Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Nie podchodź bliżej

Wydawnictwo: Muza
8,85 (26 ocen i 17 opinii) Zobacz oceny
10
12
9
4
8
4
7
6
6
0
5
0
4
0
3
0
2
0
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788328707269
liczba stron
352
słowa kluczowe
powieść psychologiczna
język
polski
dodała
fianiebieska

Kiedyś były niemal jak siostry. Dorota wychowywana przez rozchwianą emocjonalnie samotną matkę i Natasza – córka alkoholika, pochodząca z pełnego przemocy domu. Dziś Dorota ułożyła sobie życie. Związana z przystojnym prawnikiem, mieszka w eleganckiej willi nad brzegiem morza i jest szczęśliwa. Jej nastoletnia córka znalazła w jej partnerze ojca, a ona sama w końcu uwiła bezpieczne rodzinne...

Kiedyś były niemal jak siostry. Dorota wychowywana przez rozchwianą emocjonalnie samotną matkę i Natasza – córka alkoholika, pochodząca z pełnego przemocy domu. Dziś Dorota ułożyła sobie życie. Związana z przystojnym prawnikiem, mieszka w eleganckiej willi nad brzegiem morza i jest szczęśliwa. Jej nastoletnia córka znalazła w jej partnerze ojca, a ona sama w końcu uwiła bezpieczne rodzinne gniazdo. Natasza na wiele lat zniknęła z jej życia i nagle, zupełnie niespodziewanie, zjawia się w rodzinnym miasteczku. Dawna bliskość szybko odżywa; kobiety cieszą się spędzanym w swoim towarzystwie czasem, jednak nad ich znajomością zaczynają się zbierać czarne chmury. Dorota, szczęśliwa z powodu powrotu dawnej przyjaciółki beztrosko zaprasza ją do swojego życia, ale czy Natasza nie przekracza pewnej granicy, zbyt nachalnie ingerując w jej prywatność? I czy w przyjaźni w ogóle można mówić o jakichkolwiek granicach?

To opowieść o niemal intymnej zażyłości bohaterek i złych wspomnieniach z przeszłości, które kładą się cieniem na całą przyszłość. To historia kobiecej przyjaźni, która niespodziewanie zamienia się w toksyczną relację pomiędzy dwiema rywalkami. To zarazem opowieść o grzechach młodości, których konsekwencje dzisiaj mogą być naprawdę dramatyczne.

 

źródło opisu: muza.com.pl

źródło okładki: muza.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (224)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 997
fianiebieska | 2017-07-18
Przeczytana: 18 lipca 2017

Nowa książka Katarzyny Misiołek jest tak wciągająca, że nie sposób się od niej oderwać. Czytałam rozemocjonowana i ciekawa jak zakończy się gra psychologiczna, którą prowadzi Natasza z Dorotą.

Dorocie wydawało się, że ma wszystko, co jest potrzebne do szczęścia: uroczą nastoletnią córkę, przystojnego i czułego mężczyznę, dom z ogrodem. Wstydliwe tajemnice zostawiła w przeszłości i myślała, że pewne sprawy nie ujrzą już światła dziennego. Powrót przyjaciółki z lat szczenięcych - Nataszy - początkowo ją bardzo cieszy, jednak z czasem Tasza zaczyna zajmować coraz więcej przestrzeni w jej poukładanym dotąd życiu, a do tego pojawia się groźba, że niechciane tajemnice ujrzą światło dzienne...

Polecam!

książek: 201
Hanna | 2017-07-10
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 08 lipca 2017

http://nie-oceniam-po-okladkach.blogspot.com/2017/07/72-nie-podchodz-blizej-katarzyna-misoek.html

"Nie podchodź bliżej" to najnowsza książka autorstwa Katarzyny Misiołek. Na wstępie poznajemy Dorotę – kobietę, której dzieciństwo nie należało do łatwych, bezproblemowych, spokojnych i dobrych. Dorota, wychowywana była przez rozchwianą emocjonalnie samotną matkę, która przebierała w kochankach i często biła, a także poniżała swoją córkę. Dorota często przywołuje lata dzieciństwa we wspomnieniach, a jej nie żyjąca już matka odwiedza ją w snach, lecz dziś życie głównej bohaterki jest zupełnie lepsze, godne i mogące wywoływać nutę zazdrości wśród znajomych. Dobra praca w galerii, udany związek z przystojnym prawnikiem – Mikołajem, który koordynuje restrukturyzację przedsiębiorstw, mieszkanie w eleganckiej i ekskluzywnej willi nad brzegiem morza i wspaniała czternastoletnia córka – Daria, która w pełni akceptuje związek swojej mamy. Czego chcieć więcej? Daria w partnerze mamy odnalazła...

książek: 378
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 11 lipca 2017

"Dobrze mi z tobą, wiesz? – szepnęłam, opierając głowę na jego ramieniu. – Tak mi dobrze, że czasem aż się boję…"
Dorota, matka czternastolatki, układa sobie życie u boku przystojnego i dobrze sytuowanego prawnika. Prowadzi z koleżanką małą galerię sztuki i stara się nie wspominać ciężkiego dzieciństwa i niewesołej młodości. Jednak gdy na jej progu staje Natasza – przyjaciółka z dawnych lat, przeszłość zaczyna ją doganiać i na jaw wychodzą głęboko skrywane tajemnice. Czy wpuszczanie do swojego życia osoby, z którą nie miało się kontaktu przez kilkanaście lat, jest na pewno właściwym podejściem?

"Szybko jednak przegnałam ponure myśli o matce. To nawet nie tak, że jej nie kochałam, wręcz przeciwnie. Kiedyś była dla mnie całym światem. Problem w tym, że ja nigdy nie byłam całym światem dla niej…"

Dorota została wychowana przez matkę, która nie miała szczęścia do facetów, wikłała się w romanse z żonatymi mężczyznami a swoją frustrację kierowała na córkę. Jedynym oparciem była dla...

książek: 219
angelika | 2017-07-17
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Coraz bardziej przekonuję się do polskich autorek,które mają ogromny talent i doganiają zagranicznych autorów książkę.Jednak ja staram się doceniać bardziej nasze polskie autorki.Dziś przychodzę do Was z powieścią,która ukazuję negatywną stronę przyjaźni.
Dorota i Natasza jako małe dziewczynki były nierozłączne.Wychowujące się w patologicznych rodzinach były zmuszone liczyć tylko na siebie. Nieodpowiednie otoczenie i popełnianie nastoletnich problemów zostawiają rysę na ich psychice i sercu.Taka sytuacja sprawiła,że bohaterki stworzyły między sobą więź.Po upływie lat,gdy bohaterki stały się dorosłe ,ich przyjaźń się rozpadła.
Dorota,będąc dorosłą kobietą ,stara się zapomnieć o przeszłości.Skupia się na wychowaniu dorastającej córki i mężczyźnie,którego poznała przez przypadek w pracy.Mikołaj jest adwokatem i idealnym partnerem przeciwieństwem do ojca Darii. Pomimo tworzenia pięknej relacji z Mikołajem,kobieta nie jest w stanie opowiedzieć swojej rodzinie o...

książek: 166
Natasza | 2017-07-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 26 lipca 2017

Książkę z bohaterką o imieniu Natasza zwyczajnie MUSIAŁAM mieć i okazało się że maksymalnie wciąga! Dla mnie bomba!

książek: 81
BetweenBooks | 2017-07-12
Na półkach: Przeczytane

Książkę pochłonęłam w niecały jeden dzień, a to pokazuje, że jest naprawdę lekko i prosto napisana. Nie jest to debiut tej pisarki, wcześniej stworzyła już cztery książki, które zostały wydane, więc książka jest przemyślana od początku do końca. Muszę się przyznać, że niezbyt przepadam za polskimi autorami, ale powoli zaczynam się przełamywać, a Pani Katarzyna mi w tym bardzo pomogła. Z przyjemnością czytałam jej książkę.

Główna bohaterka, czyli Dorota oraz jej przyjaciółka, która powraca po latach nieobecności to nie są proste postaci. Wręcz przeciwnie. Trudna przeszłość, od której nie da się uciec, nie wiadomo jak bardzo by się tego chciało, ciągnie się za tymi bohaterkami i ma ogromny wpływ na podejmowanie przez nie decyzje. Dorota jest bardzo gwałtowną osobą, ponieważ 90% zdań wypowiadanych przez nią jest zakończona wykrzyknikiem (po pewnym czasie zaczyna to irytować, bo ile można się tak denerwować?). Natasza jest za to idealnym przykładem dwulicowej kobiety, która dąży do...

książek: 8
Joanna | 2017-07-25
Na półkach: Przeczytane

Uważam ,że odkryta całkiem niedawno przeze mnie autorka jest obecnie najlepszą pisarką w naszym kraju. Niestety chyba wciąż nie docenianą tak jak powinna, leży gdzieś pomiędzy cukierenkami, kawiarenkami, owocowymi krzewami i wszystkim tym co już było i co od początku można przewidzieć. A tu mamy kawał dobrej lektury która zapada w pamięć na dłużej.. .Po raz kolejny autorka udowodniła, że ma ogromny talent. Powieść obyczajowa, a do ostatniej strony trzyma w napięciu. Znając poprzednie książki Katarzyny Misiołek nigdy nie wiesz co się wydarzy i nigdy nie masz pewności, że zakończenie będzie szczęśliwe. 👌Każdy z nas mija takie dzielnicę, bramy, odrapane kamienicę, ludzi z "tych środowisk". Czy poza odrazą widzimy coś więcej? Czy pochylamy się nad życiem ludzi za dziwami w odrapanych klatkach, widzimy dzieci? Zazwyczaj nie chcemy widzieć i słyszeć. Tam właśnie urodziły się i wychowały bohaterki książki. Niestabilne dzieciństwo bez poczucia bezpieczeństwa, brak akceptacji, wsparcia,...

książek: 211
Nieuczesana | 2017-07-22
Na półkach: Przeczytane

Czasem się zastanawiam czy moje przyjaciółki czegoś mi nie zazdroszczą. Męża, domu, dobrej pracy. Niektóre nie są chyba do końca ze mną szczere, ale tak toksycznej osoby jak Natasza mam nadzieję nigdy nie spotkać. Książka bardzo dobrze napisana, porywa! Dwie kobiety, dwa dramatyczne życiorysy, samo życie.

książek: 773
Magdalena | 2017-07-25
Na półkach: Przeczytane

"Nie podchodź bliżej" to książka dobrze znanej wielu z nas autorki Katarzyny Misiołek, która ukazała się w Wydawnictwo MUZA SA.

Autorki nie trzeba przedstawiać chyba nikomu. Po rewelacyjnej "Ironii losu", czy też powieściach "Ostatni dzień roku" i "Dziewczyna, która przepadła"Katarzyna Misiołek zasługuje na miano autorki świetnych i robiących wrażenie na czytelniku powieści.

To książki mądre, pełne emocji, skłaniające do refleksji i zapadające w pamięć. Autorka tworzy historie, które pamiętamy, a dziś nie jest to aż tak częste zjawisko. Wiele jest historii, których tak naprawdę po dłuższej przerwie nie pamiętamy. W książkach Katarzyny Misiołek mogą nam umknąć detale, ale sens historii zapada w pamięci.

Dorota, to kobieta, która w swoim życiu wiele już przeszła i widziała. Trudne dzieciństwo, które zgotowała jej matka powraca we wspomnieniach, chociaż obecnie można rzec, że kobieta odniosła sukces. Dobra praca, córka, kochający partner. Ale czy taka sielanka ma szansę stać się...

książek: 431
Qulturasłowa | 2017-07-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 23 lipca 2017

Toksyczna przyjaźń
„Też Cię czasami nienawidzę. Wiesz czemu? Bo lata temu los połączył nasze ścieżki i choćbyśmy nie wiem jak bardzo tego pragnęły, zawsze będą ze sobą splątane. Obie jesteśmy zepsute, jak połamane pacynki, nie rozumiesz tego? Obie jesteśmy cholernymi marionetkami zdanymi na łaskę przeznaczenia!” – ból i rozgoryczenie płynące z tych słów przenikają nas do głębi i kryją w sobie tragiczną historię. Często jest to również nasza historia, bowiem niejedna osoba ma za sobą ciężkie doświadczenia, ma też kogoś, kto w najgorszym czasie stał u jej boku. Tyle tylko, że po latach patrzymy na taką znajomość nie zawsze przychylnym okiem, często również odkrywamy jej toksyczny charakter.
Przyjaźń bywa trudna, zaś przyjaźń, która zrodziła się ze wspólnego doświadczania tragedii, bywa jeszcze trudniejsza. Ponadto sekrety, które zna nasz przyjaciel, mogą w niesprzyjającym czasie stać się bronią, może on wykorzystać je przeciwko nam. Przyjaźń jednak tylko wówczas może być określana...

zobacz kolejne z 214 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd