Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017

Szklana zupa

Tłumaczenie: Jacek Wietecki
Cykl: Vincent Ettrich (tom 2) | Seria: Salamandra
Wydawnictwo: Rebis
6,84 (927 ocen i 36 opinii) Zobacz oceny
10
45
9
92
8
142
7
302
6
175
5
120
4
20
3
24
2
2
1
5
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Glass Soup
data wydania
ISBN
8373015485
liczba stron
296
słowa kluczowe
Carroll, chaos, Ettrich, Vincent
język
polski

Po zwycięskim starciu z siłami chaosu Vincent Ettrich powraca do zdrowia, lecz chaos obdarzony teraz sprytem i świadomością nie zamierza tak łatwo się poddać. Podstępnie skłania największą miłość Ettricha, Isabelle, do tego by urodziła ich dziecko w krainie śmierci. Uwięziona w dziwnym świecie, zrodzonym z nocnych koszmarów jej dawnego kochanka, Isabelle stanie przed najtrudniejszym wyborem...

Po zwycięskim starciu z siłami chaosu Vincent Ettrich powraca do zdrowia, lecz chaos obdarzony teraz sprytem i świadomością nie zamierza tak łatwo się poddać. Podstępnie skłania największą miłość Ettricha, Isabelle, do tego by urodziła ich dziecko w krainie śmierci. Uwięziona w dziwnym świecie, zrodzonym z nocnych koszmarów jej dawnego kochanka, Isabelle stanie przed najtrudniejszym wyborem swojego życia lub śmierci. Szklana zupa przynosi zaskakujące rozwiązanie konfliktów zarysowanych w poprzedniej powieści J. Carrolla Białe jabłka, ale także zadaje kilka pytań, na które czytelnicy sami będą musieli sobie odpowiedzieć Okładka: miękka; Rok wydania: 2005;

 

źródło opisu: https://www.rebis.com.pl/

źródło okładki: https://www.rebis.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 65
Karon | 2011-12-21
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 20 grudnia 2011

"Szklana zupa" jest kontynuacja "Białych jabłek", książka dobra, ale moim zdaniem pierwsza część jest o wiele lepsza. Jonathan Carroll roztacza przed nami świat w którym zacierają się granice pomiędzy śmiercią a życiem, pomiędzy tym co uważamy za normę, a tym co określamy mianem absurdu. Świat w którym każdy może stworzyć sobie Boga, może on przybrać nawet postać ogromnego polarnego niedźwiedzia o imieniu Bob - Bóg Bob, lekko niepokojące i absurdalne. Carroll uzmysławia nam, że świat wyobrażeń może być o wiele bardziej rzeczywisty aniżeliby realny, do tego stopnia, że nie zorientujemy się, że nie żyjemy, bo sami tworzymy swój świat śmierci. Wyrwać możemy się z niego jedynie konfrontując się ze swoimi koszmarami, one jedynie pozwolą nam zrozumieć samych siebie.

Książka ciekawa, choć nie łatwa, lekko chaotyczna akcja, wiele splecionych ze sobą wątków, które wymagają wytężonej uwagi. Polecam, jak każdą książkę Jonathana Carrolla. "Szklana zupa" daje do myślenia, pokazuje, że sami jesteśmy sobie Bogiem, życiem i śmiercią, a także to, że poświęcenie wymaga niewyobrażalnej odwagi.

Oto kilka cytatów:
"Tak wygląda śmierć: każdy tworzy ją za życia na własny użytek. Dlatego śnimy. Po śmierci wszystkie nasze sny zbierają się w całość, świat, świat do którego wędrujemy po śmierci, prawda?"

"Część naszego życia polega na poszukiwaniu tej jednej osoby, która zrozumie naszą historię. Często okazuje się, ze wybraliśmy niewłaściwie. Człowiek, o którym sądziliśmy, że rozumie nas najlepiej, odnosi się do nas później ze współczuciem, obojętnością albo wręcz antypatią. Z kolei ludzie, których obchodzimy dzielą się na dwie grupy: tych, którzy nas rozumieją i tych, którzy wybaczają nam najgorsze grzechy. Rzadko zdarza się trafić na kogoś, kto ma obie te cechy naraz."

"W rezultacie ich kłótnia była brudna, brzydka i szczera aż do bólu. Momentalnie stoczyli się na samo dno i za obopólnym porozumieniem próbowali upaść jeszcze niżej."

"Jeśli chcesz, by cię objęto, otwórz ramiona"

"Prędko uświadomił sobie, że zwierzę ma rację: miś Bob był jego Bogiem. Posiadał wszystkie cechy jakie przypisuje się bóstwu. Na dodatek był takim bogiem, który zawsze trwał przy chłopcu, zawsze był na wyciągnięcie ręki, gotowy go przytulić i pocieszyć, kiedy piorun, głośna kłótnia rodziców lub czyhające pod łóżkiem potwory budziły w nim lęk.Ilekroć któraś z tych rzeczy atakowała jego świat i zmuszała Simona Hadena do szukania schronienia, Bob zawsze był na posterunku. Dzięki Bogu za Boba. Dzięki Bogu za Boga."

"Czy jest coś gorszego dla dziecka niż potworna śmierć? Owszem, potworny wstyd. Ponieważ dzieci tak naprawdę nie wierzą, że umrą. Dlatego nie znają strachu. Wszyscy inni umierają, tylko nie oni. Za to kiedy masz tych naście lat, wstyd czai się za każdym rogiem."

"Ludzie, których spotykamy, rozmijają się czasem z nami o centymetry, o dni lub uderzenia serca. W innym miejscu i czasie, inaczej nastrojeni, bez oporów padlibyśmy im w ramiona; z radością przyjęlibyśmy ich wyzwanie lub zaproszenie. Jednakże spotykamy ich akurat w chwili, gdy nie jesteśmy zadowoleni albo oni nie są. Ogień namiętności nie zostaje wzniecony."

"Strach to suma tego co jest i co może się zdarzyć."

"Jedna z okrutniejszych lekcji życia (oraz śmierci): To, co liczy się dla nas, nie musi się liczyć dla innych, nawet jeśli jesteśmy sobie bliscy. Inni niekoniecznie kochają to, co my, czy nienawidzą tego, co my. Nasza prawda może być dla nich kłamstwem."

"Serce i umysł rzadko kłamią jednocześnie"

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Fashion Victim

"Fashion victim" nie wnosi nic szczególnie nowego. Jakson zachowała dość klasyczny model przebiegu fabuły, elegancko dopasowała swoją histor...

zgłoś błąd zgłoś błąd