Wikingowie. Topory i sejmitary

Cykl: Wikingowie (tom 3)
Wydawnictwo: Muza
7,44 (25 ocen i 12 opinii) Zobacz oceny
10
1
9
6
8
8
7
5
6
2
5
1
4
0
3
2
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788328705524
liczba stron
480
słowa kluczowe
wikingowie,
język
polski
dodał
EIGHT

„Wikingowie. Topory i sejmitary" to trzymająca w napięciu historia krwawej walki o rodzinę i sprawiedliwość. Młody bohater próbuje odnaleźć się w brutalnej rzeczywistości średniowiecznej Europy, w której obowiązuje zasada „zabij albo giń”. W trzeciej części sagi Radosław Lewandowski po mistrzowsku łączy beletrystykę z faktami historycznymi, tworząc sugestywny i niezwykle żywy obraz wydarzeń,...

„Wikingowie. Topory i sejmitary" to trzymająca w napięciu historia krwawej walki o rodzinę i sprawiedliwość. Młody bohater próbuje odnaleźć się w brutalnej rzeczywistości średniowiecznej Europy, w której obowiązuje zasada „zabij albo giń”. W trzeciej części sagi Radosław Lewandowski po mistrzowsku łączy beletrystykę z faktami historycznymi, tworząc sugestywny i niezwykle żywy obraz wydarzeń, które mogły mieć rzeczywiście miejsce. Konfrontacja Północy ze Wschodem jeszcze nigdy była przedstawiona tak dynamicznie i wiarygodnie.

 

źródło opisu: Muza

źródło okładki: Muza

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (133)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 3084
wiejskifilozof | 2018-03-09
Na półkach: Przeczytane

Mówili,tu o Bogach Słowian.Był też Chrobry.
To idealna powieść,akcji i przygody.
Lubię to,płynęli .Mijali Kijów,no coś super to było.
Oddi,był,wspominano o Indianach.I nadal płyną.

książek: 362
Saudyjskie-Wielbłądy | 2017-03-05
Na półkach: Przeczytane, Fantastyka
Przeczytana: 05 marca 2017

Trzeci tom opowieści o Wikingach jest, w mojej skromnej opinii, najlepszy.

Może dlatego, że od porządnego Wikinga nie oczekuje się filozofowania, dzielenia włosa na czworo (no chyba że toporem na głowach wrogów) tylko zdecydowanych działań i bitew, które są godne opowieści przy ognisku, albo nawet i sagi.
Ma to być solidna opowieść o zemście, potężnych wrogach, podstępach, bitwach, chędożeniu dziewek, wielkim pijaństwie po wygranej potyczce. Może być jeszcze o lojalnych druhach, szlachetnych sprzymierzeńcach oraz podstępach wojennych.
Ważne są również dalekie podróże, zyskowne transakcje, nowe wyzwania. Warto też pamiętać o bitwach. Ewentualnie potyczkach, byle krwawych.
Bitwy mogą być lądowe, morskie, rzeczne. Z innymi Wikingami, Rusami czy nawet wysoko postawionymi poddanymi basileusa Miklagardu lub jak kto woli Konstantynopola.
Muszą się w takiej powieści znaleźć również piękne kobiety, miłość a także śmierć godna wejścia do Walhalli.
Może się okazać, że wczorajszy wróg, to...

książek: 805
Marcin | 2017-10-07

Z początku nie było najgorzej. Autor wyprawił swoich bohaterów w podróż przywodzącą na myśl perypetie postaci znanych z podobnej wikińskiej sagi autorstwa Roberta Lowa. Gdyby na tym poprzestał mógłbym w tym miejscu wyrazić uznanie dla jego umiejętności kreowania scen batalistycznych, a nawet i scenek obyczajowych, choć te ostatnie związane są głównie z piciem i chędożeniem dziewek. Niestety autor pokusił się o połączenie powieści historyczno-przygodowej z horrorem w duchu Jacka Ketchuma, z czego powstał twór nie tylko nudny, ale i zwyczajnie głupawy. To że w Bizancjum znalazł się gość znajdujący upodobanie w obdzieraniu ze skóry młodych kobiet zapewne nikogo nie dziwi, bo i dlaczegóż dziwić by miało. Współczesny czytelnik miewa zmysły na tyle stępione, że nie wystarczają mu już sienkiewiczowskie "okropieństwa" z czasów wojen kozackich, lecz potrzebuje podniet dalece mocniejszych. Okrucieństwo winno być podawane na surowo i z detalami, bo tylko wtedy książka dobrze się sprzeda....

książek: 754
Hrosskar | 2017-03-01
Przeczytana: 04 lutego 2017

Wilcze dziedzictwo, pierwszy tom cyklu Wikingowie Radosława Lewandowskiego, był ciekawą i zajmującą książką, której lekturę bardzo miło wspominam. Niestety, kontynuacja, czyli Najeźdźcy z Północy nie była do końca tym, czego oczekiwałem - autor w moim odczuciu, za dużo uwagi poświęcił indiańskiemu plemieniu Beothukom oraz ich wierzeniom, zamiast samym wikingom. Niezrażony jednak tym faktem, postanowiłem sięgnąć po trzeci tom - Topory i sejmitary, a nawet objąć go patronatem medialnym. W żadnym wypadku nie żałuję swojej decyzji, a czas spędzony z książką Lewandowskiego uważam za bardzo udany.

Książka rozpoczyna się krótko po wydarzeniach opisanych w Najeźdźcach z Północy. Oddi po śmierci swojego ojca, przejmuje dowództwo nad drużyną i postanawia powrócić do ojczyzny, aby dowiedzieć się co się stało z jego bliskimi - matką oraz siostrą. Jego poszukiwania doprowadzą go aż do Konstantynopola - miasta liczącego ponad pół miliona mieszkańców i będące sercem Bizancjum. Zanim tam jednak...

książek: 180
Zarzyczka | 2018-04-27
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Oddi Asgotsson w towarzystwie drużynników ojca, nad którymi przejął dowodzenie po jego śmierci, oraz dzielnych Beothuków, wśród których znajduje się ukochana wikinga, Shaa-naan-dithit i potężna szamanka, Czerwona Orlica, wraca do ojczyzny. Kieruje nim jedna z najpotężniejszych motywacji – zemsta za to, co zrobiono jego matce i siostrze. Nie spodziewa się, że by dopełnić swego przyrzeczenia, będzie musiał przemierzyć szmat drogi, która zawiedzie go aż do najcudowniejszego z miast współczesnego świata – Konstantynopolu, zwanego przez Skandynawów Miklagardem.

Trzecia część cyklu „Wikingowie” Radosława Lewandowskiego „Topory i sejmitary” skupia się na wojownikach z Północy, pozostawiając na boku dominujące w poprzedniej części wątki indiańskie. Oczywiście, pojawiają się one także i tutaj, ale tylko jako dodatek do głównej fabuły. I bardzo dobrze. W tym tomie akcja koncentruje się wokół walk, zarówno tych na lądzie jak i na morzu, utarczek i układzików z miejscowymi władcami,...

książek: 313
Jarosław Wróbel | 2017-05-08
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 30 kwietnia 2017

Niezwykła saga o młodym Wikingu Oddim Asgotssonie. Jego niezwykłe przygody misternie przeplatają się z sagami o takich znanych wodzach ja Erick Zwycięski, Erick Ericsson, Olaf Olafson, Sygryda Storrada. Autor doskonale wplata fikcję literacką w tło historyczne. Jego wiedza na temat sag wikingów, sposobów ich walki i ogólnie historii Skandynawii budzi podziw. W ten sposób powstaje rewelacyjna trylogia historyczna, która jest mocną konkurencją dla Północnej Drogi Elżbiety Cherezińskiej. Wartością dodaną dla każdego tomu jest posłowie w którym autor krótko nakreśla tło historyczne wydarzeń i podaje ciekawe źródła, z których korzystał pisząc. znajdziemy też tam podręczny słownik zwrotów skandynawskich, ruskich, a nawet „indiańskich”.

książek: 176
Mariposa | 2017-03-22
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 21 marca 2017

Oddi i jego odyseja przez Europę,
czyli zemsta w wykonaniu wkurzonego wikinga


Wikingowie nie słyną z delikatności i dobrych manier, są waleczni, impulsywni a wrogów najchętniej widzieli by rozłupanych na pół przez swój topór. Wybaczanie nie leży w ich naturze, gardzą zdrajcami, a krwawe walki służą im nie tylko gromadzeniu bogactwa ale i dobrej zabawie. Właśnie z tych powodów ojczyzna nie jest dobrym miejscem dla Oddiego, powracającego z odległej Ameryki wraz ze starą załogą, nowymi sprzymierzeńcami i piękną córką wodza, która zawładnęła jego sercem. Zdrada ojca stała się dla Oddiego i wszystkich jego bliskich wyrokiem śmierci, ale również okazała się powodem, dla którego młody wiking musi powrócić w rodzinne strony. Los jego matki i siostry spędzał mu sen z powiek od początku wyprawy. Oddi chce odnaleźć ostatnie spokrewnione z nim osoby za wszelką cenę, lub pomścić je jeśli okaże się, że przybył zbyt późno. Nie powstrzymają go nawet bogowie i wypełni dane słowo nawet jeśli...

książek: 16981
Miśka | 2018-05-10
Przeczytana: 10 maja 2018

Na początku trzeciego tomu dopadł mnie lekki kryzys czytelniczy... W końcu to 73 książka w tym roku...
Ale później poszło gładko. Nadal dobrze się czyta. Ciekawy jest również rys historyczny.
Idę czytać ostatni tom.

książek: 285
Haniapa | 2017-08-15
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Panie Radosławie no już nie wiem, co pisać, żeby się nie powtarzać w moich recenzjach. To już trzecia opinia na temat Pana książki i znów nie napiszę nic odkrywczego. Ta książka jest genialna, fantastyczna. Jak Pan to robi, że tak porywa czytelnika? Już wiem. Pan po prostu pisze świetnie i ma taką wiedzę, że nie jeden historyk, by Panu pozazdrościł.
Trzecia część przygód Oddiego i jego kompanów dzieje się na terenach Rusi i Imperium Bizantyjskiego. Poznajemy szczegółowo zwyczaje jakie panowały u Słowian. Przemycane są też informacje o Polsce. Uwielbiam takie historie, rodem z książek Kraszewskiego. Dowiadujemy się także jak funkcjonowało Imperium Greków. Jest wiele smutnych i przygnębiających momentów, bo przecież przywiązaliśmy się do wielu bohaterów. I ciągle zastanawiam się, która cześć jest lepsza-pierwsza czy trzecia? I przez to, że pierwszą czytałam dawno, nie mogę się zdecydować. Mogę napisać tylko tyle, że druga najmniej mi się podobała (choć płakałam jak bóbr przy...

książek: 40
Siarczek | 2018-07-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 23 lipca 2018

Najlepsza część wikingów. Czytało się ją niesamowicie przyjemnie.

zobacz kolejne z 123 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd