Nie podchodź bliżej

Wydawnictwo: Muza
8,39 (356 ocen i 59 opinii) Zobacz oceny
10
75
9
129
8
74
7
42
6
24
5
5
4
2
3
4
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788328707269
liczba stron
352
język
polski
dodała
fianiebieska

Kiedyś były niemal jak siostry. Dorota wychowywana przez rozchwianą emocjonalnie samotną matkę i Natasza – córka alkoholika, pochodząca z pełnego przemocy domu. Dziś Dorota ułożyła sobie życie. Związana z przystojnym prawnikiem, mieszka w eleganckiej willi nad brzegiem morza i jest szczęśliwa. Jej nastoletnia córka znalazła w jej partnerze ojca, a ona sama w końcu uwiła bezpieczne rodzinne...

Kiedyś były niemal jak siostry. Dorota wychowywana przez rozchwianą emocjonalnie samotną matkę i Natasza – córka alkoholika, pochodząca z pełnego przemocy domu. Dziś Dorota ułożyła sobie życie. Związana z przystojnym prawnikiem, mieszka w eleganckiej willi nad brzegiem morza i jest szczęśliwa. Jej nastoletnia córka znalazła w jej partnerze ojca, a ona sama w końcu uwiła bezpieczne rodzinne gniazdo. Natasza na wiele lat zniknęła z jej życia i nagle, zupełnie niespodziewanie, zjawia się w rodzinnym miasteczku. Dawna bliskość szybko odżywa; kobiety cieszą się spędzanym w swoim towarzystwie czasem, jednak nad ich znajomością zaczynają się zbierać czarne chmury. Dorota, szczęśliwa z powodu powrotu dawnej przyjaciółki beztrosko zaprasza ją do swojego życia, ale czy Natasza nie przekracza pewnej granicy, zbyt nachalnie ingerując w jej prywatność? I czy w przyjaźni w ogóle można mówić o jakichkolwiek granicach?

To opowieść o niemal intymnej zażyłości bohaterek i złych wspomnieniach z przeszłości, które kładą się cieniem na całą przyszłość. To historia kobiecej przyjaźni, która niespodziewanie zamienia się w toksyczną relację pomiędzy dwiema rywalkami. To zarazem opowieść o grzechach młodości, których konsekwencje dzisiaj mogą być naprawdę dramatyczne.

 

źródło opisu: muza.com.pl

źródło okładki: muza.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1093)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 190
Agnieszka | 2017-08-25
Na półkach: Przeczytane

Książka ciekawa, poruszająca, prawdziwa i szczera do bólu, bardzo kobieca. Polecam bo czyta się wyśmienicie!

książek: 355
Natasza | 2017-07-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 26 lipca 2017

Książkę z bohaterką o imieniu Natasza zwyczajnie MUSIAŁAM mieć i okazało się że maksymalnie wciąga! Dla mnie bomba!

książek: 160
Joanna | 2017-07-30
Na półkach: Przeczytane

Psychologiczna gra, którą prowadzi główna bohaterka ze swoją "przyjaciółką" wciągnęła mnie do tego stopnia że czytałam tą książkę do trzeciej nad ranem! Polecam bardzo!

książek: 181
Ryba | 2017-08-24
Na półkach: Przeczytane

Toksyczne "przyjaciółki" to jeden z moich ulubionych motywów w literaturze i muszę przyznać autorce, że maksymalnie wyczerpała drzemiący w tej historii potencjał.

książek: 212
PannaKlara | 2017-08-06
Na półkach: Przeczytane

Powieść o dwulicowości otaczającego nas świata, ale również o traumatycznych wspomnieniach z młodych lat, które mogą mieć wpływ na dorosłe życie. Historia dwóch przyjaciółek, które odnowiły starą znajomość, ale nie do końca radzą sobie z bagażem przeszłości i własnymi emocjami. Katarzyna Misiołek pisze o rzeczach trudnych w sposób jaki lubię - lekko i w pełni zrozumiale. Polecam bardzo!

książek: 231
Nieuczesana | 2017-07-22
Na półkach: Przeczytane

Czasem się zastanawiam czy moje przyjaciółki czegoś mi nie zazdroszczą. Męża, domu, dobrej pracy. Niektóre nie są chyba do końca ze mną szczere, ale tak toksycznej osoby jak Natasza mam nadzieję nigdy nie spotkać. Książka bardzo dobrze napisana, porywa! Dwie kobiety, dwa dramatyczne życiorysy, samo życie.

książek: 418
Kociara | 2017-07-26
Na półkach: Przeczytane

Po tej lekturze trochę uważniej przyglądnę się moim przyjaciółkom.

książek: 1872
korcia | 2017-11-13
Przeczytana: 21 października 2017

Książkę czyta się świetnie. Lubię styl pani Kasi, która w prosty sposób pisze o niełatwych rzeczach, świetnie oddaje uczucia, nie pozwala czytelnikowi na obojętne śledzenie losów jej bohaterów. Autorka porusza, wzrusza i daje do myślenia. Czegóż chcieć więcej?

Czas spędzony z książką był bardzo ciekawy i emocjonujący, ani przez chwilę się nie nudziłam, a sama historia zapadła głęboko w moją pamięć i mnie poruszyła. Z pewnością warto sięgnąć po „Nie podchodź bliżej” oraz po pozostałe książki autorki. Te lektury nie pozwolą Wam na ani chwilę wytchnienia.

http://korcimnieczytanie.blogspot.com/2017/10/katarzyna-misioek-nie-podchodz-blizej.html

książek: 1195
fianiebieska | 2017-07-18
Przeczytana: 18 lipca 2017

Nowa książka Katarzyny Misiołek jest tak wciągająca, że nie sposób się od niej oderwać. Czytałam rozemocjonowana i ciekawa jak zakończy się gra psychologiczna, którą prowadzi Natasza z Dorotą.

Dorocie wydawało się, że ma wszystko, co jest potrzebne do szczęścia: uroczą nastoletnią córkę, przystojnego i czułego mężczyznę, dom z ogrodem. Wstydliwe tajemnice zostawiła w przeszłości i myślała, że pewne sprawy nie ujrzą już światła dziennego. Powrót przyjaciółki z lat szczenięcych - Nataszy - początkowo ją bardzo cieszy, jednak z czasem Tasza zaczyna zajmować coraz więcej przestrzeni w jej poukładanym dotąd życiu, a do tego pojawia się groźba, że niechciane tajemnice ujrzą światło dzienne...

Polecam!

książek: 69
AŚKA | 2017-07-25
Na półkach: Przeczytane

Uważam ,że odkryta całkiem niedawno przeze mnie autorka jest obecnie najlepszą pisarką w naszym kraju. Niestety chyba wciąż nie docenianą tak jak powinna, leży gdzieś pomiędzy cukierenkami, kawiarenkami, owocowymi krzewami i wszystkim tym co już było i co od początku można przewidzieć. A tu mamy kawał dobrej lektury która zapada w pamięć na dłużej.. .Po raz kolejny autorka udowodniła, że ma ogromny talent. Powieść obyczajowa, a do ostatniej strony trzyma w napięciu. Znając poprzednie książki Katarzyny Misiołek nigdy nie wiesz co się wydarzy i nigdy nie masz pewności, że zakończenie będzie szczęśliwe. 👌Każdy z nas mija takie dzielnicę, bramy, odrapane kamienicę, ludzi z "tych środowisk". Czy poza odrazą widzimy coś więcej? Czy pochylamy się nad życiem ludzi za dziwami w odrapanych klatkach, widzimy dzieci? Zazwyczaj nie chcemy widzieć i słyszeć. Tam właśnie urodziły się i wychowały bohaterki książki. Niestabilne dzieciństwo bez poczucia bezpieczeństwa, brak akceptacji, wsparcia,...

zobacz kolejne z 1083 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd