowieści zachowany klimat czasów markizów, kurtyzan i klubów dyskusyjnych dla mężczyzn. Jest dążenie do odnalezienia swojej drogi, do obranego celu. Poszukiwanie księgi jest też pretekstem do wielu rozważań o życiu, Bogu i naszej bytności na ziemi. Wyobraźnia przy czytaniu pracuje, książka wprowadza w refleksyjny nastrój, ale chyba właśnie z takim trzeba do niej zasiąść..

książek: 1993
kryptonite | 2012-01-15
Przeczytana: 15 stycznia 2012

Książka niezwykła. Myślę, że styl baśniowy idealnie odzwierciedla fabułę i przesłania, jakie niesie opowieść o tytułowych ludziach. Czasem Tokarczuk przesadzała, jeśli chodzi o jakieś prawdy moralne, ale całość podobała mi się.

książek: 287
Czas | 2016-03-17
Na półkach: Przeczytane

„Nie ma prawdziwego odsłonięcia się, kiedy odsłania się w nas tylko dorosły. Bycie dorosłym jest zawsze pozostawaniem w masce. Człowiek prawdziwie dojrzały sprowadza się do dziecka, od którego się zaczął. Tylko to dziecko zawiera całą naszą prawdę, bo cała nasza prawda tkwi w samotności, opuszczeniu, straconych złudzeniach, dziecinnym oczekiwaniu uwagi ze strony całego świata. Tutaj zaczyna się mędrzec, wielki polityk, zwykły człowiek, każdy. To, co później robi się w życiu, jest ciągłym prowadzeniem dialogu ze sobą jako dzieckiem.”

„Każdy człowiek nosi w sobie zaczątki różnych osobowości, są to jakby nie wykiełkowane zalążki zupełnie innych, potencjalnych ludzi. Ludzkie życie rozwija tylko tę, która staje się osobowością nadrzędną, właściwą. Te inne jednak tkwią w nim nadal, chociaż niedojrzałe, niepełne, ledwie zarysowane, ale wciąż bardzo konkretne. Kiedy owa wiodąca osobowość z jakichś przyczyn słabnie, te inne dochodzą do głosu. Stąd bierze się szaleństwo, poczucie opętania,...

książek: 347
paulinkalinka | 2013-11-27
Przeczytana: 06 czerwca 2012

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Nie potrafię jednoznacznie ocenić tej książki. Ciekawy wątek, fascynująca mitologia oraz głębokie refleksje o życiu i śmierci przeplatają się z nudnymi wykładami filozoficznymi, które być może wnoszą treści do lektury, ale ja nie potrafiłam ich dostrzec. A to wszystko przez legendę o Księdze napisanej przez Boga i zawierającą całą prawdę o świecie. W jej poszukiwanie miało wyruszyć 4 mężczyzn. Ostatecznie wyprawy podjął się Markiz, kurtyzana Weronika zdradzona przez kochanka, niemy chłopiec wychowany przez zakonnice – Gauche i jego żółty pies.

Miejscem akcji jest XVII-wieczna Francja, jednak, moim zdaniem, miejsce i czas nie mają znaczenia. Ważny jest cel podróży – nieograniczona wiedza o świecie. Markiz sądzi nawet, że Księga jest w stanie przywrócić życie zmarłej osobie. Markiz postawił sobie za cel zdobyć Księgę za wszelką cenę. Dąży do niej bez względu na wszystko. Jest jakby opętany myślą o niej. On, jak i pan de Chevillon, który nie bierze udziału w wyprawie z powodu...

książek: 652
Kanclerz | 2013-07-21
Na półkach: Przeczytane, 2013
Przeczytana: 20 lipca 2013

Wzniosły, acz ciekawy, moralitet religiozależny. Trochę nie dla mnie. Kunszt słowa jednak należy docenić.
Dodatkowy plus za piękne ujęcia prawd oczywistych.

książek: 484
Presumpcja | 2014-11-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 23 listopada 2014

Piękny język i doskonały styl, a wszystko to zabarwione odrobiną liryki i tajemnicy. Tej książki nie można "łyknąć" na szybko, ale powinno się przeżyć. To opowieść przy, której rozważania Cohelo wydają się płytkim postękiwaniem. To bajka dla dorosłych o poszukiwaniu swojej drogi, o tym, że warto iść póki nie znajdziemy odpowiedzi. Warto przeczytać.

książek: 0
| 2012-04-22
Na półkach: Przeczytane, Proza

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Ta książka była dla mnie wiele trudniejsza od "Prawieku i innych czasów". Pozwoliła mi dojrzeć, jak bardzo różnią się światopoglądy oraz wyobraźnie moje i pani Tokarczuk. Czytając ją, czułam się, jakbym prowadziła dialog z własnym wnętrzem, tak odmienne miałam opinie i poglądy. Nie jestem pewna, czy ta różnica zdań nie sprowadziła mnie przypadkiem na manowce z drogi właściwej interpretacji "Podróży ludzi księgi".

Długo nie mogłam sprecyzować, o czym ta powieść właściwie jest. Czytałam i czytałam, wciąż trwając w rozchwianej niepewności i niemożności odpowiedzenia sobie na to najprostsze na świecie pytanie. O miłości? Nie, za mało w tym miłości. O Bogu? Też nie. No to może jest powieścią filozoficzną? O tak, po części z pewnością, ale wciąż czułam niedosyt. Dopiero ostatnie rozdziały pozwoliły mi wyrobić sobie o niej opinię. Nie wiem, czy słusznie, ale uznałam ją za opowieść o bezrefleksyjnym ludzkim zaślepieniu. Utkwieniu wzroku w mroku niedoścignionych tajemnic i konsekwentnym...

zobacz kolejne z 1438 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
  • Szafa
    Szafa
    Olga Tokarczuk
  • Lalka i perła
    Lalka i perła
    Olga Tokarczuk
  • NieObcy
    NieObcy
    Małgorzata Szejnert, Andrzej Stasiuk, Joanna Fabicka, Olga Tokarczuk, Paweł H...
więcej książek tego autora
Powiązane treści
15 inspirujących pisarek, które warto znać

W zeszłym tygodniu pewien 84-letni amerykański pisarz – konkretnie Gay Talese – znalazł się w centrum zainteresowania mediów społecznościowych. W czasie wykładu, jaki prowadził w Boston University, zapytany o pisarki, które go zainspirowały, odpowiedział: „Żadna”. Dziennikarze i internauci zasypali go nazwiskami autorek, które wobec takiego powinien poznać.


więcej
Dziś 54. urodziny obchodzi Olga Tokarczuk

Nieważne, gdzie jestem, wszystko jedno, gdzie jestem. Jestem. Autorką tych słów jest Olga Tokarczuk, wybitna prozaiczka i eseistka, autorka uhonorowana wieloma nagrodami, ostatnio Nagrodą Literacką Nike za „Księgi Jakubowe”. Pisarka dziś obchodzi urodziny. Z tej okazji przypominamy napisane przez nią książki.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd