Przeczucie

Tłumaczenie: Rafał Śmietana
Cykl: Reiko Himekawa (tom 1)
Wydawnictwo: Znak Literanova
6,83 (312 ocen i 115 opinii) Zobacz oceny
10
12
9
13
8
65
7
109
6
70
5
28
4
8
3
5
2
1
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
ストロベリーナイト (The Silent Dead)
data wydania
ISBN
9788324037926
liczba stron
352
słowa kluczowe
Rafał Śmietana
język
polski
dodała
Ag2S

Komisarz Reiko czuła, że to szczególna sprawa. Tym bardziej że do śledztwa dołączył Katsumata. Jakże on jej nienawidził. Nie dość, że kobieta, to jeszcze młoda i piękna. I te jej przeczucia. Bardziej widział ją w roli gejszy niż komisarza w tokijskiej policji. Teraz muszą pracować razem. A Reiko coraz częściej ma przeczucie, że tym razem stawką jest nie tylko odnalezienie mordercy, ale i jej...

Komisarz Reiko czuła, że to szczególna sprawa. Tym bardziej że do śledztwa dołączył Katsumata. Jakże on jej nienawidził. Nie dość, że kobieta, to jeszcze młoda i piękna. I te jej przeczucia. Bardziej widział ją w roli gejszy niż komisarza w tokijskiej policji. Teraz muszą pracować razem. A Reiko coraz częściej ma przeczucie, że tym razem stawką jest nie tylko odnalezienie mordercy, ale i jej przyszłość.

„Przeczucie” to pierwsza część cyklu o młodej komisarz Reiko Himekawie. W samej tylko Japonii sprzedało się ponad 4 miliony egzemplarzy serii. Stała się ona podstawą dwóch seriali, filmu telewizyjnego i kinowego hitu.

 

źródło opisu: http://www.znak.com.pl/

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/kartoteka,ksiazka,91112,Przeczucie

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 732
EratoCzyta | 2017-07-26
Przeczytana: lipiec 2017

Mieliście już kiedyś okazję czytać japoński kryminał?
Ja do tej pory nie. „Przeczucie” to moje pierwsze spotkanie z literaturą japońską.
Czy udane?

Główną bohaterką w książce jest młoda, ładna i mądra Reiko Himekawa – komisarz i dowódca zespołu Wydziału Zabójstw w Tokijskiej Policji.
Kobieta zostaje wezwana na miejsce przestępstwa, gdzie niedaleko stawu zostają znalezione zwłoki mężczyzny zawinięte w folię. Jak się okazuje, ciało jest mocno pokaleczone i nosi ślady dziwnych ran, a to dopiero początek tak makabrycznych znalezisk.
Gdy sprawa okazuje się bardzo poważna, do śledztwa, prócz zespołu Reiko, dołącza zespól prowadzony przez Katsumatę. Mężczyzna ten wręcz nienawidzi głównej bohaterki i wciąż nie rozumie co kobieta jej pokroju robi w policji, zwłaszcza na tak wysokim i odpowiedzialnym stanowisku, dodatkowo całkowicie nie toleruje oraz uważa za nieprofesjonalne fakt, że Reiko kieruje się w pracy swoim instynktem.
Czy uda się rozwiązać zagadkę zmasakrowanych ciał i odnaleźć zabójcę? Czy Reiko i Katsumata będą w stanie zakończyć wspólnie dochodzenie? Czy przeszłość komisarz zaważy na całej sprawie?

Zacznijmy od plusów tej książki, a jednym z nich jest bardzo dokładnie i skrupulatnie opisana praca policji. Znajdziemy tu wiele rozmów ze świadkami, będziemy uczestniczyć w rozdzieleniu zadań w zespole, ale również podsumowaniach zebranych informacji na odprawach i sprawdzaniu wszelkich poszlak. Główna bohaterka natomiast podzieli się z nami swoimi przemyśleniami i spostrzeżeniami podczas np. oglądania miejsca zbrodni, czy też po obejrzeniu zwłok.
Wszystko to sprawia, że podczas lektury mamy wrażenie, że bierzemy czynny udział w prawdziwym śledztwie. Sami również możemy dedukować kto może być zabójcą.
Z drugiej strony sprawia to, że kryminał ten jest raczej dla osób, które lubią obserwować nieśpieszny rozwój sytuacji i krok po kroku uczestniczyć w postępowaniu śledztwa.

W książce podobały mi się również tematy podjęte przez autorkę, przewijające się w tle, a które dotyczyły zarówno równouprawnienia jak i kierowania się intuicją.
Co prawda ten drugi może podlegać dyskusji, ponieważ Reiko charakteryzuje się niezwykłą, ponadprzeciętną intuicją, potrafi dobrze obserwować i łączyć informacje, przez co z pozoru sprawy nie do rozwiązania, stają się dla niej wręcz oczywiste, co jest mało realne w prawdziwym życiu w takim stopniu – ja jednak osobiście wierzę w kobiecą intuicję. Natomiast temat równouprawnienia jest tu bardzo oczywisty i podoba mi się jak został on w książce ujęty.

Jeśli chodzi o minusy książki to zdecydowanie są to imiona i nazwiska bohaterów. Brzmią one „egzotycznie”, są tak bardzo podobne do siebie, w dodatku większość z nich zaczyna się od tych samych liter, że nie sposób się w tym nie pogubić. Całe szczęście na samym początku lektury znajduje się mała ściąga ze spisem bohaterów, do której można zaglądać podczas czytania – bardzo ułatwia to sprawę.

Przyznam szczerze, że mam trochę mieszane uczucia co to tej pozycji.
Naprawdę podobała mi się fabuła, różne wątki – nie tylko główny, dotyczący bezpośrednio zabójstw – również były intrygujące, bohaterowie ciekawi, ale chyba rozczarowało mnie zakończenie. Po takim budowaniu napięcia, spodziewałam się czegoś z większym przytupem. Ostatecznie napisałabym, że to bardzo fajny kryminał, ale na jeden raz – to książka, do której raczej się już nie wraca, chociaż po kolejne części z zainteresowaniem sięga.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Sapiens. Od zwierząt do bogów

„Od zwierząt do bogów” Yuvala Noaha Harariego to książka, obok której nie można przejść obojętnie. Pracujący na Wydziale Historii Uniwersytetu Hebrajs...

zgłoś błąd zgłoś błąd