Dom samotnych

Wydawnictwo: Replika
6,37 (38 ocen i 9 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
0
8
6
7
8
6
12
5
7
4
2
3
1
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788376746098
liczba stron
336
słowa kluczowe
literatura polska
język
polski
dodała
giovanna

Czy prawdziwa samotność oznacza brak ludzi dookoła? Czy można być samotnym w domu, który dzieli się z innymi? Mijać się i codziennie rozmawiać, ale jednocześnie nosić w sercu pustkę? Niektórzy, tak jak Beata, ucieczki przed nią szukają w alkoholu. Znajdują ją na chwilę, ale potem przychodzi ranek… Inni, jak porzucona przez męża Kinga, próbują się zmierzyć z nową rzeczywistością i obiecują...

Czy prawdziwa samotność oznacza brak ludzi dookoła? Czy można być samotnym w domu, który dzieli się z innymi? Mijać się i codziennie rozmawiać, ale jednocześnie nosić w sercu pustkę?
Niektórzy, tak jak Beata, ucieczki przed nią szukają w alkoholu. Znajdują ją na chwilę, ale potem przychodzi ranek…
Inni, jak porzucona przez męża Kinga, próbują się zmierzyć z nową rzeczywistością i obiecują sobie, że już nigdy nie będzie w niej miejsca na zdradzających mężczyzn.
Wreszcie Ewa – kobieta bez pragnień, matka i wyłącznie matka, która całe życie desperacko usiłowała zasłużyć na szacunek męża.
Splatające się ze sobą dzieje kilku kobiet, matek, żon i kochanek, skazanych przez los na samotność. Czy uda im się odnaleźć szczęście i nową drogę?
A może powrót na starą wciąż jeszcze jest możliwy…?

 

źródło opisu: http://www.replika.eu/index.php?k=ksi&id=655

źródło okładki: http://www.replika.eu/index.php?k=ksi&id=655

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (141)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 3115
Teresa | 2018-12-21
Na półkach: Przeczytane

Niewymagająca opowieść o skomplikowanych relacjach międzyludzkich, samotności, zdradzie, rozstaniach, powrotach, trudach życia codziennego oraz nadziei na lepsze jutro i odnalezienie własnego szczęścia. Powieść pokazuje, że prawdziwa miłość istnieje, że każdy człowiek zasługuje na drugą szansę oraz że pomimo problemów nie należy zamykać się w swej samotni, a pozwolić sobie pomóc, tak zwyczajnie, po ludzku. A przede wszystkim uświadamia, że nie ma sensu rozpamiętywać przeszłości, bowiem jej już nie zmienimy, ona już minęła. Nie należy też lękać się przyszłości, ponieważ nikt z nas nie ma wpływu na to, co się wydarzy. Co ma być, to będzie. Warto natomiast skupić się na teraźniejszości, cieszyć się dniem dzisiejszym i wziąść z niego jak najwięcej.Polecam.

książek: 789
Grazia_czytaninka_ | 2017-06-26
Przeczytana: 26 czerwca 2017

Samotność, zapewne wielu z Was pomyśli sobie, że jeśli człowiek jest sam to oznacza, iż jest samotny. Owszem, ale istnieje również samotność pośród tłumu. Możemy przebywać wśród rodziny, przyjaciół, a jednocześnie czuć się samotnymi. Dziwne, ale prawdziwe. Niby otaczają nas ludzie, a jednak czujemy jakąś pustkę, której nie jesteśmy w stanie wytłumaczyć. Staramy się żyć normalnie, a w środku rozdziera nas poczucie samotności, po części odizolowania od reszty. Żyjemy, wykonujemy "mechanicznie" wszystkie czynności, ale w głębi duszy czujemy, że to nie jest to, że nie tak powinno wyglądać nasze życie. Czasem odnosimy wrażenie, że najbliżsi traktują nas jak powietrze - jesteśmy, ale tak jakby nas nie było. Brak komunikacji z drugim człowiekiem rozdziera nas, sprawia, że nasze życie pomalutku zaczyna tracić sens.

Joanna Kruszewska w swojej powieści doskonale oddaje istotę tego problemu. Bohaterów jest kilku, a każdy z nich zmaga się z własnym rodzajem samotności, każdego z nich coś...

książek: 879
BeataT | 2018-05-02
Przeczytana: 02 maja 2018

Nic ... są książki które nas przyciągają i może być banał, ale lekki, taki nas przenikający słowem, a tu nic ...niby ważne aspekty w życiu różne sytuacje kobiet wychodzących na prostą, a mi czegoś zabrakło, co by mnie przyciągnęło.

książek: 682
Weronika | 2017-08-08
Przeczytana: 29 lipca 2017

http://www.bookparadise.pl/2017/08/dom-samotnych-joanna-kruszewska.html

Samotność z reguły kojarzy nam się z poczuciem wyobcowania i braku bliższych relacji z innymi
ludźmi. Nie mamy w nikim oparcia, nie mamy komu się wyżalić, z kim szczerze porozmawiać, komu zaufać. Idąc tym tokiem myślenia, czy bycie otoczonym wieloma bliskimi ludźmi wyklucza samotność? W końcu możemy czuć się wyobcowanym w tłumie, przebywać wśród rodziny i przyjaciół, a jednak być samemu. Odczuwać pewną pustkę, zachowywać pozory normalności, jednocześnie będąc odizolowanymi od innych. Samotność jest problemem bardzo złożonym i wielowarstwowym, a Joanna Kruszewska w swojej powieści "Dom samotnych" świetnie oddaje jego istotę.

"- Anna. - Przytulił ją. - Nie ma nic. Jest teraz. Tym chcę żyć, pozwól mi.
Z obawą, nieco wbrew sobie, ale pozwoliła. Bo jest dzisiaj, a jutro? A jeśli jutra nie będzie?"

W "Domu samotnych" poznajemy historię kilku powiązanych ze sobą osób. Kinga stara się ruszyć naprzód po rozstaniu z...

książek: 640
Wielbicielka-książek | 2017-07-16
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Przyznaję, że zdecydowałam się na lekturę książki "Dom samotnych" ze względu na okładkę. Nie zamierzam owijać niczego w bawełnę i udawać, że jest inaczej. Po prostu, odkąd ujrzałam tę przecudowną, wyróżniającą się ogromną paletą barw, niezwykle nastrojową, przywołującą wiosenno-letnie wspomnienia czy też momenty oprawę, wiedziałam, że muszę sięgnąć po ową powieść i poznać opisaną w niej historię. Z niecierpliwością, ale też podekscytowaniem wyczekiwałam dnia dostarczenia mi jej przez listonosza. Moją ciekawość budził również styl autorki, bowiem to było moje pierwsze spotkanie z jej piórem. Książki pisarki nierzadko przewijały mi się przed oczyma, głównie za sprawą przepięknych i przykuwających uwagę okładek, a niektóre z nich uwzględniłam nawet na mej liście czytelniczej. Mam nadzieję, że uda mi się kiedyś, może nie ze wszystkimi, ale choć z co poniektórymi zaznajomić. Być może okażą się bardziej frapujące, intrygujące, emocjonujące, refleksyjne i przede wszystkim porywające,...

książek: 1158
Magdalena | 2017-07-09

"Dom samotnych" to kolejna wydana w Wydawnictwo Replika powieść autorstwa Joanny Kruszewskiej.

To książka wyjątkowa, taka która wymaga od czytelnika chwili zatrzymania i zastanowienia nad życiowymi priorytetami. Porusza bowiem bardzo ważny temat samotności. Czy aby być określonym mianem samotnego trzeba rzeczywiście być samym? A może chodzi o "samotność w tłumie"? Samotność to stan ducha, niestety poczucie osamotnienia może dotknąć każdego z nas. W pogoni za pieniędzmi, karierą czasami zatracamy sens tego wszystkiego. Sens, który nadaje naszej egzystencji jakąś wartość. Bo, czy nie lepiej gdy u swego boku mamy kogoś z kim możemy dzielić nasze smutki i radości?

"Podzielone zmartwienie jest połową zmartwienia, podzielone szczęście jest podwójnym szczęściem" - cytując Hannę Samson trudno nie przyznać racji jej słowom.

Joanna Kruszewska stworzyła chwilami skomplikowaną fabułę, pełną niedomówień i niejednoznaczności. Jej bohaterowie nie mają łatwego i sielankowego życia, niosą bagaż...

książek: 2038
Julka | 2018-02-22
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 22 lutego 2018

Dobrze napisana powieść z przesłaniem o samotności pośród wielu osób. Tytułowy "Dom samotnych" to według mnie nowy podmiejski dom Kingi, gdzie swój azyl - od przeszłości i problemów teraźniejszości - a niekiedy także schronienie znajdują osoby związane rodzinnie lub przyjacielsko z gospodynią. To kilka osób, które są na życiowym zakręcie i poszukują wyjścia z niełatwych sytuacji.
Książka obfituje w wiele ciekawych postaci i porusza dużo wątków, z których nie wszystkie zostały doprowadzone do końca. Byłabym bardzo zadowolona, gdyby znalazły one dalszy ciąg w kontynuacji powieści - może autorka zdecyduje się ją napisać?

książek: 656
Iliana | 2017-06-21
Przeczytana: 21 czerwca 2017

Autorkę mieliście już okazję poznać u mnie na blogu, przy okazji mojego patronatu Jej ostatniej książki „Małe wojny”. Dzisiaj mam przyjemność patronować kontynuacji podjętych w „Małych wojnach” wątków, które Joanna Kruszewska zręcznie ujęła w równie wymownym, co w poprzedniej części, tytule „Dom samotnych”. Po raz kolejny Autorka pokazała swój warsztat pisarski z bardzo dobrej, a nawet znakomitej strony. Ta epicka, momentami liryczna powieść przeplata ważne ze sobą wątki, dotyka ważnych tematów, a ja po raz kolejny utwierdzam się w przekonaniu, że naszą współczesną chorobą staje się powoli nieumiejętność wzajemnego wsłuchiwania się w potrzeby i oczekiwania drugiej osoby, nieumiejętność konwersacji. Coraz powszechniejsza staje się samotna przeprawa przez życiowe dylematy, problemy, decyzje.

I od takich decyzji rozpoczyna się „Dom samotnych”. Beata po rozstaniu z Kacprem całkowicie się rozsypała wewnętrznie, emocjonalnie. Kobieta popada w alkoholizm, a w przypływie pijackiej...

książek: 141
Martensia | 2018-08-22
Na półkach: Przeczytane

Czasem tak jest, że zycie toczy się obok. Pracujemy, śmiejemy się, spedzamy miło czas i czekamy... Na co? Na kogos kto wypelni nasz dom nie tylko fizycznie, na kogoś z kim będziemy to miejsce budować od wewnątrz, w nas. Dom samotnych to taka zbieranina problemów i marzeń, codzienności i uczuć, planów nie realizowanych i tych do których dopiero dążymy. Każdy z nas znajdzie w bohaterach cząstkę siebie

książek: 2379
ewita44 | 2019-03-16
Przeczytana: 05 marca 2019
zobacz kolejne z 131 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd