Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Nowe przygody Mikołajka. Tom 2

Autor:
Cykl: Przygody Mikołajka
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Barbara Grzegorzewska
tytuł oryginału
Histoires inédites du petit Nicolas
wydawnictwo
Znak
data wydania
ISBN
9788324008742
liczba stron
376
język
polski
typ
papier
dodała
Agnieszka
7,69 (3361 ocen i 159 opinii)

Opis książki

Dlaczego Rosół nie lubi lodów? Jak to się stało, że Kleofas przestał być najgorszy w klasie? Kto jest najlepszym graczem w kulki w całej szkole? Oto 45 nowych, nieznanych dotąd polskiemu czytelnikowi historyjek o najsłynniejszym francuskim uczniu i jego paczce, rodzicach i sąsiadach. Znakomita okazja, by spotkać wszystkich jego kolegów i posmiać się z ich zwariowanych pomysłów. Mikołajek znów...

Dlaczego Rosół nie lubi lodów?
Jak to się stało, że Kleofas przestał być najgorszy w klasie? Kto jest najlepszym graczem w kulki w całej szkole?
Oto 45 nowych, nieznanych dotąd polskiemu czytelnikowi historyjek o najsłynniejszym francuskim uczniu i jego paczce, rodzicach i sąsiadach. Znakomita okazja, by spotkać wszystkich jego kolegów i posmiać się z ich zwariowanych pomysłów.

Mikołajek znów podbija serca najmłodszych czytelników, a starszych przenosi w czasy, kiedy sami byli mali.

 

źródło opisu: ZNAK, 2009

źródło okładki: zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 19509

Książkę polecam naprawdę każdemu. Jeśli jesteś dzieckiem pokochasz przygody tego chłopca. Jeśli zaś jesteś rodzicem usiądź razem ze swoją pociechą na kanapie i razem poznajcie przygody dziewięcioletniego psotnika. Gwarantuje, że oboje będziecie się równie dobrze bawić.
Po prostu rewelacyjna !!!

książek: 535

Postanowiłam dodać ulubione książki z mojego dzieciństwa. I oto jedna z nich.

książek: 1342

Mikołajek to jeden z bardziej klasycznych cyklów dla dzieci. Cykl który przetrwał próbę czasu i do dziś jest niesamowicie popularny. Cykl, którego można polecić zarówno dzieciom jak i straszym dzieciom czyli wszystkim. Szczerze mówiąc gdy czytałem tą pozycję to śmiałem się od pierwszej strony po ostatnią i odczuwałem straszny żal że już się kończy, no bo co w końcu kurcze blade!
Czytając Mikołajka wchodzimy w świat widziny oczami 7 latka, jest to magiczny świat, może nie ma tu magii takiej jak we fantasy, ale przenosimy się w magię pióra Goscinnego i ołówka Sempe. Każdy tom Mikołajka składa się z krótkich opowiadań, często ośmiostronowych, gęsto ozdobionych rysunkami. Tu nie ma miejsca na nudę każda przygoda jest trochę inna, w wielu można odczytać często zaskakujący morał. Tu Mikołajek patrzy na świat trafniej, zauważa to co dorośli już nie umią zauważyć a czasem nie rozumie sprzeczek swego taty z panem Bledour'em.
Chodzi do szkoły dla dzieci płci męskiej. Ma swoją szkolną...

książek: 457
Robin | 2012-12-07
Przeczytana: 07 grudnia 2012

Mikołajek jest książką świetną. Każda część. Rozśmiesza i poprawia humor. Nie tylko dla dzieci!

książek: 88
Renifer | 2014-01-23
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 23 stycznia 2014

Czytając kolejne tomy Mikołajka stwierdzam, że jednak koniecznie powinni je przeczytać również dorośli. A to dlatego, że historie Mikołajka i jego kolegów przypomną dorosłym dlaczego dzieci wplątują się w tarapaty, że najczęściej chcą dobrze, a nie wychodzi, jak postrzegają dorosłych, ich zakazy, kłótnie itd. itd. Poza tym jest to świetna rozrywka, bo Mikołajkowe przygody zabierają w trochę inny świat, każda historia to dobry dodatek do popołudniowej kawy, czy podróży w autobusie.

książek: 188
Aleksandra | 2015-01-24
Na półkach: Lektury, Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 2011 rok

Czytałam w podstawówce. Zabawna, przyjemna, lekka lekturka. Polecam dla młodszych jak i starszych.

książek: 731
Jucia58542 | 2014-03-02
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 17 maja 2013

Dobre przygody Mikołajka.Książka, którą czytałam zawsze jak byłam mała cały czas mi się bardzo ale to bardzo podoba.

książek: 662
mag | 2010-11-28
Na półkach: Przeczytane

Mikołajka chyba nikomu nie trzeba przedstawiać. Historie, które mu się przytrafiają, jego naiwność i osobisty urok wywołują za każdym razem uśmiech na mej twarzy. Do tego należy dorzucić jego bandę- Alcesta, który ciągle żre, Rufusa i innych chłopaków. Dobra lektura dla tych wszystkich, którzy mają tendencję do popadania w zimowe depresje

książek: 1783
BecinkaFiore | 2013-01-08
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam

Mikołajek to pozycja obowiązkowa dla wszystkich! nie tylko dla dzieci. Ilustracje to mistrzostwo swiata!

książek: 739
Ervisha | 2010-10-17
Na półkach: Przeczytane

Za genialne wydanie „Nowych przygód Mikołajka” należą się wydawnictwu Znak wielkie oklaski! Na księgarskiej ladzie, półce przyciąga natychmiast wzrok. Znakomicie prezentuje się na półce domowej biblioteczki. Książka zapoczątkowała w piękny sposób cały ten szał Mikołajkowy, te gadżety, przeróżne wydawnictwa, gdzie króluje kreska Sempégo i odmieniane przez wszystkie przypadki imię Mikołajek… Na okładce główny bohater, lekko podkolorowany dla efektu, w zielonej marynarce i czerwonym krawacie, na białym tle, które wypełniają chyba wszystkie postacie towarzyszące Mikołajkowi w opowiadaniach, narysowane szarą, mniej lub bardziej wyraźną kreską, sugerującą, że są właśnie tylko tłem dla tego, na którym skupiają się reflektory literackiej sceny.

Co za niespodzianka! Po mniej więcej dwudziestu latach wracają te przezabawne, ironiczne, czasami nawet złośliwe historie, opisywane na paru kartkach, przyozdobionych równie zabawnymi, komiksowymi rysunkami. Pierwszy raz, bo przecież poprzednie...


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Jo Nesbø
    55. rocznica
    urodzin
    Być może jestem głupi, ale zostało mi jeszcze kilka komórek mózgowych, które starają się, jak mogą.
  • Marliese Arold
    57. rocznica
    urodzin
    Dopiero kiedy ktoś umiera, człowiek zauważa, że ta osoba dużo dla niego znaczyła.
    Albo że nie znaczyła nic. I to, że zostaje po niej pustka. Albo że dalej można żyć tak, jakby
    nic się nie stało.
  • Elizabeth Hand
    58. rocznica
    urodzin
  • Dezső Kosztolányi
    130. rocznica
    urodzin
    Ludzie pijani szybują na skrzydłach jak ptaki. To tylko trzeźwi sądzą, że pijacy się zataczają, w rzeczywistości unoszą się oni na niewidzialnych skrzydłach i wszędzie docierają szybciej, niż tego oczekują.
  • Marcel Aymé
    113. rocznica
    urodzin
    Pamiętam, że na tym moście, w czerwcu, słońce było takie ogromne, zmarli z cmentarza pachnieli polnymi kwiatami, chłopcy szli w świetlistych ubraniach i życie było tak piękne, że krzyknęłam z radości i uniosłam się nad ziemię. Moja przyjaciółka, Jeanette Coutourier, schwyciła mnie za nogi. Długo mia... pokaż więcej
  • Eric Idle
    72. rocznica
    urodzin
  • Ernst Jünger
    120. rocznica
    urodzin
    Tutaj stało się dla mnie pewne to, w co często wątpiłem: byli jeszcze wśród nas szlachetni, w których sercach żyła i znajdowała potwierdzenie świadomość wielkiego ładu. Jako, że wzniosły przykład prowadzi nas do naśladowania, poprzysiągłem sobie (...), że w przyszłości raczej padnę samotnie z wolnym... pokaż więcej
  • Ewa Nowacka
    4. rocznica
    śmierci
    Był taki okres, że byłam gotowa na największe głupstwo, byle tylko znaleść się blisko niego, słuchać co mówi, móc go dotknąć, kiedy zaś moje niemądre marzenia się ziściły, okazało się, że traciłam czas na wyobrażenie sobie Bóg wie czego.
  • Pola Gojawiczyńska
    52. rocznica
    śmierci
    ... nie idź tak bezmyślnie za mężczyzną, choćby cię o to nie wiem jak prosił.

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd